Η κυβέρνηση των α(χ)ρίστων του Κούλη Μητσοτάκη θυμίζει παιδική χαρά και στην εξωτερική πολιτική. Στην προσπάθειά της να δείξει ότι «η Τουρκία είναι διεθνώς απομονωμένη», σπεύδει να εμπλακεί ακόμα και σε πολεμικά μέτωπα στα οποία έχει έμμεση ανάμιξη η Τουρκία. Και καταγράφει ήττες, τη μία μετά την άλλη.
Παρενέβησαν στη Λιβύη, κουβαλώντας στην Αθήνα τον στρατηγό Χαφτάρ, επειδή η Τουρκία στήριζε τον αντίπαλο φύλαρχο (Σάρατζ). Υποδέχτηκαν τον Χαφτάρ με τιμές αρχηγού κράτους, ενώ δεν είχε κανένα διπλωματικό στάτους. Και τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ προσπαθούσαν να κάνουν πλύση εγκεφάλου στον ελληνικό λαό, ότι τάχα ο Χαφτάρ είναι «ο άνθρωπός μας», που θα οδηγήσει τον Ερντογάν σε μια ταπεινωτική ήττα. Τη συνέχεια την ξέρουμε: ο Χαφτάρ ηττήθηκε στρατιωτικά καθώς πολιορκούσε την Τρίπολη και είναι ο μόνος από τους φυλάρχους της Λιβύης που τέθηκε εκτός παιχνιδιού, καθώς τον εγκατέλειψαν οι βασικοί υποστηρικτές του (Αίγυπτος, Γαλλία).
Τα ίδια με τον πόλεμο Αρμενίας-Αζερμπαϊτζάν για το Ναγκόρνο Καραμπάχ. Μεσούντος του πολέμου, ο Δένδιας έκανε ταξίδι στην Αρμενία (στη φωτογραφία με τον αρμένιο πρωθυπουργό Πασινιάν) παίρνοντας το μέρος της στη σύγκρουση, επειδή το άλλο μέρος (Αζερμπαϊτζάν) στηριζόταν από την Τουρκία. Και τα παπαγαλάκια πήραν εντολή να γράφουν και να λένε και πάλι για τη «διεθνή απομόνωση της Τουρκίας», λόγω της εμπλοκής της στον πόλεμο στο πλευρό του Αζερμπαϊτζάν.
Η συνέχεια είναι γνωστή και εδώ. Η Αρμενία ηττήθηκε στρατιωτικά και αναγκάστηκε να υπογράψει συμφωνία για πλήρη κατάπαυση των στρατιωτικών επιχειρήσεων στο Ναγκόρνο Καραμπάχ, με παρέμβαση της Ρωσίας. Η συμφωνία υπογράφηκε στις 9 Νοέμβρη από τους Πούτιν, Αλίεφ και Πασινιάν. Ο Πασινιάν χαρακτήρισε τη συμφωνία «απίστευτα οδυνηρή για εμένα και για το λαό μας», ενώ η κυβέρνησή του αντιμετωπίζει προβλήματα καθώς είχε φλομώσει τον κόσμο με εθνικιστικές προσδοκίες που αποδείχτηκαν φούμαρα.
Και βέβαια, σε αντίθεση με την κυβέρνηση Μητσοτάκη, η κυβέρνηση Ερντογάν μπορεί να επαίρεται ότι και αυτή τη φορά ήταν με το μέρος των νικητών, στους οποίους πούλησε όπλα και μισθοφόρους. Αυτά δεν περνούν απαρατήρητα στην Ελλάδα και ίσως κάποια στιγμή χρησιμοποιηθεί ο Δένδιας ως αποδιοπομπαίος τράγος. Εκτός αν έχει ισχυρές «πλάτες» εκτός Ελλάδας, που θα τον κρατήσουν στο πόστο του υπουργού Εξωτερικών.
