Ο Εμμανουήλ Πελοποννήσιος, τέως αρχηγός του Λιμενικού Σώματος (1993-96), εκλεκτός της κυβέρνησης Μητσοτάκη, κατέθεσε τη βεβαιότητά του υπέρ της αθωότητας του Κανά, τον οποίο γνωρίζει από το 1975 και είχε την ευκαιρία να τον εκτιμήσει, επειδή διαπνεόταν από δημοκρατικές και κοινωνικές ιδέες και διάθεση προσφοράς για το καλό της πατρίδας, όπως είπε σε άψογη στρατιωτική γλώσσα. Ως συνεκδότης μιας τοπικής εφημερίδας, είχε την ευκαιρία να γνωρίσει το ενδιαφέρον του Κανά για τα προβλήματα της Κιμώλου, τη διάθεση προσφοράς και την εντιμότητά του. Αυτή του η στάση, κατά τον μάρτυρα, τον έφερε σε αντιπαλότητα με τον τότε κοινοτάρχη Ι. Βεντούρη. Οταν το όνομα του Κανά άρχισε να κυκλοφορεί στις εφημερίδες, συνέχισε ο μάρτυρας, τον ρώτησα ο ίδιος αν συμμετέχει σ’ αυτή την τρομοκρατική οργάνωση, διότι αν συμμετείχε, θα τον οδηγούσα ο ίδιος στον αρχηγό της Ελληνικής Αστυνομίας. Η απάντηση του Κανά ήταν πως θυμώνει όταν άνθρωποι που γνωρίζουν τη δράση και το έργο του, τον ρωτούν αν ήταν μέλος αυτής της οργάνωσης. Τον πίστεψα, κύριοι δικαστές, κατέληξε, και το καταθέτω με όλη την ευθύνη των λόγων μου.
Ο μάρτυρας κατέθεσε επίσης, ότι την Κυριακίδου τη γνώρισε μόνο μια φορά, πριν πολλά χρόνια, πληροφορήθηκε όμως από συμπατριώτες του ότι γύριζε και έβριζε τον Κανά, ενώ στο κιμωλιάτικο καφενείο στον Πειραιά έγραψε «17Ν» δίπλα στο όνομα του Κανά. Πληροφορήθηκε, επίσης, ότι με τον Βεντούρη η Κυριακίδου συζητούσε ότι ο Κανάς είναι τρομοκράτης, πριν δημιουργηθεί το θέμα του ΕΛΑ. Κατά τον μάρτυρα, ο έχων θεσμικό ρόλο Βεντούρη, θα έπρεπε από τότε να απευθυνθεί στις αρχές, αν είχε πληροφορηθεί τίποτα για τον Κανά. Τέλος, απαντώντας σε ερώτηση της υπεράσπισης, ο Εμ. Πελοποννήσιος δήλωσε πως έχει εμπειρία από υποθέσεις τρομοκρατίας, διότι ως κεντρικός λιμενάρχης Πειραιά χειρίστηκε την υπόθεση του City of Poros.
Ο δημοσιογράφος Στέλιος Βορίνας, μάρτυρας υπεράσπισης του Κανά, κατέθεσε πως είναι απ’ αυτούς που πιστεύουν ότι η τρομοκρατία μόνο ζημιά φέρνει στον τόπο, όμως δεν δέχεται οι εμμονές των διωκτικών αρχών να ταλαιπωρούν ανθρώπους. Τα αρχεία της Στάζι, από την πρώτη στιγμή που ήρθαν στην Ελλάδα, κανείς σοβαρός άνθρωπος δεν τα πήρε υπόψη του. Αρχισαν να συζητούνται, όταν ο Παπανδρέου έδιωξε τον Παπαθεμελή, επειδή τα είχε κάνει μαντάρα με τους αγρότες, κι αυτός άρχισε να λέει πως διώχτηκε για τα αρχεία της Στάζι και τον ΕΛΑ. Οσοι πήγαν στη Γερμανία ψάχνοντας στοιχεία, όπως ο Ζήσης, το έκαναν επειδή ήθελαν να βρουν στοιχεία για τον Κόκκαλη. Οταν άρχισα να ψάχνω το θέμα, βρήκα ότι στον ΟΕΛΑ υπήρχαν μόνο Λιβανέζοι. Ελληνες αστυνομικοί παρακολουθούσαν ύποπτο και βρήκαν διασυνδέσεις του με την αμερικάνικη υπηρεσία, ενώ το αυτοκίνητο που χρησιμοποιούσε ήταν της ΕΥΠ και το είχε εκχωρήσει στην αμερικάνικη πρεσβεία. Ετσι, αυτός ο άνθρωπος, ο Τζαμάλ Ντάργουϊτς, ποτέ δεν ανακρίθηκε από τις ελληνικές αρχές, γιατί οι Αμερικάνοι τον εξαφάνισαν. Τα έγγραφα που έβγαλα, κατέληξε ο Βορίνας, είναι έγγραφα της ΕΛΑΣ. Δεν τα βρήκα στο δρόμο, κάποιος που δε μπορούσε να ανεχτεί αυτή την κατάσταση μου τα έδωσε. Την πρώτη μέρα στο δικαστήριο είπαν ότι είναι πλαστά, όταν όμως ήρθε όλος ο φάκελος, με αίτημα του εισαγγελέα, είδε το δικαστήριο ότι ήταν γνήσια.
Οταν είδα, κατέθεσε ο μάρτυρας, ότι προσπαθούσαν ν βάλουν τον Αγαπίου σε μεταφορά όπλων, που γινόταν με νταλίκες του Κιολεΐδη, κατάλαβα ότι κάποιοι αστυνομικοί για να δείξουν έργο προσπαθούν να βάλουν ανθρώπους στην υπόθεση. Γιατί ακόμα και αν ο Αγαπίου ήταν στον ΕΛΑ, τι δουλειά είχε ο ΕΛΑ με εμπόριο όπλων και νταλίκες; Ο ΕΛΑ ενδιαφερόταν για τη λαϊκή επαναστατική βία, για την τρομοκρατία όπως τη λέμε. Εφερε ως παράδειγμα κατασκευής κάποιων πραγμάτων από κάποιους θύλακες κρατικών μηχανισμών, το γεγονός ότι επίσημο έγγραφο, που δημοσιεύτηκε στον Τύπο, παρουσίαζε τους εκτελεστές του Μπακογιάννη ως Σύριους, ενώ πολλά χρόνια αργότερα αποδείχτηκε ότι ήταν Ελληνες. Ως άλλο παράδειγμα ανέφερε τη σύλληψη Σκυφτούλη. Ο ίδιος βρήκε τον περιβόητο ταξιτζή Δημόπουλο και τον πήρε για να τον βγάλει στην τηλεόραση. Κάποια στιγμή, η γυναίκα του είπε στον Βορίνα: «Του λένε ότι θα πάρει πολλά λεφτά»! Ο Βορίνας έβαλε τον Δημόπουλο να τηλεφωνήσει στον αρχηγό της Αστυνομίας, δήθεν ότι έβλεπε ύποπτες κινήσεις έξω από το σπίτι του. «Μην ανησυχείς, δικοί μας είναι», του απάντησε ο στρατηγός, γεγονός που έπεισε τον Βορίνα ότι όλη η υπόθεση είναι στημένη. Αν δεν έβρισκα τυχαία τον ταξιτζή να τον βγάλω στην τηλεόραση, κατέληξε ο μάρτυρας, ο Σκυφτούλης θα ήταν ακόμα στη φυλακή.
Από τους συμμαθητές της αστυνομικούς πληροφορήθηκε η Αντιτρομοκρατική για την Κυριακίδου και την έβαλε στο σχέδιό της, εκτιμά ο Σ. Βορίνας, ο οποίος αναφέρθηκε σε μερικές από τις παραδοξολογίες που κατέθεσε η Κυριακίδου, οι οποίες δεν αντέχουν στην κοινή λογική. Αυτός που την κατευθύνει, ο Αμοιρίδης, βραβεύτηκε από το ελληνικό κράτος για διείσδυση στον ΕΛΑ, σημείωσε ο μάρτυρας. Κι όμως, εδώ γίνεται μια δίκη τρομοκρατίας και δεν ήρθε ούτε ένας αστυνομικός ως μάρτυρας! Αν ο ΕΛΑ λειτουργούσε έτσι όπως περιέγραψε η Κυριακίδου, δεν θα υπήρχε σε ένα χρόνο. Είναι δυνατόν να κάθονται στη «Σόνια» και να λέει η Αθανασάκη στην Κυριακίδου «έλα να σου πω ποιοι είναι στο κεντρικό συμβούλιο της οργάνωσης»; Πέρα από τους στοιχειώδεις κανόνες συνωμοτικότητας, όπως λένε έγγραφα του Νασιάκου, ο ΕΛΑ λειτουργούσε με αυτόνομους πυρήνες. Μου έκανε επίσης εντύπωση –συνέχισε ο μάρτυρας- ότι η Κυριακίδου εμφανίστηκε να γνωρίζει τα ηγετικά στελέχη της οργάνωσης με τα μικρά τους ονόματα! Μα είναι δυνατόν; Εδώ αδέρφια εμφανίστηκαν στη δίκη της 17Ν να φωνάζουν ο ένας τον άλλο με ψευδώνυμο, όταν ήταν άλλοι μπροστά. Ο Σ. Βορίνας αναφέρθηκε εν εκτάσει και σε άλλους ισχυρισμούς της Κυριακίδου, που δεν αντέχουν όχι στην πραγματικότητα των κανόνων μιας συνωμοτικής οργάνωσης, αλλά ούτε στην κοινή λογική. Αυτοί οι άνθρωποι μείναν τόσα χρόνια στο απυρόβλητο και μένουν –κατέληξε- γιατί τηρούν σχολαστικά κανόνες ασφαλείας.
Ο Σ. Βορίνας αναφέρθηκε ακόμα στο γεγονός ότι η ΝΔ έβαλε υποψήφιό της στην Κίμωλο τον Κανά. Καλά –είπε- δεν πήγε κανένας από τους υψηλόβαθμους αξιωματικούς της αστυνομίας να πει στον πρωθυπουργό ότι έχουν υποψίες, ώστε να τον προστατεύσουν να μη στηρίξει έναν τρομοκράτη; Τριάντα χρόνια παρακολουθούν τον Αγαπίου. Γιατί δεν έρχεται ένας αστυνομικός να καταθέσει για τα αποτελέσματα αυτής της παρακολούθησης; Πού κρύβονται αυτοί οι κύριοι; Κρύβονται, γιατί ξέρουν πολύ καλά ότι δεν έχουν απολύτως τίποτα, εκτός από τα παλιόχαρτα της Στάζι και την Κυριακίδου. Από το 1995 έχουν –όπως αυτοί λένε- τρία ονόματα: Αγαπίου, Καββαδίας, Τσιγαρίδας. Γιατί δεν έδειξαν στην Κυριακίδου φωτογραφίες και του Καββαδία και του Τσιγαρίδα; Παραπλάνησαν τους εισαγγελείς, κρύβοντάς τους τα χαρτιά για τον Ντάργουϊτς και τον ΟΕΛΑ, για να φορτώσουν σ’ αυτούς τους ανθρώπους και τον ΟΕΛΑ.
Ο εισαγγελέας –συνεπικουρούμενος από την πρόεδρο (!)- προσπάθησε με νύχια και με δόντια να υπερασπιστεί την άποψη ότι τίποτα δεν στήθηκε, αλλά η Κυριακίδου είναι μια ειλικρινής μάρτυρας! Τα επιχειρήματά του ήταν επιεικώς έωλα (άλλος χαρακτηρισμός ταιριάζει) και ο Βορίνας απάντησε σε όλα με πειστικά, λογικότατα επιχειρήματα. Στο τέλος, βλέποντας ότι τίποτα δεν του βγαίνει, ο εισαγγελέας προσπάθησε να βάλει στο στόμα του Χρ. Τσιγαρίδα (ο οποίος απουσίαζε) τον ισχυρισμό ότι η προκήρυξη του ΕΛΑ, στην οποία η Αστυνομία ισχυρίζεται ότι βρήκε αποτυπώματα του Αγαπίου και της Αθανασάκη, ήταν πρωτότυπη και είχε σταλεί στην «Απογευματινή». Ο Βορίνας δεν τον πίστεψε και ρώτησε: «Εχει πει τέτοιο πράγμα ο κ. Τσιγαρίδας;». Η Ειρ. Αθανασάκη διαμαρτυρήθηκε έντονα και η συνήγορος του Χρ. Τσιγαρίδα, Μ. Δαλιάνη, έβαλε τα πράγματα στη θέση τους, λέγοντας ότι ο εντολέας της έχει πει πως αυτή δεν είναι προκήρυξη που στάλθηκε σε εφημερίδα. Πράγματι, όταν κατέθετε ο αποτυπωματολόγος της Ασφάλειας Ι. Γιαννακούρης, στις 7.7.09, ο Χρ. Τσιγαρίδας είχε πει ότι αυτή αποκλείεται να είναι πρωτότυπη προκήρυξη, γιατί οι προκηρύξεις του ΕΛΑ τυπώνονταν σε πολύγραφο, με χρήση μεμβράνης. Εβγαιναν 1.000 αντίτυπα, μοιράζονταν τα 999 και 1 στελνόταν στην εφημερίδα. Θυμίζουμε ακόμη, ότι υπάρχει έγγραφο του Σύρου με το οποίο ζητούσε να μάθει τον τόπο, το χρόνο και τον τρόπο κτήσης των συγκεκριμένων προκηρύξεων. Τα εργαστήρια της Ασφάλειας απάντησαν ότι δεν ξέρουν (η σχετική αλληλογραφία μεταξύ δυο υποστρατήγων της ΕΛΑΣ, των επικεφαλής της Αντιτρομοκρατικής και των εργαστηρίων, υπάρχει στη δικογραφία)! Ο Χρ. Τσιγαρίδας περιέγραψε αναλυτικά τον τρόπο με τον οποίο τυπώνονταν πολλά αντίγραφα με πολύγραφο και εξήγησε γιατί η συγκεκριμένη προκήρυξη έχει τη μορφή που έχει, δηλώνοντας κατηγορηματικά ότι αυτή η προκήρυξη έχει βγει από πολύγραφο. Θύμισε επίσης, ότι οι προκηρύξεις του ΕΛΑ κυκλοφορούσαν πλατιά. Για παράδειγμα, στη Νομική άφηναν ένα πακέτο και πήγαιναν οι φοιτητές και έπαιρναν. Κατέληξε λέγοντας, ότι δεν θεωρεί απίθανο, όπως μπήκαν στο δικό του σπίτι και τα σπίτια των παιδιών του, να είχαν διαρρήξει και το σπίτι του Αγαπίου, μετά το 1986 που είχε δεσμό με την Αθανασάκη, και να πήραν αυτές τις προκηρύξεις, δεδομένου ότι στον ΕΛΑ δεν υπήρχαν χαζοί που να πιάνουν τις προκηρύξεις με τα χέρια.
Ηταν πάντως εκπληκτικό το φαινόμενο να βλέπεις δυο εισαγγελείς και την πρόεδρο να αντιδικούν συνεχώς με ένα μάρτυρα ως προς την αξιοπιστία της Κυριακίδου! Η πρόεδρος, πάντως, κάποια στιγμή το κατάλαβε και προσπάθησε να σταματήσει τον αναπληρωτή εισαγγελέα, λέγοντάς του «αυτή είναι η θέση του μάρτυρα, κύριε εισαγγελέα». Αυτός, όμως, δεν κατάλαβε τίποτα και συνέχισε να προσπαθεί μάταια να βρει ένα έστω σημείο που ο Βορίνας να μη μπορέσει να απαντήσει πειστικά, αποδομώντας την Κυριακίδου και εκείνους που έστησαν την υπόθεση.
Αντίθετα από τους εισαγγελείς, οι εφέτες έκαναν εύστοχες και ουσιαστικές ερωτήσεις. Ο εφέτης Παπαθεοδώρου π.χ. ζήτησε περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τον τρόπο που οι εφημερίδες έδιναν τις προκηρύξεις στην αστυνομία (πήγαινε αστυνομικός και υπέγραφε κανονικό έγγραφο). Θύμισε ο δικαστής πως στις 7.7.09 ο αστυνομικός Γιαννακούρης κατέθεσε πως δεν γνωρίζει η υπηρεσία του με ποιο τρόπο έφτασε αυτή η προκήρυξη στα χέρια τους. Ο Βορίνας διευκρίνισε, ακόμη, ότι μόλις η αστυνομία έπαιρνε μια προκήρυξη, αμέσως την έλεγχε για αποτυπώματα. Διέψευσε, επίσης, τον Γιαννακούρη που είπε ότι παλιά δεν έβρισκαν αποτυπώματα στο χαρτί, λέγοντας ότι στο βιβλίο «Το ελληνικό αντάρτικο πόλεων», που κυκλοφόρησε το 1985, υπάρχει έγγραφο των εργαστηρίων, που αναφέρει ότι στην πρώτη προκήρυξη της 17Ν βρέθηκε γυναικείο αποτύπωμα, το οποίο όμως δεν μπορεί να ταυτοποιηθεί. Ο εφέτης Πιπιλίγκας ρώτησε τη γνώμη του Βορίνα για τον Ζήση και ο μάρτυρας ζωγράφισε τον Ζήση με… φωτεινά χρώματα. Ρώτησε, επίσης, την κρίση του μάρτυρα για το αν ο Τσιγαρίδας είναι συνεργαζόμενος και ο Βορίνας απάντησε ότι διαφωνεί με τον Τσιγαρίδα, αλλά σέβεται τη θέση κάθε κατηγορούμενου. Ξέρω γενικά, είπε, ότι ο κ. Τσιγαρίδας έχει αναλάβει την πολιτική ευθύνη. Αν είναι μπλεγμένος για να κατηγορηθούν οι υπόλοιποι δεν το ξέρω. Οταν η πρόεδρος θύμισε στον Κανά τι έχει πει στην προηγούμενη δίκη, αυτός απάντησε ότι ο Τσιγαρίδας είναι ένας συνεργαζόμενος και κάποια στιγμή θα τους πει και μια ιστορία για έναν παπαγάλο! Για την περίπτωση Καββαδία ο Βορίνας είπε ότι έγινε μια άθλια συναλλαγή και μόνο γι’ αυτό το γεγονός το δικαστήριο θα πρέπει να πει όχι σ’ αυτούς που έστησαν αυτή την υπόθεση.
Απαντώντας σε ερώτηση της Ειρ. Αθανασάκη, ο Βορίνας είπε πως πάντα υπάρχουν δημοσιογράφοι που πληρώνονται από τα μυστικά κονδύλια της Αστυνομίας και της ΕΥΠ. Οταν σιγά-σιγά κατακάθησε ο κουρνιαχτός του πρώτου καιρού, είναι πολλοί αυτοί που διαπίστωσαν ότι δεν υπάρχουν στοιχεία.
Η υπεράσπιση Κανά υπέβαλε αίτημα να πληροφορηθεί, επιμελεία της εισαγγελίας, όλα όσα αφορούν την υπόθεση Καββαδία. Πότε ασκήθηκε ποινική δίωξη, πότε διαχωρίστηκε η υπόθεση και για ποιο λόγο και αν έγιναν παράλληλες ανακριτικές πράξεις. Ο εισαγγελέας απάντησε ότι η παρούσα υπόθεση αφορά μόνο τους τέσσερις κατηγορούμενους, ενώ η υπόθεση Καββαδία είναι χωριστή δικογραφία και δεν υπάρχει λόγος να εμφανιστεί στο παρόν δικαστήριο! Ούτε υποχρέωση των εισαγγελέων της έδρας είναι να προσκομίζονται αντίγραφα άλλης δικογραφίας, συμπλήρωσε ο αναπληρωτής! Προφανώς, ούτε η διερεύνηση της αλήθειας είναι υποχρέωση των εισαγγελέων. Υποχρέωσή τους είναι η στήριξη της κατηγορίας και μόνο! Το αίτημα στήριξε και η Μ. Δαλιάνη, ενώ το δικαστήριο επιφυλάχτηκε να απαντήσει την Παρασκευή.
Ξεκίνησε επίσης να καταθέτει η Ελένη Βεντούρη, σύζυγος του Κανά, οποία από το 1988 που συνήψε σχέση με τον Κανά μέχρι το τέλος του 1989 πήγαινε τουλάχιστον τέσσερις φορές τη βδομάδα στο σπίτι της Πάτμου, γνωρίζοντας τα προβλήματα που αυτός αντιμετώπιζε με την Κυριακίδου. Απαντώντας σε ερώτηση της προέδρου, περιέγραψε με κάθε λεπτομέρεια αυτό το ημιυπόγειο διαμέρισμα. Πήγαινε επίσης στο διαμέρισμα της Αμορίου, που νοίκιασε ο Κανάς όταν έφυγε από την Πάτμου, το οποίο επίσης περιέγραψε με λεπτομέρειες.
