Ο Μητσοτάκης για την κατοχική δράση του πατέρα του

Εξακολουθεί να προκαλεί

Ο Σαμαράς πολύ δύσκολα θα πήγαινε στο Γοργοπόταμο, ακόμα κι αν ήταν πρωθυπουργός και τον είχαν βάλει κεντρικό ομιλητή. Μπορεί στην ιστορική ανατίναξη της γέφυρας να συμμετείχαν και Αγγλοι σαμποτέρ και δεξιοί του Ζέρβα, όμως στην Ιστορία έχουν μείνει ο ΕΛΑΣ και ο Αρης. Κι αυτό ένας ακροδεξιός πολιτικός δεν μπορεί να το αντέξει. Ο Μητσοτάκης έχει άλλες καταβολές. Εκρινε, λοιπόν, ότι ήρθε η ώρα να πάει στην επίσημη κρατική εκδήλωση και να εκφωνήσει κι έναν δεκάρικο. Ηταν μια παρουσία ενταγμένη στην προεκλογική τακτική του, στην προσπάθεια να αποσείσει την κατηγορία που του απευθύνουν διαρκώς οι συριζαίοι, ότι είναι όμηρος της ακροδεξιάς πτέρυγας του κόμματός του.
 
Και βέβαια, δεν παρέλειψε να προκαλέσει και πάλι επαναλαμβάνοντας το γνωστό μύθο για τον… εθνικοενωτικό ρόλο του πατέρα του στην Κρήτη. «Και αυτές οι δυνατότητες της συμπόρευσης  φαίνονται –και θα μου επιτρέψετε να το μνημονεύσω– και στη δράση του πατέρα μου, του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, και της οργάνωσής του (της ΕΟΚ, στην Κρήτη) που πέτυχαν κάτι πρωτοφανές, σε συνεργασία με το τοπικό ΕΑΜ. Να αποφευχθεί ο εμφύλιος στη μεγαλόνησο», είπε, επαναλαμβάνοντας για μια ακόμα φορά το ψέμα πάνω στο οποίο ο πατέρας του έχτισε το πολιτικό του προφίλ, ιδιαίτερα από τότε που έγινε αρχηγός της ΝΔ και πάσχιζε να γίνει πρωθυπουργός.
 
Οπως έχουμε ξαναγράψει, ο Μητσοτάκης στη διάρκεια της κατοχής ήταν πράκτορας των Αγγλων. Η ανακωχή με το ΕΑΜ ούτε μόνιμα χαρακτηριστικά είχε ούτε έγινε σεβαστή από την πλευρά των «εθνικοφρόνων». Οι Γυπαραίοι, η συμμορία του Γύπαρη, στενού συνεργάτη του Μητσοτάκη και των Αγγλων, έδρασε αντιεαμικά και αντικομμουνιστικά και στη διάρκεια της κατοχής. Ιδιαίτερα προς το τέλος, όταν φάνηκε ότι οι Γερμανοί χάνουν τον πόλεμο καθώς τους είχε πάρει φαλάγγι ο Κόκκινος Στρατός και οι Αγγλοι έδωσαν στους συνεργάτες τους την εντολή της «αντιμετώπισης του κομμουνισμού». Πέντε μήνες αργότερα από την αποχώρησή τους από την υπόλοιπη Ελλάδα έφυγαν οι Γερμανοί από τα Χανιά. Και σ' αυτό το διάστημα οι άγγλοι πράκτορες μαζί με τους Γυπαραίους του Μητσοτάκη συνεργάζονταν με τους Γερμανούς ενάντια στο ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ. Οι Γερμανοί ήταν κλεισμένοι στους στρατώνες τους και οι Γυπαραίοι επιτίθεντο ενάντια στους αγωνιστές, σφάζοντας, βιάζοντας, καίγοντας, τρομοκρατώντας.
 
Ο ΕΛΑΣ και το ΕΑΜ πολιορκούν τους ναζί που έχουν ταμπουρωθεί στα Χανιά, αλλά ο «φρούραρχος» Γύπαρης με τους κατσαπλιάδες του της «Εθνικής  Αντάρτικης Ταξιαρχίας» χτυπούν το ΕΑΜ! Οι Γερμανοί φεύγουν, αλλά οι Γυπαραίοι ανοίγουν πυρ κατά των ΕΑΜιτών, σκοτώνοντας την Αναστασία      Γιαννικάκη και τραυματίζοντας άλλους δεκαεφτά. Στις προκηρύξεις της ΕΟΚ (Εθνική Οργάνωσις Κρήτης) οι αγωνιστές του ΕΑΜ χαρακτηρίζονται «πράκτορες του τροτσκισμού και του βουλγαρικού κομιτάτου» και ο διοικητής του ΕΛΑΣ στην Κρήτη «τερατόμορφος ρουμανόβλαχος»!
 
Στα Χανιά αναπτύσσονται μαζικοί και μαχητικοί αγώνες και ο Μητσοτάκης καταγγέλλει από τον περιβόητο «Κήρυκα» την «πλήρην συνθηκολόγησιν του επισήμου κράτους ενώπιον της κομμουνιστικής βίας». Ο Γύπαρης, που έχει όπως και ο Μητσοτάκης εκλεγεί βουλευτής των Φιλελευθέρων, υπερθεματίζει, από τον «Κήρυκα» επίσης, με τη δική του γλώσσα: «Ο προαιώνιος εχθρός Βούλγαρος επέρχεται σαρκάζων εις χώρας Ελληνικάς. Οι δυνάσται των Ελασιτών Κουκουέδες Βούλγαροι εμίσησαν και της πατρίδος την δόξαν καθώς εφθόνησαν και τους Ελληνας πατριώτας. Κακοί Ελληνες, οι οποίοι εξασκείτε την Σλαυϊκή προπαγάνδα». Ξαμολάει τους συμμορίτες του που δέρνουν, απειλούν με πιστόλια, καταστρέφουν εφημερίδες και τυπογραφεία. Ο Ρούσος Τσιγκουνάκης είναι ο πρώτος νεκρός, δολοφονημένους από «αγνώστους». Ακολουθούν ο Ευτύχης Παλήκαρης, ο Γιώργης Παπουτσάκης και ο Γιώργος Σταματάκης. Ο Γύπαρης, σε στενή συνεργασία με τον Μητσοτάκη, έχει σχηματίσει το σώμα των χωροφυλάκων «άνευ θητείας». Επιτίθενται σε γραφεία του ΕΑΜ, της ΕΠΟΝ, της εφημερίδας «Δημοκρατία». Λόγω της μαζικής τρομοκρατίας, σχηματίζονται οι πρώτες ομάδες καταδιωκόμενων αγωνιστών, που σε λίγους μήνες συγκρότησαν τον Δημοκρατικό Στρατό στην Κρήτη.
 
Παρά τα αυστηρά κρητικά έθιμα, η τρομοκρατία των μοναρχοφασιστών (μάλλον φιλελευθεροφασίστες θα έπρεπε να ονομάζουμε αυτούς της Κρήτης) δε διαφέρει ούτε στη μορφή από την τρομοκρατία στην υπόλοιπη Ελλάδα. Στη γέφυρα του Κλαδισού, στη νοτιοδυτική είσοδο των Χανίων, κρεμιούνται τα σώματα (καμιά φορά μόνο τα κεφάλια) αγωνιστών και ο λαός καλείται να περνάει και να τα φτύνει! Αυτό συνεχίζεται και μετά την υποχώρηση του Δημοκρατικού Στρατού από το Γράμμο και το επίσημο τέλος του εμφύλιου πολέμου. Κυνηγούν τους τελευταίους αντάρτες που απέμειναν στα Λευκά Ορη με σκοπό να τους εξοντώσουν όλους. Τρομοκρατούν τον ορεινό ποιμενικό πληθυσμό που εξακολουθεί να σέβεται τις κρητικές παραδόσεις και να παρέχει ψωμί και άσυλο στους κυνηγημένους αντάρτες.
 
Αυτά ήταν τα «κατορθώματα» του… ειρηνοποιού Μητσοτάκη. Οι άνθρωποί του δε σέβονταν ούτε τους νεκρούς, ούτε τις γυναίκες. Σκύλευαν τα νεκρά σώματα των αγωνιστών, ανδρών και γυναικών, όπως έκαναν με τον Γιώργη Τσιτήλο και τη δασκάλα Βαγγελιώ Κλάδου, που την αποκεφάλισαν και περιέφεραν το κεφάλι της παλουκωμένο στα χωριά, ενώ το σώμα της το κρέμασαν στη γέφυρα του Κλαδισού μισόγυμνο και απαιτούσαν από τους διαβάτες να περνούν και να τη φτύνουν. Οταν πέθανε ο Γύπαρης το 1966, ο Μητσοτάκης έγραψε ότι «η συμβολή του εις την διάλυσιν των εαμικών σωμάτων υπήρξε σημαντική»! Ο ίδιος ο… κεντρώος και… ειρηνόφιλος Μητσοτάκης χαρακτηρίζει τον εμφύλιο πόλεμο «συμμοριτοπόλεμον»!
 
Μετά το 1989, όταν ο Μητσοτάκης συνεργάστηκε εκλογικά με τον ενιαίο τότε Συνασπισμό των Φλωράκη-Κύρκου, άρχισε να καλλιεργεί πιο συστηματικά το προφίλ του κεντρώου και φιλελεύθερου πολιτικού, που δήθεν δεν κατατρύχεται από τα αντικομμουνιστικά σύνδρομα της παλιάς Δεξιάς. Η ψευτοαριστερά τον βοηθά να χτίσει αυτό το προφίλ που είχε ανάγκη, του μύθου του ανθρώπου που… «απέτρεψε τον εμφύλιο στην Κρήτη». Κι αυτό συνεχίζεται ακόμα και τώρα. Δεν είναι μόνο ο Γλέζος που χαρακτήρισε τον Μητσοτάκη, όταν πέθανε, «πρωτουργό για να αποφευχθεί και να μην υπάρξει εμφύλιος πόλεμος στην Κρήτη, στη διάρκεια της κατοχής». Είναι και ο Κουτσούμπας που έστησε ολόκληρο σόου με τον Κούλη, ο οποίος του παρέδωσε έγγραφο από το αρχείο του Μητσοτάκη με τη συμφωνία μεταξύ ΕΑΜ και ΕΟΚ, χωρίς να παραλείψει να θυμίσει με νόημα ότι ο Μητσοτάκης, ως εν ενεργεία πρωθυπουργός, κλήθηκε να μιλήσει στο συνέδριο του Περισσού το 1991.
 
Οπως γράψαμε και στην αρχή, πιεζόμενος από τον ΣΥΡΙΖΑ που του απαγγέλλει την κατηγορία του «ομήρου της ακροδεξιάς πτέρυγας της ΝΔ», ο Μητσοτάκης προσπαθεί να φρεσκάρει το προφίλ του κεντρώου πολιτικού, που δε χρησιμοποιεί διχαστικό λόγο κτλ. κτλ. Γι' αυτό πήγε στο Γοργοπόταμο και γι' αυτό ανέσυρε από τη βιτρίνα το μύθο του δήθεν ειρηνοποιού και ενωτικού πατέρα του. Για «αξιοπιστία, εμπιστοσύνη και σεβασμό στις διαφορετικές απόψεις» μιλούσε ο Κούλης, όταν επισκέφτηκε τον Κουτσούμπα τον Απρίλη του 2017. «Σεβασμό κυρίως», υπερθεμάτισε ο Κουτσούμπας!
 
Μπορεί να περιμένει κανείς σεβασμό στην ιστορική αλήθεια και στην αντίθετη άποψη από έναν αντιδραστικό αστό πολιτικό; Στο κάτω-κάτω, ούτε οι επαναστάτες οφείλουν τον οποιονδήποτε σεβασμό στις απόψεις του Μητσοτάκη. Δυο διαφορετικούς κόσμους εκπροσωπούμε εμείς και αυτός. Εμείς τον κόσμο της δουλειάς, που υφίσταται διαρκή εκμετάλλευση και καταπίεση, κι αυτός τον κόσμο της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης. Οι μεταξύ μας διαφορές είναι αξεπέραστες, ανταγωνιστικές κι όταν έρθει η ώρα να λυθούν θα τεθεί το ερώτημα «ποιος ποιον». Σεβασμό στις διαφορετικές απόψεις ζητούν αυτοί που υπηρετούν το ίδιο σύστημα, τον καπιταλισμό και την αστική δημοκρατία, και κινούνται μέσα στο πλαίσιο αυτού του συστήματος. Αυτοί που είναι απλώς πολιτικοί και όχι ταξικοί αντίπαλοι.