«Το βράδυ της Δευτέρας 10 προς 11 Οκτωβρίου και ενώ βρισκόμασταν στο λόφο του Αι-Γιάννη στην περιοχή Δάφνης-Νέου Κόσμου, δεχτήκαμε την ξαφνική και σφοδρή επίθεση 20 τουλάχιστων μπάτσων -ένστολων και μη- που αφού κύκλωσαν τον λόφο, μπούκαραν μέσα με φακούς και πιστόλια, βρίζοντας και απειλώντας. Μετά από την καταδίωξή μας μέσα και έξω από το λόφο και αφού πέσαν και κάποιοι πυροβολισμοί εναντίον μας, συλληφθήκαμε και οδηγηθήκαμε στην Ασφάλεια στην Λεωφόρο Αλεξάνδρας. Εκεί παραμείναμε σε μια κατάσταση αποκλεισμού από τον έξω κόσμο (δεν μας επέτρεπαν τηλέφωνο σε κανέναν για πάνω από 12 ώρες, ούτε καν σε δικηγόρο) και μετά από μια σειρά εκβιαστικών ανακρίσεων και εφόδων στα σπίτια μας, μας ανακοινώθηκε το κατηγορητήριο των 6 κακουργημάτων που αφορούσαν τον εμπρησμό 2 καμερών στην περιοχή. Από την αρχή αρνηθήκαμε όλες τις κατηγορίες οι οποίες μετά την “επίσκεψή” μας στον εισαγγελέα έγιναν 3 (1 κακούργημα για κατασκευή και κατοχή μολότοφ και 2 πλημμελήματα για εμπρησμούς και φθορές).
Το ότι αρνούμαστε τη συμμετοχή μας στην συγκεκριμένη κίνηση δεν σημαίνει πως καταδικάζουμε τέτοιες ενέργειες αντίστασης στον γενικευμένο έλεγχο που ασκεί το κράτος στους υπηκόους του. Βιώνοντας καθημερινά τις ασφυκτικές συνθήκες των καταναγκασμών, της εμπορευματοποίησης των πάντων και της επιτήρησης που μας “προσφέρουν” απλόχερα οι ντόπιες και διεθνείς συμμορίες των αφεντικών, επιλέγουμε συνειδητά το δρόμο της εναντίωσης σε κάθε μορφής εξουσία. Τέτοιες ενέργειες αποτελούν κομμάτι του συνολικότερου κοινωνικού ανατρεπτικού αγώνα ενάντια σε ό,τι καταδυναστεύει τις ζωές μας και μας κρατάει μακριά από την ελευθερία…
Η ΑΛΛHΛΕΓΓΥΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΠΛΟ ΜΑΣ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ
12/10/05
από τα κρατητήρια της ΓΑΔΑ
Μ’ αυτή την τοποθέτηση απάντησαν στην κατηγορία οι 5 αναρχικοί που συνελήφθησαν τα ξημερώματα της περασμένης Τρίτης στη Δάφνη και αφού ξυλοκοπήθηκαν από αφιονισμένους μπάτσους και ασφαλίτες (έπεσαν και κάποιοι πυροβολισμοί), οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα κατηγορούμενοι με βάση τον τρομονόμο και πέντε ακόμα κακουργήματα, κατηγορούμενοι ότι έκαψαν δυο χαφιεδοκάμερες στην περιοχή. Επ’ αυτοφώρω δεν συνελήφθησαν. Πάνω τους δεν βρέθηκε τίποτα. Στα σπίτια τους που έγιναν φύλλο και φτερό το ίδιο. Ετσι, ο εισαγγελέας αναγκάστηκε να αποφορτίσει το κατηγορητήριο, αφαιρώντας τον τρομονόμο και άλλα κακουργήματα και αφήνοντας μόνο ένα (κατασκευή και κατοχή εκρηκτικής βόμβας, που αφορά μολότοφ που βρέθηκαν σπασμένες στο σημείο της καμμένης κάμερας και όχι στα χέρια των συλληφθέντων) και δυο πλημμελήματα (εμπρησμός και διακεκριμένη φθορά).
Στον ανακριτή η αντιτρομοκρατική φούσκα που πήγαν να φτιάξουν ξεφούσκωσε ακόμα περισσότερο. Και οι πέντε αφέθησαν ελεύθεροι, χωρίς την καταβολή εγγύησης και με μόνο περιοριστικό όρο την υποχρέωση εμφάνισης μια φορά το μήνα στο Αστυνομικό Τμήμα.
Φαίνεται ότι πρυτάνευσαν πιο… ώριμες σκέψεις, μετά την αρχική ζέση για παραγωγή τρομο-έργου. Η ανυπαρξία αποδεικτικών στοιχείων ήταν ένας παράγοντας. Η στάση των συλληφθέντων άλλος. Κι ένας ακόμα βασικός: Οι χαφιεδοκάμερες έχουν μπει στο στόχαστρο ευρύτατων πολιτικών και κοινωνικών δυνάμεων. Υπάρχει κίνημα εναντίον τους που εκδηλώνεται με ποικιλοτρόπως: από διαδηλώσεις και συμβολικό κουκούλωμα μέχρι καταστροφή τους (που είναι, βέβαια, ο πιο αποτελεσματικός τρόπος). Οποιος καταστρέφει μια χαφιεδοκάμερα στη συνείδηση ευρύτατων τμημάτων του ελληνικού λαού καταγράφεται ως αγωνιστής και όχι ως βάνδαλος. Αυτή η πλατιά διαδεδομένη συνείδηση λειτούργησε ως το καλύτερο υπερασπιστικό όπλο για τους 5 αγωνιστές.
Ανακοίνωση συμπαράστασης εξέδωσαν οι «Κινήσεις Αλληλεγγύης» αμέσως μετά τις συλλήψεις.
