Η κυβέρνηση που θα καταπολεμούσε τη φοροδιαφυγή, η κυβέρνηση που έβαλε στο στόχαστρό της τους μεγάλους φοροφυγάδες και τους πλούσιους μπαταχτσήδες που έχουν περιουσία αλλά δεν πληρώνουν τα χρέη τους στο δημόσιο, ανακοίνωσε περιχαρής, διά στόματος πρωθυπουργού, που καταχειροκροτήθηκε από τους καπιταλιστές, ότι βάζει μπροστά μια νέα περαίωση εκκρεμών φορολογικών υποθέσεων, πιο ριζοσπαστική απ’ όλες τις προηγούμενες, δεδομένου ότι θα περιλάβει όχι μόνο τις ανέλεγκτες χρήσεις μιας δεκαετίας, αλλά και τις υποθέσεις για τις οποίες έχουν συνταχθεί φύλλα ελέγχου (δηλαδή διαπιστώθηκε φοροδιαφυγή) και τις υποθέσεις που εκκρεμούν στα φορολογικά δικαστήρια.
Φυσικά, δεν πρέπει να παίρνει κανείς στα σοβαρά τη δήλωση της κυβέρνησης, ότι αυτή η περαίωση θα είναι η τελευταία, ότι γυρίζει σελίδα. Κάθε κυβέρνηση που προχωρούσε σε τέτοια ρύθμιση δήλωνε ότι είναι η τελευταία. Η πιάτσα ξέρει ότι κάθε περαίωση είναι η τελευταία… μέχρι την επόμενη. Αλλωστε, κάθε περαίωση ισοδυναμεί, καταρχήν, με ομολογία της κυβέρνησης ότι δεν μπορεί να πιάσει τη φοροδιαφυγή, ούτε να εισπράξει τις βεβαιωμένες οφειλές προς το δημόσιο. Αυτή η ομολογία γίνεται πιο σαφής με την εξαγγελθείσα ρύθμιση, αφού περιλαμβάνει και χρήσεις που έχουν ελεγχθεί και έχουν διαπιστωθεί παραβάσεις.
Είναι τόση η ανάγκη τους να μαζέψουν κάνα φράγκο που ποντάρουν περισσότερο σ’ αυτές τις περιπτώσεις. Ενας καπιταλιστής, στον οποίο έχουν επιβληθεί πρόστιμα για φορολογικές παραβάσεις και βρίσκεται στα δικαστήρια έχει την ευκαιρία να καθαρίσει μ’ ένα συμβολικό ποσό. Αυτός έχει ένα παραπάνω κίνητρο να μπει στην περαίωση, παρά ένας μικρός καπιταλιστής ή ελευθεροεπαγγελματίας, που ζει καθημερινά με την απειλή του λουκέτου. Αυτός δύσκολα θα πάει να κλείσει τις χρήσεις και δεν θα τον φοβίσουν οι απειλές για έλεγχο. Οταν κοιτάζεις πώς θα τη βγάλεις κάθε μέρα, όταν σου «σκάνε» συνέχεια επιταγές, όταν δεν σταυρώνεις πελάτη, το τελευταίο που θα σκεφτείς είναι να πας να κλείσεις τις ανέλεγκτες χρήσεις.
Τις λεπτομέρειες της νέας περαίωσης δεν τις γνωρίζουμε ακόμη (θα ανακοινωθούν μάλλον την επόμενη εβδομάδα), όμως τον ταξικό της χαρακτήρα μπορούμε να τον αντιληφθούμε από τα πανηγύρια που ξέσπασαν στα συνδικάτα των μεγαλοκαπιταλιστών. «Κύκλοι του Συνδέσμου Ελληνικών Βιομηχανιών δεν έκρυβαν χθες την ικανοποίησή τους για το γεγονός μάλιστα ότι ο Γ. Παπανδρέου στην ομιλία του “αναγνώρισε την αξία και σημασία της επιχειρηματικότητας, τονίζοντας ταυτόχρονα πόσο αναγκαία είναι η συμβολή της για την έξοδο από την κρίση”», έγραφε την περασμένη Τρίτη η «Ελευθεροτυπία». Τον ίδιο ενθουσιασμό εξέφρασαν και οι εκπρόσωποι των μεγαλεμπόρων.
Αυτοί έχουν λεφτά για να πάνε να κλείσουν τα βιβλία και να κουκουλώσουν τις φορολογικές βρομιές που έχουν κάνει. Για τους μικρούς, όμως, το ποσό θα είναι μεγάλο και η απειλή ενός εκδικητικού ελέγχου γίνεται θηλιά στο λαιμό τους. Η πλειοψηφία, πάντως, δεν πρόκειται να προσέλθει στη ρύθμιση, γιατί απλούστατα δεν έχει λεφτά.
