Ακόμη και ο ΣΕΒ χαρακτήρισε το προσχέδιο κρατικού προϋπολογισμού που παρουσίασε ο Αλογοσκούφης ως «πολύ φιλόδοξο, ενώ μαίνεται μία χωρίς προηγούμενο παγκόσμια οικονομική κρίση, η πορεία και τα αποτελέσματα της οποίας είναι ακόμη άδηλα». Μάλιστα, δεν περιορίστηκε μόνο στην εισαγωγική μπηχτή, αλλά έθεσε στην κυβέρνηση συγκεκριμένα ερωτήματα, του τύπου: «Πώς είναι δυνατόν να διατηρηθεί υψηλός ρυθμός ανάπτυξης του 3% όταν η ζήτηση από το εξωτερικό μειώνεται, η πιστωτική επέκταση στο εσωτερικό περιορίζεται και η φορολογία αυξάνεται;».
Πέρα από τον ΣΕΒ, την αναξιοπιστία του νέου προϋπολογισμού αποκάλυψε (χωρίς να έχει τέτοια πρόθεση) και το ΔΝΤ, υπολογίζοντας το ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ για το 2009 στο 2%, έναντι του μεγαλοπρεπέστατου 3% που «προϋπολόγισε» ο Αλογοσκούφης για να του βγουν οι αριθμητικές αλχημείες. Σ’ αυτό, όμως, έχουν συνηθίσει οι κυβερνήσεις. Κάθε χρόνο φτιάχνουν έναν προϋπολογισμό που στην πράξη αποδεικνύεται φάντασμα. Το μόνο που μένει είναι κάποιες ανελαστικές δαπάνες και η τάση αφαίμαξης των εργαζόμενων, μέσω των φορολογικών εσόδων. Οταν τα νούμερα αποκλίνουν πολύ, «τραβάνε» μερικές γενναίες περικοπές σε κοινωνικές δαπάνες, προξενούν ασφυξία σε ολόκληρους τομείς κοινωνικού ενδιαφέροντος και τα κουτσοβολεύουν.
Ανελαστικές είναι, για παράδειγμα οι δαπάνες εξυπηρέτησης του δημόσιου χρέους. Μπορεί οι διεθνείς τοκογλύφοι να καταρρέουν, όμως το ελληνικό κράτος είναι… καλοπληρωτής και το 2009 θα τους «ακουμπήσει» σχεδόν 12 δισ. ευρώ για τόκους (χώρια τα χρεολύσια που εκτινάσσονται στα 29,2 δισ. ευρώ). Αυτό, βέβαια, γράφει ο προϋπολογισμός. Το τελικό ποσό θα το μάθουμε του χρόνου τέτοια εποχή και θα είναι σίγουρα μεγαλύτερο. Οπως είναι το φετινό. 10,5 δισ. ευρώ είχε εγγράψει στον προϋπολογισμό ο μέγας οικονομολόγος Αλογοσκούφης, στα 11,3 δισ. ευρώ πήγε τελικά ο λογαριασμός. 800 εκατομμύρια επιπλέον ή, αν το θέλετε σε ποσοστό, υπέρβαση της προϋπολογισθείσας δαπάνης κατά 7,6%. Του χρόνου, με το τζόγο που γίνεται στη διατραπεζική αγορά, η υπέρβαση θα είναι μεγαλύτερη.
Ανελαστικές ονομάζονται και οι δαπάνες για μισθούς και συντάξεις. Ομως εν προκειμένω γίνεται παιχνιδάκι με τη λέξη. Ανελαστικές καθίστανται αυτές οι δαπάνες, αφού πρώτα αντιμετωπιστούν ως ελαστικές. Πρέπει να πληρώσουν μισθούς και συντάξεις (κατ’ αυτή την έννοια οι δαπάνες είναι ανελαστικές), όταν όμως καθορίζουν το ύψος τους δεν παίρνουν υπόψη όχι τις πραγματικές ανάγκες αλλά ούτε καν τον πληθωρισμό (κατ’ αυτή την έννοια οι δαπάνες για μισθούς-συντάξεις είναι ελαστικές). Με προβλεπόμενο πληθωρισμό για το 2008 4,5%, οι μισθοί στο δημόσιο το 2009 προβλέπεται να αυξηθούν κατά 3,5% και οι συντάξεις κατά 4%.
Ελαστικότατες είναι όλες οι κατηγορίες κοινωνικών δαπανών. Για παράδειγμα, το περιβόητο Ταμείο Κοινωνικής Συνοχής, με το οποίο υποτίθεται ότι θα καταπολεμηθεί η φτώχεια, θα μοιραστούν επιδόματα θέρμανσης και άλλα, προβλέπεται να εισπράξει 100 εκατ. ευρώ, έναντι κυβερνητικής υπόσχεσης για 500 εκατο. ευρώ. Οταν ρωτήθηκε ο Αλογοσκούφης τι γίνεται με τα υπόλοιπα 400 εκατ. ευρώ, απάντησε ότι θα υπάρξει ενημέρωση προσεχώς!
Τα ασφαλιστικά ταμεία οδηγούνται σε εκρηκτικά προβλήματα, που μόνο με ρευστοποίηση αποθεματικών θα μπορέσουν να αντιμετωπίσουν. Καταλαβαίνετε τι απώλειες θα έχουν σε μια χρηματιστηριακή αγορά που κατακρημνίζεται (βλέπε σχετικό άρθρο στη σελίδα 9). Για παράδειγμα, για τον ΟΑΕΕ έχει εγγραφεί κονδύλι 350 εκατ. ευρώ, όταν φέτος πήρε 500 εκατ. και εκκρεμούν άλλα 120 εκατ. ευρώ. Το Ταμείο Πρόνοιας Δημοσίων Υπαλλήλων (ναι, ναι, αυτό που αγόρασε το «αμαρτωλό» δομημένο ομόλογο) χρειάζεται 700 εκατ. ευρώ για να πληρώσει τα εφάπαξ και δεν παίρνει μία. Κανένας δε μπορεί να πει τι θα γίνει με το ΙΚΑ, στο οποίο συγχωνεύτηκαν το ΤΑΠ-ΟΤΕ και ο ΟΑΠ-ΔΕΗ. Οι δυο αυτοί οργανισμοί πήραν φέτος 750 εκατ. ευρώ. Θα δοθούν αυτά τα κονδύλια στο ΙΚΑ; Ούτε γι’ αστείο. Εκείνο που θα γίνει είναι να καλυφθούν οι ανάγκες με ανάλωση αποθεματικών. Ας μη μιλήσουμε για τον υπερχρεωμένο κλάδο υγείας του ΙΚΑ, που τον λυμαίνονται οι φαρμακευτικές εταιρίες, ενώ οι κυβερνήσεις τον καταληστεύ-ουν εδώ και χρόνια παραβιάζοντας αδίστακτα τον ίδιο το νόμο. Οπως προβλέπει η Ομοσπονδία των εργαζόμενων στα ασφαλιστικά ταμεία, ταμειακό πρόβλημα θα προκύψει από τις αρχές κιόλας της νέας χρονιάς, διότι η κυβέρνηση δεν έχει εγγράψει τα κονδύλια που έταζε η Πετραλιά όταν ψήφιζε τον τελευταίο ασφαληστρικό νόμο.
Το συνολικό κονδύλι για «Ασφάλιση-Περίθαλψη-Κοινωνική Προστασία» αυξήθηκε φέτος κατά 17,8%. Το 2009 προϋπολογίζεται να αυξηθεί κατά 11%. Καταλαβαίνετε τι ψαλίδι έχει να πέσει.
Ο Αλογοσκούφης κάλεσε τους έλληνες πολίτες «να συστρατευθούν μαζί μας και όλοι μαζί να προστατεύσουμε τα συμφέροντα της ελληνικής οικονομίας και της ελληνικής κοινωνίας», ενώ δεν παρέλειψε να σημειώσει με νόημα, ότι «δεν έχουμε την πολυτέλεια να απομακρυνθούμε από τη δημοσιονομική πειθαρχία», διότι «η δημοσιονομική πειθαρχία και ο υψηλός ρυθμός ανάπτυξης αποτελούν τα ισχυρά αναχώματα για την προστασία των πολιτών και της χώρας από την κρίση».
Για τον «υψηλό ρυθμό ανάπτυξης» τα είπαμε στην αρχή. Ας ζητήσει ο Αλογοσκούφης εξηγήσεις από το ΔΝΤ που τον έκανε ρόμπα ή από τον Προβόπουλο, που μιλά για κρίση στην «πραγματική οικονομία» ή από τον ΣΕΒ που τον πήρε στο ψιλό. Εμείς θα συμπληρώσουμε απλά πως είναι τέτοια η καθίζηση που η κυβέρνηση κατέθεσε το πιο ισχνό Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων της τελευταίας δεκαετίας. Αυτός είναι ο λόγος που γκρινιάζουν οι καπιταλιστές. Οταν το κράτος μειώνει το ΠΔΕ, πέφτουν και οι δικές τους δουλειές.
Σε ό,τι αφορά τη «δημοσιονομική πειθαρχία» είδαμε ήδη τη μια πλευρά της, το σκέλος των δαπανών. Ας κλείσουμε με την άλλη, το σκέλος των εσόδων, δηλαδή της φορολογίας.
Επιπλέον 7,4 δισ. ευρώ φόρους θα κληθούμε να πληρώσουμε του χρόνου. Ποσοστό αύξησης 13,6%, τριπλάσιο του προβλεπόμενου πληθωρισμού! Οι άμεσοι φόροι εμφανίζονται αυξημένοι κατά 18,1% (περισσότερο από τους έμμεσους). Αυτό, όμως, δεν αντανακλά κάποια προσπάθεια εφαρμογής φορολογικής δικαιοσύνης, έστω και με αργούς ρυθμούς. Ο συντελεστής φορολόγησης των καπιταλιστικών κερδών παραμένει στο εξευτελιστικό ποσοστό 20%, ενώ τα νέα χαράτσια θα κληθούν να πληρώσουν –εκτός από τους μισθωτούς και συνταξιούχους– οι λεγόμενοι μικρομεσαίοι, με το κεφαλικό χαράτσι των 1.050 ευρώ στα πρώτα 10.500 ευρώ του εισοδήματός τους, που ως τώρα αποτελούσαν αφορολόγητο όριο.
Ομως μη φανταστείτε ότι θα είναι μικρή η αύξηση των έμμεσων φόρων. 10,4% προβλέπεται να αυξηθούν το 2009, δηλαδή υπερδιπλάσια από τον πληθωρισμό. Οι ειδικοί φόροι κατανάλωσης προβλέπεται να αυξηθούν κατά 10% και ο ΦΠΑ, ο βασικότερος έμμεσος φόρος κατά 12,2%. Πώς θα προκύψει τόσο μεγάλη αύξηση του ΦΠΑ σε μια περίοδο πτώσης του ρυθμού αύξησης του ΑΕΠ (ακόμα και με τα μέτρα του Αλογοσκούφη); Η απάντηση είναι απλή: κάποια στιγμή μέσα στη χρονιά θα αυξήσουν τους συντελεστές (ίσως αυτός να είναι επαρκής λόγος για να πάει ο Καραμανλής σε πρόωρες εκλογές).
Η «μαύρη τρύπα» του 2008 θα μεγαλώσει σίγουρα και τα χειρότερα θα επιχειρηθούν το 2010.
