Δε χρειαζόταν ιδιαίτερη εμπειρία στην πολιτική ανάλυση για να καταλάβει κανείς ότι η συνάντηση Τσίπρα-Ερντογάν στη Νέα Υόρκη, στο περιθώριο της ετήσιας γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ, θα «πήγαινε καλά». Το κλίμα είχε αλλάξει από το δεκαπενταύγουστο, όταν ο Ερντογάν έδωσε εντολή να αποφυλακιστούν οι δυο έλληνες στρατιωτικοί, με τους οποίους «έκανε παιχνίδι» για μερικούς μήνες. Το επόμενο βήμα (αναμενόμενο κι αυτό) ήταν να καλέσει τον Τσίπρα να επισκεφτεί επίσημα την Τουρκία. Αναμενόμενη ήταν και η αποδοχή της πρόσκλησης από τον Τσίπρα, αν και ημερομηνία δεν ορίστηκε ακόμα. Προφανώς, ο Τσίπρας δε θέλει να πάει πριν από τις εκλογές, γιατί μια επίσκεψη στην Τουρκία πάντοτε εγκυμονεί τον κίνδυνο της αναζωπύρωσης μιας όχι κολακευτικής για τον Τσίπρα προπαγάνδας από την πλευρά της αντιπολίτευσης.
Για την αλλαγή κλίματος, που σηματοδοτήθηκε με την αποφυλάκιση των δύο στρατιωτικών, σχολιάζαμε σε προηγούμενο φύλλο μας: «Οσο για το αντίτιμο της αποφυλάκισης, εκτός από το ζήτημα της εκλογής των μουφτήδων δεν είδαμε να δίνει κάτι άλλο ο Τσίπρας στον Ερντογάν. Μάλλον βάρυνε η πίεση από πλευράς ΕΕ και Γερμανίας. Στριμωγμένος από τον Τραμπ, με την κρίση να βαθαίνει και τη λίρα σε ελεύθερη πτώση, ο Ερντογάν έχει καταφύγει για βοήθεια στην ΕΕ, ζήτημα που συζητιέται παρασκηνιακά μεταξύ Αγκυρας, Βερολίνου και Παρισιού. Θέλησε, λοιπόν, να πετάξει από πάνω του ένα βάρος, ώστε να μην το έχει όταν η διαπραγμάτευση θα πλησιάζει στο τέλος της».
Δεν είχαν και πολλά πράγματα να συζητήσουν Τσίπρας και Ερντογάν, εκτός του Κυπριακού, που αναμένεται να τεθεί ξανά σε διαδικασία διαπραγμάτευσης, βάσει πρωτοβουλίας του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ, η οποία θα έρθει ως συνέχεια της διαπραγμάτευσης στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας. Ο Ερντογάν είχε φροντίσει, πριν αναχωρήσει για τη Νέα Υόρκη, να καταστήσει σαφείς της τουρκικές θέσεις, δηλώνοντας ότι η Τουρκία όχι μόνο δε θα αδυνατίσει τη στρατιωτική παρουσία της στα κατεχόμενα, αλλά θα την ενισχύσει! Τσίπρας και Ερντογάν εξέφρασαν την υποστήριξή τους στην επικείμενη συνάντηση Ελλάδας, Βρετανίας, Τουρκίας, σε επίπεδο υπουργών Εξωτερικών, για τα ζητήματα ασφάλειας. Συνάντηση που επαναφέρει τη λογική των «εγγυητριών δυνάμεων», που υποτίθεται ότι δεν αποδέχεται η κυβέρνηση Τσίπρα, αποτελεί όμως έναν από τους ακρογωνιαίους λίθους της τουρκικής πολιτικής (η Τουρκία δε θεωρεί ότι έκανε στρατιωτική επέμβαση, αλλά ότι άσκησε τα δικαιώματά της ως εγγυήτρια δύναμη για την προστασία των Τουρκοκυπρίων από το πραξικόπημα της χούντας).
Μένει να δούμε αν η σχετική διαδικασία θ' ανοίξει πριν από τις ελληνικές βουλευτικές εκλογές και πώς θα διαμορφωθούν τα πράγματα από πλευράς Τουρκίας, όταν ξαναρχίσουν οι δοκιμαστικές γεωτρήσεις από αμερικάνικη πολυεθνική στην ΑΟΖ της Κύπρου. Σίγουρα υπάρχει παρασκήνιο που δεν είναι γνωστό. Μπορεί ο Ερντογάν να αποχώρησε επιδεικτικά από τη γενική συνέλευση του ΟΗΕ όταν ανέβηκε στο βήμα ο Τραμπ («έπρεπε να προετοιμάσει την ομιλία του, γιατί μιλούσε ακριβώς μετά από τον Τραμπ» ήταν η κοροϊδευτική επίσημη δικαιολογία), όμως ζητήματα εξωτερικής πολιτικής, που συνδέονται με μπίζνες αμερικάνικων μονοπωλίων, τα χειρίζεται το «βαθύ κράτος» του Στέιτ Ντιπάρμεντ. Κι αυτό κάνει τις παρασκηνιακές επαφές με το τουρκικό κράτος.
