Αφού έγνοια της αστικής τάξης στην Ελλάδα ήταν (και είναι) η ανακοπή της τάσης της νεολαίας της εργαζόμενης κοινωνίας για πανεπιστημιακή μόρφωση, γεγονός που θα την καθιστούσε επικίνδυνη για την ασφάλεια και διαιώνιση του συστήματος.
Αφού η αγωνία αυτή του αστισμού -και όχι το επίπεδο ανάπτυξης του ελληνικού καπιταλισμού (μέσο επίπεδο)- οδήγησε στη δημιουργία των ΤΕΙ (μετονομασία των αρχικώς δημιουργηθέντων ΚΑΤΕΕ), ώστε η νεολαία της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων να κατευθυνθεί σε αυτά.
Αφού επί δεκαετίες επικράτησε ένα απίστευτο μπάχαλο στην ίδρυση πανεπιστημιακών τμημάτων και ΤΕΙ (κυρίως ΤΕΙ), με αμφίβολο επιστημονικό και γνωστικό περιεχόμενο, με επικαλύψεις και ταυτότητες (πανεπιστημιακά τμήματα και τμήματα ΤΕΙ) για πολιτικούς και μικροπολιτικούς λόγους.
Αφού τα ΤΕΙ λουστραρίστηκαν πολλάκις και «ανωτατοποιήθηκαν» με διαδικασίες fast-track και με διαδικασίες εκλογής των καθηγητών τους σε δωμάτια ξενοδοχείων.
Αφού σήμερα, επιβάλλεται από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ και πάλι ένα απίστευτο μπάχαλο «συνεργειών-συνεργασιών-συγχωνεύσεων» ΑΕΙ και ΤΕΙ με τις ευλογίες του ΟΟΣΑ και της ΕΕ, που επιθυμούν «συμμάζεμα» της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, στο πλαίσιο του Κοινού Ευρωπαϊκού Χώρου Ανώτατης Εκπαίδευσης, όπου το στίγμα της Μπολόνια (προπτυχιακός κύκλος σπουδών τριετής, συρραφή πιστωτικών μονάδων και από δομές εκτός τυπικών συστημάτων εκπαίδευσης, πτυχία πολλών ταχυτήτων) θα βάζει τη σφραγίδα του.
Φυσικό είναι να υπάρχουν πάμπολλες αντιδράσεις, ακόμη κι αν αυτές έχουν στον πυρήνα τους συντεχνιακές λογικές. Το αίτημα π.χ. του ΤΕΕ και του ΕΜΠ, αίτημα που ικανοποίησε τελικά ο Γαβρόγου (ίσως για να βγάλει από το κάδρο της διαμαρτυρίας τα Πολυτεχνεία), να θεωρούνται οι πενταετείς αδιάσπαστες σπουδές επιπέδου master, ήταν ένα άτοπο αίτημα, που άνοιξε επικίνδυνους δρόμους να θεωρούνται οι τετραετείς σπουδές των υπόλοιπων πανεπιστημιακών σχολών στην Ελλάδα επιπέδου bachelor και επομένως να ισοτιμηθούν με τον τριετή προπτυχιακό κύκλο των ευρωπαϊκών πανεπιστημίων.
Το αποτέλεσμα όλης αυτής της ιστορίας είναι αναμφίβολα η υποβάθμιση των πανεπιστημιακών σπουδών και πτυχίων, η υποταγή όλων στο τι είναι χρήσιμο για τις «αγορές». Η αυτεξούσια σημασία της μόρφωσης, της προαγωγής της επιστήμης για το γενικό καλό και τον Ανθρωπο πετιέται στα σκουπίδια.
Αφότου ξεκίνησε το γαϊτανάκι των συγχωνεύσεων ΑΕΙ και ΤΕΙ και μετονομασίας ΤΕΙ σε Πανεπιστήμια υπήρξαν αντιδράσεις πανεπιστημιακών. Χωρίς να παραβλέπουμε τις συντεχνιακές λογικές που υποκρύπτονται, γεγονός είναι ότι επισημαίνονται σοβαρά προβλήματα.
Ιδού χαρακτηριστικό απόσπασμα από την ανακοίνωση του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών του ΑΠΘ:
«Το Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του ΑΠΘ, με αφορμή σειρά πρόσφατων πρωτοβουλιών του Υπουργείου Παιδείας με τις οποίες συγχωνεύονται ΑΕΙ με ΤΕΙ, μετατρέπονται ΤΕΙ σε Πανεπιστήμια και ιδρύονται νέα Πανεπιστήμια (Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής, ίδρυση δεύτερης Πολυτεχνικής Σχολής στην Κρήτη από τμήματα ΤΕΙ, ενσωμάτωση ΤΕΙ στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, ενσωμάτωση τριών ΤΕΙ στο Διεθνές Πανεπιστήμιο κ.ά.), μετά από διεξοδική συζήτηση που διενεργήθηκε στη συνεδρίαση της Συνέλευσης υπ’ αριθμ. 14/26-2-2019, εξέδωσε το παρόν ψήφισμα:
‘’Το Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του ΑΠΘ παρακολουθεί με επιφύλαξη και ανησυχία τις τελευταίες εξελίξεις με τις συγχωνεύσεις Πανεπιστημίων με ΤΕΙ, αφού τέτοια εγχειρήματα για να είναι επιτυχημένα θα πρέπει να βασίζονται σε:
• Ακαδημαϊκά κριτήρια
• Οικονομικούς πόρους απαραίτητους για τη λειτουργία και την ανάπτυξη των νέων ιδρυμάτων
• Βασικές και σύγχρονες υποδομές για την ικανοποιητική λειτουργία των νέων ιδρυμάτων
• Μέλη ΔΕΠ, ΕΕΠ, ΕΔΙΠ με γνωστικά αντικείμενα που θα υποστηρίζουν αποτελεσματικά τις νέες σχολές και τα τμήματα που θα λειτουργήσουν για πρώτη φορά
Το Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του ΑΠΘ εκφράζει τον προβληματισμό του και την αντίδρασή του για τις προτάσεις που διαμορφώνουν διαφορετικά επίπεδα σπουδών με ίδιους ή παρόμοιους τίτλους σπουδών και χωρίς την ξεκάθαρη αποσαφήνιση των σχετικών επαγγελματικών δικαιωμάτων που απορρέουν από τα πτυχία’’…».
