«Ισχυρές εγγυήσεις για τις θέσεις εργασίας, αλλά και επιπρόσθετα οφέλη για τις τοπικές κοινωνίες από την αποεπένδυση του λιγνιτικού δυναμικού της ΔΕΗ θα διασφαλίσει το Υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας», ανακοίνωσε την περασμένη Τρίτη ο Σταθάκης, που είχε ήδη κλείσει τη σχετική διαπραγμάτευση με την τρόικα. Αυτοί που κατακεραύνωναν τη φάμπρικα με τη «μικρή ΔΕΗ», βγάζουν τώρα στο σφυρί το 40% των λιγνιτικών μονάδων της ΔΕΗ, πακέτο με το 17% των μετοχών που έχει το κράτος.
Ας σημειωθεί ότι το αρχικό σχέδιο προέβλεπε πώληση των παλαιών μονάδων του Αμύνταιου Φλώρινας και της Καρδιάς Πτολεμαΐδας, όμως οι δανειστές δεν είναι κορόιδα για ν' αγοράσουν τη «σαβούρα». Ετσι, το τελικό πακέτο περιλαμβάνει τα «φιλέτα» των λιγνιτικών μονάδων. Τη Μελίτη 1 και την άδεια για τη Μελίτη 2, συν τις καινούργιες μονάδες Μεγαλόπολη 3 και 4. Πρέπει να σημειωθεί ότι μαζί μ' αυτές τις μονάδες θα παραχωρηθούν και τα λιγνιτωρυχεία, κρατική γη έκτασης περίπου 100.000 στρεμμάτων σε Φλώρινα και Μεγαλόπολη, μαζί με τα νερά της.
Πρέπει ακόμα να σημειωθεί ότι αυτό δεν είναι σίγουρα το τελικό πακέτο. Αυτή είναι η προσφορά του ελληνικού κράτους, που θα την πάρει η γενική διεύθυνση DG COMP της Κομισιόν, για να κάνει το περιβόητο market test. Δηλαδή, να διερευνήσει το ενδιαφέρον των υποψήφιων αγοραστών. Αν οι αγοραστές δε δείξουν… θερμό ενδιαφέρον (αυτό αναμένεται να γίνει), τότε το προς πώληση πακέτο θα γίνει πιο ελκυστικό, συμπεριλαμβάνοντας και υδροηλεκτρικές μονάδες, που θεωρούνται «φιλέτο των φιλέτων», καθώς έχουν σημαντικά χαμηλότερο κόστος παραγωγής. Πάντως, μέχρι τον Ιούνη του 2018 το τελικό πακέτο πρέπει να έχει διαμορφωθεί και ο διαγωνισμός να έχει προκηρυχτεί. Δε θα περιμένουν οι ιμπεριαλιστές δανειστές το μετα-Μνημόνιο για να ολοκληρώσουν μια δουλειά που προβλέπεται από το Μνημόνιο.
Περιττεύει να πούμε ότι η ΔΕΗ, η μεγαλύτερη βιομηχανία της χώρας, που την έχτισε ο ελληνικός λαός με μεγάλες στερήσεις και οι εργαζόμενοί της με μεγάλες θυσίες, σε μια διάρκεια που ξεπερνά τον μισό αιώνα, βαίνει προς πλήρη απαξίωση και διάλυση. Την υποχρεώνουν να πουλήσει τα «φιλέτα» της παραγωγικής της βάσης. Την υποχρεώνουν να πουλάει φτηνό ρεύμα στους ανταγωνιστές της με τα περιβόητα ΝΟΜΕ. Την υποχρεώνουν να παραχωρήσει στους ανταγωνιστές το 50% των πελατών της! Και το 34% που θ' απομείνει στο κράτος, έχει ήδη περάσει στο Υπερταμείο Ξεπουλήματος, που το διοικούν οι ιμπεριαλιστές δανειστές. Ας μην έχουμε καμιά αμφιβολία ότι σιγά-σιγά θα μεταβιβαστεί κι αυτό σε ιδιωτικούς καπιταλιστικούς ομίλους (όπως έγινε με τον ΟΤΕ), για να μείνουν στο κράτος μόνο τα δίκτυα που η συντήρησή τους είναι δαπανηρή και δε θέλουν να την αναλάβουν οι ιδιώτες καπιταλιστές. Το κράτος θα γίνει ένα είδος τροχονόμου που μέσα από τα δίκτυά του θα μεταφέρει την ενέργεια, που θα την πωλούν πανάκριβα.
Είναι πραγματικά πρόκληση να μιλάει ο Σταθάκης για «επιπρόσθετα οφέλη για τις τοπικές κοινωνίες». Θυμίζει αποικιοκράτη ναύαρχο που μοιράζει χάντρες και καθρεφτάκια σε ιθαγενείς. Ακόμα πιο προκλητική είναι η αναφορά του σε «ισχυρές εγγυήσεις για τις θέσεις εργασίας». Θα βάλει, λέει, όρο στο διαγωνισμό για τη διασφάλιση των θέσεων εργασίας. Φυσικά, τέτοιον όρο, όπως τον αναφέρει ο Σταθάκης, κανένας καπιταλιστής δεν πρόκειται να δεχτεί. Αν μπει κάποια σχετική αναφορά, θα περιλαμβάνει μια σειρά εξαιρέσεις, για να έχουν οι καπιταλιστές την «ευελιξία» που τους χρειάζεται. Ομως, ακόμα κι αν στην αρχή διατηρηθούν όλες οι θέσεις εργασίας, με τις εργασιακές σχέσεις και τις αμοιβές που έχουν οι σημερινοί εργάτες της ΔΕΗ, οι καπιταλιστές θ' αρχίσουν το «ξεφόρτωμα» παλιών εργαζόμενων, για να πάρουν καινούργιους με εξευτελιστικές αμοιβές και εργασιακές σχέσεις δουλείας.
Το παράδειγμα του ΟΤΕ είναι διδακτικό απ' αυτή την άποψη. Με ένα μεγάλο πρόγραμμα «εθελούσιας εξόδου» και στη συνέχεια με τις συνταξιοδοτήσεις, «ξεφορτώθηκε» παλιούς εργαζόμενους και βαθμιαία τους αντικατέστησε με νέους, τους οποίους δεν προσλάμβανε απευθείας ο ΟΤΕ, αλλά μια θυγατρική του (τύπου δουλεμπορικού γραφείου), η E-value. Σήμερα, 5.500 εργαζόμενοι ανήκουν στην E-value, αμείβονται με εξευτελιστικούς μισθούς και δεν έχουν καμιά προοπτική μονιμοποίησής τους. Ανά πάσα στιγμή μπορούν να βρεθούν στο δρόμο. Ο δε γκαουλάιτερ της Deutsche Telekom, Μ. Τσαμάζ, αρνείται να υπογράψει συλλογική σύμβαση εργασίας για τους εργαζόμενους που ακόμα έχουν σύμβαση με τον ΟΤΕ και χαρακτηρίζει «εκτός τόπου και χρόνου» τα αιτήματα που έχει παρουσιάσει η συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Απειλεί δε, ότι αν οι συνομιλίες δεν καταλήξουν σε συμφωνία μέχρι τη λήξη της τωρινής συλλογικής σύμβασης, τότε οι εργαζόμενοι θα ενταχθούν στη βασική συλλογική σύμβαση εργασίας του ΟΤΕ και θα χάσουν όλα τα επιπλέον επιδόματα που έχουν!
Αμφιβάλλει κανείς ότι το ίδιο θα γίνει στη ΔΕΗ; Αλλωστε, ποιος είναι ο σκοπός της ιδιωτικοποίησης μεγάλων κρατικών επιχειρήσεων; Να μπορέσει το ιδιωτικό κεφάλαιο να βγάλει το μέγιστο κέρδος, πράγμα που μπορεί να πετύχει μόνο αυξάνοντας την εκμετάλλευση της εργατικής δύναμης (ρίχνοντας τους μισθούς και ξεχειλώνοντας τις εργασιακές σχέσεις) και αυξάνοντας τα τιμολόγια στη λαϊκή κατανάλωση.
