Oταν αναστέλλονταν οι κινητοποιήσεις ενάντια στο νόμο-πλαίσιο των Γιαννάκου-Καραμανλή, πρώτα από την ΠΟΣΔΕΠ και μετά από τις γενικές συνελεύσεις-καταλήψεις των φοιτητών, μια υπόσχεση δινόταν, ένα σύνθημα δονούσε τον αέρα: ο νόμος-πλαίσιο θα καταργηθεί στην πράξη. Η κυβέρνηση Καραμανλή, έχοντας μπροστά της εκλογές και άλλα ανοιχτά μέτωπα (π.χ. Ασφαλιστικό) δε δοκίμασε να εφαρμόσει το νόμο-πλαίσιο. Τώρα, ήρθε η ώρα να το δοκιμάσει. Ο Στυλιανίδης απέκτησε ξαφνικά… πολιτικό ανάστημα και στέλνει τελεσίγραφα: ή εφαρμόζετε το νόμο ή κλείνω τη στρόφιγγα της κρατικής χρηματοδότησης. Ταυτόχρονα, πετάει το γάντι στο φοιτητικό κίνημα, με δηλώσεις που ξεπερνούν και αυτές της Γιαννάκου.
Οι πρυτανικές εκλογές σε μερικά Ιδρύματα είναι ένα από τα μέτωπα που έχει μπροστά του το φοιτητικό κίνημα. Μια μίνι απόπειρα που έγινε πριν από μερικούς μήνες στο Πάντειο αντιμετωπίστηκε με απόλυτη επιτυχία. Αγωνιστές φοιτητές διέκοψαν τη διαδικασία που πήγε να στήσει η πρυτανεία και έκαψαν το εκλογικό υλικό στο προαύλιο, υπό τις επευφημίες των συναδέλφων τους και με απόλυτη κατανόηση και κρυφή χαρά από τους δασκάλους εκείνους που θα ήθελαν να κάνουν το ίδιο, όμως ο κομφορμισμός τους δεν τους το επιτρέπει (το στάτους του καθηγητή, βλέπετε, απαιτεί άλλα).
Η ενέργεια αυτή (η ουσία της και όχι σώνει και καλά τα επιφαινόμενά της) είναι μπούσουλας και για τη φάση που έρχεται. Το αγωνιζόμενο φοιτητικό κίνημα, κάνοντας πράξη τη δέσμευσή του, ότι ο νόμος θα καταργηθεί στην πράξη, πρέπει να ακυρώσει αγωνιστικά κάθε εκλογική διαδικασία, όπου κι αν αυτή στηθεί. Οι συσχετισμοί είναι τέτοιοι που επιτρέπουν στο κίνημα να το καταφέρει. Το πώς ακριβώς θα γίνει σε κάθε σχολή είναι ζήτημα του κινήματος σ’ αυτή. Σημασία έχει να μη γίνουν πουθενά εκλογές βάσει του νόμου-πλαίσιο.
Επειδή στο υπουργείο Παιδείας δεν κατοικοεδρεύουν ηλίθιοι για να μη καταλαβαίνουν τι γίνεται και τι θα γίνει, έβαλαν μπροστά τη γνωστή διαδικασία κατασυκοφάντησης των αγωνιστικών εκφράσεων του κινήματος, με τη βοήθεια φυσικά των πάντα πρόθυμων ΜΜΕ, που με γκεμπελικού τύπου προπαγάνδα προσπαθούν να εξάψουν τα συντηρητικά ανακλαστικά των «νοικοκυραίων». Βρήκε, όμως, η κυβέρνηση ή μάλλον εξασφάλισε (γιατί αυτές οι συμφωνίες κλείνονται στο παρασκήνιο και περιλαμβάνουν ανταλλάγματα) ένα σημαντικό –κατά την κρίση της– σύμμαχο: την ηγεσία του Περισσού, που ανέλαβε να χρησιμοποιήσει την ΚΝΕ-ΠΚΣ ως πέμπτη φάλαγγα μέσα στο φοιτητικό κίνημα.
Η γραμμή της ΚΝΕ-ΠΚΣ είναι αποχή από τις πρυτανικές εκλογές. Παράξενη γραμμή για ένα κόμμα που ακούει εκλογές και παθαίνει ντελίριο. Ευνόητη, όμως, ως τακτική κίνηση. Ο Περισσός βάζει πλάτη για να μπορέσει να περάσει ο νόμος-πλαίσιο. «Εμείς θα απέχουμε, εσείς κάντε τις εκλογές σας», είναι η γραμμή. Εκεί που πρέπει να υπάρξει αγώνας, αυτοί κηρύσσουν την παθητικότητα. Θα μπορούσε κανείς να δεχτεί την ξαφνική στροφή του Περισσού προς το… Γκαντισμό, αν έμενε εκεί. Αν, δηλαδή, έλεγε «εμείς δεν αντέχουμε για περισσότερα, οι υπόλοιποι κάντε ό,τι θέλετε» (όπως ουσιαστικά λέει με τον τρόπο της μια μερίδα των συνασπισμένων στην ΠΟΣΔΕΠ καθηγητών). Πού τέτοια εντιμότητα, όμως! Κότες απέναντι στην κυβέρνηση, «λιοντάρια» απέναντι στους αγωνιζόμενους φοιτητές. Για την ακρίβεια, όχι λιοντάρια, αλλά φίδια κωλοβά.
Ταυτόχρονα με τη γραμμή της αποχής, ο Περισσός εξαπέλυσε μια βρόμικη προβοκατόρικη επίθεση κατά της αγωνιστικής γραμμής, που φτάνει μέχρι τον ανοιχτό χαφιεδισμό. Οι παλιές καλές μέρες του 1973, τότε που κατήγγειλαν τους αγωνιστές του Πολυτεχνείου σαν «πράκτορες του Ρουφογάλη και της ΚΥΠ» (στο περιβόητο τεύχος Νο 8 της «Πανσπουδαστικής»), ξαναζούν. Αφού ονοματίσουν την ΕΑΑΚ και την ΑΡΕΝ ως παρατάξεις που «θέλουν να στήσουν παιχνίδι αποπροσανατολισμού, για να περάσουν οι αντιδραστικές αλλαγές στη συνείδηση της πλατιάς μάζας του λαού» (ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ) και αφού υποδείξουν την ΕΑΑΚ και το ΝΑΡ ως φορέα «αποπροσανατολισμού και τυχοδιωκτισμού», επικαλούμενοι άρθρο του «Πριν» που καλεί να αντιμετωπιστούν οι πρυτανικές εκλογές «με ένα γενικευμένο μπλακ-άουτ, με κατειλημμένες σχολές και έντονη κινηματική δραστηριότητα» (δηλαδή, τους καταγγέλλουν επειδή λένε το αγωνιστικά αυτονόητο!!!), καλούν σε… συνάντηση αντιπροσώπων της ΕΦΕΕ στις 23 Μάη! Μόνο αυτό τους νοιάζει.
