«Η φημολογία ότι τα πάντα παρακολουθούνται και τα πάντα ακούγονται έφερνε ένα αίσθημα ασφάλειας τελείως διαφορετικό… Εγώ σαφώς και είμαι υπέρ της χρήσης των καμερών για την πάταξη της εγκληματικότητας… Ενας πολίτης που δεν έχει να φοβηθεί απολύτως τίποτα, διότι είναι φιλήσυχος άνθρωπος και πάει στη δουλειά του, δεν κλέβει, δεν σκοτώνει, δεν ληστεύει, δεν πετά μολότοφ, δεν πετά πέτρες, τι έχει να φοβηθεί από την κάμερα;… εσείς την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων νιώθατε άσχημα; Εγώ δεν ένιωθα καθόλου άσχημα. Ισα-ίσα που χαιρόμουν και ένιωθα ασφαλής… Η Αστυνομία πλέον θα αντιδρά και θα προστατεύει την περιουσία του πολίτη και τον πολίτη… Θα πρέπει να κατανοήσουμε όλοι μας πλέον ότι το να συνδράμεις την Αστυνομία για την αντιμετώπιση της εγκληματικότητας δεν είναι ρουφιανιά, ούτε χαφιεδισμός. Είναι υποχρέωση του πολίτη που την ορίζει ο νόμος… Ηδη είμαστε σε διαδικασίες αναζήτησης προμηθευτή (σ.σ. για αγορά οχημάτων ρίψης νερού). Εχουν προχωρήσει και έχουν πάει αξιωματικοί στο εξωτερικό και βλέπουν ποια είναι τα καλύτερα, την τιμή τους, για να καταλήξουμε να αγοράσουμε… Από την ώρα που κινδυνεύουν πολλά αγαθά, διότι σήμερα υπάρχει κίνδυνος για πολύ μεγάλα αγαθά της κοινωνίας και των ανθρώπων, ενδεχομένως να χρειαστεί να στερηθούμε κάποια πράγματα, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα».
Τα αποσπάσματα είναι από δισέλιδη συνέντευξη-ποταμό του Χρ. Μαρκογιαννάκη στο «Πρώτο Θέμα». Μια συνέντευξη που εξηγεί για ποιο λόγο ο Καραμανλής επέλεξε να επαναφέρει το συγκεκριμένο πρόσωπο στο πόστο του αρμόδιου για την καταστολή υπουργού. Ενας πολιτικός που δεν διστάζει να εκφράζει δημόσια απόψεις παρόμοιες μ’ αυτές του δικτάτορα Παπαδόπουλου (το τελευταίο από τα αποσπάσματα ταυτίζεται επί της ουσίας με την παροιμιώδη ρήση του Παπαδόπουλου για τον ασθενή και το γύψο) είναι ο καταλληλότερος για την εφαρμογή του δόγματος της μηδενικής ανοχής σε μια περίοδο που το σύστημα έχει ανάγκη από περισσότερη καταστολή, αφού η σφοδρότητα της καπιταλιστικής κρίσης δεν αφήνει μεγάλα περιθώρια για κοινωνικές συναινέσεις, αλλά έχει ανοίξει μια περίοδο που εγκυμονεί κοινωνικές συγκρούσεις.
Θεωρούμε λάθος να τα βάζουμε με τον Μαρκογιαννάκη. Αυτός είναι απλά ο κατάλληλος άνθρωπος, στην κατάλληλη θέση, την κατάλληλη στιγμή. Ενας αδίστακτος δευτεροκλασάτος πολιτικός που μπορεί να χρησιμεύσει και ως αποδιοπομπαίος τράγος αν χρειαστεί. Η πολιτική απόφαση ήταν του Καραμανλή, που έκρινε ότι αυτό επιβάλλει το συμφέρον του συστήματος. Η πολιτική απόφαση είναι –και μη φανεί καθόλου παράξενο– και του ΠΑΣΟΚ, που πιέζει την κυβέρνηση από τα δεξιά, εξάπτοντας τους φόβους των «νοικοκυραίων» και παίζοντας με τις «ανασφάλειές» τους, για να δημιουργήσει ένα φασιστικό ρεύμα που από τη μια θα φθείρει πολιτικά την κυβέρνηση και από την άλλη θα θωρακίσει το σύστημα με περισσότερη και σκληρότερη καταστολή.
Τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής, της οποίας απλώς προΐσταται ο Μαρκογιαννάκης, τα βλέπουμε ήδη στα καθημερινά ειδησεογραφικά δελτία. Ιδού μια πρόχειρη σταχυολόγηση αυτής της εβδομάδας:
♦ Αφγανός μετανάστης ξυλοκοπείται άγρια (χρειάστηκε να μεταφερθεί στο νοσοκομείο) στο γνωστό ΑΤ Αγίου Παντελεήμονα. Πήγε στο Τμήμα για να βοηθήσει συμπατριώτη του στη μετάφραση και όταν έφυγε τον ακολούθησε περίπολο μπάτσων. Αν και τους έδειξε τα χαρτιά του, του φόρεσαν χειροπέδες, τον έσυραν ξανά στο Τμήμα και εκεί τον τσάκισαν.
♦ 22χρονος φοιτητής ξυλοκοπείται άγρια μέσα σε περιπολικό και στο Τμήμα στη Θεσσαλονίκη και η Αστυνομία επαναλαμβάνει τη θεωρία της ζαρντινιέρας, ανακοινώνοντας ότι προσπάθησε να αυτοτραυματιστεί χτυπώντας το κεφάλι του στον τοίχο και στο καπό του αυτοκινήτου!
♦ Αποκαλύπτεται με κατάθεση αυτόπτη μάρτυρα (η «Κ» έχει επιβεβαιώσει τη μαρτυρία του), ότι τον περασμένο Μάη πέντε αστυνομικοί ξυλοκόπησαν άγρια τον 24χρονο αθλητή Ν. Σακελλίωνα, εγγονό πολιτικών προσφύγων. Το παιδί πέθανε και ανακοινώθηκε ότι ο θάνατός του οφειλόταν σε χρήση ναρκωτικών. Ο πατέρας του, καθηγητής της Ιατρικής στην Τασκένδη, ήρθε στην Ελλάδα και «κυνηγά» την υπόθεση, ζητώντας να τιμωρηθούν οι πραγματικοί ένοχοι.
♦ Οι συγγενείς νεαρού Αφγανού, τους οποίους οι μπάτσοι διαβεβαίωσαν ότι «αυτοστραγγαλίστηκε» σφίγγοντας τη μπλούζα του με τα χέρια του γύρω από το λαιμό του (υπάρχει άραγε τέτοιο προηγούμενο στα παγκόσμια χρονικά;), δεν έφαγαν το παραμύθι. Εψαξαν και κατάφεραν (!) να βρουν τη σορό του συγγενούς τους, στην οποία διαπίστωσαν μώλωπες σε διάφορα σημεία του σώματος.
♦ Αλβανός μετανάστης συλλαμβάνεται από την αστυνομία και κατηγορείται σαν ένας από τους δύο που προσπάθησαν να δολοφονήσουν την Κ. Κούνεβα. Ο άνθρωπος αρνείται κάθε σχέση, όμως η Αστυνομία διοχετεύει στα παπαγαλάκια της ακόμα και το… ρόλο που υποτίθεται ότι έπαιξε: «Ηταν αυτός που κρατούσε την Κούνεβα για να της πετάξει ο άλλος το βιτριόλι». Ευτυχώς γι’ αυτόν, η αγωνίστρια Κούνεβα μπόρεσε να καταθέσει και να τον ξεμπλέξει. Επιβεβαίωσε ότι ήταν γνωστός της, που είχε απευθυνθεί στο σωματείο επειδή δουλεμπορική εταιρία τού χρωστούσε δεδουλευμένα.
Για όλα αυτά τα περιστατικά δεν υπήρξε καμιά επίσημη αντίδραση, καμιά πολιτική δήλωση. Περιμένουν να τα φάει το σκοτάδι.
