Οταν θέλεις να κουκουλώσεις μια κρατική αυθαιρεσία, ιδιαίτερα των δυνάμεων καταστολής, διατάζεις μια ΕΔΕ. Οταν θέλεις να κουκουλώσεις ένα πολιτικό σκάνδαλο, στήνεις μια Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής. Πιστοί σ’ αυτό το δόγμα και εκμεταλλευόμενοι την πλειοψηφία που ακόμη έχουν στη Βουλή, οι Πασόκοι κατάφεραν να στήσουν μια Εξεταστική, προκειμένου να καθαρίσουν τον Παπανδρέου και τον Παπακωνσταντίνου από τις κατηγορίες ότι «έστησαν» τα στοιχεία της ΕλΣτατ για το έλλειμμα.
Αντίθετα, η ΝΔ δεν ήθελε να στηθεί Εξεταστική, για να σέρνεται το θέμα προεκλογικά και να μπορεί να το εκμεταλλεύεται από τα μπαλκόνια. Γι’ αυτό και δεν συμμετέχει στην Εξεταστική. Στην πραγματικότητα, η ΝΔ ξέρει ότι πρακτικά δεν μπορεί να βγει τίποτα απ’ αυτή την Εξεταστική. Εφόσον η εκτίμηση του ελλείμματος φέρει τη σφραγίδα της Eurostat, οι Πασόκοι τυπικά είναι καλυμμένοι. Οπως καλυμμένοι θα ήταν και οι Νεοδημοκράτες στην περίπτωση που οι Παπανδρέου-Παπακωνσταντίνου έκαναν πράξη την παλαιότερη απειλή τους και έστηναν Εξεταστική για την οικονομική διαχείριση του 2004-2009. Γιατί και τότε η Eurostat έβαζε τη σφραγίδα της στα νούμερα του Αλογοσκούφη και του Παπαθανασίου. Τώρα, λοιπόν, η ΝΔ πληρώνει το ΠΑΣΟΚ με το ίδιο νόμισμα. Με πολιτική σπέκουλα.
Οπως και άλλες φορές έχουμε γράψει, ο τρόπος με τον οποίο αποτυπώνονται τα οικονομικά δεδομένα δεν υπόκειται σε κάποιους αυστηρούς επιστημονικούς κανόνες, αλλά υπακούει σε πολιτικές σκοπιμότητες. Πρώτα έχουν καθορίσει το αποτέλεσμα, με βάση την πολιτική σκοπιμότητα της συγκυρίας, και μετά ανοίγουν ή κλείνουν τη βεντάλια, ώστε να βγει τελικά το προκαθορισμένο αποτέλεσμα. Ποιος δεν γνωρίζει τα τερατουργήματα που έγιναν την περίοδο της συγκρότησης της Ευρωζώνης; Είχαν αποφασίσει πολιτικά ποιες χώρες θα περιληφθούν και μετά, όταν τα στοιχεία δεν έβγαιναν, τα «μαϊμούδιζαν». Αυτό δεν αφορούσε μόνο την Ελλάδα (που έμπαζε και στον τομέα του ελλείμματος και στον τομέα του χρέους), αλλά ακόμη και τη Γερμανία και τη Γαλλία, που το χρέος τους ξεπερνούσε το όριο του 60% που είχε τεθεί από τη συνθήκη του Μάαστριχτ.
Πρόκειται, λοιπόν, για ένα διαρκές πολιτικό έγκλημα. Για ένα εργαλείο που χρησιμοποιείται εδώ και χρόνια ενάντια στους λαούς. Αυστηροποιούν τα κριτήρια, μεγαλώνουν το δημοσιονομικό έλλειμμα και σκληραίνουν τη λιτότητα. Αυτό γίνεται διαχρονικά, αυτό έγινε και την τελευταία διετία. Οσο για τους δήθεν ενιαίους στατιστικούς κανόνες, αυτός ο ισχυρισμός, που τον επαναλαμβάνει συνεχώς ο Παπακωνσταντίνου, είναι για γέλια. Τόλμησε κανείς να πάει να ελέγξει τα στατιστικά στοιχεία της Γερμανίας ή της Γαλλίας; Τόλμησε κανείς να θέσει υπό επιτροπεία τη Γερμανία ή τη Γαλλία, όταν πριν από μερικά χρόνια το έλλειμμά τους είχε ξεπεράσει κατά πολύ το 3%;
Αυτό που θα κάνει η επιτροπή Πρωτόπαπα θα είναι ένα ακόμη κουκούλωμα. Πίσω απ’ αυτό το κουκού-λωμα, όμως, υπάρχει μεγάλο πολιτικό βάθος. Κι αυτό είναι που πρέπει να συνειδητοποιηθεί και όχι το τυπικό ζήτημα αν υπάρχει ή όχι ποινικό αδίκημα. Το έγκλημα είναι διαρκές και είναι πολιτικό.
Είναι χαρακτηριστικό αυτό που αποκαλύφθηκε από την κατάθεση του πρώτου κιόλας μάρτυρα στην Εξεταστική, του προέδρου της ΕλΣτατ Α. Γεωργίου. Ο ανεξάρτητος βουλευτής Π. Κουρουμπλής κατέθεσε έγγραφο, από το οποίο προκύπτει ότι ο Γεωργίου ήταν σε επαφή με τον τροϊκανό Πολ Τόμσεν, τον ενημέρωνε για προβλήματα στη λειτουργία της ΕλΣτατ και τόνιζε την ανάγκη να γίνουν τροποποιήσεις στο νομικό πλαίσιο της Αρχής. Λέτε ο Γεωργίου να ενεργούσε ερήμην της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Οικονομικών, η οποία τον είχε διορίσει σ’ αυτό το πόστο; Ούτε μικρά παιδιά δεν θα πίστευαν μια τέτοια δικαιολογία. Απλά, ο Γεωργίου ανέλαβε να διεκπεραιώσει μέσω του Τόμσεν αυτό που πριν από λίγες μέρες έγινε νόμος του κράτους. Δηλαδή, να φτιάξουν μια υπηρεσία που θα διοικείται από έναν απόλυτο μονάρχη και όχι από ΔΣ, για να μπορούν να «μαϊμουδίζουν» με άνεση τα στοιχεία. Αυτό βολεύει και τους αποικιοκράτες της τρόικας και την πολιτική ηγεσία της αποικίας.
