Απόδραση με την καλλιέργεια προεκλογικού κλίματος

Ευκαιρία για απόδραση από την εσωκομματική μιζέρια ήταν για τον Τσίπρα η ομιλία στο Τάε-Κβο-Ντο. Δίνοντας στην ομιλία του (και τον όλο σχεδιασμό της εκδήλωσης) προεκλογικό χαρακτήρα και με «λεβέντικες» αναφορές του τύπου «είμαι εδώ, αν έχετε τα κότσια να πάτε εμένα σε Ειδικό Δικαστήριο», ο Τσίπρας αυτοαναγορεύτηκε σε ηγέτη-σύμβολο μιας ολόκληρης παράταξης, η οποία θέλει να επανέλθει στην εξουσία, εκτιμά ότι αυτό θα γίνει σύντομα και επομένως κάθε εσωκομματική γκρίνια αποτελεί βαρίδι.
 
Εφτά βίντεο που αναφέρονται στα έργα και τις ημέρες της κυβέρνησης Μητσοτάκη, με έμφαση στα «ψέματα», παίχτηκαν στην εκδήλωση, προτού ανέβει στο σκηνή ο «απόλυτος πρωταγωνιστής». Ασορτί με τη σκηνοθεσία ήταν και το σύνθημα που ακούστηκε μόλις ανέβηκε πάνω: «Αλέξη, γερά, να πέσει η Δεξιά» (ξέρει απ' αυτά η ΠΑΣΠ ΑΣΟΕΕ, new entry στον ΣΥΡΙΖΑ). «Μοιραία», η ομιλία του Τσίπρα ήταν αφιερωμένη κυρίως σ' αυτό (να πέσει η Δεξιά), παρά στα (υποτιθέμενα) διακυβεύματα του επικείμενου συνέδριου.
 
Μ' αυτόν τον τρόπο έγινε προσπάθεια να αλλάξει η ατζέντα της προσυνεδριακής διαδικασίας. Ζητούμενο είναι το τέλος της κυβέρνησης Μητσοτάκη και η επάνοδος του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία και όχι αυτά που θέτει η εσωκομματική αντιπολίτευση. Και ο Τσίπρας απευθύνεται στην κοινωνία, στους ψηφοφόρους, και όχι στον μουχλιασμένο κομματικό μηχανισμό. Αυτό ήταν το μήνυμα που οι άνθρωποι του Τσίπρα προσπάθησαν να στείλουν.
 
Φυσικά, προεκλογικό κλίμα δεν υπάρχει. Είναι ένα τεχνητό πολιτικό κατασκεύασμα των Τσιπραίων, με στόχο να περάσουν τις εσωκομματικές συγκρούσεις σε δεύτερο πλάνο. Απέναντι στον πολιτικό αντίπαλο οφείλουν να είναι όλοι ενωμένοι. Και βέβαια, στη μάχη ενάντια στη «νεοφιλελεύθερη δεξιά του Μητσοτάκη», ο ρόλος του αρχηγού είναι κυρίαρχος. Οποιος τον αμφισβητεί υπονομεύει την πορεία του κόμματος. Ετσι «δουλεύει» το πράγμα.
 
Μέχρι το συνέδριο μένουν περίπου τρεις μήνες (για 14-17 Μάη έχει οριστεί), οι οποίοι φυσικά δεν μπορούν να γεμίσουν με προεκλογικού τύπου φιέστες. Θα γίνουν αναγκαστικά και εσωκομματικές διαδικασίες, θα υπάρξουν γκρίνιες και «σπρωξίματα». Ολ' αυτά, όμως, θα υποβαθμίζονται όσο ο Τσίπρας κάνει σόλο εμφανίσεις. Στη Βουλή, σε επαρχιακές πρωτεύουσες που θα επισκεφτεί, σε τηλεοπτικές εκπομπές. Εχοντας χάσει μέχρι στιγμής όλες τις βασικές μάχες, η εσωκομματική αντιπολίτευση θα επικεντρωθεί περισσότερο στη συγκρότησή της ως φράξια για να έχει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη αντιπροσώπευση στην κεντρική επιτροπή που θα εκλεγεί από το συνέδριο με τη θηριώδη συμμετοχή (6.000 σύνεδροι), όπου η παρουσία παλιών και νέων πασόκων θα είναι ιδιαίτερα αναβαθμισμένη.
 
Ο Μητσοτάκης, από την άλλη, κανόνισε να βάλει συνεδρίαση της πολιτικής επιτροπής της ΝΔ την επομένη της φιέστας του Τάε-Κβο-Ντο, για να απαντήσει στον Τσίπρα με το ίδιο ύφος. Οπως είπε, στόχος του Τσίπρα «είναι μόνο να επικρατήσει η δική του γραμμή στο συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ». Αφού είναι έτσι, δε θα έπρεπε να τον ακολουθήσει. Ομως αυτός ανέβασε τους τόνους ενάντια στον ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά ενάντια στον Τσίπρα, προσθέτοντας μια γερή τονωτική δόση στο κλίμα της δικομματικής αντιπαράθεσης, που χωράει μόνο δύο και κανέναν τρίτο. Το έκανε, όχι μόνο για να μην του πουν ότι τρόμαξε από την επίθεση του Τσίπρα και δεν απάντησε, αλλά επειδή θέλει κι αυτός μερίδιο από το διαμοιρασμό των ιματίων του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ. Εχουν βάλει στη μέση ό,τι έχει απομείνει από το άλλοτε κραταιό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα και προσπαθούν με βουλιμία να το κατασπαράξουν. Ο Τσίπρας παίρνει τους ανδρεοπαπαπανδρεϊκούς, ο Μητσοτάκης θέλει να πάρει γκεσέμια του σημιτισμού, ώστε να τραβήξει όλο το κοπάδι.