«Γεννημένος το 1964 στην Αθήνα, είναι διεθνές ηγετικό στέλεχος και σύμβουλος επιχειρήσεων. Ένα ευρύ φάσμα θέσεων σε μεγάλες πολυεθνικές σε 3 ηπείρους έχουν διαμορφώσει το επαγγελματικό του προφίλ. Εξειδικεύεται σε Value Engineering, Bussiness Integration και στρατηγικές Επέκτασης & Ανάπτυξης. Έχει διατελέσει μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της FrieslandCampina και COO για την Ευρώπη Μέση Ανατολή και Αφρική, εκτελεστικός διευθυντής της Νοτιοανατολικής Ευρώπης FrieslandCampina, Διευθύνων Σύμβουλος FC Hellas (ΝΟΥΝΟΥ), Διευθύνων Σύμβουλος Algida (Unilever), Διευθυντής Επιχειρηματικής Ανάπτυξης Μέσης Ανατολής (Unilever) και κατείχε διευθυντικές θέσεις Πωλήσεων , Marketing και Επιχειρησιακής Ανάπτυξης θέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει σπουδάσει Οικονομικά και είναι κάτοχος MSc στην Επιστήμη των Υπολογιστών. Έχει ταξιδέψει εκτενώς και στο επιχειρηματικό περιβάλλον απολαμβάνει τις προκλήσεις καθώς διανθίζονται από την ποικιλομορφία των ανθρώπων και τις ιδιαιτερότητες των αγορών. Το moto του “… unfold the future “. Εχει πάθος με τις μοτοσυκλέτες και την τεχνολογία, λατρεύει την οικογένεια του και απολαμβάνει τα ταξίδια και τις θαλασσινές περιπέτειες».
Και όμως, αυτό το τιτανοτεράστιο στέλεχος, που έχει πουλήσει μέχρι και παγωτά Algida, που λατρεύει τις μοτοσικλέτες και την οικογένειά του και έχει ως μότο του το «ξεδιπλώστε το μέλλον», ο Μητσοτάκης τον πέταξε στα σκλίκια. Ο Σκλήκας στα σκλίκια… πόσο απαράδεκτος είσαι, ρε Κούλη Μητσοτάκη! Αμ’ κάτι δεξιά λιβανιστίρια που ανακάλυψαν ότι ο λάτρης της μοτοσικλέτας, του παγωτού και της οικογένειας αγόρασε έπιπλα κόστους 198.638 ευρώ για το νέο κτίριο των ΕΛΤΑ; Και τι θέλατε, ρε, κοτζάμ Σκλήκας ν’ αγοράσει έπιπλα για τα σκλίκια;
Ακούσαμε «σοβαρό» διεθνολόγο αναλυτή στην κρατική τηλεόραση (πού αλλού;) να λέει ότι τώρα με την Κίμπερλι η χώρα μας αποκτά κατευθείαν πρόσβαση στον Λευκό Οίκο. Αν υποθέσουμε ότι η Κίμπερλι έχει τέτοια πρόσβαση, ως πρώην γκόμενα του υιού Τραμπ (μόνο;), τίνι τρόπω αυτή συνεπάγεται και πρόσβαση του Μητσοτάκη; Να μας έλεγαν ότι συνεπάγεται πρόσβαση του Κωνσταντίνου Αργυρού, να το συζητούσαμε. Διότι ο α(η)δός της καψούρας ταίριαξε ταμάμ με την… κουλτούρα της Κίμπερλι, οπότε θα μπορούμε να ταιριάξει και με του Τραμπ. Σκεφτόμαστε, όμως, και το άλλο: έχει πράγματι η Κίμπερλι απευθείας πρόσβαση στο White House; Το επιτρέπει η first lady Μελάνια;
Kι είχε μια σκασίλα ο άλλος
Ο Στέφανος σκέτος δήλωσε ότι δε θα διαβάσει το βιβλίο του Τσίπρα. Κι είχε μια σκασίλα ο Τσίπρας. Νομίζουμε, όμως, πως έχει επικρατήσει μια λαθεμένη ανάγνωση της άρνησης του Στέφανου σκέτου. Λένε πως ο σκέτος μισεί βαθιά τον Τσίπρα, επειδή επί της ουσίας ήταν αυτός που του πήρε τη μπουκιά από το στόμα. Εμείς πάλι νομίζουμε πως έχει σκάσει από το κακό του επειδή ο Τσίπρας δεν έχει αφιερώσει ένα κεφάλαιο σ’ αυτή τη μούρη που λέγεται Στέφανος σκέτος.
Επί τη ευκαιρία, να ρωτήσουμε: Τάιλερ, πώς πάει; Θοδώρα, όλα καλά; Για τη Φρόξι δε ρωτάμε, αυτή είναι πάντα καλά.
Ούτε ο Τασούλας ούτε ο Μητσοτάκης, αγκαλιά και φιλάκια πήρε μόνο ο Γεραπετρίτης. Κάποια στιγμή, μάλιστα, η Κίμπερλι του ακούμπησε και το πόδι σε στιλ «έλα καλέ, μη μου λες τέτοια». Ο ένας είναι μουντρούχος, ο άλλος έχει την ξυνίλα στα μούτρα κι εκείνο το ανατριχιαστικό χαμόγελο, ενώ ο Γεραπετρίτης είναι ο γλυκούλης κυριούλης που κάθε Κίμπερλι θέλει δίπλα της.
Μικρά καράβια μεγάλες φουρτούνες
Μείζον θέμα προέκυψε στη ΝέΑρ. Κυκλοφόρησε διαρροή ότι η Αχτσιόγλου είχε δώσει κάτι παλιόπειπλα για τα γραφεία του (απο)κόμματος και τα πήρε πίσω. Η Αχτσιόγλου αντεπιτέθηκε με οργή και το προσεχές σουκού θα βγουν, λέει, τα μαχαίρια στην κεντρική επιτροπή. Οχι για τις καρέκλες και τον καναπέ της Εφης (αυτά είναι απλώς τα… ντεσού), αλλά για το ναι ή όχι στο κόμμα Τσίπρα. Η Αχτσιόγλου είναι, φυσικά, με το ναι.
Ο Βούδας της πλατείας Βάθη
Πάντα στριφογύριζε στο μυαλό μας ο χαρακτηρισμός «Βούδας» για τον Τσιάρα. Πάντα ατάραχος, χωρίς να σηκώνει τους τόνους, αφόρητα φλύαρος και με μια «φλατίλα» στην εκφορά του λόγου που σε νανουρίζει. Εσύ κοιμάσαι κι αυτός συνεχίζει να μιλάει στο ίδιο στιλ. Είμαστε σίγουροι ότι με τον ίδιο τρόπο θ’ αντιμετώπισε κι αυτόν τον αγενέστατο και επιθετικό κομισάριο, τον στενό συνεργάτη του Ορμπαν. Θα τον άφησε να εκτονωθεί χωρίς να κουνήσει φλέβαρο. Και μετά θα τον πλάκωσε με ένα υπνωτιστικό λογύδριο που δεν τον αντέχει ούτε ακροδεξιό αδρεναλινοτζάνκι.
Στην εσωτερική σκηνή, όμως, τι γίνεται; Μετά απ’ αυτά που αποκάλυψε σήμερα η εφημερίδα μας, πώς στέκεται ακόμα στην καρέκλα του ο Τσιάρας και δεν παίρνει των οματιών του να φύγει; Οπως ακριβώς στέκεται ένα άγαλμα του Βούδα.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ
