«Θα επισκεφτούμε δύο χώρες – μέλη του G20 τις οποίες κατέστρεψαν και χρεοκόπησαν οι ομοϊδεάτες του κ. Σαμαρά, τις οποίες ανέστησαν αριστερές και προοδευτικές κυβερνήσεις που αγνόησαν το νεοφιλελεύθερο μονόδρομο. Λαοί που πέταξαν από πάνω τους τα νεοφιλελεύ-θερα δόγματα και βαδίζουν το δρόμο της ανάπτυξης και της αξιοπρέπειας».
Μ’ αυτά τα λόγια ανακοίνωσε ο Τσίπρας το περασμένο Σάββατο, μιλώντας στην πρώτη συνεδρίαση της νέας ΚΠΕ του ΣΥΡΙΖΑ, το ταξίδι του στη Βραζιλία και την Αργεντινή. Δεν ξέρουμε αν θα υπήρχαν κεντροεπίτροποι που θα του σύστηναν να σταματήσει να λέει τέτοιες παπαριές, όμως και να ήθελαν, ο Τσίπρας δεν ήταν εκεί για να τους ακούσει. Πήγε στην ΚΠΕ, μίλησε και την έκανε για να ετοιμαστεί για το ταξίδι, προκαλώντας αρνητικά σχόλια από τους αριστεροπλατφορματικούς.
Φτάνοντας στη Βραζιλία, κυριολεκτικά ξεσάλωσε. «Μας δόθηκε η εμπειρία», δήλωσε μετά τη συνάντησή του με στελέχη του κυβερνώντος Εργατικού Κόμματος, «για το πώς κατάφεραν στη Βραζιλία πριν από δέκα χρόνια να παραλάβουν μια χώρα στα πρόθυρα μιας μεγάλης κοινωνικής κρίσης λόγω εφαρμογής ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών και να την οδηγήσουν σε μια συντεταγμένη κοινωνικά δίκαιη έξοδο από την κρίση με αναδιανομή του πλούτου, αντιμετώπιση της ακραίας φτώχειας και μια προσπάθεια παραγωγικής ανασυγκρότησης με επιμονή σε αναπτυξιακές πολιτικές».
Πριν δούμε αναλυτικά τα τόσα ψέματα που περιέχονται σ’ αυτή τη δήλωση, μια ερώτηση: δεν αντιμετωπίζει κοινωνική κρίση μια χώρα που στέλνει συνεχώς στρατιωτικά σώματα για να εκκαθαρίσουν τις παραγκουπόλεις (τις διάσημες φαβέλες), για να μην ενοχλούν τον τουρισμό που αναμένεται να προσέλθει για τις μεγάλες αθλητικές διοργανώσεις που θα φιλοξενήσει; Δεν αντιμετωπίζει κοινωνική κρίση μια χώρα στην οποία, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της, πάνω από 8 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε συνθήκες πείνας; Δεν αντιμετωπίζει κοινωνική κρίση μια χώρα της οποίας το 31% του πληθυσμού ζει κάτω από το όριο φτώχειας, δηλαδή με λιγότερο από 1 δολάριο τη μέρα;
Η Βραζιλία, όμως, έχει ανάπτυξη. Πράγματι, αυτή η τεράστια χώρα, με τον αστείρευτο φυσικό πλούτο, είχε αύξηση του ΑΕΠ 7% το 2010, 3% το 2011, ενώ αναμένεται αύξηση στο 4%-5% το 2012 και το 2013, λόγω ολυμπιακών αγώνων και μουντιάλ ποδοσφαίρου. Ομως, αυτή η ανάπτυξη δεν ήταν αποτέλεσμα κάποιας κυβερνητικής πολιτικής, όπως και η κρίση δεν ήταν αποτέλεσμα κυβερνητικής πολιτικής. Η κρίση και ο κύκλος της είναι αποτέλεσμα της δράσης των οικονομικών νόμων του καπιταλισμού και όχι της πολιτικής των κυβερνήσεων, οι οποίες απλά διαχειρίζονται το σύστημα σε κάθε φάση του κύκλου. Η κρίση του 1997-98 έκανε τον κύκλο της και η Βραζιλία, υπό τη σοσιαλιστική διακυβέρνηση του Λούλα και της κλίκας του, έγινε χώρα εισροής κεφαλαίων από τις ιμπεριαλιστικές χώρες. Μετατράπηκε σε ένα τεράστιο φασονατζίδικό τους, όπως η Κίνα και η Ινδία. Τα μεροκάματα μειώθηκαν αντί να αυξηθούν, οι εργασιακές σχέσεις κονιορτοποιήθηκαν και για τα πλήθη των εξαθλιωμένων στήθηκαν συσσίτια, τα οποία λειτουργούν μέχρι και σήμερα.
Αυτό είναι το πρότυπο του Τσίπρα και του ΣΥΡΙΖΑ. Μια χώρα-φασονατζίδικο των μονοπωλίων του ιμπεριαλιστικού κόσμου, με «κινεζοποιημένη» εργατική τάξη, με στρατιές εξαθλιωμένων, με παραγκουπόλεις και αγροτιά που λιμοκτονεί.
Στην Αργεντινή, που ο Τσίπρας επισκέπτεται όταν εμείς πηγαίνουμε στο τυπογραφείο, η κρίση χτύπησε λίγο μετά τη Βραζιλία, το 2000-2001. Τον εξεγερμένο λαό ήρθε να τιθασεύσει η σοσιαλδημοκρατική κυβέρνηση των Κίρσνερ. Η ανάπτυξη ήδη έχει εξαντλήσει τον κύκλο της. Από 8% έπεσε στο 4%, για φέτος υπολογίζεται στο 0% και λογικά από του χρόνου θα έχουμε ύφεση. Ο πληθωρισμός καλπάζει (25%) και ήδη ο κόσμος έχει βγει στους δρόμους και διαδηλώνει κατά της ακρίβειας. Παράλληλα, η χώρα βρίσκεται πάλι αντιμέτωπη με το φάσμα της χρεοκοπίας. Και την περίοδο της ανάπτυξης η φτώχεια θέριζε, ολόκληρες περιοχές ξεκληρίζονταν και οι αγρότες συνέρρεαν στις πόλεις όπου στριμώχνονταν σε τενεκεδομαχαλάδες στα περίχωρά τους.
Δεν τα ξέρουν όλ’ αυτά οι ΣΥΡΙΖΑίοι; Φυσικά και τα ξέρουν. Και δεν επιλέγουν τυχαία τις δυο αυτές χώρες για να τις παρουσιάσουν ως πρότυπα. Υπήρξαν για μερικά χρόνια πρότυπα καπιταλιστικής ανάπτυξης (όπως η Κίνα, όπως η Ινδία, όπως παλιότερα οι λεγόμενες Τίγρεις της Ασίας), υπό τον όρο της «κινεζοποίησης» του προλεταριάτου και της εκχώρησης απίστευτων προνομίων στα μονοπώλια που κάνουν επενδύσεις, συνήθως σε Ειδικές Οικονομικές Ζώνες. Το μήνυμα που περνάει ο ΣΥΡΙΖΑ στον ελληνικό λαό είναι πως το μόνο που πρέπει να μας ενδιαφέρει είναι η καπιταλιστική ανάπτυξη.
Δεν είναι τυχαίο το μήνυμα που έστειλε ο Λούλα, όταν συναντήθηκε με τον Τσίπρα (ο προηγούμενος έλληνας πολιτικός που είχε συναντήσει ήταν ο Γιωργάκης Παπανδρέου). «Το μήνυμα που θα ήθελα να στείλω στον ελληνικό λαό είναι ότι αυτή τη στιγμή της κρίσης πρέπει να είναι ψύχραιμοι, να έχουν μεγάλη θέληση και να αναζητήσουν λύσεις. Να μη γίνονται πολλά σχόλια για την κρίση, αλλά να συζητούν ποιες είναι οι λύσεις», είπε ο Λούλα, συμπληρώνοντας ότι «ούτε η Ελλάδα ούτε οποιαδήποτε άλλη ευρωπαϊκή χώρα θα βίωνε τις σημερινές καταστάσεις, αν είχαν ληφθεί οι σωστές αποφάσεις πριν από τέσσερα χρόνια»! Αν ο Καραμανλής, δηλαδή, είχε πάρει σκληρά αντιλαϊκά μέτρα από το 2008.
Απτόητος ο Τσίπρας από το μήνυμα «σκάστε και σκάβετε» που έστειλε ο Λούλα στον ελληνικό λαό, δήλωσε: «Βρήκαμε έναν ισχυρό σύμμαχο… Μας εξήγησε ότι πριν από δέκα χρόνια, στη μακρινή από την Ελλάδα Βραζιλία η ελπίδα νίκησε το φόβο και έστειλε μήνυμα στον ελληνικό λαό να μην απελπιστεί, διότι και στην Ελλάδα η ελπίδα θα νικήσει το φόβο»!!!
