Ο μεγάλος Μάιλς Ντέιβις έλεγε πως όση σημασία έχει μια καλά παιγμένη νότα άλλη τόση έχει η παύση ανάμεσα σε δυο νότες. Κάπως έτσι άφησε τη μαγική μουσική του παρακαταθήκη στους αιώνες. Δεν είμαστε καθόλου σίγουροι ότι ο πιανίστας Νικόλας Φαραντούρης ακολουθεί τη συμβουλή του Μάιλς. Η παύση του δεν είναι καλλιτεχνική επιλογή αλλά κίνηση απελπισίας. Αναφερόμαστε στη σιωπή του για τη δήλωση Καρυστιανού για το δικαίωμα της γυναίκας στην άμβλωση, που πρέπει να τεθεί σε… δημόσια διαβούλευση. Ο πιανίστας έπαιξε την πρώτη νότα, θέτοντας επί της ουσίας υποψηφιότητα για το μόρφωμα της Καρυστιανού, τον ξωπέταξε πυξ-λαξ ο Φάμελλος, η Καρυστιανού τον εξαίρεσε, ως μέρος του «παλιού πολιτικού συστήματος» και έκτοτε ο πιανίστας ακολουθεί παρατεταμένη παύση. Προφανώς, ψάχνει ακόμα την επόμενη νότα, ίδιον κακού μουσικού. Δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν. ‘Η ο πιανίστας έχει πέσει σε βαθιά κατάθλιψη, διαπιστώνοντας ότι κανένας δεν τον θέλει, ή ότι προσπαθεί να αναθερμάνει τις σχέσεις του με την Καρυστιανού, πείθοντάς την ότι θα της είναι πολύτιμος, ως… αριστερός πόλος του νέου μορφώματος. Εκτός αν «βλέπει» κατά ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ μεριά, όπου ο κραταιός Νικόλας (συνονόματός του) ζορίζεται και άρχισε να αναζητά new entries, καθώς ο Πετράν και η Ράνια δεν του πρόσφεραν τίποτα. Μεταξύ μας, δεν νομίζουμε ότι ο πιανίστας Νικόλας θα του κακόπεφτε του κραταιού Νικόλα. Στο κάτω-κάτω, μουσικά μιλώντας, είναι κλάσεις ανώτερος από τον ντράμερ Αντρέα, που τον μάζεψε ο «τι γκόμενος είσ’ εσύ;» Κούλης κι ας κοπανάει τα drums θυμίζοντας το «αλλού βαράν τα όργανα κι αλλού χορεύει η νύφη».
Είπε και μια αλήθεια
Μέσα στο δίωρο ψυχοπαθολογικό παραλήρημα αυτοαποθέωσής του στο Νταβός, ο Τραμπ είπε και τα εξής:
Και δε χτυπάει το τηλέφωνο
Πώς το τραγουδούσε η Βίσση; «Δώδεκα, κι ούτ’ ένα τηλεφώνημα / Μες στου μυαλού μου το αβάσταχτο κενό / Μοιάζεις με όνειρο που φεύγει μακρινό…». Λάτρης της… υψηλής τέχνης ο Κούλης, πρέπει να το τραγουδάει συχνά, καθώς ούτε η Κίμπερλι κατάφερε να τον συνδέσει απευθείας με το Οβάλ Οφις, μολονότι ο ακροδεξιός-νεοφιλελεύθερος τηλεπλασιέ-τηλεμαϊντανός-υπουργός Υγείας διαβεβαίωνε τους σανοφάγους ότι ο διορισμός της Κίμπερλι στην Αθήνα είναι μεγάλη νίκη, γιατί αυτή έχει τον προσωπικό αριθμό του Τραμπ και όποτε της το ζητήσει ο Κούλης θα καλεί κατευθείαν τον Τραμπ. Τζίφος, καθώς ο Τραμπ ούτε που τηλεφωνιέται με τον Κούλη, ενώ προχτές ανακοίνωσε και πάλι πως θα είχε μια «πολύ σημαντική τηλεφωνική συνομιλία» με τον «Ερντογάν» που «τον γουστάρει πολύ» («Ι like him very much»).
Η συνομιλία έγινε και όπως πληροφορηθήκαμε από ανακοίνωση της τουρκικής προεδρίας μίλησαν για τη Συρία, για τη Γάζα, για διμερή ζητήματα και για τις διεθνείς εξελίξεις. Δεν έχει σημασία τι είπαν (δε θα μας πει την αλήθεια η τουρκική προεδρία, ούτε η αμερικανική), αλλά το γεγονός ότι κάθε τρεις και λίγο συναντιούνται ή συνομιλούν τηλεφωνικά. Και η απελπισία του… ερωτευμένου Κούλη μεγαλώνει: «Δώδεκα κι ούτε ένα τηλεφώνημα / Τον αριθμό της μοναξιάς μου δε χτυπάς / Και μεγαλώνει η απόσταση για μας».
«Γροιλανδία – Εδαφος των ΗΠΑ – Από το 2026» γράφει η πινακίδα στην κατασκευασμένη με ΑΙ φωτογραφία που ο Τραμπ έβαλε να του φτιάξουν και δημοσίευσε ο ίδιος στο Truth Social.
Κάποιοι συνέκριναν τη φωτογραφία με τη διάσημη φωτογραφία της ανάρτησης της αμερικάνικης σημαίας στο ύψωμα της Ιβοζίμα, κατά τη διάρκεια της γνωστής μάχης του Β’ παγκόσμιου πολέμου. Κι εκείνη η φωτογραφία στημένη ήταν, όμως όντως είχε αναρτηθεί η αμερικάνικη σημαία στο ύψωμα, στη διάρκεια της μάχης με τους Γιαπωνέζους. Ενώ το κατασκεύασμα του Τραμπ, έχει μεν ως πρότυπο την ιστορική φωτογραφία, αλλά δεν έχει καμιά σχέση με την πραγματικότητα.
Υπάρχει και μια ακόμα σημαντική διαφορά. Η φωτογραφία από την Ιβοζίμα δείχνει μια συλλογική προσπάθεια. Ολοι οι στρατιώτες συμμετέχουν εξίσου στην προσπάθεια. Αντίθετα, στο κατασκεύασμα του Τραμπ τη σημαία την κρατάει μόνον αυτός, ενώ οι Βανς και Ρούμπιο απλώς τον παρακολουθούν με θαυμασμό!
Pain in the ass
Εσκισε το σινιέ μπουφάν του ο Χάρης Δούκας: Εγώ να αμφισβητήσω τον πρόεδρο; Ποιος τα λέει αυτά; «Εγώ βάζω θέσεις, προτάσεις και απόψεις, διότι αν πηγαίνουμε σε ένα όργανο και λέμε “δεν πηγαίνουμε καλά” και δεν προτείνουμε κάτι, τότε νομίζω δεν είμαστε χρήσιμοι. Παλεύω και το βάζω καθαρά. Να βάζουμε συγκεκριμένες θέσεις και προτάσεις για να μπορούμε να προχωρήσουμε. Νομίζω ότι έχουμε πολύ μεγάλη δύναμη και η βάση μας θέλει πάρα πολύ να νικήσουμε. Αν αλλάξουμε στρατηγική, είμαστε πολύ καθαροί στα μηνύματά μας, με αιχμές και τομές, τότε μπορούμε να δημιουργήσουμε ανατροπή. Αν τα κουκουλώνουμε, το κουκούλωμα είναι καθήλωση». Μετάφραση: Εγώ δεν αμφισβητώ τον Ανδρουλάκη, αρκεί… ν’ αλλάξει πολιτική στρατηγική και να κάνει αυτά που λέω εγώ. Και για την εξαίρεση του Τσίπρα; «Είπα να κάνουμε έναν διάλογο χωρίς αποκλεισμούς. Οταν λες διάλογο στην πολιτική, ούτε αποκλείεις ούτε παρακαλάς. Οποιος θέλει και πιστεύει στην προοδευτική αλλαγή και στις θέσεις σου, αυτός και θα προσέλθει». Μετά αρχίζει το ψιλό γαζί: «Και όμως λέω ότι μπορούμε να νικήσουμε. Και μπορούμε, αν κάνουμε τις προτάσεις και τις ενσωματώσουμε άμεσα, να έχουμε ένα συνέδριο το οποίο θα είναι πάρα πολύ δυνατό και το οποίο θα είναι βατήρας για τη μεγάλη υπέρβαση. Νέα σύνθεση, αλλαγή στρατηγικής, ανασύνθεση, νέα σύνθεση με τις προτάσεις μας για να δημιουργήσουμε συνθήκη υπέρβασης. Μπορούμε. Το μήνυμα είναι μπορούμε». Υπάρχει περίπτωση να τα κάνει αυτά το συνέδριο του ΠΑΣΟΚΙΝΑΛ; Ούτε μία στο εκατομμύριο. Οπότε, ο Ανδρουλάκης θα έχει… αυτοαμφισβητηθεί.
Στην αμερικάνικη αργκό περιπτώσεις σαν του Δούκα χαρακτηρίζονται «pain in the ass» («πόνος στον κώλο»). Οταν ας πούμε πάει κάποιος σε έναν μαφιόζο και του λέει «I have a pain in the ass», ο μαφιόζος καταλαβαίνει ότι μόλις έκανε ένα συμβόλαιο θανάτου και αναλόγως καθορίζει την τιμή. Δυστυχώς για τον Ανδρουλάκη, τον δικό του «pain in the ass» δεν μπορεί να τον εξαλείψει μ’ αυτόν τον τρόπο.
Σαράντα χρόνια φούρναρης
Λίγες ώρες πριν από την έναρξη του συνεδρίου της ΝέΑρ, ο Νίκος Μπίστης, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας του σχήματος, ζήτησε να διασπαστούν όμορφα κι ωραία και να τραβήξει η κάθε ομάδα το δρόμο της. Είπε: «Στη ζωή και την πολιτική είναι προτιμότερο ένα συναινετικό διαζύγιο από μια συμβίωση γεμάτη γκρίνιες και εντάσεις. Δεν μας αξίζει. Εχουμε τον πολιτικό πολιτισμό ώστε να κρατήσουμε συντροφικές σχέσεις μέσα στους μαζικούς χώρους, ώσπου η εξέλιξη των πραγμάτων να δικαιώσει μία από τις δύο αντίθετες γραμμές. Σε κάθε περίπτωση, καθαρές λύσεις χρειαζόμαστε και όχι διαιώνιση μιας παραλυτικής κατάστασης». Ο Μπίστης ξέρει καλύτερα από τον καθένα για τέτοιες καταστάσεις. Ξεκινώντας από το ΚΚΕ (την εποχή της χούντας και τα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης), έχει περάσει απ’ όλα τα κόμματα μεταξύ «ανανεωτικής αριστεράς» και ΝΔ. Αρκετά απ’ αυτά τα κόμματα δεν υπάρχουν πια (έχουν διαλυθεί ή έχουν ενσωματωθεί σε άλλα), όμως ο Μπίστης είναι ακόμα εδώ. Και συμβουλεύει τους νεότερους πώς γίνεται η σωστή «πολιτική κινητικότητα». Αυτό που ο απλός λαός, που δεν ξέρει από ευφημισμούς κορεκτίλας, ονομάζει πολιτικό σαλταδορισμό, καιροσκοπισμό χωρίς αρχές, κωλοτούμπα και άλλους συναφείς χαρακτηρισμούς (ορισμένοι δε γράφονται).
We love Paul
Γι’ αυτό τον αγαπάμε τον πρίγκηπα Πολ των Γερουλάνων. Γιατί αν και πρίγκηπας, ξέρει να μιλήσει στην καρδιά του παλιού πασόκου. Διαβάστε τι τους είπε προχτές στο κοπή το πίτα που έκανε και μάζεψε λαό: «Προχθές πήγα να φάω με την κόρη μου πριν φύγει για το εξωτερικό. Σταματώ να ζητήσω οδηγίες. Ανοίγω το παράθυρο να ρωτήσω έναν σεκιουριτά. Γουρλώνει τα μάτια του! “Ωωω!”, μου λέει, “πασοκάρα!”. Ψάχνει τις τσέπες του. Βγάζει ένα μπρελόκ. Ανδρέας από τη μια μεριά, Ανδρέας και από την άλλη. “ΠΑΣΟΚ από τα γεννοφάσκια μου! Ακου, σύντροφε”, μου λέει, “την Τρίτη έβαλα ρεπό. Να έρθω στην πίτα σου!”. Του απαντώ σήμερα από αυτό εδώ το βήμα: Σύντροφε, όπου και αν είσαι σήμερα, σε αυτή την κατάμεστη αίθουσα ή όπου αλλού, είτε κατάφερες τελικά να έρθεις είτε όχι, σου οφείλω ένα μεγάλο ευχαριστώ! Διότι, με μία φράση, εσύ τα είπες όλα. Τι κάνουμε, γιατί το κάνουμε, για ποιον το κάνουμε. “Από τον λαό, με τον λαό, για τον λαό!”».
Εμείς μια απορία έχουμε: πού στο διάτανο, σε ποιο αχανές μέρος πήγε να φάει ο prince Paul με την κόρη του και χρειάστηκε να σταματήσει για να ζητήσει οδηγίες;
Ωραίος ο Γιώργος Λάνθιμος. Εστειλε ο Λιάγκας τη «ρεπόρτερ» του πρωινάδικου στο ΣΕΦ για να μαζέψει δηλώσεις από γκλαμουράτους γάβρους. Σταμάτησε και τον Λάνθιμο (γνωστό γάβρο) και τον ρώτησε αν πήγε να υποστηρίξει την ομάδα. Ο Λάνθιμος, που σίγουρα δεν κατάλαβε ότι ήταν «ρεπόρτερ» πρωινάδικου, αλλά έμπειρος σ’ αυτά δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Εδειξε την παλαιστινιακή σημαία ζωγραφισμένη στο μπλουζάκι που φορούσε από μέσα και είπε ότι πρωτίστως πήγε στο γήπεδο για να διαμαρτυρηθεί που ισραηλινές ομάδες παίζουν στα ευρωπαϊκά πρωταθλήματα. Ψιλοξίνισε ο Λιάγκας την επομένη, αλλά δεν μπορούσε και να μην το παίξει. Θα περιμέναμε και από τον Γιώργο Μπαρτζώκα να κάνει αντίστοιχη δήλωση, αλλά αυτός σέβεται απόλυτα το επιχειρηματικό πλαίσιο της Ευρωλίγκας και τα συμφέροντα των Αγγελόπουλων. Δυστυχώς, δυστυχέστατα…
View this post on Instagram
