Με αφορμή την απόφαση του υπουργείου Εργασίας για την ελάχιστη αμοιβή των καθηγητών που εργάζονται στα φροντιστήρια και τα κέντρα ξένων γλωσσών με βάση όχι το 40ωρο της ΕΓΣΣΕ, αλλά τις 21 ώρες, σύμφωνα με τα ισχύοντα στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση και λίγες ημέρες πριν τις 19 του Μάρτη, ημέρα συζήτησης της προσφυγής της Ομοσπονδίας Εκπαιδευτικών Φροντιστών Ελλάδας (ΟΕΦΕ) στο ΣτΕ και κηρυγμένης 24ωρης απεργίας των εκπαιδευτικών σε Φροντιστήρια και Κέντρα Ξένων Γλωσσών, η Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας (ΟΙΕΛΕ) εξέδωσε την παρακάτω ανακοίνωση:
«Απόφαση-καταπέλτης για όσους επιδιώκουν να βυθίσουν τις αμοιβές των ιδιωτικών εκπαιδευτικών σε Φροντιστήρια Δ.Ε. και Κέντρα Ξένων Γλωσσών σε τριτοκοσμικά επίπεδα εξέδωσε σήμερα η Γενική Διεύθυνση Εργασιακών Σχέσεων του Υπουργείου Εργασίας κατ΄ εντολήν του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου κ. Α. Νεφελούδη.
Σύμφωνα με την απόφαση, νόμος (ο Ν. 4415/2016) ορίζει επακριβώς την ελάχιστη αμοιβή των συναδέλφων που εργάζονται στους χώρους αυτούς με βάση, όχι το 40ωρο της ΕΓΣΣΕ, αλλά τις 21 ώρες που αποτελούν το μέσο όρο απασχόλησης των εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης. Επομένως, το κατώτατο ωρομίσθιο, μετά και τη διαμόρφωση του κατώτατου μισθού στα 650 ευρώ, προκύπτει ως ακολούθως, έχοντας αυξηθεί περίπου κατά 11%: 6/21/25×650=7,43 ευρώ.
Αρα, οποιαδήποτε απόπειρα να ‘’σπάσει’’ αυτό το όριο, είναι παράνομη. Τούτο αποτελεί εμμέσως πλην σαφώς απάντηση στην προκλητική και αντικοινωνική προσφυγή της ΟΕΦΕ (της Ομοσπονδίας των φροντιστηριαρχών) στο ΣτΕ, με την οποία ζητείται το ωρομίσθιο να πέσει περίπου κατά 50%! Δικαιώνει, δε, πλήρως την ΟΙΕΛΕ που ζήτησε με εξώδικό της από την εργοδοτική οργάνωση να προσέλθει εκ νέου σε συλλογική διαπραγμάτευση, αποδεχόμενη το κατώτατο όριο ωρομισθίου που ορίζει ο νόμος» (οι εμφάσεις στο κείμενο της ΟΙΕΛΕ).
Από τα παραπάνω γίνεται φανερό ότι η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΟΙΕΛΕ πανηγυρίζει για την απόφαση του υπουργείου Εργασίας.
Πανηγυρίζει που η απόφαση ορίζει ότι η αμοιβή των καθηγητών στα φροντιστήρια και τα κέντρα ξένων γλωσσών οφείλει να γίνεται βάσει των 21 ωρών εβδομαδιαίως που ισχύουν για τους καθηγητές της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης (δημόσιων και ιδιωτικών σχολείων) και όχι των 40 ωρών που ζητούν οι φροντιστηριάρχες. Πανηγυρίζει, όμως, και για το γεγονός ότι, με βάση την απόφαση αυτή, το κατώτατο ωρομίσθιο, μετά και τη διαμόρφωση του κατώτατου μισθού στα 650 ευρώ, ορίζεται στα 7,43 ευρώ!
Τι έχουμε εδώ; Εχουμε μια κατεύθυνση από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΟΙΕΛΕ που οδηγεί σε καραμπινάτη αυτοπαγίδευση των εργαζόμενων εκπαιδευτικών στα φροντιστήρια/κέντρα ξένων γλωσσών. Για τους εξής λόγους:
Πρώτον, σημειώνουμε ότι καμιά δουλειά δεν έχει το υπουργείο Εργασίας να παρεμβαίνει σε τέτοιου είδους ζητήματα, που αφορούν εκπαιδευτικούς. Δεν είναι η ΟΙΕΛΕ που πανηγυρίζει (και σωστά) που απέτυχε η προσπάθεια προηγούμενων κυβερνήσεων να μεταφέρουν τους εκπαιδευτικούς που εργάζονται στην ιδιωτική εκπαίδευση από το υπουργείο Παιδείας στο υπουργείο Εργασίας; 'Η μήπως άλλο καθεστώς πρέπει να ισχύει για τους εκπαιδευτικούς που εργάζονται στα ιδιωτικά σχολεία και άλλο για τους παρίες των φροντιστηρίων και των κέντρων ξένων γλωσσών;
Δεύτερον, εφόσον η σωστή και δίκαιη αντιμετώπιση είναι οι εκπαιδευτικοί σε όλο το φάσμα της ιδιωτικής εκπαίδευσης να ανήκουν στο υπουργείο Παιδείας, πρέπει και οι αμοιβές τους να καθορίζονται με βάση τα ισχύοντα στη δημόσια εκπαίδευση (κάτι που ισχύει για τους εκπαιδευτικούς των ιδιωτικών σχολείων, τουλάχιστον σύμφωνα με το νόμο και όχι με βάση τις παρανομίες κάτω απ’ το τραπέζι των σχολαρχών). Επομένως, πλήρες ωράριο εργασίας 21 ώρες εβδομαδιαίως και μισθός ο ισχύων για το δημόσιο.
Τρίτον, δεν μπορεί να πατάς σε δύο βάρκες. Από τη μια μεριά να θέλεις το υπουργείο Παιδείας να έχει τον έλεγχο σε όλες τις δομές (σχολεία, φροντιστήρια) εκπαίδευσης, δημόσιες και ιδιωτικές, καθορίζοντας και το ωράριο εργασίας και από την άλλη να αποδέχεσαι, όσον αφορά τις αμοιβές (ωρομίσθιο) των καθηγητών στα φροντιστήρια και τα κέντρα ξένων γλωσσών, το καθεστώς που ισχύει στον ιδιωτικό τομέα με βάση την ΕΓΣΣΕ, δηλαδή να αποδέχεσαι τα 7,43 ευρώ ωρομίσθιο και κατώτατο μισθό τα 650 ευρώ.
Τέταρτον, δεν είναι σωστό να αμείβονται οι εκπαιδευτικοί, όπου κι αν εργάζονται, με το μισθό ενός ανειδίκευτου εργάτη. Μια τέτοια αντίληψη είναι διαστρέβλωση της ισότητας, ισοπέδωση των ειδικοτήτων. Ο εκπαιδευτικός για να αποκτήσει αυτήν την ιδιότητα-ικανότητα επένδυσε πολλά χρόνια σε σπουδές και χρήμα.
Τα παραπάνω, είναι κατά τη γνώμη μας, η κατεύθυνση των διεκδικήσεων την οποία δεν πρέπει να αρνηθούν οι εκπαιδευτικοί-εργαζόμενοι σε φροντιστήρια/κέντρα ξένων γλωσσών, απορρίπτοντας την παγίδα της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, να το έχει «δίπορτο»: ωράριο σύμφωνα με το υπουργείο Παιδείας και αμοιβές σύμφωνα με όσα καθορίζει η ΕΓΣΣΕ, μήπως και ζοριστούν πολύ οικονομικά οι εργοδότες φροντιστηριάρχες.
Γιούλα Γκεσούλη
ΥΓ: Ακόμη κι αν υποθέσουμε ότι αφαιρούμε το σωστό πυρήνα της κατεύθυνσης των διεκδικήσεων: υπουργείο Παιδείας αρμόδιο για ωράριο και αμοιβές, οι πανηγυρισμοί της ΟΙΕΛΕ είναι πολύ πίσω ακόμη και από αυτά που θα έπρεπε να ισχύουν, σύμφωνα με:
♦ Τους όρους της Συλλογικής Σύμβασης που υπέγραψε η ΟΙΕΛΕ το 2009 με την Ομοσπονδία Εκπαιδευτικών Φροντιστών Ελλάδας(ΟΕΦΕ): 976 ευρώ βασικός μηνιαίος μισθός για 21 διδακτικές ώρες, ωρομίσθιο 11,09 ευρώ.
♦ Τους όρους της Συλλογικής Σύμβασης που υπέγραψε το 2010 ο Σύλλογος Εργαζομένων στα Φροντιστήρια Καθηγητών (ΣΕΦΚ) με το Σύλλογο Εκπαιδευτικών Φροντιστών Αττικής: βασικός μηνιαίος μισθός για 21 διδακτικές ώρες την εβδομάδα 1175,09 ευρώ, ωρομίσθιο 13,36 μέχρι 1/7/2011 συν τα ποσοστά των αυξήσεων που όριζε για τους κατώτατους μισθούς η ΕΓΣΕΕ του 2010 και επιπλέον επιδόματα πολυετίας, γάμου, μεταπτυχιακών σπουδών, εορτών Χριστουγέννων, Πάσχα, θερινής άδειας.
♦ Tην ισχύ ακόμη και αυτής της (σε μνημονιακό πνεύμα) 6ης Πράξης Υπουργικού Συμβουλίου του 2012 (άρθρο 2) που υποχρεώνει και τους καπιταλιστές των φροντιστηρίων να αμείβουν τους εργαζόμενους εκπαιδευτικούς με τις Συλλογικές Συμβάσεις που είχαν υπογράψει. Σύμφωνα με την 6η ΠΥΣ/2012: «…εφόσον εν τω μεταξύ δεν έχει συναφθεί νέα Συλλογική Σύμβαση Εργασίας, εξακολουθούν να ισχύουν από τους κανονιστικούς αυτούς όρους αποκλειστικώς οι όροι εκείνοι που αφορούν α) τον βασικό μισθό ή το βασικό ημερομίσθιο και β) τα επιδόματα ωρίμανσης, τέκνων, σπουδών και επικινδύνου εργασίας, εφόσον τα επιδόματα αυτά προβλέπονταν στις Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας που έληξαν ή καταγγέλθηκαν, ενώ παύει αμέσως να ισχύει κάθε άλλο προβλεπόμενο σε αυτές επίδομα». (Περισσότερα μπορείτε να διαβάσετε στην Κόντρα, αρ. φύλ. 994).
