Ενα κωλόχαρτο γεμάτο ψέματα, χειρότερο από κάθε προηγούμενη χρονιά, είναι το προσχέδιο κρατικού προϋπολογισμού που «ενέκρινε» τη Δευτέρα το υπουργικό συμβούλιο κι αμέσως μετά δόθηκε στη δημοσιότητα. Αρκεί να δώσουμε μόνο ένα στοιχείο. Τα πάντα είναι υπό την αίρεση της νέας «εκτίμησης» για το έλλειμμα του 2009, που θα κάνει η Eurostat. Από 13,6% του ΑΕΠ, που είναι η μέχρι στιγμής «εκτίμηση», αναμένεται να διαμορφωθεί σε πάνω από 15%. Δεν πέρασε και πολύς καιρός από τότε (τον Απρίλη ήταν) που ο Παπακωνσταντίνου, ανακοινώνοντας την προηγού-μενη «διόρθωση» του ελλείμματος, έλεγε ότι μπορεί να ανέβει λίγο ακόμη και διέψευδε με οργή διάφορες πληροφορίες περί αύξησης κατά μία μονάδα ακόμη. Τις κατέτασσε στη σφαίρα της φαντασίας και μιλούσε για «πολύ λιγότερο». Τώρα, με 1,5 μονάδα πάνω από το 13,6%, σφυρίζει αδιάφορα σαν να μην τρέχει τίποτα. Ομως, αν μη τι άλλο, αυτή η νέα αύξηση είναι ταυτόχρονα και μια έμμεση κατηγορία προς τον ίδιο για άσκηση «δημιουργικής λογιστικής». Εκρυβε έλλειμμα, για να το πούμε απλά.
Εκείνο, όμως, που αποδεικνύεται, πέραν πάσης αμφιβολίας, είναι πως το έλλειμμα είναι ένα… πολιτικό μέγεθος. Η ίδια η ΕΕ το υπολογίζει πότε έτσι και πότε αλλιώς, γι’ αυτό και έχει μετατραπεί σε κινούμενη άμμο. Η Κομισιόν έκανε τα στραβά μάτια στη «δημιουργική λογιστική» των προηγούμενων ετών (και όταν ο Σημίτης έβαζε την Ελλάδα στην ΟΝΕ και όταν ο Καραμανλής την έβγαζε από την επιτήρηση, για να κερδίσει τις εκλογές του 2007) και αυτή η ίδια Κομισιόν κάνει τώρα συνεχείς αναθεωρήσεις προς τα πάνω του ελλείμματος, για να το χρησιμοποιεί σαν εργαλείο «εξόρυξης» νέων αντιλαϊκών μέτρων, με τη σύμφωνη γνώμη της κυβέρνησης, που θέλει άλλοθι για τη λήψη νέων μέτρων. Πώς να εμπιστευτείς, λοιπόν, το κωλόχαρτο που σέρβιρε ο Παπακωνσταντίνου;
Ψέμα στο ψέμα
Δεν μπορείς να εμπιστευτείς αυτό το κωλόχαρτο και για έναν ακόμη λόγο. Επειδή υπηρετεί τις προεκλογικές ανάγκες της κυβέρνησης, έναντι των οποίων η τρόικα δείχνει απόλυτη κατανόηση. Οι ελεγκτές της ήρθαν, έκαναν τους ελέγχους και απήλθαν σιωπηλοί, για να επανέλθουν όταν οι εκλογές θα έχουν τελειώσει. Στο μεσοδιάστημα, έχουν αποφασίσει να στηρίξουν προπαγανδιστικά την κυβέρνηση Παπανδρέου, η οποία είναι η πιο αξιόπιστη πολιτική λύση αυτή τη στιγμή. Γι’ αυτό και δεν φείδονται κολακευτικών σχολίων. Ποιος είπε ότι οι τεχνοκράτες δεν σκέφτονται πολιτικά; Οχι εμείς, πάντως.
Θέλετε και άλλο παράδειγμα; Μέχρι και τις αρχές Σεπτέμβρη, Παπακωνσταντίνου και Σαχινίδης έσκιζαν τα ρούχα τους, ότι η υστέρηση στα έσοδα είναι ασήμαντη, μόλις 770 εκατ. ευρώ. Δε σήκωναν μύγα στο σπαθί τους και μάλωναν όποιον τους έδειχνε τα επίσημα στοιχεία, λέγοντάς του ότι είναι άσχετος και γι’ αυτό κάνει λάθος αναγωγές. Στη ΔΕΘ ο Παπανδρέου, προφανώς κατόπιν εισήγησης του οικονομικού επιτελείου, ανέβασε την υστέρηση στο 1,5 δισ. ευρώ, δηλαδή τη διπλασίασε. Στο προσχέδιο την έχουν ανεβάσει στα 2,4 δισ. ευρώ! Κι ενώ είναι φανερό ότι στο τέλος θα είναι ακόμα μεγαλύτερη, ο Παπακωνσταντίνου εμφανίστηκε σαν να μην τρέχει τίποτα στο δελτίο ειδήσεων του Mega την Τρίτη και είπε ότι στο τέλος ο στόχος θα πιαστεί. Ναι αυτός ο ίδιος που στο προσχέδιο έγραψε υστέρηση 2,4 δισ. ευρώ, στο δελτίο ειδήσεων του κυβερνητικού καναλιού, με τη σιγουριά ότι κανείς δεν θα μπει στον κόπο να ψάξει το προσχέδιο, γιατί απλούστατα θέλουν να λειτουργούν σαν κυβερνητική ντουντούκα, είπε ότι ο στόχος θα πιαστεί.
Το ίδιο ισχύει και για τις δαπάνες. Για «μαξιλάρι» 4 δισ. ευρώ από το σκέλος των δαπανών μιλούσαν μέχρι προχθές. Στο προσχέδιο, όμως, το «μαξιλάρι» κατεβαίνει στα 1,7 δισ. και για να καλύψουν το στόχο κόβουν κι άλλο το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων! Κι όμως, κανείς δεν είπε τίποτα στον Παπακωνσταντίνου (και) γι’ αυτή τη λαθροχειρία.Το πιο προκλητικό μαϊμούδισμα γίνεται στη γενική σούμα, για να μπορέσει ο Παπακωνσταντίνου να γράψει το εξής αμίμητο: «Το δημοσιονομικό αποτέλεσμα του 2010 είναι σημαντικά καλύτερο από τους στόχους που είχαν τεθεί αρχικά για το έτος και εκπληρώνει πλήρως τους στόχους, οι οποίοι αναθεωρήθηκαν και ενσωματώθηκαν στο Πρόγραμμα Οικονομικής Πολιτικής» (Μνημόνιο). Πρόκειται για μια θέση καθαρά προεκλογική, που δεν βγαίνει με τίποτα από τα μέχρι στιγμής δεδομένα. Πώς «πιάνεται» ο στόχος; Διαμορφώνουν αυθαίρετα τις «προβλέψεις» για το τελευταίο τρίμηνο του χρόνου και στο προεκλογικό χαρτί όλα εμφανίζονται περισσότερο από καλά.
Αν αθροίζαμε τα ψέματα του Παπακωνσταντίνου, θα φτάναμε από τη γη στη σελήνη. Είναι τόσο αδίστακτος που δεν διστάζει να κοροϊδεύει εμφανώς τους ίδιους τους βουλευτές, ποντάροντας μάλλον στα κοινοβουλευτικά ήθη που απαγορεύουν να αποκαλείται ένας υπουργός ψεύτης. Στο εισηγητικό σημείωμα που συνοδεύει το προσχέδιο, μπερδεύει σκόπιμα το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού και το έλλειμμα της γενικής κυβέρνησης, για να υποστηρίξει ότι το δεύτερο (έλλειμμα γενικής κυβέρνησης) θα πέσει το 2010 στο 7,8% του ΑΕΠ, «πέρα και από το στόχο του 8,1% του ΑΕΠ του προγράμματος». Το πρόγραμμα (Μνημόνιο), όμως, θέτει το 8,1% του ΑΕΠ ως στόχο για το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού, από δε το προσχέδιο η εκτίμηση είναι ότι το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού το 2010 θα διαμορφωθεί στο 8,2% του ΑΕΠ, δηλαδή πάνω από το στόχο του Μνημόνιου. Οταν σε ένα μαϊμουδισμένο προσχέδιο εμφανίζεται ο στόχος να μην πιάνεται (το έλλειμμα εμφανίζεται να ξεφεύγει κατά 782 εκατ. ευρώ), καταλαβαίνετε τι έχει να γίνει στην πράξη, όταν γίνει ο τελικός απολογισμός (με το κλείσιμο του χρόνου). Και βέβαια, το ότι ο Παπακωνσταντίνου λέει ψέματα, τα οποία αργότερα κάνει γαργάρα, είναι το τελευταίο που ενδιαφέρει. Εκείνο που πρέπει να κρατήσουμε είναι πως η αποτυχία του προγράμματος το 2010 θα απαιτήσει πρόσθετα, ακόμη πιο σκληρά μέτρα, ακόμη και το τελευταίο δίμηνο του χρόνου.
Είναι δυνατόν να δώσει κανείς την παραμικρή εμπιστοσύνη σε ανθρώπους που έχουν το ψέμα για ψωμοτύρι; Υπό άλλες περιστάσεις, ένας τυχάρπαστος πολιτικός σαν τον Παπακωνσταντίνου θα είχε γίνει ρεντίκολο και ο πρωθυπουργός του θα αναγκαζόταν να τον ξεφορτωθεί. Τώρα, βρίσκεται εντελώς στο απυρόβλητο, γιατί στο πρόσωπό του στηρίζουν την πολιτική της βαρβαρότητας. Το πολιτικό του μέλλον είναι προδιαγεγραμμένο (στα αζήτητα θα πεταχτεί), προς το παρόν όμως είναι αναγκασμένοι να τον στηρίζουν και να κάνουν πως δεν ενοχλούνται από την έπαρσή του.
Μεγάλες αλήθειες
Ομως, ακόμα και μέσα από αυτό το κωλόχαρτο μπορεί κανείς να δει μερικές μεγάλες αλήθειες που ενδιαφέρουν άμεσα τους εργαζόμενους.
Η επίσημα καταγεγραμμένη ανεργία υπολογίζεται σε 11,6% το 2010, σε 14,5% το 2011, σε 15% το 2012 και σε 14,6% το 2013. Οταν σ’ ένα προεκλογικό χαρτί κάνουν τέτοιες εκτιμήσεις, καταλαβαίνετε ποια θα είναι η πραγματικότητα, και στις επίσημες (υποεκτιμημένες) στατιστικές και στην πραγματική ζωή. Η Κατσέλη με τον Κουτρουμάνη ανακοίνωσαν την Τρίτη, ότι ετοιμάζουν ένα τεράστιο πρόγραμμα του ΟΑΕΔ, με το οποίο θα σώσουν 400.000 εργασίας. Τότε πώς θα συνεχίσει να αυξάνεται –και μάλιστα αλματωδώς– η ανεργία; Είναι φανερό ότι λένε ψέματα. Εκείνο που θα κάνουν είναι να δώσουν νέες προκλητικές παροχές στους καπιταλιστές (επιδότηση ασφαλιστικών εισφορών), ενώ αυτοί θα ανακυκλώνουν την ανεργία, αυξάνοντάς την παράλληλα. Εγείρεται και ένα άλλο ερώτημα: όταν λένε ότι από το δεύτερο εξάμηνο του 2011 θ’ αρχίσει η ανάκαμψη, ενώ το 2012 ο ρυθμός ανάπτυξης θα είναι θετικός (1,1%) και το 2013 ακόμα πιο θετικός (2,1%), πώς θα αυξάνεται παράλληλα η ανεργία; Η απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα είναι εύκολη: πρώτο, ο ρυθμός δεν θα είναι αυτός που λένε και, δεύτερο, η όποια ανάπτυξη (αν υπάρξει) θα στηρίζεται στην αύξηση του βαθμού εκμετάλλευσης των εργαζόμενων, που θα εργάζονται υπό καθεστώς δουλείας.
Ταξική πολιτική
Ακόμη και σ’ αυτό το ωραιοποιημένο προεκλογικό προσχέδιο φαίνεται καθαρά η ταξική λογική των διάφορων μέτρων της κυβέρνησης. Για παράδειγμα, τα έσοδα αυξήθηκαν κατά 8,7% με τους άμεσους φόρους να διατηρούνται στα ίδια επίπεδα, αλλά τη φορολογία των επιχειρήσεων να μειώνεται κατά 12,5%, ενώ προβλέπεται ακόμα μεγαλύτερη μείωση (18,3%) το 2011.
Οι απολύτως αντιλαϊκοί έμμεσοι φόροι, μετά την αύξησή τους κατά 11,8% το 2010, θα αυξηθούν κατά 9,4% το 2011. Πώς αλλιώς θα γίνει αυτή η αύξηση, παρά με νέα φορομπηχτικά μέτρα, δεδομένου μάλιστα ότι και η λαϊκή κατανάλωση θα πέσει και η παραγωγική κατανάλωση θα πέσει;
Το 2010 το κονδύλι για μισθούς αναμένεται να πέσει κατά 10,7%. Για το 2011 προβλέπεται μια ακόμη μείωση κατά 2,3%. Πρόκειται για περίπου 300 εκατ. που θα αρπαχτούν εν ψυχρώ από τους εργαζόμενους στο δημόσιο.
Οι συντάξεις προβλέπεται να αυξηθούν οριακά κατά 0,4% ή κατά 28 εκατ. ευρώ, αφού μειώθηκαν κατά 4% το 2010. Η μικρή αυτή αύξηση θα προκύψει από την αύξηση του αριθμού των συνταξιούχων, ενώ δεν πρέπει να αποκλειστούν και νέα πετσοκόμματα συντάξεων, αν ο αριθμός των νέων συνταξιούχων είναι μεγάλος και δεν τους βγαίνουν τα νούμερα.
Και βέβαια, το πολύ χρήμα θα πάει στους τοκογλύφους του χρηματιστικού κεφάλαιου, χάριν των οποίων στραγγαλίζεται ο ελληνικός λαός. Τα χρεολύσια (μαζί με το χρέος για στρατιωτικούς εξοπλισμούς) από 21 δισ. ευρώ το 2010 θα εκτιναχτούν κοντά στα 30 δισ. το 2011 (για την ακρίβεια 29,225 δισ.). Αύξηση 39,1%! Οι δε τόκοι από 13,21 δισ. ευρώ θα εκτιναχτούν στα 15,8 δισ. (αύξηση 19,6%)!
Φόροι επί φόρων
Παρά την ωραιοποιημένη εικόνα του και την αποφυγή συγκεκριμενοποίησης μέτρων, το προσχέδιο το μόνο που δείχνει είναι φόρους, φόρους και πάλι φόρους. Και μέτρα ενάντια σε εργαζόμενους και συνταξιούχους. Με τη γνωστή γκεμπελίστικη προπαγάνδα εμφανίστηκε ο Παπακωνσταντίνου στον ΑΝΤ1 και το Mega, στρώνοντας το έδαφος, χωρίς να πει τίποτα το συγκεκριμένο. Για παράδειγμα, για να δικαιολογήσει τη μετάταξη προϊόντων από το χαμηλό στον ψηλό συντελεστή ΦΠΑ, είπε πως «κάποια είδη πολυτελείας που είναι τώρα στο 11%, μπορούν να πάνε». Υπάρχουν είδη πολυτελείας στο χαμηλό συντελεστή; Ποια είν’ αυτά; προφανώς, εννοεί τα σουβλάκια και τις πίτσες που παραγγέλνεις απέξω. Προανήγγειλε την εξίσωση των φόρων στο πετρέλαιο θέρμανσης και κίνησης, αλλά από το φθινόπωρο του 2011. Να είστε σίγουροι, ότι αυτό θα γίνει πιο πριν, γιατί θα θελήσουν να μαζέψουν έσοδα. Το χαρακτήρισε μάλιστα «εξυγιαντικό μέτρο» γιατί «αυτή τη στιγμή επιδοτούμε όλοι θερμαινόμενες πισίνες στα βόρεια προάστια».
Ξαναμίλησε, επίσης, για το ενιαίο μισθολόγιο, μέσω του οποίου θα πετσοκόψουν και πάλι τις αποδοχές των εργαζόμενων στο δημόσιο, αλλά αρνήθηκε «να μπει σε συζήτηση αριθμών αυτή τη στιγμή». Πέταξε όμως το γκεμπελίστικο καρφί: «Δεν γίνεται τα τελευταία εννιά χρόνια να έχουν αυξηθεί 80% οι μισθοδοσίες του Δημοσίου», για να φωτογραφίσει στη συνέχεια το νέο πετσόκομμα αποδοχών: «Ούτε γίνεται να έχουμε μια μέση αμοιβή στο δημόσιο 30% υψηλότερη από τον ιδιωτικό τομέα». Οταν ρωτήθηκε αν θα διατηρηθεί μόνο το οικογενειακό επίδομα, απάντησε «αυτό είναι ένα σενάριο»!
Το αποτέλεσμα των φοροεπιδρομών, του πετσοκόμματος μισθών, της ανεργίας και της υποαπασχόλησης φαίνεται στην «πρόβλεψη» για νέα πτώση της λαϊκής κατανάλωσης κατά 4,5% το 2011, μετά το 3,5% του 2010. Οσο για τον πληθωρισμό, στο 4,6% τον «προβλέπουν» για το 2010 και στο 2,2% το 2011. Πώς όμως θα πέσει ο πληθωρισμός, όταν θα προστεθούν νέοι έμμεσοι φόροι, ενώ η αγορά μονοπωλείται από τα καρτέλ; Πρέπει να είναι κανείς αφελής για να τους πιστέψει, όταν για το 2010 στο Μνημόνιο «προέβλεπαν» 1,9%.
Νέα χτυπήματα στην κοινωνική πολιτική
Οι επιχορηγήσεις των ασφαλιστικών ταμείων μετά το πετσόκομμά τους κατά 14,7% το 2010, θα πετσοκοπούν κατά 4,2% το 2011 (από 10,43 σε 9,99 δισ. ευρώ).
Ειδικότερα, οι επιχορηγήσεις στον ΟΓΑ μειώνονται κατά 7,1%, στο ΙΚΑ «παγώνουν», στο ΝΑΤ μειώνονται κατά 0,8%, στον ΟΑΕΕ κατά 5,9%, στον ΤΑΠ – ΟΤΕ κατά 4,1% και στα λοιπά ασφαλιστικά ταμεία -11,6%!
Οι δαπάνες περίθαλψης το 2011 εμφανίζονται αυξημένες κατά 15,3% (το 2010 εμφανίζονται μειωμένες κατά 5,6%), «πρόβλεψη» που πρέπει να αποδοθεί στις προεκλογικές ανάγκες.
Οι επιχορηγήσεις φορέων, που παρέμειναν στα επίπεδα του 2009 κατά το 2010, θα μειωθούν κατά 5,9%.
Οπως είπαμε και εισαγωγικά, αυτό το προσχέδιο είναι ένα κωλόχαρτο, που στα μέσα Νοέμβρη θα έχει γίνει αγνώριστο, ενώ θα ξαναλλάξει πολλές φορές στη διάρκεια του χρόνου. Κυβέρνηση και τρόικα ενδιαφέρονται μόνο να εξασφαλίζουν την αποπληρωμή των τοκογλύφων και να εξασφαλίζουν στο κεφάλαιο φτηνή εργατική δύναμη. Οταν λοιπόν δεν μπορούν να τα πάρουν από μια πηγή, θα αναζητούν άλλες. Η οικονομία θα βυθιστεί ακόμη περισσότερο στην κρίση και ο εργαζόμενος λαός στην απόγνωση. Μόνο αν υπάρξει ξεσηκωμός και σκληρός αγώνας, μόνο αν γίνει «της Αργεντινής» κι αρχίσουν να φεύγουν με τα ελικόπτερα οι δωσίλογοι, μπορεί να σταματήσει αυτή η κινούμενη άμμος να μας πνίγει. Μόνο που σε μια τέτοια έκρηξη πρέπει να υπάρξει και συνέχεια…
