Λένε πως οι αριθμοί εξαπατούν όταν δεν ξέρεις να τους διαβάσεις και έχουν δίκιο. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (πρώην ΕΣΥΕ), το Μάρτη του 2010 ο τζίρος των καταστημάτων λιανικής πώλησης παρουσίασε αύξηση κατά 14,9% σε σχέση με το Μάρτη του 2009. Ομως, το Μάρτη του 2009 ο ίδιος δείκτης είχε καταβαραθρωθεί, σημειώνοντας πτώση κατά 17,9% σε σχέση με το Μάρτη του 2008. Επομένως, η φετινή άνοδος δεν κάλυψε καν τη μεγάλη περσινή πτώση.
Η αύξηση του τζίρου οφείλεται κυρίως στις ανατιμήσεις σε μια σειρά είδη πρώτης ανάγκης και μάλιστα πριν ενσωματωθούν στις τιμές οι αυξήσεις των συντελεστών ΦΠΑ και των ειδικών φόρων κατανάλωσης. Από την άλλη, η καθήλωση του τζίρου για περισσότερο από ένα χρόνο κάποια στιγμή θα έφερνε μια άνοδο. Για να το πούμε απλά, κάποια στιγμή ο κόσμος θα έβγαινε να ψωνίσει, για να καλύψει την υποκατανάλωση των προηγούμενων μηνών.
Αν ρίξει κανείς, όμως, μια ματιά στον όγκο των λιανικών πωλήσεων, θα διαπιστώσει ότι μόλις που ξεπερνά τις πωλήσεις τον αντίστοιχο μήνα του 2005! Δηλαδή, ο καλύτερος από άποψη τζίρου μήνας του τελευταίου δωδεκάμηνου μόλις που αντιστοιχεί στα επίπεδα του 2005. Μ’ άλλα λόγια, έχουμε ήδη γυρίσει μια πενταετία πίσω.
Η σκληρή λιτότητα, η αύξηση της ανεργίας, η φτώχεια που απλώνεται και η αβεβαιότητα για το αύριο καθηλώνουν τη λαϊκή κατανάλωση. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο συμπέρασμα, πέρα από τη συγκυριακή αύξηση του τζίρου για ένα μήνα, ύστερα από ένα χρόνο συνεχούς πτώσης.
Στο υπουργικό συμβούλιο, από την άλλη, ερίζουν για την πορεία των τιμών. Στην πραγματικότητα, ερίζουν μεταξύ τους. Η Κατσέλη έχει στοχοποιηθεί από Παπακωνσταντίνου και Πάγκαλο και βρίσκουν ευκαιρία να της φορτώσουν την αύξηση των τιμών. Δικαίως αυτή βγαίνει στα κανάλια και διαμαρτύρεται, ότι οι τιμές ευλόγως ανεβαίνουν και θα συνεχίσουν να ανεβαίνουν, αφού ο ΦΠΑ δέχτηκε δυο «γενναίες» αυξήσεις και οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης τρεις. Τα παπαγαλάκια των πολιτικών της αντιπάλων της αντιτείνουν ότι δεν μπορεί να ελέγξει τα καρτέλ και γι’ αυτό ανεβαίνουν οι τιμές. Λες και οι υπόλοιποι ενδιαφέρονται να χτυπήσουν τα καρτέλ των καπιταλιστών ή λες και χτυπήθηκαν ποτέ ως τώρα τα καρτέλ.
Ο περιβόητος «αποπληθωρισμός» του Ολι Ρεν και του Ντομινίκ Στρος-Καν λειτουργεί μόνο ως προς τους μισθούς και τις συντάξεις. Οι τιμές εξακολουθούν και θα εξακολουθήσουν να τραβούν την ανηφόρα, όχι μόνο λόγω των συνεχών αυξήσεων των έμμεσων φόρων (ΦΠΑ και ειδικοί φόροι κατανάλωσης), αλλά και επειδή ελέγχονται και καθορίζονται μονοπωλιακά. Οι καπιταλιστές φροντίζουν να καλύψουν τη χασούρα από τη μείωση του τζίρου με την αύξηση των τιμών. Ο ελεύθερος ανταγωνισμός δεν λειτουργεί στην εποχή του μονοπωλιακού καπιταλισμού, που σφραγίζεται από τη λειτουργία των καρτέλ.
