Την είδηση διαβάσαμε στον ΗΜΕΡΟΔΡΟΜΟ: Τον αρχιδοσίλογο συνεργάτη των ναζί ενάντια στο σοβιετικό κράτος στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, Στεπάν Μπαντέρα, υπό την ηγεσία του οποίου οι φασιστικές συμμορίες «Οργάνωση Ουκρανών Εθνικιστών» (OUN) και «Ουκρανικός Στρατός Εξέγερσης» (UPA) δολοφόνησαν χιλιάδες κομμουνιστές, Εβραίους και Πολωνούς, έσπευσε να τιμήσει με «επετειακή» ανάρτησή του στο διαδίκτυο το ουκρανικό Κοινοβούλιο (Βερχόβνα Ράντα). Το κοινοβούλιο της χώρας την οποία σύσσωμη η Δύση εκθειάζει για τα… “δημοκρατικά” ιδεώδη!!!
Με αφορμή τα 114 χρόνια από τη γέννηση του Μπαντέρα, το ουκρανικό Κοινοβούλιο ανέβασε την Πρωτοχρονιά στο Twitter φωτογραφία του σημερινού αρχηγού των ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων, στρατηγού Β. Ζαλούζνι, μπροστά από ένα μεγάλο πορτρέτο του αρχισυνεργάτη των ναζί…
Ο εν λόγω αρχιναζί – ο οποίος μετά το τέλος του πολέμου συνέχισε την αντισοβιετική δράση του με τη στήριξη των βρετανικών μυστικών υπηρεσιών και της CIA – τιμάται ως «εθνικός ήρωας» από το επίσημο ουκρανικό κράτος, από το αντιδραστικό καθεστώς του Κιέβου που υποστηρίζουν με όλα τα μέσα ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ.
Η ανάρτηση συνοδευόταν από ένα τσιτάτο του Μπαντέρα, το οποίο ανέφερε ότι «η πλήρης και υπέρτατη νίκη του ουκρανικού εθνικισμού θα πραγματοποιηθεί όταν η ρωσική αυτοκρατορία πάψει να υπάρχει», μαζί με την επισήμανση ότι ο Ζαλούζνι «γνωρίζει πολύ καλά αυτές τις συμβουλές του Στεπάν Μπαντέρα». Η πραγματικότητα βέβαια είναι ότι ο Μπαντέρα δεν αγωνίστηκε ενάντια στη ρωσική αυτοκρατορία (ο ίδιος γεννήθηκε το 1909…), αλλά συνεργάστηκε με τους Γερμανούς ναζί στα αποτρόπαια εγκλήματά τους και στα σχέδιά τους για ανατροπή της σοβιετικής εξουσίας.
Η επίμαχη ανάρτηση του ουκρανικού Κοινοβουλίου τελικά αποσύρθηκε, με την πολωνική κυβέρνηση να ανακοινώνει ότι αυτό έγινε μετά από παρέμβασή της. Η Βαρσοβία είναι στην πρώτη γραμμή της στρατιωτικής στήριξης του Κιέβου στην ιμπεριαλιστική σύγκρουση στην Ουκρανία, ενώ στην ίδια γραμμή με την ουκρανική κυβέρνηση εντείνει την αντικομμουνιστική εκστρατεία μέσα στην Πολωνία, πρωτοστατώντας μεταξύ άλλων στο γκρέμισμα αντιφασιστικών μνημείων. Καθώς ωστόσο οι φασιστικές συμμορίες του Μπαντέρα ευθύνονται για τις δολοφονίες χιλιάδων Πολωνών, αναγκάζεται να κρατά κάποια «προσχήματα» στο θέμα.
Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών της Πολωνίας, Ark. Mularczyk, δήλωσε ότι «η πολωνική κυβέρνηση διαμαρτυρήθηκε τη Δευτέρα, ο πρωθυπουργός Μ. Μοραβιέτσκι είπε ότι θα έχει συνομιλίες με τον Ουκρανό ομόλογό του, Ντ. Σμίχαλ, και η διαδικτυακή ανάρτηση του ουκρανικού Κοινοβουλίου αφαιρέθηκε (…) Είναι μια ένδειξη ότι οι Ουκρανοί άκουσαν τις ανησυχίες μας». Ο ίδιος πρόσθεσε ότι «το πολωνικό κράτος δεν αποδέχεται σε καμία περίπτωση να τιμάται ο Μπαντέρα», σημειώνοντας ότι ευθύνεται για τον θάνατο δεκάδων χιλιάδων Πολωνών, ενώ «υπενθύμισε» τη βαρύτητα της σημερινής στήριξης του Κιέβου από την πολωνική κυβέρνηση.
Την ίδια ώρα, σαφώς πιο… «διαλλακτικός», ο J. Kumoch, σύμβουλος του Πολωνού Προέδρου Α. Ντούντα, δήλωσε σε συνέντευξή του χτες ότι «μιλώντας ρεαλιστικά (…) είναι δύσκολο να περιμένει κανείς ότι η Οργάνωση Ουκρανών Εθνικιστών (…) θα διαγραφεί με κάποιο τρόπο από την ουκρανική ιστορία»…
Επίσημα αναγνωρισμένος σαν εθνικός ήρωας ο Μπαντέρα
Τι σόι αντιφασιστική ευαισθησία είναι αυτή που έπιασε την ακροδεξιά πολωνική κυβέρνηση των Μοραβιέτσκι-Ντούντα; Και γιατί τόση επιλεκτικότητα; Στις διπλανές βαλτικές «δημοκρατίες» τιμούνται επίσημα οι δωσίλογοι, γίνονται κάθε χρόνο παρελάσεις των συνεργατών των SS, απαγορεύεται η είσοδος αντιφασιστών από άλλες χώρες. Στην ίδια την Πολωνία (και σε άλλες χώρες) βεβηλώνονται μνημεία του Κόκκινου Στρατού που έχυσε ποταμούς αίματος για να τις απελευθερώσει, κυνηγώντας το ναζιστικό τέρας μέχρι το Βερολίνο, όπου και το αποκεφάλισε.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ: Οι λετονοί ναζί και οι ευρωπαίοι προστάτες τους
Γιατί δεν διαμαρτύρονται για όλ’ αυτά οι πολωνοί ακροδεξιοί πολιτικοί, αλλά τους ενόχλησε μια ανάρτηση για τον Μπαντέρα; Γνωρίζουν, επίσης, ότι ο δωσίλογος Στεπάν Μπαντέρα είναι επίσημα αναγνωρισμένος σαν εθνικός ήρωας της Ουκρανίας, με προεδρικό διάταγμα. Επί προεδρίας του φιλοδυτικού Γιούσενκο, μετά από εκλογές που αναγνώρισε η Μόσχα, πολύ πριν από το αμερικανοκινούμενο πραξικόπημα του 2014, για την ακρίβεια τον Γενάρη του 2010, ο Στεπάν Μπαντέρα θεωρείτο επίσημα εθνικός ήρωας με προεδρική βούλα.
Οι απόγονοι των λευκών Ουκρανών στον Καναδά (έχουν τεράστια παροικία εκεί) πίεσαν τότε τον απερχόμενο Γιούσενκο να ανακηρύξει εθνικό ήρωα τον συνεργάτη των SS, ηγέτη της Οργάνωσης των Ουκρανών Εθνικιστών (έτσι λεγόταν η οργάνωσή του), τα μέλη της οποίας ήταν συνυπεύθυνα μαζί με τους Ναζί κατακτητές για μαζικές σφαγές και πογκρόμ εβραίων και πολωνών μειονοτικών στη Δυτική Ουκρανία κατά την περίοδο της ναζιστικής κατοχής. Δείτε εδώ το προεδρικό διάταγμα αναγόρευσης του Μπαντέρα σε εθνικό ήρωα. Γιατί δε ζήτησαν οι ακροδεξιοί πολωνοί πολιτικοί την ακύρωση αυτού του προεδρικού διατάγματος; Γιατί πετάχτηκαν τώρα, σαν να τους τσίμπησε κάποια μύγα;
Οι ακροδεξιοί Πολωνοί ούτε αντιφασίστες είναι ούτε έχουν κανένα πρόβλημα με τους νοσταλγούς του ναζισμού στη Βαλτική ή στην Ουκρανία ή στην ίδια την Πολωνία. Με τον Στεπάν Μπαντέρα έχουν πρόβλημα, γιατί ο Μπαντέρα εφάρμοσε πολιτική εθνοκάθαρσης σε βάρος της πολωνικής μεινότητας που ζει στη Δυτική Ουκρανία.
Πρόκειται για εδάφη που η νεαρή σοβιετική εξουσία είχε αναγκαστεί να παραχωρήσει στο αστοτσιφλικάδικο καθεστώς της Πολωνίας το 1920. Για εδάφη στα οποία ζούσαν 8 εκατ. Ουκρανοί και 3 εκατ. Λευκορώσοι, που αποκόπηκαν βίαια από τους ομοεθνείς τους που ζούσαν υπό τη σοβιετική εξουσία. Μετά την επίθεση των ναζί στην Πολωνία και την κατάρρευση της αστοτσιφλικάδικης κυβέρνησης (και του στρατού της), η ΕΣΣΔ προωθήθηκε μέχρι τη λεγόμενη «γραμμή Κέρζον», που ήταν τα νόμιμα σύνορά της μετά τον Α’ παγκόσμιο πόλεμο. Τα 11 εκατομμύρια των Ουκρανών και Λευκορώσων που ζούσαν υπό διπλή καταπίεση, εθνική και κοινωνική, στην Πολωνία των Πιλσούδσκι, έγιναν και πάλι σοβιετικοί πολίτες.
Σοβιετικοί πολίτες έγιναν και εκατοντάδες χιλιάδες Πολωνοί που ζούσαν στα ίδια εδάφη. Με βάση το Σύνταγμα της ΕΣΣΔ, αναγνωρίστηκε η πολωνική εθνικότητά τους και είχαν όλα τα δικαιώματα των σοβιετικών πολιτών. Μετά την εισβολή των ναζί στην ΕΣΣΔ, η σοβιετική ηγεσία άρχισε να οργανώνει το αντάρτικο. Μεταξύ των άλλων αντάρτικων σωμάτων, δημιουργήθηκε και ο Πολωνικός Λαϊκός Στρατός. Ηταν το μόνο πολωνικό στρατιωτικό σώμα που πολέμησε τους ναζί. Εφτασε μέχρι το Βερολίνο μαζί με τον Κόκκινο Στρατό. Αντίθετα, η αγγλόδουλη εξόριστη κυβέρνηση Σικόρσκι πίεσε την ΕΣΣΔ να επιτρέψει τη δημιουργία ενός πολωνικού στρατιωτικού σώματος από αιχμάλωτους πολωνούς στρατιωτικούς, υπό τον στρατηγό Αντερς. Δημιουργήθηκε και εξοπλίστηκε από τους σοβιετικούς μια στρατιά 114.000 Πολωνών, η οποία, παρά την υπόσχεση του Σικόρσκι στον Στάλιν ότι θα πολεμήσει επί σοβιετικού εδάφους, δεν έριξε ντουφεκιά. Οταν ο Κόκκινος Στρατός και οι εργάτες του Στάλινγκραντ μάχονταν με νύχια και με δόντια ενάντια στις ορδές του Φον Πάουλους, η στρατιά Αντερς μετακινούνταν προς την αγγλοκρατούμενη Περσία, αποφεύγοντας να εμπλακεί στις μάχες των σοβιετικών με τους ναζί. Κι όταν έφτασε στην Περσία, δεν πολέμησε σε κανένα μέτωπο!
Ενώ η σοβιετική εξουσία αναγνώρισε στην πολωνική μειονότητα στη Δυτική Ουκρανία και τη Δυτική Λευκορωσία όλα τα δικαιώματά της, εντάσσοντας και τους Πολωνούς στο τεράστιο ρεύμα της ηθικοπολιτικής ενότητας και του νέου, του σοβιετικού πατριωτισμού, ο δωσίλογος Μπαντέρα εφάρμοζε πολιτική γενοκτονίας. Κομμουνιστές, εβραίοι και Πολωνοί ήταν τα θύματα των μπαντεριστών.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ: Οι αναθεωρητές της Ιστορίας: Μεγαλορώσοι και ουκρανοί εθνικιστές
Οι σημερινοί ακροδεξιοί πολωνοί πολιτικοί αισθάνονται απόγονοι του Πιλσούδσκι και του Σικόρσκι. Στόχος τους είναι ν’ αρπάξουν ξανά τα εδάφη της Δυτικής Ουκρανίας και της Δυτικής Λευκορωσίας. Με τη Λευκορωσία πρέπει να κάνουν πόλεμο, με τη διαλυμένη Ουκρανία, όμως, που ήδη έχει χάσει εδάφη από τη Ρωσία στα ανατολικά τους, οι ελπίδες τους έχουν αναπτερωθεί. Η καθυστερημένη ευαισθητοποίηση των ακροδεξιών εθνικιστών της Πολωνίας για την (από το 2010) ηρωποίηση του δωσίλογου Στεπάν Μπαντέρα από τους ουκρανούς εθνικιστές δεν έχει να κάνει με τον ανύπαρκτο αντιφασισμό τους, αλλά με την υποβόσκουσα εθνικιστική αντιπαράθεση για τα εδάφη της Δυτικής Ουκρανίας.
Ακόμη και από τέτοια, φαινομενικά ασήμαντα επεισόδια, επιβεβαιώνεται πως μόνο η μπολσεβίκικη διεθνιστική πολιτική κατάφερε να εξαλείψει το εθνικιστικό μίσος ανάμεσα στους λαούς των εθνών της πρώην τσαρικής αυτοκρατορίας. Ουκρανοί, Λευκορώσοι, Πολωνοί, Ρώσοι έφτασαν μαζί μέχρι το Βερολίνο κυνηγώντας τους ναζί. Οι αγγλόδουλοι εθνικιστές της Πολωνίας έμειναν στο Λονδίνο, πλήρως απομονωμένοι από το λαό της Πολωνίας. Το γκρέμισμα του σοσιαλισμού και το πέταγμα στα σκουπίδια των αρχών του μπολσεβικισμού επανέφερε στο προσκήνιο τα παλιά εθνικιστικά μίση, με τα οποία όλες οι αστικές ηγεσίες της περιοχής, από τη Μόσχα μέχρι τη Βαρσοβία και από το Κίεβο μέχρι το Μινσκ, ποτίζουν τους λαούς, χρησιμοποιώντας τους ως εργαλεία για την επαναχάραξη των συνόρων, που ισοδυναμεί με ξαναμοίρασμα αγορών και σφαιρών επιρροής.
