Με κατεβασμένα τα μούτρα έφυγε από την Αθήνα ο Κύπριος πρόεδρος Τ. Παπαδόπουλος. Μπορεί επισήμως να διακηρύχτηκε ότι η Αθήνα θα στηρίξει τις προσπάθειες της Λευκωσίας, παράγοντες του μεγάρου Μαξίμου, όμως, διοχέτευσαν στους δημοσιογράφους την είδηση, ότι ο Καραμανλής κατέστησε σαφές στον Παπαδόπουλο πως ναι μεν δεν προτίθεται να του ασκήσει πίεση για να αλλάξει την τακτική του, όμως δεν είναι και διατεθειμένος -επειδή δεν μπορεί- να λειτουργήσει ως ασπίδα της Λευκωσίας, αν οι πιέσεις του «διεθνούς παράγοντα» αυξηθούν.
Με άλλα λόγια, ο Καραμανλής κατέστησε σαφές στον Παπαδόπουλο πως αν τραβήξει το σκοινί θα είναι απελπιστικά μόνος του. Στάση λογική για την Αθήνα, αν σκεφτούμε ότι ο Παπαδόπουλος εμφανίζεται να θέτει προϋποθέσεις για να συμφωνήσει σε μια επανενεργοποίηση της πρωτοβουλίας του γενικού γραμματέα του ΟΗΕ για το Κυπριακό. Η πρώτη προϋπόθεση είναι να μην αναγνωρίζεται δικαίωμα επιδιαιτησίας στον Κόφι Ανάν ή σε οποιονδήποτε άλλο και η δεύτερη προϋπόθεση να μην υπάρξει διαδικασία δημοψηφισμάτων, αν το σχέδιο επίλυσης δεν έχει συμφωνηθεί προηγουμένως από τα δυο μέρη. Ο Παπαδόπουλος, δηλαδή, θέλει μια διαδικασία που να έχει αυτός βέτο και ο Κόφι Ανάν να μη μπορεί να παίξει κανένα ουσιαστικό ρόλο.
Πώς, λοιπόν, να του προσφέρει στήριξη σ’ αυτό ο Καραμανλής, όταν ξέρει πολύ καλά ότι ο ΟΗΕ δεν πρόκειται να πάει πίσω από την προηγούμενη διαδικασία (που αναγνώριζε επιδιαιτητικό ρόλο στον Ανάν) και ότι από τουρκικής πλευράς μάλλον θα αναληφθεί πρωτοβουλία, με τη στήριξη Αμερικανών και Ευρωπαίων, που θα αναθερμαίνει την προηγούμενη διαδικασία και θα στριμώχνει τον Παπαδόπουλο στη γωνία;
