Την περασμένη Τρίτη, η πρώτη σελίδα του ιστότοπου του υπουργείου Παιδείας Ερευνας και Θρησκευμάτων κοσμούνταν από μια φωτογραφία του πιανίστα του μεγάρου Μαξίμου Κώστα Ζουράρι, η οποία συνόδευε δήλωση επιγραφόμενη ως «Διευκρινιστική απάντηση του Υφυπουργού Παιδείας, Ερευνας και Θρησκευμάτων, Κωνσταντίνου Ζουράρι σε πρόσφατα δημοσιεύματα». Η δήλωση είχε ως εξής:
«Επειδή υπηρέτησα στον τότε Αμερικανοβασιλόφρονα στρατό, ως χαρακτηρισμένος ως “εν ενεργεία δρων κομμουνιστής, κατηγορία Γ, λοιπός οπλίτης“, εκεί στο Σουφλί, αλλά και στο φυλάκιο του Ερυθροποτάμου, πάλι εκεί, κατά τα χριστεπώνυμα έτη 1963- άνοιξη, και 1964 -χειμώνα και επειδή η συχωρεμένη μητέρα μου είναι Θρακιώτισσα από την πρωτεύουσά της, δηλαδή την Βασιλεύουσα, γι’ αυτό έμαθα ν’ αγαπώ στο πετσί μου την Θράκη, πολύ πριν από τους νεοεθνοκηφήνες της σήμερον. Οσοι ανελλήνιστοι δεν νιώθουν από την Αριστοφάνειον ειρωνεία, ας ξαναδιαβάσουν Αριστοφάνη, Ροΐδη και Ζουράρι. Και να κρατούν σημειώσεις, τις οποίες, εξεχόντως, οφείλω να εγκρίνω»!
Αν μη τι άλλο δε θα πλήξουμε. Αν μάλιστα ο Τσίπρας έβαζε δίπλα στον Ζουράρι και τον Μιχελογιαννάκη τον γιατρό, θα φτιάχναμε καινούργιο συκώτι, παρά τις μνημονιακές κακουχίες.
