Οταν κατατέθηκε το ασφαλιστικό νομοσχέδιο και φούντωσε η αγανάκτηση των εργαζόμενων, το επιτελείο του Μαξίμου, στριμωγμένο ιδιαίτερα και έχοντας εξαντλήσει όλα τα προηγούμενα προπαγανδιστικά καύσιμά του, επεξεργάστηκε ένα καινούργιο σχέδιο, το οποίο ανέλαβαν να «εκλαϊκεύσουν» τα παπαγαλάκια της κυβέρνησης στα ΜΜΕ. Σύμφωνα με τη νέα προπαγάνδα, η κυβέρνηση καθαρίζει με όλα τα «δύσκολα» αντιλαϊκά νομοσχέδια μέσα στον Ιούλη και το φθινόπωρο ξεκινά να ανακτήσει το χαμένο της κύρος, ανακοινώνοντας μόνο χαρούμενες ειδήσεις. Ο ίδιος ο Παπανδρέου θα ανακοινώσει την πραγματοποίηση μεγάλων επενδύσεων, που θα βγάλουν την οικονομία από την ύφεση και θα δημιουργήσουν νέες θέσεις εργασίας, ενώ από το βήμα της ΔΕΘ θα ανακοινώσει και πρόσθετα φιλολαϊκά μέτρα.
Ορισμένοι σαν το Λοβέρδο, αδίστακτοι στη λαϊκίστικη προπαγάνδα άρχισαν να δηλώνουν δημόσια ότι τα πράγματα αρχίζουν να πηγαίνουν καλά και μπορεί μέχρι το τέλος του χρόνου να υπάρξουν περιθώρια να αυξηθεί το επίδομα που έχει αντικαταστήσει τα καταργημένα δώρα χριστουγέννων, πάσχα και το επίδομα άδειας.
Στον Γ. Παπακωνσταντίνου μάλλον δεν καλοάρεσε αυτή η προπαγάνδα, ειδικά οι προσδοκίες που καλλιεργούσαν οι Λοβέρδοι και οι Παπουτσήδες, γι’ αυτό και φρόντισε να βάλει τα πράγματα στις σωστές τους διαστάσεις, Οταν ρωτήθηκε, σε συνέντευξη τύπου «εφ’ όλης της ύλης» που έδωσε στις 5 Ιούλη, αν «θα υπάρξουν κοινωνικά αντίμετρα με τον προϋπολογισμό του ’11», απάντησε ως εξής:
«Νομίζω πως ο Πρωθυπουργός έχει επανειλημμένα τοποθετηθεί για την ανάγκη κοινωνικών και αναπτυξιακών αντίβαρων στα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής, που γίνονται. Ξεκινώντας με τον Σεπτέμβριο, την 3η Σεπτεμβρίου αλλά και στη ΔΕΘ και συνεχίζουμε με τον προϋπολογισμό, θα δούμε παρόμοια μέτρα. Ομως, προσοχή, δεν πρόκειται να ετοιμάσουμε κάποιο κοινωνικό πακέτο με συγκεκριμένο μεγάλο δημοσιονομικό κόστος, για να εντυπωσιάσουμε τους έλληνες πολίτες, δεν είναι εκεί το ζητούμενό μας. Το ζητούμενο είναι, να δημιουργήσουμε με τους πόρους που έχουμε ένα καλύτερο δίκτυο, για παράδειγμα για τη φροντίδα των παιδιών, έτσι ώστε οι γυναίκες, οι οποίες τώρα αναγκάζονται να μείνουν περισσότερο στη δουλειά στον ιδιωτικό ή στον δημόσιο τομέα, να έχουν αυτή τη στήριξη. Γιατί αυτό είναι μια πραγματικά προοδευτική πολιτική. Δεν είναι να βγαίνει ο κόσμος πιο νωρίς στη σύνταξη. Αν μπορούμε να βελτιώσουμε, όπως το κάνουμε ήδη με μια σειρά από νομοσχέδια, τις διαδικασίες για να γίνονται πιο εύκολα επενδύσεις στη χώρα μας, εγχώριες ή ξένες. Τέτοιου είδους πρωτοβουλίες να περιμένετε πολλές, όπως ήδη έχουν υπάρξει. Να μην περιμένετε, όμως, ένα παταγώδες, όπως συνηθίζεται χρόνο με το χρόνο να λέγεται κοινωνικό πακέτο, το οποίο να αντιστοιχεί σε πολλά δισεκατομμύρια ευρώ, διότι απλούστατα ο Προϋπολογισμός του κράτους είναι αυτός που είναι, η ανάγκη μείωσης του ελλείμματος είναι αυτή που είναι και κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε με βάση αυτό το πλαίσιο».
Τα «κοινωνικά αντίμετρα», λοιπόν, θα περιοριστούν σε κάποιες μπουρδολογίες περί καλύτερου δικτύου παιδικών σταθμών. Τις χαρακτηρίζουμε μπουρδολογίες, γιατί και γι’ αυτό χρειάζονται λεφτά. Είναι γνωστή, άλλωστε, η κατάσταση που υπάρχει και σ’ αυτό τον τομέα. Ενα απέραντο μπάχαλο, κενά, ελλείψεις, «τρύπες» θεόρατες, που ανάγκασαν την κυβέρνηση να μην εφαρμόζει ψηφισμένο νόμο (επί κυβέρνησης Καραμανλή) για το υποχρεωτικό νηπιαγωγείο. Γιατί δεν το εφαρμόζει; Γιατί απλούστατα δεν υπάρχουν νηπιαγωγεία για να πάνε όλα τα παιδιά (υποχρεωτική προσχολική αγωγή) και βέβαια δεν έχουν σκοπό να κάνουν διορισμούς.
Πέρα απ’ αυτό, βέβαια, είναι πρόκληση να δηλώνουν ότι θέλουν να διευκολύνουν την εργαζόμενη γυναίκα, όταν η ανεργία θερίζει ιδιαίτερα ανάμεσα στους νέους και τις γυναίκες. Οι περισσότερες γυναίκες δεν έχουν σήμερα πρόβλημα πού θ’ αφήσουν τα παιδιά για να μπορέσουν να εργαστούν, αλλά πού θα βρουν εργασία.
Τις διαδικασίες για τις επενδύσεις σίγουρα θα τις «βελτιώσουν». Θα μετατρέψουν δηλαδή τη χώρα σε ξέφραγο αμπέλι για τους κεφαλαιοκράτες ντόπιους και ξένους. Οταν τους ακούμε να μιλούν για τη γραφειοκρατία, πρέπει να έχουμε υπόψη μας ότι μιλούν για τους ελάχιστους ελέγχους που γίνονται, όπως π.χ. για την τήρηση κάποιων περιβαλλοντικών όρων. Με την «απλοποίηση διαδικασιών» που τάζουν στους καπιταλιστές ουσιαστικά τους λένε ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, να καταστρέψουν τα πάντα και βέβαια να βάλλουν χέρι στο κρατικό χρήμα χωρίς ν’ ανησυχούν ότι κάποιος θα ελέγξει για τυχόν κομπίνες. Η ασυδοσία και το πλιάτσικο θα υψωθούν στο τετράγωνο.
Επενδύσεις, βέβαια, που να βγάλουν τον ελληνικό καπιταλισμό από την «ύφεση» δεν πρόκειται να γίνουν. Ο παγκόσμιος καπιταλισμός βρίσκεται ακόμα σε κρίση, η ανάκαμψη είναι χλομή, οι απειλές για νέο κύκλο «ύφεσης» εντοπίζονται απ’ όλους τους αστούς οικονομολόγους και η Ελλάδα, μετά τα βάρβαρα μέτρα του Μνημόνιου θεωρείται μια χώρα «πολιτικά επικίνδυνη», λόγω και του ατίθασου χαρακτήρα του ελληνικού λαού, στον οποίο αναφέρονται όλοι οι αναλυτές. Μπορεί η κυβέρνηση να προσφέρει «γην και ύδωρ», όμως οι καπιταλιστές είναι γενικά συγκρατημένοι, γι’ αυτό και οι επενδύσεις θα είναι λίγες. Η επενδυτική άπνοια θα χρησιμοποιείται σαν εργαλείο για την άσκηση μεγαλύτερης πίεσης πάνω στους εργαζόμενους, για χαμηλότερα μεροκάματα και χειρότερες εργασιακές σχέσεις.
