Ο Γρίσπος, σωματοφύλακας του Βρανόπουλου, που πυροβολήθηκε και τραυματίστηκε στην ενέργεια, προσπάθησε να αποδείξει ότι χτυπήθηκε χωρίς λόγο. Ισχυρίστηκε ότι αυτός ήταν απλός οδηγός και όχι σωματοφύλακας. Πώς γίνεται, όμως, ένας απλός οδηγός να έχει άδεια οπλοφορίας; Ισχυρίστηκε ότι δεν οπλοφορούσε, ότι αν ήθελε έπαιρνε το όπλο, αν ήθελε δεν το έπαιρνε, όμως ο υπεύθυνος ασφαλείας Παναγάκος, ο άνθρωπος που ο Βρανόπουλος τον είχε στην Εμπορική και τον πήρε μαζί του στην Εθνική, κατέθεσε ότι ο Γρίσπος οπλοφορούσε.
Ισχυρίστηκε, ακόμη, ότι αυτός, όταν είδε να πυροβολείται ο Βρανόπουλος (δεν ήταν μπροστά, αλλά εκείνη τη στιγμή ερχόταν), τρόμαξε, έσκυψε, γονάτισε, έκανε μια κίνηση με το χέρι και εκείνος που πυροβόλησε τον Βρανόπουλο του έριξε την τελευταία σφαίρα (το κατάλαβε από τον ήχο που έκανε το κλείστρο του όπλου). Ομως, ένας άνθρωπος που φοβάται ή γυρίζει την πλάτη και φεύγει ή πέφτει κάτω προσπαθώντας να καλυφθεί. Δεν γονατίζει. Γονατίζει εκείνος που προσπαθεί να βγάλει όπλο και να πυροβολήσει, ειδικά αν είναι σωματοφύλακας.
Οπως φάνηκε και από τις ερωτήσεις του συνηγόρου του Λ. Παπαδημητρίου, ο Γρίσπος εκείνο που επιδιώκει είναι να πάρει κάποια αποζημίωση από την Εθνική, επειδή δεν του εξασφάλισε προστασία. Γι’ αυτό και ισχυρίζεται ότι ήταν άοπλος. Η υπεράσπιση Κουφοντίνα μάλλον του έκανε τη χάρη, γι’ αυτό και δεν του υπέβαλε ερωτήσεις (αυτό είναι δική μας κρίση).
Ο Καλαμπόκας ήταν τότε μαθητής σε γειτονικό Λύκειο (σήμερα είναι γιατρός) και είδε όλο το συμβάν. Στην κατάθεσή του υπήρξε ιδιαίτερα προσεκτικός. Μπορεί –είπε- εκείνος που πυροβόλησε να ήταν ο Κουφοντίνας, όμως, δεν μπορεί να το πει με βεβαιότητα. Σήμερα μοιάζει πολύ λιγότερο απ’ όσο του έμοιαζε τότε. Παρά την πίεση του προέδρου, που για πρώτη φορά (νομίζουμε ότι δεν κάνουμε λάθος) ζήτησε από μάρτυρα αναγνώριση με ποσοστά (προσχώρηση στην παγκόσμια πρωτοτυπία του Μαργαρίτη;), ο μάρτυρας αρνήθηκε να μπει σε μια τέτοια διαδικασία. Η Γ. Κούρτοβικ τον ρώτησε αν ο Κουφοντίνας του δίνει την όψη ταλαιπωρημένου εργάτη και αν θα μπορούσε να πει ότι τα μάτια του είναι μικρά σαν κουμπότρυπες. Ο μάρτυρας απάντησε αρνητικά και στα δύο. Οχι, τα μάτια του είναι κανονικά, είπε με αποφασιστικότητα, αφού κοίταξε τον Κουφοντίνα. Φυσικά, ο ίδιος δεν έχει δώσει τέτοιες περιγραφές, έχει δώσει όμως άλλος μάρτυρας (υπόθεση Αθανασιάδη), που «αναγνώρισε» τον Κουφοντίνα και τον Τζωρτζάτο. Διά της τεθλασμένης η Γ. Κούρτοβικ επέφερε ένα ακόμη πλήγμα στην αξιοπιστία εκείνου του ψευδομάρτυρα.
ΥΠΟΘΕΣΗ MEGA CHANNEL
Αλλη μια υπόθεση ρίψης ρουκετών (δύο), στην οποία «κατά σύμπτωση δεν υπήρξαν θύματα», όπως κατέθεσαν μάρτυρες, προς μεγάλη ευχαρίστηση της εισαγγελέα, η οποία με τις ερωτήσεις της τους κατηύθυνε σ’ αυτό το συμπέρασμα. Πώς γίνεται, όμως, και σ’ όλες αυτές τις ενέργειες «κατά σύμπτωση δεν υπήρξαν θύματα»; Φαίνεται πως οι «συμπτώσεις» λειτούργησαν πάντοτε υπέρ των «στόχων» και ποτέ υπέρ της 17Ν. Πρέπει σώνει και καλά να πιστέψουμε ότι η 17Ν έριχνε ρουκέτες με στόχο να πλήξει ανθρώπους (ή, αν θέλετε, αδιαφορώντας παντελώς για το αν θα χτυπήσει ανθρώπους, απλούς εργαζόμενους), αλλά ο… καλός θεούλης βοήθησε όλους αυτούς τους ανθρώπους να μη πάθουν τίποτα. Το ίδιο προσπάθησαν να μας πείσουν για τη Βιοχάλκο, το ίδιο και για το Mega.
Εδώ, βέβαια, τα πράγματα είναι πολύ πιο απλά. Η 17Ν είχε από τότε καταγγείλει, ότι ειδοποίησε την «Ελευθεροτυπία» για τη ρουκέτα και ότι σκόπιμα δεν ειδοποιήθηκε το Mega. Μάλιστα, η εκτόξευση έγινε με ωρολογιακό μηχανισμό, ακριβώς για να υπάρξει ειδοποίηση και εκκένωση του χώρου. Και βέβαια, δυνατότητα ακύρωσης της έκρηξης δεν υπάρχει μετά την τοποθέτηση και την ενεργοποίηση του ωρολογιακού μηχανισμού.
Ομως, ο υπεύθυνος ασφαλείας του Mega Κυπραίος δεν θυμόταν τίποτα απ’ αυτά! Παραδέχτηκε, πάντως, απαντώντας σε ερώτηση της Γ. Κούρτοβικ, ότι η 17Ν δεν συνήθιζε να στοχοποιεί ανυποψίαστους απλούς ανθρώπους. Παραδέχτηκε, ακόμη, ότι η 17Ν δεν έλεγε ψέματα για την επιτυχία ή την αποτυχία (ως προς τους στόχους) των ενεργειών της. Επιβεβαίωσε την παραίτηση του διευθυντή ειδήσεων του Mega, αλλά έπαθε αμνησία ως προς τους λόγους. «Θυμόταν» ότι δεν έγινε για διαμαρτυρία επειδή δεν ενημερώθηκε για την ενέργεια, δεν είχε τίποτα να καταθέσει, όμως, για τους λόγους της παραίτησης. Η μνήμη του τύπου φαίνεται ότι λειτουργεί αρνητικά. Θυμάται για ποιο λόγο δεν έγινε κάτι, όχι για ποιο λόγο έγινε!
Τα πράγματα έβαλε και πάλι (όπως και στην πρώτη δίκη) στη θέση τους η αθλητικογράφος του Mega κ. Χρυσού. Κατέθεσε ότι στο κανάλι κυκλοφόρησε και συζητήθηκε τότε, ότι το τηλεφωνικό κέντρο του καναλιού ειδοποιήθηκε από το τηλεφωνικό κέντρο της «Ελευθεροτυπίας» και η τηλεφωνήτρια του Mega δεν έδωσε σημασία. Μάλιστα, όπως κατέθεσε, ακόμα και σήμερα συζητιέται αυτό το θέμα στο Mega. Οταν παίρνουν ανάλογα τηλεφωνήματα, θυμούνται εκείνο το περιστατικό. Η κατάθεση της κ. Χρυσού (η οποία αναφέρθηκε και σε άλλα πράγματα, όπως π.χ. ο τρόπος με τον οποίο άνθρωποι του καναλιού προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν επικοινωνιακά το γεγονός) ενόχλησε σφόδρα την εισαγγελέα, η οποία επιτέθηκε στη μάρτυρα, λέγοντάς της ότι ίσως έχει κάποια προσωπικά με την τηλεφωνήτρια και τα λέει αυτά! Προσπάθησε με το έντονο ύφος της να «ψαρώσει» τη μάρτυρα, όμως η κ. Χρυσού έμεινε ακλόνητη στις θέσεις της. Τσι, η κ. Κουτζαμάνη κατέληξε στο τέλος, με εμφανώς περιφρονητικό τόνο, να χαρακτηρίσει «φήμες» την κατάθεση της μάρτυρα, για να εισπράξει την απάντηση από την Γ. Κούρτοβικ: Φήμες στη νομολογία μας χαρακτηρίζονται οι αόριστες και αστήρικτες διαδόσεις, ενώ η μάρτυρας κατέθεσε τη γνώση της από συγκεκριμένες συζητήσεις που γίνονταν στο χώρο εργασίας σας.
Η εισαγγελέας προσπάθησε ακόμη να μπερδέψει τη μάρτυρα, λέγοντάς της ότι η 17Ν κατήγγειλε τον Φυντανίδη και την «Ελευθεροτυπία» και όχι το Mega, για να εισπράξει την απάντηση από τον Δ. Κουφοντίνα, ότι ο Φυντανίδης κατηγορήθηκε για τη δήλωση που έκανε και όχι επειδή δεν ειδοποίησε η «Ελευθεροτυπία». Είπα και στην προηγούμενη δίκη – κατέληξε ο Δ. Κουφοντίνας – ότι έγινε κάποιο βραχυκύκλωμα στο κύκλωμα ειδοποίησης.
Ο Δ. Κουφοντίνας απευθύνθηκε επίσης στη μάρτυρα, πριν αρχίσει να υποβάλει ερωτήσεις η υπεράσπιση, με τα εξής λόγια: «Θέλω να σας εκφράσω τη λύπη μας και παρακαλώ να τη μεταφέρετε και στους συναδέλφους σας, για το ξάφνιασμα, την αναστάτωση και το φόβο που σας προκάλεσαν οι εκρήξεις που έγιναν. Θέλω να σας πω, ότι η Οργάνωση ποτέ σε όλη τη δράση της δεν έβαλε σε κίνδυνο απλούς ανθρώπους. Προσπαθούσε να πάρει όλα τα μέτρα για να αποφευχθεί κάτι τέτοιο. Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια ήταν και η ειδοποίηση. Πάντα γινότανε η ειδοποίηση έγκαιρα, μέσω του τηλεφωνικού κέντρου της “Ελευθεροτυπίας”, οι οποίοι με τη σειρά τους παίρνανε τους ενδιαφερόμενους και την Αστυνομία. Σ’ αυτή την περίπτωση αυτό το κύκλωμα δεν λειτούργησε. Τώρα, πού και πώς έγινε η εμπλοκή, σ’ αυτό υποθέσεις μπορούμε να κάνουμε».
Απαντώντας σε ερωτήσεις της Γ. Κούρτοβικ η κ. Χρυσού επιβεβαίωσε ότι η συγκεκριμένη προκήρυξη είναι η μόνη που στάλθηκε στο «Εθνος» και ερμήνευσε το γεγονός είτε ως σπάσιμο της εμπιστοσύνης προς την «Ελευθεροτυπία» είτε ως αποτέλεσμα φόβου μη τυχόν και δεν δημοσιευτεί. Κατέθεσε ακόμη, ότι η 17Ν δεν στοχοποιούσε απλούς ανθρώπους και η μόνη περίπτωση που χτυπήθηκε άνθρωπος ήταν η ενέργεια κατά Παλαιοκρασά, διευκρινίζοντας ότι ο Αξαρλιάν δεν ήταν στόχος.
