Ισως, τη στιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, η Φαίη Μάγιερ να έχει αποφυλακιστεί. Ο αρμόδιος εισαγγελέας Πρωτοδικών εισηγήθηκε προς το συμβούλιο να γίνει δεκτή η αίτηση αποφυλάκισής της και να της επιβληθεί ο περιοριστικός όρος της υποχρέωσης εμφάνισης στο αστυνομικό τμήμα. Είναι εξαιρετικά απίθανο να μη γίνει δεκτή η εισήγηση του εισαγγελέα, δεδομένου ότι αρνητική στην προφυλάκιση της Μάγιερ ήταν και η ανακρίτρια της υπόθεσης (κρατάμε, βέβαια, και μια επιφύλαξη, γιατί με την αστυνομική Δικαιοσύνη ποτέ δεν ξέρεις).
Ενας άλλος εισαγγελέας, όμως, εισηγήθηκε την προφυλάκιση της Μάγιερ, με βαρύτατο κατηγορητήριο, και ένα άλλο συμβούλιο αποφάσισε την προφυλάκιση (παρά τη γνώμη της ανακρίτριας). Τι άλλαξε σ’ αυτό το τόσο σύντομο χρονικό διάστημα; Τίποτα απολύτως. Η Μάγιερ έπρεπε να πάει, έστω και για λίγο, στη φυλακή για δυο λόγους. Πρώτο, για να δικαιωθεί η Αντιτρομοκρατική, που έστησε όλη αυτή τη βρόμικη σκευωρία σε βάρος της, και δεύτερο για να σταλεί ένα τρομοκρατικό μήνυμα σε όλο τον αναρχικό-αντιεξουσιαστικό χώρο (αλλά και ευρύτερα), ότι μπάτσοι και δικαστές μπορούν να σε τυλίξουν σε μια κόλλα χαρτί και να σε στείλουν στη φυλακή, ενοχοποιώντας ακόμα και τα έντυπα που διαβάζεις.
