Στο 120% του ΑΕΠ θα είναι το ελληνικό χρέος το 2020, σύμφωνα με έκθεση του ΔΝΤ, η οποία εγκρίθηκε από το εκτελεστικό συμβούλιο την περασμένη Κυριακή και δόθηκε στη δημοσιότητα την Τρίτη. Ενδιαμέσως, το χρέος θα εκτιναχτεί στο 149% το 2013. Επίσης, το ΔΝΤ υπολογίζει ότι την επόμενη διετία η ανεργία θα εκτιναχτεί στο 15% (εννοείται πως αναφέρεται στην επίσημα καταγεγραμμένη ανεργία, που είναι ιδιαίτερα υποεκτιμημένη, λόγω του πρόστυχου μοντέλου μέτρησης που εφαρμόζεται). Τέλος, το ΔΝΤ προβλέπει ότι θα απαιτηθούν τουλάχιστον ένα-δυο χρόνια για να αποκατασταθεί η πιστοληπτική αξιοπιστία της Ελλάδας και να μπορεί να δανειστεί από τις «αγορές», διαψεύδοντας τον άθλιο Γ. Παπακωνσταντίνου, που δηλώνει με το γνωστό ύφος του παντογνώστη, ότι σύντομα η Ελλάδα θα είναι τόσο αξιόπιστη που θα δανείζεται από τις «αγορές» με λογικά επιτόκια, χωρίς να χρειάζεται να καταφύγει στο μηχανισμό «στήριξης».
Βέβαια, ο Παπακωνσταντίνου τα ίδια έλεγε και πριν η Ελλάδα προσφύγει στο μηχανισμό και η κυβέρνηση Παπανδρέου παραδώσει την εξουσία στη γνωστή τρόικα. Δήλωνε ότι ο μηχανισμός δημιουργήθηκε και πλέον θα τον βλέπουν οι «κερδοσκόποι» και θα τρέμουν, οπότε θα ρίξουν τα επιτόκια με τα οποία δέχονται να δανείσουν το ελληνικό κράτος. Το τι έγινε το γνωρίζουμε πολύ καλά. Οπως μπορούμε να καταλάβουμε γιατί το ΔΝΤ προβλέπει ότι θα χρειαστούν ένα-δυο χρόνια για να μπορέσει η ελληνική κυβέρνηση να ξαναβγεί στην «αγορά».
Ο λόγος είναι απλός. Για να παζαρέψεις χαμηλότερα επιτόκια από τους διεθνείς τοκογλύφους, θα πρέπει να έχεις αποδείξει ότι μπορείς να τα πληρώσεις και επομένως δεν υπάρχει κανένα ρίσκο για τα κεφάλαιά τους. Ομως, το πρόγραμμα που συνυπέγραψε με την «τρόικα» η κυβέρνηση Παπανδρέου οδηγεί όχι σε μια έστω ολίγον σφριγηλή καπιταλιστική οικονομία, αλλά σε μια καπιταλιστική οικονομία που σέρνεται και δανείζεται περισσότερα για να πληρώσει τα προηγούμενα. Αρα, δεν πρόκειται να σου ρίξουν τα επιτόκια, γιατί αυτό που πρωτίστως τους ενδιαφέρει είναι να εισπράττουν κάθε χρόνο ένα χοντρό «νταβατζιλίκι», έτσι που στο τέλος, ακόμα και αν κηρύξεις επίσημα στάση πληρωμών, αυτοί να έχουν ήδη βγάλει τα αρχικά τους κεφάλαια κάμποσες φορές.
Για να υπάρχει ένα μέτρο σύγκρισης, σημειώνουμε ότι το 2009 το κρατικό χρέος ήταν 115% του ΑΕΠ! Δηλαδή, μέσα σε μια δεκαετία, ο ελληνικός λαός θα πληρώσει με σκληρή λιτότητα, με πλήρη αποσάθρωση των εργασιακών σχέσεων και με κατεδάφιση της κοινωνικής ασφάλισης, για να φτάσει το ελληνικό κράτος να χρωστάει περισσότερα απ’ όσα χρωστούσε κατά την έναρξη αυτού του προγράμματος!
Αρθρογράφος που υπογράφει ως ΚΙΜΠΙ έγραφε το προηγούμενο Σάββατο στον «Κόσμο του Επενδυτή»: «Από το 1991 μέχρι σήμερα, στην εικοσαετία των τριών κυμάτων λεηλασίας του εθνικού πλούτου, η «φτωχή πλην τιμία» Ελλάδα έχει καταβάλει τόκους περίπου 180 δισ. ευρώ στους δανειστές της. Στην πενταετία της «διάσωσης» καλείται να καταβάλει τόκους 75 δισ. (έναντι 150 δισ. χρέους σε ομόλογα που λήγουν την ίδια περίοδο). Τοκογλυφία ύψους 50% με την εγγύηση των (μόνον διασωζόμενων) «σωτήρων»!
Ο Παπανδρέου και ο Παπακωνσταντίνου, όμως, επιδίδονται σε μια γκεμπελικού τύπου προπαγάνδα, σύμφωνα με την οποία αν δεν υπέγραφαν το Μνημόνιο, το κράτος θα κατέρρεε και δεν θα είχε να πληρώσει μισθούς και συντάξεις. Ειδικά ο Παπακωνσταντίνου, όπου βρεθεί κι όπου σταθεί αυτό επαναλαμβάνει συνέχεια, σε μια προσπάθεια να τρομάξει τον κόσμο και να τον κάνει να σκύψει το κεφάλι, φοβούμενος τα χειρότερα.
Τι θα συνέβαινε αν δεν υπέγραφαν το Μνημόνιο; Θα αναγκάζονταν να κηρύξουν στάση πληρωμών. Δεν θα πλήρωναν τους διεθνείς τοκογλύφους και όχι μισθούς και συντάξεις. Για να φανεί καλύτερα αυτό, μπορούμε να παραθέσουμε μερικούς αριθμούς από τον προϋπολογισμό του 2009, που τον έκλεισε το ΠΑΣΟΚ και τον ονόμασε «κακό προϋπολογισμό», για να φορτώσει όλη την πολιτική ευθύνη στη ΝΔ.
Τα έσοδα το 2009 ήταν 49.260 εκατ. ευρώ. Οι λεγόμενες πρωτογενείς δαπάνες ήταν 59.098 εκατ. ευρώ. Δηλαδή, σε μια «κακή» χρονιά, το έλλειμμα ήταν λιγότερο από 10 δισ. ευρώ. Σ’ αυτό πρέπει να προστεθούν 12.340 εκατ. ευρώ για τόκους και 31.140 εκατ. ευρώ για χρεολύσια. Αρα, το ελληνικό κράτος δανείζεται για να αποπληρώνει χρεολύσια και τόκους παλιότερων δανείων και όχι για να πληρώνει μισθούς και συντάξεις, όπως λένε οι γκεμπελίσκοι της κυβέρνησης.
Αν πάμε σε άλλη χρονιά, που δεν ήταν και τόσο «κακή», στο 2008, θα δούμε ότι τα έσοδα ήταν 51.680 εκατ. ευρώ και οι πρωτογενείς δαπάνες 50.435 εκατ. ευρώ. Δηλαδή, υπήρχε πρωτογενές πλεόνασμα. Ομως, το ελληνικό κράτος πλήρωσε 11.207 εκατ. ευρώ τόκους και ξεχρέωσε χρεολύσια 28.843 εκατ. ευρώ. Ετσι, και ο προϋπολογισμός έγινε ελλειμματικός και το χρέος αυξήθηκε.
Τα παραπάνω παραδείγματα αφορούν, βέβαια, μια αστική διαχείριση. Εναν προϋπολογισμό ταξικό, κοινωνικά άδικο, που παίρνει από τους πολλούς και δίνει στους λίγους. Και μέσα απ’ αυτόν τον προϋπολογισμό, όμως, φαίνεται καθαρά ότι το πρόβλημα δεν είναι οι μισθοί, οι συντάξεις και η ισχνή κοινωνική πολιτική του ελληνικού κράτους, αλλά είναι η θηλιά του κρατικού χρέους. Ενας ολόκληρος λαός δουλεύει για να θησαυρίζουν οι τοκογλύφοι και τώρα καλείται να αποδεχτεί την απόλυτη εξαθλίωση, για να κερδίσουν πιο πολλά οι τοκογλύφοι. Αυτή είναι η γυμνή αλήθεια του κρατικού χρέους.
►«Το ελληνικό πακέτο διάσωσης θα αποτύχει, γιατί το ΔΝΤ επιβάλλει στην Αθήνα την ίδια συνταγή που οδήγησε την Αργεντινή στη χρεοκοπία το 2001. Το πρόγραμμα λιτότητας που επιβάλλει το ΔΝΤ θα έχει δραματικές επιπτώσεις για την οικονομία. Επαναλαμβάνουν τις συνταγές την ώρα που προσπαθούν να διασώσουν το χρηματοοικονομικό σύστημα. Πιστεύουμε ότι αυτές οι πολιτικές είναι καταδικασμένες να αποτύχουν, και για αυτό δεν τις εφαρμόζουμε στη χώρα μας.»
Christina Fernandez
Πρόεδρος της Αργεντινής
