Το πράσινο φως άναψε ο Σαμαράς στον υπουργό Παιδείας Αρβανιτόπουλο να προχωρήσει το σχέδιο «Αθηνά» στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, το τσουνάμι δηλαδή των συγχωνεύσεων-καταργήσεων Τμημάτων και Σχολών ή και ολόκληρων ΑΕΙ. Η καρατόμηση Πανεπιστημίων και ΤΕΙ επείγει, καθώς πλησιάζει ο καιρός που θα δοθεί η λίστα του νέου μηχανογραφικού δελτίου στους υποψήφιους για τις εισαγωγικές εξετάσεις στα ΑΕΙ-ΤΕΙ.
Εν συνεχεία, ο Αρβανιτόπουλος συναντήθηκε με Βενιζέλο και Κουβέλη και τούτες τις ημέρες αναμένεται να ενημερώσει και τους αρχηγούς όλων των κομμάτων του κοινοβουλευτικού τόξου, ώστε να αποσπάσει τη μέγιστη δυνατή συναίνεση στο ολοκαύτωμα που ετοιμάζει και να καλύψει τουλάχιστον τα νώτα του. Γιατί ψυχανεμίζεται ότι οι πράξεις του μπορεί να ξεσηκώσουν αντιδράσεις, καθώς το λουκέτο σε πανεπιστημιακά τμήματα και τεχνολογικά ιδρύματα θα προκαλέσει μεγάλη αναστάτωση στους ήδη φοιτούντες φοιτητές και στους οικογενειακούς προϋπολογισμούς, που σηκώνουν ήδη βαρύτατα φορτία και βρίσκονται σε απόγνωση. Αλλά και στην πανεπιστημιακή κοινότητα, αφού θα ανατραπεί το εργασιακό status πολλών εργαζομένων της, και στις λεγόμενες «τοπικές κοινωνίες», τα μικροαστικά στρώματα των οποίων βιώνοντας την εγκατάλειψη, θεωρούν τα Ιδρύματα που λειτουργούν στον τόπο τους, έναν από τους λιγοστούς «πνεύμονες» επιβίωσής τους.
Από καιρό τώρα, τα παπαγαλάκια του αστικού Τύπου έχουν αναλάβει να προετοιμάσουν την «κοινή γνώμη», με κατευθυνόμενα δημοσιεύματα, που μιλούν για λουκέτο σε 150 περίπου Τμήματα ΑΕΙ-ΤΕΙ. Τα ίδια δημοσιεύματα αναφέρονται και στα «κριτήρια», με τα οποία θα γίνουν οι συγχωνεύσεις-καταργήσεις, θέλοντας να μας πείσουν ότι αυτοί (όλες οι πολιτικές ηγεσίες του υπουργείου Παιδείας, που παρήλασαν διαχρονικά) που νοιάζονται πάνω απ’ όλα για τα συμφέροντα των καπιταλιστών, στα οποία υποτάσσουν και το σχεδιασμό της εκπαίδευσης και το περιεχόμενό της, θα κινηθούν με βάση «ακαδημαϊκά κριτήρια». «Ακαδημαϊκό κριτήριο», π.χ. ονοματίζουν και την «ερευνητική δραστηριότητα και τη διεθνή αναγνώριση των Ιδρυμάτων», όταν ξέρουμε καλά ότι ως «αποτελεσματική» και «ανταγωνιστική» έρευνα θεωρείται μόνον αυτή που είναι σε ευθεία σύνδεση με τις επιχειρήσεις (τι έρευνα αυτού του τύπου π.χ. μπορεί να παράξουν οι σχολές των ανθρωπιστικών σπουδών;) και ότι οι λίστες κατάταξης των διεθνών αξιολογήσεων εμπεριέχουν σφάλματα, καθώς τα δεδομένα αφορούν έναν πολύ μεγάλο αριθμό Ιδρυμάτων όλου του κόσμου, με εντελώς διαφορετικά καθεστώτα λειτουργίας και τα κριτήριά τους υπηρετούν την «ανταγωνιστικότητα».
Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, κριτήρια επίσης θα είναι η συσχέτιση των γνωστικών αντικειμένων των Ιδρυμάτων «με τις αναπτυξιακές ανάγκες της τοπικής κοινωνίας», η «απορρόφηση των αποφοίτων στην αγορά εργασίας», η «ελκυστικότητα των γνωστικών αντικειμένων». Εδώ είναι φανερό ότι μας δουλεύουν, αφού έχουν ξεπατώσει κάθε είδους παραγωγή και η ανεργία μαστίζει την εργαζόμενη κοινωνία και προπαντός τη νεολαία της.
Ο Αρβανιτόπουλος δήλωσε ότι οι συγχωνεύσεις-καταργήσεις των ΑΕΙ-ΤΕΙ θα γίνουν χωρίς μείωση του αριθμού εισακτέων. Πλην, όμως, όπως πληροφορηθήκαμε από τις κατευθυνόμενες «διαρροές», θα επανέλθει η «βάση του 10», που από μόνη της αποτελεί κοφτερότατη γκιλοτίνα για δεκάδες χιλιάδες παιδιά, προερχόμενα κυρίως από τους κόλπους της εργατικής τάξης και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Επειτα, ακόμη κι αν δεν εφαρμοστεί η «βάση του 10» στις επόμενες εισαγωγικές, υπάρχουν τρόποι να μειωθεί δραστικότατα ο αριθμός εισακτέων με τις τορπίλες των «θεμάτων διαβαθμισμένης δυσκολίας».
Νέος κύκλος, όμως, συγχωνεύσεων-καταργήσεων αναμένεται και στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς. Ο ίδιος ο Αρβανιτόπουλος έχει πει ότι αυτές θα αφορούν στο 10% των σχολείων (περίπου δηλαδή 1.500 σχολεία, που θα προστεθούν στα 1.100 καταργηθέντα της προηγούμενης περιόδου). Για να πιαστεί τούτος ο στόχος, δεδομένων και των χιλιάδων κενών σε εκπαιδευτικούς, τα τμήματα στα αστικά κέντρα θα στοιβάξουν τους μαθητές, με αποτέλεσμα να υποβαθμιστεί παραπέρα η μαθησιακή διαδικασία.
Εξωτερική και εσωτερική τρόικα έχουν βαλθεί να πετσοκόψουν δαπάνες με κάθε τρόπο. Σβήνοντας από το χάρτη πανεπιστήμια και σχολεία, κρατώντας στην αδιοριστία χιλιάδες εκπαιδευτικούς, καταργώντας κάθε εναπομείναν ίχνος δωρεάν Παιδείας. Από τη νέα χρονιά δρομολογείται και η κατάργηση των δωρεάν βιβλίων στους μαθητές. Από τον Οκτώβρη ακόμα του 2012, ο υπουργός Παιδείας, μας προϊδέασε γι’ αυτό. Τα σχολικά βιβλία θα δανείζονται στους μαθητές, οι οποίοι θα τα επιστρέφουν με το τέλος της σχολικής χρονιάς για να διανεμη- θούν στην επόμενη φουρνιά μαθητών (ο Αρβανιτόπουλος ανέφερε ως παράδειγμα τη Γερμανία, όπου η επαναλαμβανόμενη χρήση διαρκεί μια τριετία). Ο υπουργός είναι απόλυτα πεπεισμένος ότι και αυτό το μέτρο «θα περάσει διότι θα το χρεώνεται η κάθε οικογένεια». Κοντολογίς, το υπουργείο Παιδείας θα επιβάλλει χρηματική ποινή στις οικογένειες, που τα παιδιά τους δεν θα επιστρέφουν τα βιβλία. Και επειδή επάνω στα σχολικά βιβλία οι μαθητές σημειώνουν ή λύνουν και ασκήσεις «θα υπάρχει μια μεμβράνη σε κάθε σελίδα των βιβλίων, ώστε να μη μουντζουρώνεται, και στο τέλος της χρονιάς, με ευταξία, να παραδίδονται στους επόμενους». Είναι σαφές ότι με τούτο το μέτρο προωθείται η κατάργηση της δωρεάν διανομής των σχολικών βιβλίων, αφού πολλοί μαθητές θα εξαναγκαστούν είτε να υποστούν χρηματική ποινή ή να αγοράσουν εξαρχής τα βιβλία.
«Εξορθολογισμός», όμως, προαναγγέλθηκε και για τα πανεπιστημιακά συγγράμματα, τα οποία «θα υπάρχουν», αλλά θα «είναι στο κόστος που πρέπει». Δηλαδή, ο αριθμός των «αναγκαίων» για τη φοίτηση συγγραμμάτων θα μειωθεί περαιτέρω και οι φοιτητές θα εξαναγκαστούν να καλύψουν τη «διαφορά» εξ ιδίων πόρων, αφού οι πανεπιστημιακές βιβλιοθήκες είναι αδύνατον να καλύψουν τη ζήτηση.
Μεγάλο πλήγμα θα δεχτούν και οι εκπαιδευτικοί. Διορισμοί αναμένονται μηδενικοί, οι αναπληρωτές θα βουλιάξουν στην ανεργία και οι μόνιμοι θα μπουν στο σταυρό του μεσαιωνικού μαρτύριου, με μισθούς πείνας, καταργημένες στην ουσία οργανικές θέσεις, αφού θα υπάρχει η δυνατότητα υποχρεωτικής μετακίνησής τους σε όλη την επικράτεια και αύξηση του διδακτικού ωραρίου.
Ολα τούτα που βλέπουμε ήδη να δρομολογούνται και αυτά που θα δούμε από τη νέα σχολική χρονιά είναι δέσμευση της δωσιλογικής κυβέρνησης έναντι των αφεντικών της. Περιέχονται στον κρατικό προϋπολογισμό για το 2013, στην εισηγητική έκθεση του οποίου (σελ. 48) αναφέρεται:
«Παιδεία, Πολιτισμός και Αθλητισμός
♦ Οι συγχωνεύσεις τμημάτων ΑΕΙ και ΤΕΙ χωρίς μείωση του αριθμού των εισελθόντων φοιτητών.
♦ Η περικοπή του κόστους των βιβλίων των μαθητών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, καθώς τα βιβλία θα χρεώνονται στους γονείς των μαθητών για το σχολικό έτος με υποχρέωση επιστροφής ή αλλιώς πληρωμής για όσα δεν επιστραφούν.
♦ Η δομική αναθεώρηση στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση με στόχο την περικοπή του μισθολογικού κόστους των αναπληρωτών καθηγητών με τη βέλτιστη αξιοποίηση των μόνιμων εκπαιδευτικών και την ορθολογικότερη κατανομή τους στις οργανικές θέσεις.
♦ Ο εξορθολογισμός του μισθολογικού κόστους του μη μόνιμου εκπαιδευτικού προσωπικού της Ανώτατης Εκπαίδευσης από την μείωση του αριθμού των τμημάτων της Ανώτατης Εκπαίδευσης.
♦ Η μείωση της κρατικής επιχορήγησης στους κρατικούς και μη κρατικούς φορείς, όπως Ομοσπονδίες, Αθλητικά Κέντρα, Θέατρα, Μουσεία, Φεστιβάλ, καθώς η δαπάνη μισθοδοσίας προσωπικού θα καλύπτεται από κρατική επιχορήγηση, ενώ οι μη λειτουργικές δαπάνες θα καλύπτονται από άλλες προσόδους των ίδιων των φορέων.
♦ Οι συγχωνεύσεις σχολικών μονάδων στην πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση».
Γιούλα Γκεσούλη
