Με την έναρξη της συνεδρίασης, η Ειρ. Αθανασάκη δήλωσε ότι έτσι όπως εξελίσσεται η δίκη, η ίδια στην ουσία είναι χωρίς δικηγόρο, αφού ο μόνος που την εκπροσωπεί, ο Δ. Τσοβόλας, αδυνατεί να βρίσκεται σε όλες τις συνεδριάσεις, λόγω του γνωστού προβλήματος της μεταφοράς της δίκης στον Κορυδαλλό, μακριά από το Εφετείο όπου βρίσκονται καθημερινά οι δικηγόροι. Σήμερα, κατέληξε η Αθανασάκη, θα παρακαλέσω την κα Δαλιάνη να με εκπροσωπήσει, αλλά δεν θα δεχτώ εκπροσώπηση από άλλο συνήγορο μέχρι την Τετάρτη 13/5, μέρα που μπορεί να είναι παρών ο συνήγορός μου, με τον οποίο και θα συζητήσετε το θέμα. Στην προσπάθεια της προέδρου να την μεταπείσει, με επιχειρήματα ουδόλως πειστικά, η Αθανασάκη διευκρίνισε ότι η ίδια είναι η τελευταία που φταίει και πως δεν είναι αυτή αρμόδια να μιλήσει για λογαριασμό του κ. Τσοβόλα. Θύμισε, επίσης, στην πρόεδρο πως αυτή τη στιγμή στο Εφετείο γίνεται η δίκη για τα Ζωνιανά, με 47 κατηγορούμενους και δεκάδες δικηγόρους και κανείς δεν έβαλε θέμα μεταφοράς της στον Κορυδαλλό για λόγους ασφάλειας.
Η Μ. Δαλιάνη ξεκαθάρισε ότι σήμερα θα εκπροσωπήσει την Ειρ. Αθανασάκη, όμως, στις επόμενες συνεδριάσεις δεν θα δεχτεί, στο βαθμό που η ίδια δεν το επιθυμεί, διότι ο ρόλος του συνηγόρου δεν είναι διακοσμητικός, αλλά μπορεί να υλοποιηθεί μόνο με την αποδοχή του κατηγορούμενου.
Οταν άρχισε η εξέταση των μαρτύρων, με τον δεύτερο μάρτυρα φτάσαμε στον τραγέλαφο. Η υπόθεση αφορούσε έκρηξη στο γραφείο του Ευρωκοινοβούλιου στην Αθήνα, η πρόεδρος τον ρωτούσε και κάτι για τη «Γκόταερ» (!), ο μάρτυρας όμως μιλούσε για γκαζάκια που κάπνισαν μια πόρτα! Εγιναν δυο διαλείμματα, έψαξαν τις προηγούμενες καταθέσεις του μάρτυρα, ο οποίος κατέληξε: «Εγώ θυμάμαι μόνο γκαζάκια το 1998, εσείς μιλάτε για εκρηκτικό μηχανισμό το 1994, που εγώ το έχω ξεχάσει»! Δίκιο έχει ο άνθρωπος. Δεν φταίει αυτός, αυτοί που τον κάλεσαν φταίνε. Αφού του θύμησαν για τι πράγμα μιλούσαν, του ζήτησαν να καταθέσει! Μίλησε λοιπόν για μικρές ζημιές, πολύ μικρότερες απ’ αυτές που είχε προκαλέσει ρουκέτα της 17Ν, οι οποίες έγιναν νύχτα και δεν κινδύνεψε κανένας. Ο εισαγγελέας, βέβαια, το γνωστό βιολί: να πάρει από το μάρτυρα ότι υπήρξε κίνδυνος για ανθρώπους!
Η Μ. Δαλιάνη σχολίασε το γεγονός του τραγέλαφου που προηγήθηκε (με φανερή ενόχληση της προέδρου, η οποία την διέκοπτε συνεχώς) ως απόδειξη της πλήρους ανυπαρξίας αποδεικτικού υλικού, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από το ότι ο εισαγγελέας που έφτιαξε το κατηγορητήριο δεν μπόρεσε να αντιστοιχήσει τους μάρτυρες στις διάφορες υποθέσεις.
Η υπόλοιπη συνεδρίαση κύλησε με αναγνώσεις εγγράφων και με ένα διάλειμμα που ανακοινώθηκε για μισή αλλά κράτησε μία ώρα.
