Παραμύθια, παραμυθιών, ω παραμύθια! Αυτά προσπαθεί να πλασάρει η ελληνική κυβέρνηση με τη σύμπραξη της ΕΕ και των κάθε λογής οργάνων της όσον αφορά την κατάσταση των προσφύγων στη χώρα.
Δεν πέρασε λίγο διάστημα από τότε που παρακολουθήσαμε την «παράσταση» που έδινε η επίτροπος Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Ιλβα Γιόχανσον ενώπιον δημοσιογράφων, λόγω της έκτασης που είχαν λάβει οι επαναπροωθήσεις προσφύγων στα σύνορα της Ελλάδας. Τότε, εξήρε την ανάγκη ουσιαστικού ελέγχου και διερεύνησης των καταγγελιών για τέτοιου είδους παράνομες ενέργειες καθώς και για το αν ενεπλάκησαν σ’ αυτές σώματα ασφαλείας τρίτων χωρών στο πλαίσιο της λειτουργίας της Frontex. Μετά την Ι. Γιόχανσον και τις δηλώσεις της ήρθε η σειρά της επιτροπής Πολιτικών Ελευθεριών του Ευρωκοινοβούλιου να κάνει την εμφάνισή της.
Από τις 2 μέχρι τις 4 Νοέμβρη βρίσκονταν στην Ελλάδα ευρωβουλευτές της συγκεκριμένης επιτροπής, οι οποίοι επισκέφθηκαν την Αθήνα και τη Σάμο και συνομίλησαν με τον υπουργό Μετανάστευσης και Ασύλου, τον Συνήγορο του Πολίτη, την Υπατη Αρμοστεία και μέλη διεθνών οργανισμών και ΜΚΟ για την κατάσταση των προσφύγων, τις διαδικασίες ασύλου τους, τις ροές κλπ. Ολοι οι καλοί ομοτράπεζοι, σαν να λέμε.
Στη συνέντευξη Τύπου που παραχωρήθηκε αμέσως μετά την ολοκλήρωση της επίσκεψης ακούσαμε μια απ’ τα ίδια. Καμία απολύτως πρωτοτυπία. Οτι γίνονται ενέργειες βελτίωσης του νομικού πλαισίου για τους πρόσφυγες, ότι η Ευρώπη πρέπει να παραμείνει ενωμένη και αλληλέγγυα στο προσφυγικό, αλλά παράλληλα ότι πρέπει να εφαρμόζει το δίκαιο και να ελέγχει τα σύνορά της, χερσαία και θαλάσσια, πάντα με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, ότι τα πιθανά νομικά κενά θα καλυφθούν με τον προσήκοντα τρόπο κι άλλες τέτοιες καλώς ειπωμένες φιοριτούρες.
Τι συμβαίνει στην πραγματικότητα
Τα δεδομένα, ωστόσο, που έχουμε στα χέρια μας για την κατάσταση των προσφύγων το μόνο που δε δείχνουν είναι σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα και εφαρμογή των νόμων. Ακόμα κι αυτών των νόμων που ψηφίζονται για να συνδράμουν τις αστικές κυβερνήσεις στην περαιτέρω απομόνωση των προσφύγων και να ενισχύσουν την πολιτική ρατσισμού και ξενοφοβίας που ακολουθείται.
Παρά τις διαστάσεις που έχουν λάβει τα γεγονότα με τις παράνομες επαναπροωθήσεις των προσφύγων στην Τουρκία και τις μεθόδους που χρησιμοποιεί το ελληνικό Λιμενικό και η Frontex προς εκπλήρωση αυτής της πολιτικής, η πρακτική φυσικά και συνεχίζεται. Ειδήσεις για νεκρούς πρόσφυγες από επαναπροωθήσεις δημοσιεύονται συνεχώς, ενώ την ίδια στιγμή ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου καλεί τις τουρκικές αρχές να κάνουν «περισσότερα για να αποτρέπουν την εκμετάλλευση από εγκληματικές συμμορίες. Αυτές οι διελεύσεις δεν πρέπει να επιτραπούν ξανά» (η δήλωση είναι από τον επίσημο λογαριασμό στο Twitter του Ν. Μηταράκη).
Μπορεί κάποιος να σκεφτεί πλέον, ότι οι όποιες ενέργειες επαναπροωθήσεων γίνονται χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της ΕΕ; Οτι αυτές δεν αποτελούν εγκεκριμένη ευρωπαϊκή πολιτική; Εστω κι αν γίνονται με εντολές κάτω απ’ το τραπέζι; Οι παραπάνω αποτελούν δηλώσεις ενός κράτους της ΕΕ και μάλιστα ενός εκ των βασικών συνοριοφυλάκων της. Υπάρχει περίπτωση να μην είναι γνωστά στους υψηλά ιστάμενους;
Χώρια από τις επαναπροωθήσεις, σκληραίνει όλο και περισσότερο και το τοπίο στην εξέταση του αιτήματος ασύλου. Είχαμε γράψει πριν από κάποιον καιρό για την αισχρή εφαρμογή της πρώτης διαλογής των προσφύγων, μέσω της εξέτασης του παραδεκτού της αίτησης διεθνούς προστασίας τους και όχι της ουσίας αυτής. Με τη θεώρηση της Τουρκίας ως ασφαλούς τρίτης χώρας (όπου βολεύει η Τουρκία είναι καλή, ενώ όπου δεν βολεύει, για λόγους εξωτερικής πολιτικής, γίνεται αυταρχικό κράτος!) η ελληνική κυβέρνηση φρόντισε να δώσει ήδη έναν μεγάλο αριθμό απορριπτικών αποφάσεων παραδεκτού αίτησης διεθνούς προστασίας, εγκλωβίζοντας τους πρόσφυγες σε ένα σκηνικό καφκικού τύπου, που τους οδηγεί με μαθηματική βεβαιότητα στην αναζήτηση εκ νέου διακινητών και κυκλωμάτων για να πάνε έστω ένα βήμα παραπέρα στην Ευρώπη και να ξανακάνουν όλη τη διαδικασία από την αρχή.
Είναι επομένως προκλητικό να πει κάποιος ότι η ελληνική κυβέρνηση λέει παραμύθια; Ή ότι η ΕΕ εμφανίζεται με τον μανδύα του φιλεύσπλαχνου εφαρμοστή των νόμων με γνώμονα τα ανθρώπινα δικαιώματα, ενώ στην πραγματικότητα ζέχνει ρατσισμό και ξενοφοβία; Μάλλον όχι. Μήπως οι διάφορες φιέστες κι οι κορδελίτσες που κόβονται δεξιά κι αριστερά θα σώσουν το προφίλ που έχει ήδη χτιστεί τόσο από τις κυβερνήσεις μεμονωμένα όσο και από την ΕΕ στο σύνολό της; Παραμύθια, παραμυθιών, ω παραμύθια! Για όσους πιστεύουν σε νεράιδες και μάγισσες…
