H αλαζονεία και η κατασταλτική λογική εξακολουθεί να καθοδηγεί τα βήματα της κυβέρνησης Καραμανλή. Η Γιαννάκου έδωσε το νομοσχέδιο (και όχι προσχέδιο, όπως ψευδεπίγραφα το ονόμασε) στη δημοσιότητα την παραμονή της φοιτητικής διαδήλωσης, την οποία σύρθηκε να στηρίξει και η συνδικαλιστική γραφειοκρατία (24ωρη η ΑΔΕΔΥ, 3ωρη η ΓΣΕΕ), θεωρώντας ότι η κυβέρνηση θα μπορούσε να οργανώσει μια καλή προπαγανδιστική εκστρατεία και να προκαλέσει το πρώτο σοβαρό ρήγμα στο φοιτητικό αγώνα.
Το αποτέλεσμα ήταν το αντίθετο απ’ αυτό που επεδίωξε η κυβέρνηση. Το νομοσχέδιο συνάντησε τη γενική αποδοκιμασία. Το αποδοκίμασε ακόμα και ο φιλικός προς την κυβέρνηση Μπαμπινιώτης. Το αποδοκίμασαν πρυτάνεις και τα συνδικαλιστικά όργανα των πανεπιστημιακών. Το αποδοκίμασαν οι μεγαλύτερες εφημερίδες, που καλούν την κυβέρνηση να το αποσύρει για να εκτονώσει την κατάσταση. Ακόμα και ο δεξιός Τύπος ήταν εξαιρετικά συγκρατημένος, χωρίς πανηγυρισμούς και ρεβανσιστική διάθεση. Οι φοιτητές λίγα πράγματα πρόλαβαν να πιάσουν στις ώρες που μεσολάβησαν. Τη δική τους απάντηση την έδωσαν με τη διαδήλωση. ‘Η μάλλον με τις διαδηλώσεις που έγιναν σε διάφορες πόλεις.
Ηταν και πάλι ογκωδέστατες διαδηλώσεις (σαφή εικόνα έχουμε από Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Πάτρα), παρά τη ζέστη και την κούραση ύστερα από έξι βδομάδες καταλήψεων. Αυτή ήταν η απάντηση των αγωνιζόμενων φοιτητών στην υπουργό Παιδείας και την κυβέρνηση Καραμανλή. Απάντηση… μη διαλόγου. Μπορεί ορισμένοι αφασικοί παραγοντίσκοι να έβγαιναν στα κανάλια τις προηγούμενες μέρες και να μιλούσαν για «διάλογο από μηδενική βάση», όμως το φοιτητικό κίνημα είναι αποφασισμένο να μην κάνει κανένα διάλογο και ειδικά διάλογο-άλλοθι για το νομοσχέδιο της Γιαννάκου. Αυτό τονίστηκε και στο συντονιστικό των καταλήψεων της Αθήνας, όπου ακόμα και ομιλητές από το σχήμα των ΕΑΑΚ καταδίκασαν τη λογική του «διαλόγου από μηδενική βάση», που στα κανάλια πλασάριζαν οι γνωστοί μαϊντανοί, που ανήκουν και αυτοί στο ίδιο σχήμα!
Ο φοιτητόκοσμος δεν τσίμπησε το δόλωμα. Το έδειξε με τη συμμετοχή του στις συνελεύσεις, το έδειξε με τη συμμετοχή του στις διαδηλώσεις, 24 ώρες μετά τη δημοσιοποίηση του νομοσχέδιου. Ολος αυτός ο αγωνιζόμενος κόσμος, όμως, αντιμετωπίζει ένα τεράστιο έλλειμμα ενημέρωσης. Πάνω σ’ αυτό το έλλειμμα ενημέρωσης πατάνε οι παραγοντίσκοι και έχουν αρχίσει να χύνουν το δηλητήριο της διάλυσης, με τις γνωστές κορόνες περί «συντεταγμένης αποχώρησης και επανόδου το φθινόπωρο». Μετον πιο πρόστυχο τρόπο σπέρνουν τη διάλυση, χωρίς να διστάζουν να διαστρέφουν ωμά την πραγματικότητα.
Παραφουσκώνουν τον ελιγμό της κυβέρνησης και μιλούν για μεγάλη νίκη του κινήματος. Δεν αρκεί, δηλαδή, το περιεχόμενο του νομοσχέδιου για να αποτρέψει κάθε πανηγυρισμό, αφού ο μπαμπούλας είναι εδώ, ολοζώντανος πλέον; Υστερα, διαβεβαιώνουν τον κόσμο ότι το νομοσχέδιο δεν πρόκειται να ψηφιστεί το καλοκαίρι, όταν η κυβέρνηση ετοιμάζεται να παρατείνει την Ολομέλεια της Βουλής για όλο το καλοκαίρι. Και ρίχνουν το σύνθημα: Στις 29 Ιούνη κλείνουμε τις καταλήψεις πανηγυρικά και επανερχόμαστε το φθινόπωρο. Μέχρι τώρα απλώς το ψιθύριζαν. Πλέον το είπε στην τηλεόραση μια από τους μαϊντανούς των παραθύρων, ενώ το επανέλαβαν και δυο-τρεις στη συνέλευση του συντονιστικού.
Οι φοιτητές της «Κόντρας» τοποθετήθηκαν καθαρά, με προκήρυξη που κυκλοφόρησε στις 22 Ιούνη. Παραθέτουμε ένα απόσπασμα:
«Συνάδελφοι
Δίνουμε έναν αγώνα σχεδόν δυο μήνες τώρα, με καταλήψεις που αγκάλιασαν και το τελευταίο Τμήμα στη χώρα. Αυτός ο αγώνας πόνεσε την κυβέρνηση, γι’ αυτό και εκεί που προανήγγειλε αλαζονικά ότι θα ψηφίσει το νόμο-πλαίσιο ακόμα και σε θερινό Τμήμα, αναγκάστηκε να κάνει έναν ελιγμό και να αναγγείλει διάλογο, βαφτίζοντας το έτοιμο νομοσχέδιο «προσχέδιο» και δηλώνοντας ότι θα το ψηφίσει μόνο στην Ολομέλεια της Βουλής. Γιατί όμως δεν δεσμεύεται ότι αυτό αποκλείεται να γίνει μέσα στο καλοκαίρι; Γιατί παρατείνει τις εργασίες της Ολομέλειας της Βουλής και μέσα στο καλοκαίρι; Δεν είναι φανερό ότι το κάνει, επειδή σκέφτεται να επιχειρήσει έναν ακόμη αιφνιδιασμό; Δεν πρέπει να ξεχνάμε, ότι κορυφαία κυβερνητικά στελέχη (Σουφλιάς, Μεϊμαράκης, Παυλόπουλος) επιμένουν να ψηφιστεί τώρα ο νόμος, γιατί το πολιτικό κόστος η κυβέρνηση το έχει ήδη υποστεί.
Εχουμε εμείς θέση στο «διάλογο» της Μαριέττας; Από πότε τα αγωνιζόμενα κινήματα κάνουν «διάλογο»; Τα αγωνιζόμενα κινήματα διεκδικούν, απαιτούν, επιβάλλουν. Μετρούν τις δυνάμεις τους και αποφασίζουν. Και πού τη βρήκαν κάποιοι συνάδελφοι αυτή την παπαριά για «διάλογο από μηδενική βάση»; Μήπως μπορούν να μας πουν ποια είναι αυτή η μηδενική βάση; Μηδενική μπορεί να είναι μόνο για μας, για τα αιτήματα που βγήκαν μέσα από τις καταλήψεις μας. Για την κυβέρνηση αποκλείεται να είναι μηδενική. Αυτή έχει ήδη όλες τις αντιδραστικές ανατροπές που έχει επιφέρει. Εχει τους νόμους για ΔΟΑΤΑΠ, ΙΔΒΕ, Διεθνές Πανεπιστήμιο κ.λπ. Και έχει την ειλημμένη απόφαση να τροποποιήσει το άρθρο 16 του Συντάγματος. Μια απόφαση που δεν τη στηρίζει μόνο η ΝΔ, αλλά και το ΠΑΣΟΚ, που κατέθεσε μια πρόταση πανομοιότυπη μ’ αυτή της ΝΔ και μάλιστα την κατέθεσε την παραμονή της μεγάλης πορείας της 8ης Ιούνη. Και όπως είπε κατηγορηματικά η Γιαννάκου, την αλλαγή του άρθρου 16 δεν τη βάζει στο διάλογο.
Η πρότασή μας
― Καμιά συμμετοχή στο διάλογο του υπουργείου Παιδείας.
― Συνεχίζουμε τις καταλήψεις για όσο χρειαστεί.
― Απαιτούμε την απόσυρση εδώ και τώρα του νομοσχέδιου του υπουργείου Παιδείας.
― Απαιτούμε την απόσυρση των προτάσεων για αναθεώρηση του άρθρου 16 του Συντάγματος.
― Απαιτούμε την ικανοποίηση των αιτημάτων των γενικών συνελεύσεων των κατειλημμένων σχολών.
ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΕΥΘΥΝΗΣ»
ΥΓ: Περιττό να σημειώσουμε ότι ο Περισσός έφαγε και πάλι τη χλαπάτσα. Το… στρατηγικό σχέδιο άλωσης και καπελώματος της πορείας απέτυχε παταγωδώς. Εστησαν το ΠΑΜΕ στην Ομόνοια. Εστησαν τα Κνιτάκια στο πάρκο της Σανταρόζα. Υπολόγιζαν ότι όταν θα ξεκινούσε η πορεία θα βρίσκονταν μπροστά τα Κνιτάκια, στην Ομόνοια θα τσονταριζόταν και το ΠΑΜΕ και όλη η υπόλοιπηπορεία θα φαινόταν σαν ουρά του Περισσού. Η πορεία, όμως, έστριψε στην Πεσμαζόγλου, τα Κνιτάκια μπήκαν αναγκαστικά στην ουρά, το ΠΑΜΕ ανέβηκε καταϊδρωμένο τη Σταδίου και μπήκε στην ουρά της ουράς κι όλος ο θλιβερός θίασος ακολούθησε σαν ουρά τη μεγάλη φοιτητική πορεία.
