Στο όνομα δήθεν της «ποιοτικής» εκπαίδευσης, του «εκσυγχρονισμού» και αναμόρφωσης των σχολικών προγραμμάτων έχει προωθηθεί ο κατακερματισμός της γνώσης, ενώ ο βαθμός δυσκολίας των γνωστικών αντικειμένων που διδάσκονται σε πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση έχει αυξηθεί και έχει κατέβει ηλικιακό επίπεδο, σπρώχνοντας τα παιδιά στην αποστροφή για το σχολείο και στην αμάθεια από την ανάποδη.
Αυτοί που διατυμπανίζουν ότι τάχα ενδιαφέρονται να προωθήσουν την ολιστική μόρφωση έχουν από χρόνια κατακερματίσουν τη γνώση, με στόχο να διαμορφώσουν τον «μερικό άνθρωπο», τον άνθρωπο που κατέχει ψήγματα γνώσεων που γρήγορα αποχτιούνται και γρήγορα χάνονται, ώστε να αποτελεί πειθήνιο και διαχειρίσιμο όργανο του κεφαλαίου, διευκολύνοντας, μέσω της εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης, τη μεγιστοποίηση της κερδοφορίας του.
Οι ελαστικές μορφές εργασίας, η καταβαράθρωση των εργασιακών δικαιωμάτων, η προώθηση της απάτης της διά βίου μόρφωσης «πατάνε» πάνω σε αυτήν την υποχώρηση ακόμη και αυτών των ελάχιστων ψηγμάτων ολόπλευρης μόρφωσης και χρησιμοποιούνται ως μία από τις δικαιολογίες εφαρμογής τους.
Ειδικά στο Λύκειο η στροφή στην πρώιμη «ειδίκευση» έχει προωθηθεί με εντατικούς ρυθμούς και έχει πιάσει «ταβάνι» με το νόμο Γαβρόγλου, ο οποίος μετέτρεψε την τελευταία τάξη του Λυκείου σε τάξη-φροντιστήριο.
Ερχεται τώρα η Κεραμέως για να αποθεώσει αυτήν την τάση, προωθώντας τον κατακερματισμό της γνώσης ακόμη και από το Νηπιαγωγείο!
Σε τηλεοπτική εκπομπή, η υπουργός Παιδείας, μίλησε για την προοπτική της διδασκαλίας των αντικειμένων της Φυσικής Αγωγής και των Αγγλικών στο Νηπιαγωγείο.
Επ’ αυτού υπήρξε αντίδραση της ΔΟΕ και του Συντονιστικού Νηπιαγωγών.
Ιδού χαρακτηριστικά αποσπάσματα:
ΔΟΕ: «Σύμφωνα με τις σύγχρονες επιστημονικές απόψεις το Νηπιαγωγείο είναι η πρώτη αλλά και η σημαντικότερη βαθμίδα της εκπαίδευσης. Είναι ένας από τους βασικότερους μετά την οικογένεια θεσμούς κοινωνικοποίησης και η πρώτη στη ζωή του παιδιού επαφή με τον θεσμό του σχολείου, ως οργανισμό.
Αυτή η πρώτη επαφή του νηπίου με το σχολείο είναι καθοριστικής σημασίας ως προς το αν το νήπιο θα ανοίξει έναν δίαυλο επικοινωνίας και άρα εάν το νήπιο θα αποκτήσει θετική ή αρνητική σχέση με τον σχολικό θεσμό. Για το λόγο αυτό έχει ανάγκη από ένα σταθερό, ασφαλές και φιλικό περιβάλλον, το οποίο οφείλει να είναι ευέλικτο και να εξασφαλίζει τις προϋποθέσεις για την ολόπλευρη ανάπτυξή του, καλλιεργώντας τη δημιουργικότητα και την αυτονομία του… Σε αυτήν ακριβώς την κατεύθυνση, το πρόγραμμα σπουδών στο Νηπιαγωγείο αποτελεί ένα δυναμικό εργαλείο στα χέρια των νηπιαγωγών, διαμορφώνοντας ένα κοινό πλαίσιο για τη μάθηση και τη διδασκαλία, δίνοντας όμως, παράλληλα, την ευκαιρία να οργανωθούν δράσεις που πηγάζουν από τα ενδιαφέροντα των παιδιών κι απαντούν στις ανάγκες και τα ιδιαίτερα αναπτυξιακά χαρακτηριστικά της ηλικίας τους…
Η Υπουργός Παιδείας με τις πρόσφατες δηλώσεις της για την εισαγωγή Αγγλικών και Φυσικής Αγωγής καθώς και πολλαπλού βιβλίου στο νηπιαγωγείο, αγνοώντας τις βασικές αρχές της φιλοσοφίας του Νηπιαγωγείου, που είναι η γνώση διαμέσου του παιχνιδιού με μεικτές ηλικίες παιδιών και οργάνωσης της διδασκαλίας σε κέντρα διαφέροντος υπό την μορφή σχεδίων εργασίας και project, εμφανίζεται πρόθυμη να προωθήσει πρακτικές κατακερματισμού των μαθημάτων στο Νηπιαγωγείο, θέλοντας να εισάγει ξεχωριστά μαθήματα. Με τον τρόπο αυτό η ΠΡΩΤΗ ΓΝΩΣΗ γίνεται κατακερματισμένη γνώση και παραγκωνίζονται τα ιδιαίτερα αναπτυξιακά χαρακτηριστικά αυτής της ηλικίας καθώς και η ανάγκη ύπαρξης σταθερού προσώπου. Φυσικά, δεν λαμβάνει υπόψη της τις σύγχρονες παιδαγωγικές αντιλήψεις και έρευνες για ολιστική προσέγγιση της γνώσης και ολόπλευρη ανάπτυξη των νηπίων, σύμφωνα με τις διεθνείς έρευνες και διεθνείς οργανισμούς.
Ολα όσα σχεδιάζει η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου εισάγουν τα νήπια σε αυστηρά δομημένα προγράμματα που καθορίζονται και από το χρόνο.
Σύγχρονες επιστημονικές θεωρίες τονίζουν ότι η μάθηση τον 21ο αιώνα, σε αυτές τις ηλικίες, δεν μπορεί να στηρίζεται σε προγράμματα σπουδών που οργανώνονται αποκλειστικά με γνωστικά αντικείμενα. Είναι αναγκαίο, ιδιαίτερα, για τα νήπια να μάθουν πώς να μαθαίνουν, χρειάζεται η ανάπτυξη της επικοινωνίας, της δημιουργικής, κριτικής σκέψης, των κοινωνικών ικανοτήτων. Απαιτείται ο σεβασμός στην ανομοιογένεια, η αναγνώριση του διαφορετικού μαθησιακού προφίλ, που μπορεί να έχει ένα παιδί και η εξασφάλιση ισοδύναμων ευκαιριών στην εκπαίδευση.
Καλούμε την Υπουργό Παιδείας να σχεδιάζει με βάση τα επιστημονικά δεδομένα και όχι υποχωρώντας στις κάθε είδους πιέσεις που ασκούνται για ευνόητους, μεν, λόγους αλλά δεν ωφελούν τη δημόσια εκπαίδευση και τους μαθητές μας…». (οι εμφάσεις της ΔΟΕ)
Συντονιστικό Νηπιαγωγών: «Συζητήθηκαν επίσης οι εξαγγελίες της Υπουργού Παιδείας για το Νηπιαγωγείο με την εισαγωγή διδακτικών αντικειμένων/ειδικοτήτων και πολλαπλού βιβλίου στο Νηπιαγωγείο καταπατώντας τις βασικές αρχές της φιλοσοφίας του Νηπιαγωγείου που είναι η γνώση διαμέσου του παιχνιδιού με μεικτές ηλικίες παιδιών και η οργάνωση της διδασκαλίας σε κέντρα διαφέροντος υπό την μορφή σχεδίων εργασίας, project και δραστηριοτήτων έκφρασης και δημιουργίας. Οι προτάσεις αυτές που κινούνται προς την κατεύθυνση νεοφιλελεύθερων πολιτικών αλλά και ιδιωτικών οικονομικών πιέσεων-συμφερόντων όπου το παιδί αποτελεί προϊόν-πελάτη και τα πάντα μπαίνουν υπό το πρίσμα των μετρήσεων μεταλλάσσει το πιο δημιουργικό κομμάτι της εκπαίδευσης -αυτό του νηπιαγωγείου- και υποβαθμίζει το δημόσιο σχολείο, εισάγοντας τα νήπια σε αυστηρά δομημένα προγράμματα όπου η γνώση μετατρέπεται σε αποσπασματική κατακερματισμένη πληροφορία/δεξιότητα παραγκωνίζοντας τις ανάγκες των παιδιών, τα ιδιαίτερα αναπτυξιακά χαρακτηριστικά αυτής της ηλικίας καθώς και την ανάγκη ύπαρξης σταθερού προσώπου…».
