Στην αρχή της σχολικής χρονιάς, ο Στυλιανίδης, στις απανωτές συνεντεύξεις που αρέσκεται να δίνει, τόνιζε ότι φέτος θα αρχίσει άμεσα και η Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη στα σχολεία, ώστε τα παιδιά των «μη εχόντων», που υστερούν σε κάποια μαθήματα να βοηθηθούν.
Πέρασε ένας μήνας και η Πρόσθετη Διδακτική Στήριξη δεν έχει ακόμα αρχίσει. Ο πολυδιαφημιζόμενος θεσμός απαξιώνεται και πλήττεται και από το γεγονός ότι φέτος μειώνεται στο μισό και η αμοιβή των εκπαιδευτικών που συμμετέχουν σ’ αυτή (από 19,08 ευρώ μικτά γίνεται 9,21 μικτά), ενώ αυξάνεται και ο αριθμός των μαθητών ανά τμήμα σε 7-14 από 5-10 που ήταν παλιότερα.
Ο θεσμός της Πρόσθετης Διδακτικής Στήριξης «παίζει» στο πεδίο της λαϊκίστικης προπαγάνδας, αναδεικνύοντας το ανθρώπινο δήθεν πρόσωπο της εξουσίας, που νοιάζεται για τα παιδιά των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, την ίδια στιγμή που στήνει και λειτουργεί ένα εκπαιδευτικό σύστημα, που στραγγαλίζει πρόωρα τα νεανικά όνειρα (στείρες κατακερματισμένες γνώσεις, αποστήθιση, ατομισμός και άγριος ανταγωνισμός, εξετασιοκεντρική μανία, βάση του 10, πανελλαδικές εξετάσεις, και πάει λέγοντας), ενώ ορθώνει άπειρους ταξικούς φραγμούς σε όλα τα επίπεδα για τις λαϊκές οικογένειες, που αδυνατούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους λόγω της κοινωνικοοικονομικής τους κατάστασης και της μορφωτικής τους ανεπάρκειας, συνέπεια της ταξικής τους θέσης στο καπιταλιστικό σύστημα.
