Με τις γελοίες παράτες, που μας έχει συνηθίσει το κράτος της ψωροκώσταινας, υπογράφηκε τελικά την περασμένη Πέμπτη η συμφωνία για την κατασκευή του αγωγού Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, που επί μια 15ετία πέρασε από σαράντα κύματα. Τα περί μετατροπής της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο είναι τροφή για αφελείς. Ο αγωγός θα ανήκει εξ ολοκλήρου σε εταιρίες και το ελληνικό κράτος θα εισπράττει μόνο ορισμένα τέλη διέλευσης. Σε αντάλλαγμα θα εγγυηθεί την κατασκευή του έργου και θα εργάζεται για να διασφαλίσει τα κέρδη των πολυεθνικών του «μαύρου χρυσού».
Τι άλλο θα εισπράξει η Ελλάδα; Μια τεράστια περιβαλλοντική καταστροφή και στις περιοχές απ’ όπου θα περάσει ο αγωγός και περισσότερο στην κατάληξή του, τη θάλασσα της Αλεξανδρούπολης. Μια ματιά στον Ασπρόπυργο ή τους Αγίους Θεόδωρους μπορεί να μας δώσει μια μικρή μόνο εικόνα αυτής της καταστροφής. Γιατί στην Αλεξανδρούπολη θα είναι απείρως μεγαλύτερη, αφού ουσιαστικά θα κατασκευαστεί ένας τεράστιος σταθμός φόρτωσης πετρέλαιου σε πλοία και οι ποσότητες θα είναι πολλαπλάσιες αυτών που ξεφορτώνονται στα διυλιστήρια της Αττικής. Οσο για τις τιμές των καυσίμων, κανένας σοβαρός άνθρωπος δεν τόλμησε να υποστηρίξει ότι θα φτηνήνουν. Ο αγωγός είναι μια επιχειρηματική πράξη των εταιριών που θα τον κατασκευάσουν και δεν έχει καμιά δουλειά με τις τιμές πώλησης των καυσίμων και τη γενικότερη πολιτική που ασκούν αυτοί οι κολοσσοί της παγκόσμιας κεφαλαιοκρατικής μηχανής.
Σύμφωνα με όσα ανακοινώθηκαν, η κατασκευή του έργου θα αρχίσει μέσα στο 2008 και θα έχει ολοκληρωθεί το 2011.
Αυτό, όμως, μην το παίρνετε τοις μετρητοίς. Εδώ για να πέσουν οι υπογραφές, μετά την προκαταρκτική συμφωνία, πέρασαν τρεις μήνες από την αρχικά προσδιορισθείσα ημερομηνία, μπορεί κανείς να προσδιορίσει πότε ακριβώς θα ολοκληρωθεί το έργο; Το σημειώνουμε αυτό, γιατί ο πόλεμος των εταιριών και των κρατών που τις στηρίζουν εξακολουθεί να μαίνεται ανελέητος.
Αυτό, όμως, μην το παίρνετε τοις μετρητοίς. Εδώ για να πέσουν οι υπογραφές, μετά την προκαταρκτική συμφωνία, πέρασαν τρεις μήνες από την αρχικά προσδιορισθείσα ημερομηνία, μπορεί κανείς να προσδιορίσει πότε ακριβώς θα ολοκληρωθεί το έργο; Το σημειώνουμε αυτό, γιατί ο πόλεμος των εταιριών και των κρατών που τις στηρίζουν εξακολουθεί να μαίνεται ανελέητος.
Οι Αμερικανοί μπορεί να έχουν αποδεχτεί την ιδέα της κατασκευής αυτού του αγωγού, εξακολουθούν όμως να βάλλουν ανοιχτά, επειδή διεκδικούν μερίδιο για την αμερικάνικη Chevron. Μετά τον υφυπουργό Εξωτερικών Μάθιου Μπράιζα, βγήκε και ο πρέσβης Τσαρλς Ρις και με ύφος ανθύπατου (στο οποίο δεν μας έχει συνηθίσει, σε αντίθεση με τους δύο προκατόχους του) και «συνέστησε» στην ελληνική κυβέρνηση να απεξαρτηθεί από το ρωσικό φυσικό αέριο (που πουλάει η Γκαζπρόμ) και να μην περάσει από τον υπό κατασκευή αγωγό φυσικού αέριου Τουρκία-Ελλάδα-Ιταλία ρωσικό, αλλά αζέρικο αέριο!
Ο Πούτιν, από την άλλη, έθεσε και πάλι με επίταση στον Καραμανλή το ζήτημα της προμήθειας ρωσικών οπλικών συστημάτων από την Ελλάδα, ενώ ο βουλγάρικος Τύπος αναφέρει πως η βουλγαρική πλευρά δεν έχει αποφασίσει οριστικά αν θα επενδύσει τα απαιτούμενα 450 εκατ. δολάρια (τόσα αντιστοιχούν στο βουλγαρικό μερίδιο του 24,5%) ή αν θα τα πουλήσει. Η Chevron ήδη έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον να αγοράσει το βουλγαρικό ποσοστό, σύμφωνα με εφημερίδα της γειτονικής χώρας, που επικαλείται κυβερνητικές πηγές.
