Και τυπική διάσπαση, λοιπόν, στον ΣΥΝ. Παρά τις προσπάθειες του Τσίπρα να την αποσοβήσει, οι «ανανεωτικοί» πήραν τις αποφάσεις τους και ανεξαρτοποιήθηκαν. Η πλάκα είναι πως όλες οι πλευρές διοχετεύουν στα ΜΜΕ πως το διαζύγιο ήταν «βελούδινο». Αυτό, όμως, μπορεί να αφορά μόνο το μοίρασμα των περιουσιακών στοιχείων, γιατί σε επίπεδο πολιτικής η ρήξη είναι κάθετη.
Οι «ανανεωτικοί» απαίτησαν την αποχώρηση του ΣΥΝ από το ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίο χαρακτηρίζουν «αριστερίστικο» μόρφωμα. Θυμήθηκαν ξαφνικά τώρα ότι η ΚΟΕ είναι κατά της ΕΕ. Οσο όμως η ΚΟΕ (και άλλες μικρές συνιστώσες) τους κόλλαγε τις αφίσες και τους μάζευε τα ψηφαλάκια που είχαν ανάγκη για να μη μείνουν εκτός Βουλής, έκαναν πως δεν γνώριζαν τις θέσεις της.
Ο Τσίπρας από την άλλη, δε μπορούσε να δεχτεί αυτό τον όρο. Οχι γιατί ο ίδιος τρέφει κανέναν έρωτα για το ΣΥΡΙΖΑ, αλλά γιατί το μισό «αριστερό ρεύμα», που τον στήριξε, και το άλλο μισό, που κατέβασε δική του λίστα στο συνέδριο, δεν θέλουν ρήξη με τον ΣΥΡΙΖΑ και ιδιαίτερα με τις δυνάμεις που συσπειρώνονται γύρω από τον Αλαβάνο, στην επιστροφή του οποίου προσβλέπουν. Το μόνο που υποσχέθηκε ο Τσίπρας ήταν ότι θα βάλει τάξη στο ΣΥΡΙΖΑ και θα τον ξανακάνει μαγαζί του ΣΥΝ, όμως αυτό δεν έπεισε τους «ανανεωτικούς» που είχαν ήδη πάρει τις αποφάσεις τους.
Ετσι έφτασαν στο «βελούδινο» διαζύγιο, με τους τέσσερις «ανανεωτικούς» βουλευτές να ανεξαρτοποιούνται και τον Παπαδημούλη να παραμένει ακόμα στο ΣΥΝ, προφανώς για να μετρήσει την κατάσταση και να δει τι θα κάνει. Εχει να σκεφτεί, βλέπετε, και την επανεκλογή του και ο δρόμος του Κουβέλη μάλλον δεν τον πείθει ακόμη. Οπως ανακοίνωσε ο Κουβέλης, πρώτο μέλημά τους θα είναι να ανασυγκροτήσουν την «ανανεωτική αριστερά». Θα προσπαθήσουν, λοιπόν, με την αμέριστη βοήθεια των ΜΜΕ, που την έχουν εξασφαλισμένη, να στήσουν ένα μόρφωμα ικανό να διαπραγματευθεί με άλλα πολιτικά μορφώματα. Οι Οικολόγοι-Πράσινοι παρουσιάζονται ως οι πρώτοι υποψήφιοι, όμως είναι πολύ νωρίς να μιλήσουμε για κάτι τέτοιο. Οχι γιατί αυτοί θα αρνηθούν την προσέγγιση με τα υπολείμματα του πάλαι ποτέ «εσωτερικού» (αυτή θα ήταν μια μοναδική ευκαιρία να βρεθούν στη Βουλή), αλλά γιατί την απόφαση δε θα την πάρουν ούτε αυτοί ούτε οι «ανανεωτικοί». Την απόφαση θα την πάρουν οι «νταβατζήδες» του παρασκήνιου. Χωρίς αυτούς δε μπορούν να κάνουν τίποτα. Αν θέλουν να τους θάψουν μπορούν να το κάνουν και όπως καταλαβαίνετε μηχανισμό για να κινηθούν μόνοι τους προς την κοινωνία δεν διαθέτουν. Δε μπορεί, λοιπόν, να γίνει καμιά κίνηση από τους «ανανεωτικούς», αν αυτή η κίνηση δεν έχει την έγκριση ισχυρών παραγόντων του παρασκήνιου, που επηρεάζουν και θέλουν να διαμορφώνουν τις πολιτικές εξελίξεις.
Μολονότι σε συνθήκες πολιτικής κρίσης δε μπορεί κανείς να κάνει προβλέψεις, το πιθανότερο είναι και οι «ανανεωτικοί» και εκείνοι που τους κατευθύνουν να μη κάνουν βιαστικές κινήσεις, αλλά να περιμένουν. Γιατί όλα είναι ανοιχτά και το πολιτικό σκηνικό ακόμη δεν έχει αρχίσει να κινείται. Το μόνο βέβαιο είναι πως τα ΜΜΕ θα τους στηρίξουν, γιατί τους έχουν εμπιστοσύνη («σαράντα χρόνια φουρνάρηδες»…) και θέλουν μια τέτοια δύναμη που να τοποθετηθεί στ’ αριστερά του ΠΑΣΟΚ και στα δεξιά του ΣΥΡΙΖΑ.
Για τον Τσίπρα και τους υπόλοιπους ΣΥΝασπισμένους και ΣΥΡΙΖΑίους αρχίζουν τα δύσκολα τώρα. Η πίεση που θα δεχτούν θα είναι τεράστια. Πίεση από τα δεξιά, ώστε να παρατήσουν τη ριζοσπαστική φλυαρία και τις αγωνιστικές εκκλήσεις και να αρθούν στο ύψος της «υπευθυνότητας» που απαιτούν οι περιστάσεις. Ο Περισσός δέχεται την ίδια πίεση, αλλά έχει το δικό του μηχανισμό και μπορεί να ανταποκρίνεται. Ο λαβωμένος ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ με τι μέσα να το κάνει; Αν ο Τσίπρας και η ομάδα του προσπαθήσουν να κινηθούν πιο δεξιά από το επίπεδο που κινούνται σήμερα, θα έχουν πρόβλημα και μέσα στις γραμμές τους, καθώς ο Αλαβάνος ήδη τους πιέζει από τα αριστερά. Αυτή η ομάδα θα βρεθεί ανάμεσα σε δυο πυρά (Αλαβάνος και συνιστώσες από αριστερά, «ανανεωτικοί» από δεξιά) και μάλλον δεν έχει τα φόντα να ανταποκριθεί. Ετσι, δε, και έχουμε ταξικές συγκρούσεις τύπου Δεκέμβρη 2008, θα χάσει τ’ αυγά και τα πασχάλια.
