Ο Μητσοτάκης πατήρ, εκτός των πολλών άλλων, καταγράφηκε ως διαβόητος στη νεότερη ελληνική πολιτική ιστορία και για το… μαθηματικό αξίωμα 0%+0%=14%. Ηταν το 1993, όταν ως πρωθυπουργός προσπάθησε να πείσει τους εργαζόμενους ότι θα πάρουν 0% αύξηση το πρώτο εξάμηνο και 0% το δεύτερο εξάμηνο και στο τέλος του χρόνου θα έχουν πάρει αύξηση 14%!
Σήμερα, ο Μητσοτάκης υιός, ακολουθώντας τα χνάρια του πατέρα του, έκανε διάγγελμα για να ανακοινώσει αύξηση του κατώτατου μισθού κατά 9,7% σε σχέση με το 2021. Το βάρος της προπαγάνδας, βέβαια, το έριξε στο πενηντάρικο της αύξησης από 1ης Μάη. Το είπε δυο-τρεις φορές, νομίζοντας πως θα εντυπωσιάσει. Και για να εντυπωσιάσει ακόμα περισσότερο, είπε πως μέχρι τα τέλη του χρόνου κάθε εργαζόμενος θα βάλει έναν 15ο μισθό στην τσέπη του! Το ότι η ακρίβεια θα του έχει αρπάξει δυο και τρεις μισθούς… ξέχασε να το αναφέρει.
Ας τα ξεκαθαρίσουμε, για να μην νομίζει ο Κούλης ότι έχει να κάνει με Χαχόλους.
Η αύξηση των 50 ευρώ στον κατώτατο μισθό (από 663 σε 714 ευρώ) ποσοστιαία ισοδυναμεί με 7,5%. Πού το βρήκε το 9,7% ο Μητσοτάκης; Προσθέτει και το 2% που δόθηκε από 01.01.2022.
Η αύξηση από 650 σε 713 ευρώ είναι 9,7%. Ομως:
α) Το 2% ήταν αύξηση για το 2021 και δεν μπορεί να θεωρείται αύξηση του 2022. Αυτό αναφέρει ρητά η κυβερνητική απόφαση: αύξηση για το 2021 (το 2020 δεν είχε δοθεί καμιά αύξηση), που θα ισχύσει από 01.01.2022. [Θα μιλήσουμε αναλυτικά παρακάτω για την πορεία του κατώτατου μισθού].
β) Η αύξηση του 7,5% δεν εφαρμόζεται αναδρομικά από 01.01.2022, αλλά θα ισχύσει από 01.05.2022. Αυτό σημαίνει ότι η αύξηση θα εφαρμοστεί στα δύο τρίτα του 2022 και επομένως σε ετήσια βάση δεν είναι 7,5% αλλά 5%.
Γι’ αυτό λέμε ότι ο Μητσοτάκης ακολουθεί τα χνάρια του πατέρα του, νομίζοντας ότι είμαστε τόσο ηλίθιοι που θα καταπιούμε αμάσητα τα… περίεργα μαθηματικά του αξιώματα.
Ο πληθωρισμός, βέβαια, αυτή τη στιγμή «τρέχει» σε ετήσια βάση με ποσοστό πάνω από 8%. Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, ο Γενικός Δείκτης Τιμών Καταναλωτή τον Μάρτη του 2022 «έτρεχε» με 8,9% (ρεκόρ 27ετίας). Σε σχέση με τον Φλεβάρη, ο Μάρτης έδειξε αύξηση 2,7%. Δηλαδή, η αύξηση του Μητσοτάκη έχει ήδη εξαφανιστεί, προτού δοθεί.
Να σημειωθεί ότι μιλάμε για πλαστό Δείκτη Τιμών Καταναλωτή, καθώς το περιβόητο «καλάθι της νοικοκυράς», με το οποίο καταρτίζεται ο Δείκτης, δεν αποτυπώνει το εργατικό-λαϊκό πρότυπο κατανάλωσης, αλλά ένα τεχνητά κατασκευασμένο πρότυπο, με στόχο να εμφανίζεται τεχνητά πιο χαμηλή η αύξηση του Δείκτη. Για να το πούμε απλά, ο πραγματικός Δείκτης Τιμών Καταναλωτή για την εργατική-λαϊκή οικογένεια είναι σημαντικά ψηλότερος από τον επίσημο Δείκτη Τιμών Καταναλωτή. [Σ’ αυτό το θέμα θα επανέλθουμε σύντομα με επί τούτου οικονομική ανάλυση].
Ο κατώτατος μισθός ήταν 751 ευρώ το 2009
Ο κατώτατος μισθός ήταν 751 ευρώ μεικτά το 2009. Το 2012, η κυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων τον πετσόκοψε με Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου φέρνοντάς τον στα 586 ευρώ (ταυτόχρονα, θέσπισε και υποκατώτατο μισθό στα 511 ευρώ για τους εργάτες ηλικίας κάτω των 25 ετών). Ολοκληρώνοντας το αντεργατικό πραξικόπημα, ο Βρούτσης (υπουργός Εργασίας τότε) εισηγήθηκε νομοσχέδιο που ψηφίστηκε από την κοινοβουλευτική πλειοψηφία των Σαμαροβενιζέλων (Ν. 4172/2013), με τον οποίο η ρύθμιση του κατώτατου μισθού έφυγε από το πεδίο των λεγόμενων συλλογικών διαπραγματεύσεων και έγινε αποκλειστική αρμοδιότητα της κυβέρνησης.
Ο σχετικός νόμος προβλέπει την εξέλιξη του κατώτατου μισθού με βάση τις ανάγκες των καπιταλιστών: «Το ύψος του νομοθετημένου κατώτατου μισθού και νομοθετημένου ημερομισθίου θα πρέπει να καθορίζεται λαμβάνοντας υπόψη την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και τις προοπτικές της για ανάπτυξη από την άποψη της παραγωγικότητας, των τιμών και της ανταγωνιστικότητας, της απασχόλησης, του ποσοστού της ανεργίας, των εισοδημάτων και μισθών».
Πρέπει να σημειωθεί ότι εκμεταλλευόμενοι το μνημονιακό καθεστώς, με την ενθάρρυνση των κυβερνήσεων (π.χ. η περιβόητη εγκύκλιος Στρατινάκη), οι καπιταλιστές άρχισαν να πληρώνουν με τον κατώτατο μισθό και εργάτες που έπρεπε να πληρώνονται με βάση τους μισθούς των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας. Ετσι, στον κοινό παρονομαστή του κατώτατου μισθού στριμώχνεται πλέον ένα σημαντικά υψηλότερο -σε σχέση με το παρελθόν- ποσοστό της εργατικής τάξης.
Οι συριζαίοι, που είχαν καταδημαγωγήσει την εργατική τάξη και ιδιαίτερα τη νέα βάρδια της, με τη «δέσμευση» ότι θα επαναφέρουν άμεσα τον κατώτατο μισθό στα 751 ευρώ, διατήρησαν άθικτο το πραξικοπηματικό αντεργατικό πλαίσιο και στα δυο του σκέλη: και στο ύψος του κατώτατου μισθού και στην απόσπασή του από το πεδίο των συλλογικών διαπραγματεύσεων.
Αφού συμπλήρωσαν τετραετία στην εξουσία κρατώντας τον κατώτατο μισθό στα 586 ευρώ και διατηρώντας τον υποκατώτατο μισθό των 511 ευρώ (μεικτά), προχώρησαν σε αύξησή του στα 650 ευρώ (με παράλληλη κατάργηση του υποκατώτατου), το 2019, υπό τις ευλογίες της τρόικας και των καπιταλιστών. Η Αχτσιόγλου διατήρησε άθικτο το νόμο Βρούτση, ο οποίος έκτοτε φέρει και το δικό της όνομα (ως στίγμα). Ο ορισμός του κατώτατου μισθού δεν έγινε με την υπογραφή Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας ανάμεσα στη ΓΣΕΕ και τις καπιταλιστικές-εργοδοτικές οργανώσεις, αλλά με απόφαση του υπουργικού συμβουλίου, μετά από εισήγηση της τότε υπουργού Εργασίας.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, εφαρμόζοντας το ίδιο αντεργατικό καθεστώς, άφησε να περάσει το 2020 χωρίς καμιά αύξηση στον κατώτατο μισθό και αποφάσισε να δώσει αύξηση για το 2021. Η οποία, όμως, δεν δόθηκε μέσα στο 2021, αλλά άρχισε να ισχύει από 1.1.2022! Αρα, δύο χρόνια (2020 και 2021) πήγαν… υπέρ πίστεως και πατρίδας, δηλαδή υπέρ του κεφαλαίου.
Και πόση ήταν αυτή η αύξηση; Ούτε ένα κουλούρι την ημέρα: 2% ή αλλιώς 13 ευρώ το μήνα. Ο κατώτατος μισθός διαμορφώθηκε στο… δυσθεώρητο ύψος των 663 ευρώ το μήνα, όταν το 2009 (πριν από 13 χρόνια δηλαδή) ήταν 751 ευρώ!
Είναι μια «συνετή αύξηση η οποία στηρίζει όσο γίνεται την αγοραστική δύναμη των εργαζομένων, χωρίς να θέτει σε κίνδυνο επιχειρήσεις και θέσεις εργασίας», δήλωσε τότε ο Χατζηδάκης. Πρόκειται για τη γνωστή παπαρολογία που ακούγεται εδώ και δεκαετίες από όλες τις κυβερνήσεις-οργανέτα των καπιταλιστών. Ομως, μισθοί και κέρδη είναι συγκοινωνούντα δοχεία. Ο,τι προστίθεται στους μισθούς αφαιρείται από τα κέρδη και αντίστροφα. Αυτή είναι η μία και μοναδική αλήθεια. Επομένως, μια αύξηση των μισθών που θα τους πλησίαζε στην αξία της εργατικής δύναμης (είναι σταθερά κάτω απ’ αυτή), δε θα οδηγούσε τις καπιταλιστικές επιχειρήσεις σε κλείσιμο, αλλά απλά θα μείωνε τα κέρδη των καπιταλιστών.
Η «συνετή αύξηση» του 2% στηριζόταν στην πρόβλεψη για ανάπτυξη το 2021 μεταξύ 3,3% και 4,3%. Ελα, όμως, που η ανάπτυξη αναθεωρήθηκε μια φορά και πήγε στο 6,9% και αναθεωρήθηκε δεύτερη φορά και πήγε στο 8%+ (μετά την ύφεση 9% του 2020). Και οι προβλέψεις για το 2022 μιλούσαν για ανάπτυξη πάνω από 5% (ο Μητσοτάκης την ανέβασε στο 8%, ενώ τώρα ο Σταϊκούρας μιλάει για «συντηρητικότερη πρόβλεψη», γύρω στο 3%). Και ταυτόχρονα, η ακρίβεια σάρωνε και εξακολουθεί να σαρώνει, με ρυθμό διαρκώς επιταχυνόμενο.
Το κυβερνητικό παραμύθι περί έμμεσης αύξησης του διαθέσιμου εισοδήματος των εργαζόμενων, δεν έπιασε. Το επανέλαβε πολλές φορές ο Χατζηδάκης, λέγοντας με το γνωστό του θράσος ότι με την αύξηση του 2% «αλλά και χάρη στην ευρύτερη οικονομική πολιτική της κυβέρνησης (μείωση ασφαλιστικών εισφορών, φορολογικά μέτρα κλπ.), οι εργαζόμενοι που αμείβονται με τον κατώτατο μισθό θα έχουν συνολική ετήσια αύξηση του εισοδήματός τους από 305 έως 533 ευρώ»! Ο εργατόκοσμος στενάζει και με τα γελοία παραμύθια του Χατζηδάκη (που δεν έχει δουλέψει ούτε μια μέρα στη ζωή του) δε γεμίζει το καλάθι στο σούπερ μάρκετ.
Ούτε ένας καφές την ημέρα
Επρεπε, λοιπόν, κάτι να κάνουν και για τον κατώτατο μισθό, για να κατασιγάσουν την αγανάκτηση του εργατόκοσμου. Ο ίδιος ο Μητσοτάκης ανακοίνωσε στη συνέντευξή του στον Χατζηνικολάου τον Γενάρη, ότι θα υπάρξει και «δεύτερη αύξηση» του κατώτατου μισθού, η οποία θα αρχίσει να ισχύει από την 1η Μάη του 2022. Ψέμα στο ψέμα. Αφού το 2% ήταν για το 2021 και απλά ετεροχρονίστηκε, για ποια δεύτερη αύξηση μιλούσαν οι ψευταράδες; Αυτή είναι η αύξηση του 2022, μία και μοναδική.
Η φιλολογία του φιλοκυβερνητικού Τύπου μιλούσε για αύξηση 6%, ώστε ο κατώτατος μισθός να φτάσει τα 703 ευρώ. Πώς είχε προκύψει το 703; Από μια παλιά δήλωση που είχε κάνει ο Πέτσας, όταν ήταν κυβερνητικός εκπρόσωπος. Είχε πει, ότι μέχρι το τέλος της τρέχουσας τριετίας (μέχρι το 2022 δηλαδή), ο κατώτατος μισθός θα φτάσει τα 703 ευρώ μεικτά, από 650 ευρώ που ήταν τότε. Το σενάριο αυτό «κάηκε» από την ίδια τη ζωή, από την ακρίβεια που καλπάζει και τον κόσμο που στενάζει. Ετσι, αναγκάστηκαν να «τσοντάρουν» ένα δεκάρικο ακόμα, φτάνοντας στα 713 ευρώ.
Η αύξηση, όπως είδαμε, είναι σε ετήσια βάση 5%, όταν ο (υποτιμημένος) πληθωρισμός «τρέχει» ήδη με 8,9% και αναμένεται να αυξηθεί κι άλλο, καθώς ο πόλεμος στην Ουκρανία βάθυνε απότομα την καπιταλιστική κρίση. Σε απόλυτα νούμερα, πρέπει να γυρίσουμε στο 2019, όταν ο κατώτατος μισθός ήταν 650 ευρώ. Δηλαδή, για μια τριετία, για το 2020, το 2021 και το 2022, έχουμε αύξηση 63 ευρώ! Απ’ αυτά, τα 13 δόθηκαν μετά το τέλος της διετίας και τα 50 στα μισά του τρίτου χρόνου!
Το πενηντάρικο, που με καμάρι ανακοίνωσε ο Μητσοτάκης, παριστάνοντας ξεδιάντροπα τον προστάτη των εργατών, ισοδυναμεί με 1,6 ευρώ την ημέρα. Αν η αύξηση για το 2021 (που δόθηκε το 2022) ισοδυναμούσε με κάτι λιγότερο από ένα κουλούρι την ημέρα, αυτή που δόθηκε τώρα ισοδυναμεί με κάτι λιγότερο από έναν καφέ την ημέρα (για σουβλάκι δεν το συζητάμε, έχει ήδη ξεφύγει πάνω από τα 3 ευρώ).
Η «ανάπτυξη για όλους» της ΝΔ, ισοδύναμο της «δίκαιης ανάπτυξης» του ΣΥΡΙΖΑ, δείχνει και πάλι τα δόντια της στην εργατική τάξη. Ακόμα και η πιο αναιμική ανάπτυξη του ελληνικού καπιταλισμού, που άρχισε να εμφανίζεται μετά από μια δεκαετία βαθιάς κρίσης, στη διάρκεια της οποίας χάθηκε το ένα τέταρτο του ΑΕΠ της χώρας, έχει ως προϋπόθεση το πετσόκομμα του εργατικού μισθού. Αυτό σημαίνει «χώρα φιλική στις επενδύσεις».
Στις 20 του περασμένου Γενάρη, το υπουργείο Εργασίας εξέδωσε Δελτίο Τύπου με τίτλο: «Κ. Χατζηδάκης: Οι αυξήσεις στους μισθούς και η μείωση της ανεργίας θα εκδικηθούν τον λαϊκισμό της αντιπολίτευσης»! Το είδαμε, το βλέπουμε…
Οσο για τον κατώτατο μισθό και γενικά για τους μισθούς και τα μεροκάματα των εργατών, δεν πρέπει να περιμένει κανείς ότι η πουλημένη στο κεφάλαιο εργατοπατερία θα κάνει κάτι για να αλλάξει τη φορά των πραγμάτων. Αν δεν κινηθούν οι εργάτες, ο εργασιακός μεσαίωνας θα συνεχιστεί επ’ αόριστον.
ΥΓ. Από πρόκληση σε πρόκληση: Ο Μητσοτάκης… κάλεσε τους εργοδότες «να κινηθούν ανάλογα και προς τις άλλες κατηγορίες μισθωτών», για να έχουν… ευχαριστημένους εργαζόμενους. Αν νοιάζεται για τους εργαζόμενους, γιατί δεν επιβάλλει με Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου αυξήσεις σε όλους τους μισθούς; Η κυβέρνηση των Σαμαροβενιζέλων, της οποίας υπήρξε εκλεκτό μέλος, με Πράξη Υπουργικού Συμβουλίου πετσόκοψε τον κατώτατο μισθό. Γιατί δεν κάνει το ίδιο τώρα, σε αντίστροφη κατεύθυνση; Γιατί δεν επιβάλλει διά νόμου μια οριζόντια αύξηση 7,5% σε όλους τους μισθούς, δημόσιου και ιδιωτικού τομέα; Ρητορικό είναι, όπως αντιλαμβάνεστε, το ερώτημα. Το θέτουμε για να ξεσκεπάσουμε την εξοργιστική υποκρισία του Μητσοτάκη. Αλλωστε, ο ίδιος είχε το θράσος να πει ότι το πενηντάρικο στον κατώτατο μισθό, που ακόμα παραμένει 38 ευρώ χαμηλότερος από τον κατώτατο μισθό του 2009, πριν από 13 χρόνια δηλαδή, «αγγίζει τα απώτατα όρια της οικονομίας». Βαστάζος των καπιταλιστών ήταν και παραμένει.
