Δεν μας εξέπληξε καθόλου το περιεχόμενο της έκθεσης της επιτροπής Πάλμερ-Ουρίμπε για τη δολοφονική επίθεση του Ισραηλινού στρατού στο Στόλο της Ελευθερίας. Δεκαπέντε μήνες μετά από εκείνο το εφιαλτικό πρωινό, η λεγόμενη «διεθνής κοινότητα» έχει ποικιλοτρόπως δικαιώσει τους σιωνιστές του Τελ-Αβίβ για το δολοφονικό τους όργιο. Κι ας είχε αυτή τη φορά στόχο πολίτες δυτικών κρατών. Αποκορύφωμα ήταν η διεθνής συνεργασία για την αποτροπή του Στόλου της Ελευθερίας ΙΙ, που ολοκληρώθηκε αυτό το καλοκαίρι, με διεκπεραιωτή την «πρόθυμη» κυβέρνηση Παπανδρέου.
Αυτή η επιτροπή διορίστηκε από τον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ για να βγάλει ακριβώς αυτό το πόρισμα. Αν η έκδοσή του καθυστέρησε, ήταν γιατί περίμεναν μήπως στο μεταξύ βρεθεί κάποια φόρμουλα συμβιβασμού Τουρκίας-Ισραήλ. Συμβιβασμός δεν βρέθηκε και η απολύτως ελεγχόμενη επιτροπή έδωσε στη δημοσιότητα το πόρισμά της, δικαιώνοντας ένα ακόμη Ισραηλινό έγκλημα.
Ως επιβάτες του Στόλου της Ελευθερίας δεν περιμένουμε δικαιοσύνη από καμιά επιτροπή του ΟΗΕ, από καμιά κυβέρνηση. Για πάνω από εξήντα χρόνια περιμένει δικαίωση ο Παλαιστινιακός λαός κι αυτή δεν έρχεται. Το δικό του παράδειγμα, παράδειγμα αξιοπρέπειας και ανυπότακτης αντίστασης είναι που φλογίζει τις ψυχές μας. Γι’ αυτό και θα είμαστε πάντοτε στο πλάι του. Διακηρυγμένος στόχος της ελληνικής αποστολής που συμμετείχε στο Στόλο της Ελευθερίας ήταν η έκφραση της αλληλεγγύης προς την Παλαιστινιακή Αντίσταση, μέσω ενεργειών που θα υλοποιούν μια διπλωματία των λαών και όχι των κυβερνήσεων και των διεθνών οργανισμών.
Το τι έγινε τα χαράματα της 31ης Μαΐου 2010 το γνωρίζουμε καλά εμείς και οι εκατοντάδες άλλοι και άλλες που επέβαιναν στα πλοία του Στόλου της Ελευθερίας. Παρακολουθήσαμε από απόσταση το μακελειό πάνω στο Mavi Marmara και υποστήκαμε στη συνέχεια οι ίδιοι τη βία και τον εξευτελισμό, αρχικά πάνω στα πλοία μας και στη συνέχεια στις Ισραηλινές φυλακές. Κι είμαστε σίγουροι ότι, όπως εμείς, η προοδευτική ανθρωπότητα γνωρίζει καλά τι έγινε. Εκθέσεις σαν αυτές των Πάλμερ-Ουρίμπε απλά επιβεβαιώνουν πως ανάμεσα στη θέληση των λαών και στη θέληση της «διεθνούς κοινότητας» υπάρχει πλήρης διάσταση.
Οπως εξήντα χρόνια βάρβαρης κατοχής, με ποταμούς αίματος, δεν μπόρεσαν να σταματήσουν την αντίσταση του Παλαιστινιακού λαού, έτσι και η κάθε είδους καταστολή δεν πρόκειται να σταματήσει την αλληλεγγύη προς αυτή την αντίσταση.
– Μιχάλης Γρηγορόπουλος, ναύτης στην «Ελεύθερη Μεσόγειο»
– Ανδρέας Μουστάκας, επιβάτης στην «Ελεύθερη Μεσόγειο»
– Χρήστος Τσιγαρίδας, επιβάτης στη «Σφενδόνη»
μέλη της Δικτύωσης Αλληλεγγύης στην Παλαιστινιακή Αντίσταση
