Με απόφαση της Περιφέρειας Αττικής έκλεισαν τα σχολεία στις 21/1/2026 λόγω της κακοκαιρίας, για να προλάβουν τα χειρότερα και να μην δούμε εικόνες μαθητών να περπατούν επάνω στα θρανία για να βγουν από τις αίθουσες διδασκαλίας και νερά να στάζουν από ταβάνια και τοίχους.
Τα δημόσια σχολεία είναι αθωράκιστα. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Δήμος της Αθήνας, ο μεγαλύτερος της χώρας, είναι ο Δήμος όπου το 50% των σχολικών μονάδων έχει κατασκευαστεί πριν το 1960. Σύμφωνα με στοιχεία που κατέθεσε στις 15/9/19 σε ημερίδα της Ανώτατης Συνομοσπονδίας Γονέων (ΑΣΓΜΕ) για τη σχολική στέγη, ο πρόεδρος του ΔΣ του Σωματείου Εργαζομένων στις Κτιριακές Υποδομές ΑΕ (ΚΤΥΠ- διάδοχος του ΟΣΚ), το 50% των σχολικών κτιρίων είναι ηλικίας 30-50 ετών και μόνο στο 5% από αυτά έχουν γίνει σημαντικές εργασίες συντήρησης, ενώ το 65% πάσχει από σοβαρότατες φθορές, αλλά και κακοτεχνίες.
Από τότε μέχρι σήμερα μόνο ψευτομπαλώματα έχουμε και όχι ουσιαστικές παρεμβάσεις, ενώ το πολυδιαφημισμένο πρόγραμμα Μαριέττα Γιαννάκου αφορά την ανακαίνιση κυρίως μπάνιων και γηπέδων και κάποια σοβατίσματα λοιπών εγκαταστάσεων και όχι την ουσιαστική αναβάθμιση των παλαιών, πολλές φορές ακατάλληλων σχολικών κτιρίων.
Για να μη μιλήσουμε για τα σχολεία σε κοντέινερς, για τα ιστορικά σχολεία που μετρούν έναν αιώνα ζωής και τα οποία έχουν χαρακτηριστεί ως διατηρητέα. Και τα οποία λειτουργούν ακόμα με μικροσυντηρήσεις, γιατί το κόστος είναι τεράστιο, απαιτεί εξειδικευμένο προσωπικό και ειδικές προδιαγραφές συντηρήσεων, μελέτες κλπ.
Αυτά είναι τα αποτελέσματα της κρατικής εγκατάλειψης και του νόμου του κέρδους, της πολιτικής που θεωρεί κόστος την ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικών, που ιδιωτικοποιεί και εμπορευματοποιεί πλευρές του δωρεάν δημόσιου σχολείου, που χτυπά τα μορφωτικά δικαιώματα των παιδιών και χειροτερεύει τις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών.
Δεν πρόκειται, λοιπόν, για πραγματικό ενδιαφέρον για τη δημόσια εκπαίδευση, αλλά για μέγιστη υποκρισία.
Την ίδια στιγμή, το υπουργείο Παιδείας διέταξε τηλεκπαίδευση, εκφράζοντας δήθεν την «αγωνία» του να μην χαθούν διδακτικές ώρες! Υποκρισία στη νιοστή, όταν χάνονται χιλιάδες διδακτικές ώρες αφού οι διορισμοί μόνιμων εκπαιδευτικών απέχουν παρασάγγας από τις πραγματικές ανάγκες των σχολείων και οι προσλήψεις αναπληρωτών γίνονται με δόσεις και με το σταγονόμετρο, όταν τα σχολικά δίκτυα είναι της κακιάς ώρας, ο τηλεπικοινωνιακός εξοπλισμός ανεπαρκής, κ.λπ. Η διαταγή του ΥΠΑΙΘΑ, εκτός από υποκριτική, είναι μια απόφαση που περισσότερο έχει τον χαρακτήρα της τιμωρίας και της πειθάρχησης, παρά σηματοδοτεί ουσιαστική εκπαιδευτική διαδικασία.
Παραθέτουμε την ανακοίνωση της Α’ ΕΛΜΕ ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ (ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ):
ΠΗΓΗ: drepani.gr
H τηλεκπαίδευση ως τηλε-απασχόληση – μέσο κάλυψης των κενών – μέσο καταστολής!
Για την συμπλήρωση και αποστολή παρουσιολογίων σε περίπτωση κατάληψης-τηλεκπαίδευσης
Ως Α΄ ΕΛΜΕ Δυτικής Αττικής (Περιστέρι) καταγγέλλουμε ως απαράδεκτο και εκτός πραγματικότητας, το έγγραφο της Διευθύντριας Εκπαίδευσης κ. Μακρή με το οποίο -και ενώ φημολογούνταν έντονα το κλείσιμο των σχολείων- ζητούσε τη συμπλήρωση και πιθανή αποστολή παρουσιολογίων των μαθητών μας στην τηλεκπαίδευση σε περίπτωση κατάληψης και παράλληλα την πρακτική της συμπλήρωσης και αποστολής παρουσιολογίων των μαθητών μας κατά τη σημερινή (21/1/2026) τηλεκπαίδευση, “επειδή μπορεί να ζητηθούν από τη Διοίκηση” . Έξι χρόνια μετά την χρησιμοποίησή της στην πανδημία, η τηλεκπαίδευση χρησιμοποιείται πλέον είτε ως τηλε-απασχόληση όταν το σχολείο κλείσει υποχρεωτικά για μία ή λίγες μέρες, είτε ως μέσο κάλυψης των κενών σε απομακρυσμένες περιοχές, είτε ως μέσο καταστολής των μαθητικών κινητοποιήσεων.
Η πάση θυσία τηλεκπαίδευση σήμερα, αν μη τι άλλο, είναι μνημείο απόλυτης υποκρισίας ότι “συνεχίζεται” δήθεν απρόσκοπτα η εκπαιδευτική διαδικασία, μην λαμβάνοντας υπόψιν το γεγονός ότι πολλά παιδιά δεν διαθέτουν καν εξοπλισμό ή, ακόμη χειρότερα, παρακολουθούν μέσω κινητών τα μαθήματα με δικά τους δεδομένα, ακόμη και σε εργαστηριακά μαθήματα κ.ά. Δεν είδαμε από Υπουργείο/Διοίκηση τέτοιον ζήλο, όταν από την αρχή της φετινής σχολικής χρονιάς έχουν χαθεί εκατοντάδες χιλιάδες διδακτικές ώρες λόγω προσλήψεων αναπληρωτών με το σταγονόμετρο! Ούτε είδαμε την παραμικρή ευαισθησία για την αξιοπρέπεια του κλάδου, όταν όπως και σήμερα σε σχολεία του Περιστερίου αναφέρθηκαν περιστατικά καθύβρισης και εξευτελισμού συναδέλφων και συναδελφισσών στις ψηφιακές τάξεις από χρήστες των οποίων τα ονόματα δεν παρέπεμπαν πάντοτε στη μαθητική ιδιότητα. Και όλα αυτά τη στιγμή που εκκρεμεί η πλήρης συμμόρφωση του ΥΠΑΙΘΑ με την καταδικαστική εις βάρος του και της εταιρίας Cisco απόφαση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (50/2021 στις 16/11/2021) για τη διακινδύνευση-παραβίαση των προσωπικών δεδομένων κατά την περίοδο της πανδημίας.
Για να λέμε τα πράγματα όπως είναι: Η άρον-άρον απόφαση της Περιφέρειας να κλείσουν τα σχολεία είναι για πολλοστή φορά ομολογία παταγώδους αποτυχίας του περιβόητου “επιτελικού” κράτους: είναι αποκλειστικά υπεύθυνο για τα ανύπαρκτα αντιπλημμυρικά έργα προστασίας και υποδομής στην Αττική, και δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφαλή μετάβαση στα σχολεία και την καταλληλότητα των σχολικών κτηρίων σε περιπτώσεις καταιγίδων, χιονοπτώσεων και καυσώνων. Ως εκ τούτου, το “επιτελικό” κράτος δεν μας κάνει τη χάρη, αλλά επιχειρεί να αποκρύψει τις ευθύνες που φέρει στο ακέραιο παριστάνοντας την αθώα περιστερά, ενώ πληρώνουμε υπέρογκους φόρους και δημοτικά τέλη για τα ανύπαρκτα έργα υποδομής που δικαιούμαστε! Ως εκπαιδευτικοί δεν υποχρεούμαστε να χρησιμοποιήσουμε τη δική μας υλικοτεχνική υποδομή (Η/Υ, σύνδεση στο διαδίκτυο), καθώς ο ν.4807/21 για το θεσμικό πλαίσιο τηλεργασίας, προβλέπει ότι: «Η υπηρεσία του φορέα που είναι αρμόδια για την παροχή εξοπλισμού και την πληροφοριακή υποστήριξη, προμηθεύει τον υπάλληλο με τον απαραίτητο και κατάλληλο για την αποτελεσματική εκτέλεση των καθηκόντων του μέσω τηλεργασίας, τηλεπικοινωνιακό εξοπλισμό και τεχνολογική συσκευή (εφεξής «Σταθμός Τηλεργασίας») και παρέχει υποστήριξη για την εγκατάστασή του, εφόσον τούτο είναι επιθυμητό από τον υπάλληλο…». Συνεπώς, το σχολείο παραμένει ο αποκλειστικός χώρος εργασίας μας στον οποίο και παρέχουμε το έργο μας, ενώ χωρίς πρόσβαση σε αυτόν δεν μπορούμε να εργαστούμε και να παράσχουμε τηλεκπαίδευση. Η απαίτηση να μετατρέψουμε τα σπίτια μας από ιδιωτικό χώρο σε εργασιακό για την παροχή εξ αποστάσεως εκπαίδευσης με δικά μας μέσα, σύνδεση και ρεύμα είναι πέρα και έξω από την εκπαιδευτική νομοθεσία. Τελεία και παύλα!
Σε αυτό το πλαίσιο, θεωρούμε απαράδεκτη την τακτική της κυβέρνησης, διεκδικούμε αντιπλημμυρικά έργα και σύγχρονα και ασφαλή σχολεία με πιστοποιητικά αντιπλημμυρικής-αντισεισμικής-αντιπυρικής προστασίας, πλήρεις υποδομές και όλο το αναγκαίο εκπαιδευτικό προσωπικό στη θέση του από την 1η Σεπτέμβρη. Συγχρόνως, απαιτούμε τη χορήγηση άδειας με πλήρη αποζημίωση για τους εργαζόμενους γονείς. Τέλος, παρέχουμε πλήρη συνδικαλιστική κάλυψη σε όλους/ες συναδέλφισσες και συναδέλφους που δεν μπόρεσαν και που δεν συμμετείχαν στην τηλεκπαίδευση-παρωδία
Το ΔΣ
