Νέες σαρωτικές συγχωνεύσεις-καταργήσεις σχολικών μονάδων (περίπου το 10% των σχολείων, σύμφωνα με τον Αρβανιτόπουλο, που θα προστεθούν στα ήδη «κομμένα» 1.100 σχολεία της περσινής χρονιάς) ετοιμάζει το υπουργείο Παιδείας.
Οι διευθυντές των σχολείων καλούνται να συμπληρώσουν στο Survey (Σύστημα καταγραφής της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, το οποίο οι διευθυντές και οι προϊσταμένες των νηπιαγωγείων καλούνται να ενημερώνουν υποχρεωτικά την 1η και 15η κάθε μήνα, μπας και ξεφύγει κάποια λεπτομέρεια στη μετακίνηση κυρίως του μαθητικού και εκπαιδευτικού προσωπικού, που οι υπηρεσίες του υπουργείου δε θα μπορέσουν να αξιοποιήσουν στην κατεύθυνση της συγχώνευσης-κατάργησης τμημάτων ακόμη και στη μέση της σχολικής χρονιάς και του «εξορθολογισμού» του εκπαιδευτικού προσωπικού) ένα επιπλέον πεδίο για κάθε τμήμα της σχολικής τους μονάδας στη σχετική Φόρμα Γ1. Στο πεδίο αυτό, ο διευθυντής πρέπει να καταχωρίσει «τη μέγιστη χωρητικότητα της αίθουσας (σε μαθητές) κατά την εκτίμησή του». Η σχετική εγκύκλιος του υπουργείου Παιδείας που στάλθηκε στα σχολεία επικαλείται «προδιαγραφές του ΟΣΚ» (1,5 τ.μ. ανά μαθητή) για τον υπολογισμό της «μέγιστης χωρητικότητας». Τονίζει δε ότι η συμπλήρωση του πεδίου αυτού είναι υποχρεωτική, καθόσον σε αντίθετη περίπτωση δεν είναι δυνατή η διαδικασία Επιβεβαίωσης Δεδομένων.
Παράλληλα, καλούνται από τους Διευθυντές Διευθύνσεων Εκπαίδευσης οι διευ-θυντές των σχολικών μονάδων και οι προϊσταμένες των νηπιαγωγείων για «μασάζ» και εκ του σύνεγγυς. Οι προϊσταμένες των νηπιαγωγείων οφείλουν να έχουν μαζί τους τον αριθμό των φοιτούντων νηπίων-προνηπίων της περσινής και της φετινής χρονιάς, καθώς και σκαρίφημα των αιθουσών του σχολείου τους (!) (οι «προδιαγραφές» του ΟΣΚ για τα νηπιαγωγεία είναι 2 τ.μ. ανά νήπιο).
Είναι φανερό, ότι το υπουργείο Παιδείας θέλει να στοιβάξει κυριολεκτικά τους μαθητές στις αίθουσες, οι οποίες πρέπει να θυμίζουν στρατώνες. Πάει περίπατο κάθε έννοια ελεύθερου σχετικά χώρου για την πραγματοποίηση δραστηριοτήτων, στο πλαίσιο της μαθησιακής διαδικασίας, που ξεφεύγουν από την εικόνα που έχουμε συνηθίσει από τα προπολεμικά σχολεία (μαθητές-στρατιωτάκια ακούνητα-αμίλητα-αγέλαστα, τοποθετημένοι σε αυστηρές γραμμές θρανίων).
Με τη σαρδελοποίηση των μαθητών και την κατάργηση τμημάτων, θα «περισσέψουν» και δάσκαλοι για ν’ αποτελέσουν τον περιοδεύοντα θίασο ανά την επικράτεια, προκειμένου να κουκουλωθούν τα κενά. Τα οποία, εξακολουθούν να είναι μεγάλα, ενώ βρισκόμαστε ήδη στο μέσον της σχολικής χρονιάς.
Σύμφωνα με όσα καταγγέλλει μόνον η ΟΛΜΕ, σε 36 από τις 58 Διευθύνσεις Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης τα πλήρη κενά φτάνουν τα 1.140 και οι αντίστοιχες χαμένες διδακτικές ώρες ξεπερνούν τις 20.000.
Από την άλλη, στην πρωτοβάθμια, πάνω από 11.000 δάσκαλοι και νηπιαγωγοί σταλίζουν στην ουρά της ανεργίας, ενώ το μέλλον προοιωνίζεται δυσοίωνο, με προβλέψεις για μηδενικούς διορισμούς μόνιμων και ελαχιστοποίηση των διορισμών αναπληρωτών.
