Δύο γεγονότα σημάδεψαν την περασμένη Δευτέρα 11 του Νοέμβρη: Το όργιο κρατικής τρομοκρατίας και καταστολής και η αγέρωχη και θαρραλέα στάση των φοιτητών, από τη μια, και η απαίτηση των φοιτητικών συλλόγων να αποχωρήσουν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Φίλης και σία από το χώρο της ΑΣΟΕΕ, από την άλλη.
Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά:
– Η Σύγκλητος του ιδρύματος προβαίνει αιφνιδιαστικά σε μια κατάπτυστη ενέργεια. Αποφασίζει να επιβάλει λοκ άουτ από 11/11/2019 έως και 17/11/2019, γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων της το γεγονός ότι υπήρχε προγραμματισμένη συνέλευση των φοιτητών για να αποφασίσει τη διαχείριση των κινητοποιήσεων ενόψει του εορτασμού της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.
Η απόφαση της Συγκλήτου είχε προβοκατόρικο άρωμα, καθώς το πρωί της ίδιας μέρας (Κυριακή) οι μπάτσοι είχαν εισβάλει στο κτίριο της ΑΣΟΕΕ για να «ανακαλύψουν»… κάποια κράνη, κοντάρια και πυροσβεστήρες και να γίνει το απαραίτητο σόου για τα «άντρα της παρανομίας» και τα «ορμητήρια των αντιεξουσιαστών». Ακολούθησε δήλωση Μητσοτάκη: «Τα πανεπιστήμια αποδίδονται στους φυσικούς τους χρήστες. Θα καταλάβουν όλοι οι Ελληνες τι συνέβαινε εντός των πανεπιστημίων. Να τελειώνουμε με τις γιάφκες, τους μπαχαλάκηδες και τα εργαστήρια κατασκευής μολότοφ».
Το κλίμα προετοίμασε και υπέθαλψε η Σύγκλητος όλο το προηγούμενο διάστημα με ανακοινώσεις ανάλογου ύφους και περιεχομένου, μιλώντας για αγνώστους που χρησιμοποιούν το Πανεπιστήμιο ως ορμητήριο παράνομων ενεργειών και θέτουν σε κίνδυνο την ασφάλεια φοιτητών και εργαζόμενων (ανακοίνωση 7/11). Μετά από αυτό, οι μπάτσοι έδρασαν σαν έτοιμοι από καιρό.
Πανέτοιμα τα παπαγαλάκια των αστικών ΜΜΕ, άρχισαν να μιλούν συνεχώς για «γιάφκα», δίνοντας άρωμα… τρομοκρατίας σε ένα φοιτητικό στέκι που βρισκόταν σε δημόσιο χώρο, όπως είναι ένα πανεπιστήμιο. Προσπαθούσαν μ’ αυτόν τον τρόπο να εξάψουν τα πιο συντηρητικά ανακλαστικά στην ελληνική κοινωνία και να κατασκευάσουν ένα ρεύμα «σιωπηρής συμφωνίας» με το κυβερνητικό δόγμα «νόμος και τάξη».
– Φοιτητές, με αφετηρία την πλατεία Βικτωρίας, πραγματοποιούν πορεία και κατευθύνονται στην ΑΣΟΕΕ. Διαμαρτύρονται για την αυταρχική απόφαση της Συγκλήτου να κλείσει τη σχολή για εφτά ημέρες. Στόχος: να σπάσει το λοκ άουτ και να πραγματοποιηθούν οι προγραμματισμένες φοιτητικές εκδηλώσεις.
– Αστραπιαία τα ΜΑΤ κυκλώνουν την ΑΣΟΕΕ. Ακολουθούν ξύλο, χημικά, κρότου λάμψης. Εγκλωβίζουν δεκάδες φοιτητές στο προαύλιο της ΑΣΟΕΕ. Αφάνταστη αγριότητα επιδεικνύουν οι δυνάμεις καταστολής και απέναντι σε φοιτητές που βρέθηκαν έξω από τον πανεπιστημιακό χώρο. Απωθούν βίαια ακόμα και δημοσιογράφους και φωτορεπόρτερ. Πλήθος φοιτητών και αλληλέγγυων συγκεντρώνεται έξω από το Πανεπιστήμιο, όπου δέχεται τις «περιποιήσεις» των ξεσαλωμένων ΜΑΤάδων. Υπάρχουν τραυματίες, γίνονται προσαγωγές και συλλήψεις.
Ταυτόχρονα, καταφθάνουν κλούβες για να συλλάβουν όλους όσους συμμετέχουν στη φοιτητική διαμαρτυρία, που αργότερα αποχωρούν κατόπιν «ωρίμου σκέψεως», καθώς τα γεγονότα είχαν πάρει δημοσιότητα, ο κόσμος ήταν πολύς και οι φοιτητές ανυποχώρητοι.
– Οι εγκλωβισμένοι φοιτητές ανασυγκροτούνται. Στέκονται στα σκαλιά του κτιρίου αποφασισμένοι και αγέρωχοι. Τραγουδούν και φωνάζουν συνθήματα. Οι μπάτσοι, που είχαν εισβάλει στον προαύλιο χώρο, καταπατώντας αναίσχυντα το πανεπιστημιακό άσυλο, στέκονται απέναντί τους. Οι φοιτητές απαιτούν να αποχωρήσουν τα ΜΑΤ. Οι δυνάμεις καταστολής βγαίνουν από το χώρο, παραμένουν όμως στους γύρω δρόμους, εμποδίζοντας όσους ήθελαν να προσεγγίσουν το Πανεπιστήμιο και να ενωθούν με τους φοιτητές.
– Οι φοιτητές βγαίνουν από την ΑΣΟΕΕ, ενώνονται με τους συγκεντρωμένους φοιτητές και αλληλέγγυους και κατευθύνονται με μαζική πορεία προς το Πολυτεχνείο με σκοπό το συντονισμό.
– Καλείται για το ίδιο απόγευμα συγκέντρωση και πορεία για την καταγγελία της κρατικής καταστολής. Πραγματοποιείται μαζική, μαχητική διαδήλωση, παρότι μεσολαβούν ελάχιστες ώρες από το κάλεσμα έως την πραγματοποίηση της πορείας, σαφές δείγμα του αναβρασμού και της οργής που επικρατεί στον φοιτητόκοσμο όλο το τελευταίο διάστημα, που εκφράστηκε και με τις καταλήψεις που προηγήθηκαν σε πάνω από 70 Τμήματα και Σχολές. Δείγμα επίσης χαρακτηριστικό για το ότι οι φοιτητές δε θα κάτσουν εύκολα στ’ αυγά τους, όπως προσδοκά η κυβέρνηση και το υπουργείο Παιδείας.
– Ακολουθεί δήλωση του κυβερνητικού εκπροσώπου Πέτσα που μιλά για το τέλος μιας «νοσηρής κατάστασης». «Οι έλληνες πολίτες στις γειτονιές και οι φοιτητές στα Πανεπιστήμια θα αισθανθούν και πάλι ασφαλείς και ελεύθεροι από τη φασιστική επιβολή της άποψης ισχνών μειοψηφιών». Μιλάμε για τον ορισμό του γκεμπελισμού.
Το όργιο κρατικής τρομοκρατίας, με αφορμή τα γεγονότα της ΑΣΟΕΕ, είναι ένας επιπλέον κρίκος στην αλυσίδα της εκκένωσης κατειλημμένων κτιρίων, κυρίως από κατατρεγμένους πρόσφυγες, της διαρκούς εισβολής των μπάτσων στα Εξάρχεια, της περικύκλωσης καφενείου στην εν λόγω πλατεία και απειλής κατά των θαμώνων του, των βασανιστηρίων εν μέση οδώ συλληφθέντα από τα ανθρώπινα κτήνη των δυνάμεων καταστολής, του κλίματος τρομοκρατίας που στήνεται ενόψει της επετείου της εξέγερσης του Νοέμβρη, κτλ.
Ο πατήρ Μητσοτάκης είχε πει το αμίμητο «εσείς είστε το κράτος» απευθυνόμενος στα ΜΑΤ, ο υιός -σε άλλους καιρούς αυτός- δεν τολμά να εκφέρει αυτήν την άποψη δημόσια, πλην όμως την εφαρμόζει στην πράξη. Οι δυνάμεις καταστολής έχουν πιάσει το νόημα και συμπεριφέρονται ανάλογα. Η δήλωση Χρυσοχοΐδη ότι κάποιοι επιζητούν έναν νέο Γρηγορόπουλο, έχει αντίθετη φορά. Εκείνοι που διαπράττουν εγκλήματα είναι οι ίδιες οι δυνάμεις καταστολής και τα υποχείριά τους. Η σύγχρονη Ιστορία βρίθει ανάλογων γεγονότων (Τεμπονέρας, Καλτεζάς, Γρηγορόπουλος, κ.ά. για να μη μνημονεύσουμε το μετεμφυλιακό κράτος που μακέλεψε γενιές αγωνιστών).
Πρόκειται για την εφαρμογή του δόγματος «νόμος και τάξη», προκειμένου να αισθανθούν δικαιωμένοι και «ασφαλείς» οι νοικοκυραίοι. Τα συντηρητικά στρώματα που φθάνουν ως τις παρυφές της άκρας δεξιάς και του φασισμού πρέπει πάση θυσία να «μαντρωθούν» στη «μεγάλη φιλελεύθερη παράταξη», τώρα μάλιστα που το νεοναζιστικό μόρφωμα της Χρυσής Αυγής ξεφτιλίστηκε και βρίσκεται σε αποδιοργάνωση.
Ειδικά, η επιχείρηση καταστολής στην ΑΣΟΕΕ στήθηκε για να λειτουργήσει ως αντιπερισπασμπός στην αποτυχία της κυβέρνησης να διαχειριστεί το προσφυγικό, με το οποίο δημαγωγούσε προεκλογικά, όντας στην αντιπολίτευση και ως φυσικό συμπλήρωμα των ρατσιστικών και φασιστικών αντιδράσεων που ξεφυτρώνουν σα μανιτάρια σε όλη την Ελλάδα ενάντια στους πρόσφυγες, για τα οποία η κυβέρνηση και ο «δημοκράτης» Κούλης δε λένε κουβέντα.
Χαστούκι στους σπεκουλάντες
Φίλης, Φωτίου και Σακοράφα (ΜεΡΑ25), ενόσω οι φοιτητές παραμένουν εγκλωβισμένοι και υπάρχουν καταγγελίες για τραυματίες και συλλήψεις, καταφθάνουν στην ΑΣΟΕΕ, «ανησυχούντες», επιχειρώντας να καρπωθούν εύσημα συμπαραστατών του φοιτητικού και νεολαιίστικου κινήματος και υπερασπιστών του πανεπιστημιακού ασύλου.
Πλην όμως, οι φοιτητές δεν είναι Χαχόλοι. Διαθέτουν και μνήμη και κρίση. Οι φοιτητικοί σύλλογοι που είναι παρόντες (διά στόματος ενός φοιτητή) απαιτούν να αποχωρήσουν, γιατί ήρθαν «να κάνουν πανηγύρι», «να καπελώσουν τους αγώνες, γιατί δεν εκφράζουν και δεν εκπροσωπούν κανέναν». Γιατί «είναι αυτοί που άνοιξαν το δρόμο έτσι ώστε να τσακιστεί το άσυλο, να μπαίνουν τα ΜΑΤ μέσα στα Πανεπιστήμια, έτσι ώστε το άσυλο να ταυτιστεί με την εγκληματικότητα, να ταυτιστεί με το ναρκεμπόριο» Οι φοιτητές κάνουν ξεκάθαρο ότι «το πανεπιστημιακό άσυλο είναι για τους αγώνες μας. Δεν έχει καμιά σχέση με αυτούς που προσπαθούν να το λερώσουν».
Θυμίζουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, ως κυβέρνηση, θεσμοθέτησε μια ψευδεπίγραφη επαναφορά του ασύλου (άρθρο 3 του Ν. 4485/2017). Σύμφωνα με αυτήν, το άσυλο ορίζεται μόνον ως «ακαδημαϊκό» και αναγνωρίζεται «για την κατοχύρωση… των ακαδημαϊκών ελευθεριών στην έρευνα και τη διδασκαλία… την προστασία του δικαιώματος στη γνώση και τη μάθηση, έναντι οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει». «Επέμβαση δημόσιας δύναμης σε χώρους των ΑΕΙ επιτρέπεται αυτεπαγγέλτως σε περιπτώσεις κακουργημάτων και εγκλημάτων κατά της ζωής και ύστερα από απόφαση του Πρυτανικού Συμβουλίου σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση». Η απόφαση του Πρυτανικού Συμβουλίου παίρνεται κατά πλειοψηφία και σε «σε περίπτωση ισοψηφίας υπερισχύει η άποψη υπέρ της οποίας τάχθηκε ο Πρύτανης».
Στη συνέχεια, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, προκειμένου να χαϊδέψει τα αυτιά των συντηρητικών ψηφοφόρων, αποδέχθηκε ότι υπάρχει θέμα «ανομίας» και «παραβατικότητας» στα ΑΕΙ και συγκρότησε την Επιτροπή Παρασκευόπουλου, που εξέδωσε σχετικό Πόρισμα, στο πνεύμα του παραπάνω άρθρου.
Το Πόρισμα αναφέρει χαρακτηριστικά τα εξής: «Η ειρήνη και ο ελεύθερος διάλογος στους ακαδημαϊκούς χώρους αποτελούν τους αναγκαίους και ιστορικά συστατικούς όρους της παιδείας: της παραγωγής και της μετάδοσης των γνώσεων. Είναι γνωστό ότι η ευρυθμία αυτή σε αρκετές περιπτώσεις διαταράσσεται από τα φαινόμενα παραβατικότητας. Τα τελευταία άλλοτε έχουν χαρακτήρα ατομικών προσβολών και άλλοτε φθάνουν στην πρόκληση δυσλειτουργιών στις πανεπιστημιακές δραστηριότητες».
Το άσυλο προσεγγίζεται με πνεύμα συντηρητικό και αντιδραστικό και όχι έτσι όπως ορίστηκε μέσα από τους αγώνες του λαού και της νεολαίας και μορφοποιήθηκε στη συνείδηση των εργαζόμενων που μάχονται για μια δίκαιη υπόθεση. Η ελεύθερη διακίνηση των ιδεών αφορά και ιδέες και διεκδικήσεις με πολιτικές προεκτάσεις, που αφορούν ολόκληρη την εργαζόμενη κοινωνία και μπορεί να εκφράζονται με όχημα το φοιτητικό κίνημα μέσα στους πανεπιστημιακούς χώρους. Χαρακτηριστική περίπτωση είναι η ηρωική εξέγερση του Πολυτεχνείου το ‘73.
Το Πόρισμα, αφού θεωρεί π.χ. ακόμη και «την βίαιη παρακώλυση της λειτουργίας οργάνων ΑΕΙ» (όλοι θυμόμαστε τα γεγονότα της περιόδου Φορτσάκη, όπου οι Σύγκλητοι πάσχιζαν να εφαρμόσουν με το αποφασίζομεν και διατάσσομεν το νόμο-έκτρωμα της Διαμαντοπούλου) «έγκλημα χαμηλής ποινικής απαξίας», για την αντιμετώπιση των καταλήψεων, προτείνει: Για τις διαρκείς καταλήψεις, από ομάδες φοιτητών ή και τρίτων, χώρων των ΑΕΙ, («στέκια»), την παραχώρηση από την Κοσμητεία των οικείων Σχολών χώρου ή χώρων για τη συνεύρεση φοιτητών, «οι οποίοι θα λειτουργούν υπό αυστηρούς όρους που θα θέτει η Κοσμητεία. Εφόσον δεν είναι δυνατή η ανεύρεση τέτοιων χώρων και οι διαρκείς καταλήψεις εμποδίζουν ακαδημαϊκές λειτουργίες, οι σχετικοί χώροι θα πρέπει να αποδίδονται στις Σχολές με εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας».
Για δε την αντιμετώπιση των διεκδικητικού χαρακτήρα πρόσκαιρων καταλήψεων χώρων των ΑΕΙ, από φοιτητές ή άλλες ομάδες, προτείνονται η συγκρότηση επιτροπής, αποτελούμενης από εκπροσώπους καθηγητών, φοιτητών και λοιπού προσωπικού, αρμόδιας «για τον εντοπισμό, τη συζήτηση και την επίλυση προβλημάτων που διαβλέπεται ότι θα προκαλέσουν αναταραχές στα Πανεπιστήμια» και θέσπιση Κώδικα Δεοντολογίας για φοιτητές και καθηγητές», κ.λπ. (οι εμφάσεις δικές μας).
Αντιδράσεις και από θεσμικούς
Ο αντίκτυπος των γεγονότων της ΑΣΟΕΕ ήταν τέτοιος και ο θόρυβος που ξεσηκώθηκε μεγάλος, που η Σύγκλητος του ΕΜΠ, μέρες που είναι, μια ανάσα πριν την επέτειο της εξέγερσης του Νοέμβρη του ’73, δε μπορούσε να παραμείνει σιωπηλή. Η ανακοίνωση που εξέδωσε, παρότι προσπαθεί να εκφράσει την άποψη του αστισμού για το πανεπιστημιακό άσυλο («Tο πανεπιστημιακό άσυλο προσδιορίζει ένα χώρο ελεύθερης διακίνησης ιδεών και πρέπει να προστατεύεται και να αξιοποιείται από την πανεπιστημιακή κοινότητα για την ευρεία ανταλλαγή απόψεων … Η συζήτηση, η καλλιέργεια και η έκφραση ιδεών και νέας γνώσης, πρέπει να γίνεται εντός του χώρου του πανεπιστημίου ελεύθερα και ανεμπόδιστα από κάθε είδους παρέμβαση… Απαραίτητη προϋπόθεση για τη δημοκρατική λειτουργία και την ανεμπόδιστη πραγματοποίηση δημιουργικού διάλογου εντός του πανεπιστημίου είναι η αποτροπή ενεργειών και γεγονότων που δυσφημούν και τελικά υπονομεύουν το πανεπιστημιακό άσυλο), καθώς αρμόζει άλλωστε σε πανεπιστημιακό κατεστημένο, εν τούτοις ήταν πλήγμα για την κυβέρνηση, τους σχεδιασμούς της στο Πανεπιστήμιο και χαστούκι για την μπατσαρία, με τις χαρακτηριστικές επισημάνσεις της:
«Τα πολύ πρόσφατα γεγονότα στο ΟΠΑ και η επέμβαση καταστολής προκαλούν τεράστια ανησυχία ενόψει και του τριήμερου εορτασμού της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.
Η Σύγκλητος δηλώνει ότι θα προασπίσει με όλες της τις δυνάμεις μαζί με όλη την Πολυτεχνειακή Κοινότητα το πανεπιστημιακό άσυλο και καλεί σε μαζική συμμετοχή στις εκδηλώσεις του εορτασμού».
Σε στρογγυλεμένους τόνους ήταν η ανακοίνωση του προεδρείου της Συνόδου των Πρυτάνεων (διά της προεδρεύουσας καθηγήτριας Μαρίας Νικολαΐδη):
«Η διασφάλιση της ομαλής λειτουργίας του Πανεπιστημίου αποτελεί αυτονόητη προϋπόθεση για την ακαδημαϊκή πρόοδο και την ελεύθερη ανταλλαγή ιδεών και είναι ευθύνη όλων μας να συνδράμουμε προς την κατεύθυνση αυτή.
Η βία σε οποιαδήποτε μορφή της, σωματική ή ψυχολογική, από οποιονδήποτε και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες δεν έχει καμία θέση στα Πανεπιστήμιά μας»
Το Προεδρείο της Συνόδου ακολουθεί την τακτική να είναι «και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ». Παρόλ’ αυτά, η τελευταία παράγραφος της ανακοίνωσης για τη βία, δεδομένων των γεγονότων, θέλοντας και μη στρέφεται ενάντια στο όργιο κρατικής καταστολής εναντίον των φοιτητών.
Γιούλα Γκεσούλη
