Εχει ξεσαλώσει το τελευταίο διάστημα ο ακροδεξιός υπουργός, πρώην τηλεπλασιέ Αδωνης Γεωργιάδης, στην προσπάθειά του να στηρίξει το νέο αντεργατικό του έκτρωμα. Παίρνοντας την σκυτάλη από τον προκάτοχό του, σούπερ-μεταρρυθμιστή Κωστή Χατζηδάκη, ανέλαβε μεταξύ άλλων να διαφημίσει την… κοσμογονική αλλαγή της ψηφιακής κάρτας εργασίας (δείτε εδώ και εδώ)
Κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής συνέντευξής του στον ΣΚΑΪ στις 29 Αυγούστου, δήλωσε χαρακτηριστικά πως «σε ένα χρόνο από τώρα θα έχουμε σε όλη την αγορά εργασίας την ηλεκτρονική κάρτα εργασίας. Ο πολύς κόσμος δεν έχει αντιληφθεί πόσο μεγάλη επανάσταση (!) θα φέρει στις εργασιακές σχέσεις. Πλέον ο κάθε εργαζόμενος θα πληρώνεται με το λεπτό της υπερωρίας του. Η «ΕΡΓΑΝΗ» θα μετράει το λεπτό και θα σου βγάζει στο τέλος τι θα πρέπει να πάρει ο εργαζόμενος με ακρίβεια λεπτού του ευρώ!».
Εχει ένα δίκιο ο Γεωργιάδης, καθώς φέρνει μια μεγάλη… επαναστατική αλλαγή στην εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας εργασίας με το νομοθετικό του έκτρωμα: από μια αναποτελεσματική απλή ηλεκτρονική απλοποίηση, που αποτελούσε τον φερετζέ της ανυπαρξίας ελέγχων στους χώρους δουλειάς, μετατρέπεται σε ένα μέσο, στο όνομα του οποίου η κυβέρνηση δίνει ακόμα περισσότερα «δωράκια» στους εργοδότες καπιταλιστές.
Απογειώνεται η εργοδοτική αυθαιρεσία στο όνομα της ψηφιακής κάρτας!
Το άρθρο 22 του νομοσχεδίου, χωρίς να μασάει καθόλου τα λόγια του, αναφέρει χαρακτηριστικά (η έμφαση δική μας):
«…α) προστίθεται περ. βα΄ ως εξής:
«βα. Οι εργοδότες, των οποίων οι επιχειρήσεις ή εκμεταλλεύσεις έχουν ενταχθεί στο ηλεκτρονικό σύστημα μέτρησης του χρόνου εργασίας με τη χρήση της ψηφιακής κάρτας εργασίας για τους εργαζομένους τους με εξαρτημένη εργασία, δύνανται να μην καταχωρίζουν στο Πληροφοριακό Σύστημα «ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ» (Π.Σ. ΕΡΓΑΝΗ ΙΙ) τις αλλαγές ή την τροποποίηση του ωραρίου εργασίας ή της οργάνωσης του χρόνου εργασίας ή την υπερωριακή απασχόληση πριν από την έναρξη πραγματοποίησής τους».
Η ρύθμιση είναι σαφέστατη. Οι όποιες αλλαγές στο ωράριο της επιχείρησης δεν θα δηλώνονται από πριν στο σύστημα ΕΡΓΑΝΗ, αλλά υποτίθεται πως θα καταχωρούνται την τελευταία στιγμή στη σήμανση της ψηφιακής κάρτας του κάθε εργαζόμενου.
Μάλιστα, στη συνέχεια της ίδιας παραγράφου του συγκεκριμένου άρθρου αναφέρεται για ξεκάρφωμα, πως «εφόσον πραγματοποιείται αλλαγή ή τροποποίηση του ωραρίου εργασίας ή της οργάνωσης του χρόνου εργασίας ή υπερωριακή απασχόληση από τον εργαζόμενο και αυτή δεν ταυτοποιείται από τη σήμανση της ψηφιακής κάρτας εργασίας, επιβάλλεται στον εργοδότη από τα αρμόδια ελεγκτικά όργανα πρόστιμο δέκα χιλιάδων πεντακοσίων (10.500) ευρώ ανά εργαζόμενο, στην ψηφιακή κάρτα του οποίου δεν είναι δυνατή η ανωτέρω ταυτοποίηση».
Αμφιβάλλει κανείς, ότι οι περισσότεροι εργοδότες δεν θα καταχωρούν στην ψηφιακή κάρτα καθόλου τις αλλαγές στο ωράριο και τις υπερωρίες, που έτσι θα είναι «μαύρες», και οι εργαζόμενοι θα χάνουν κανονικά πολλά από τα δεδουλευμένα τους; Μήπως θα φοβηθούν το πρόστιμο των 10.500 ευρώ (στο οποίο έδωσαν ιδιαίτερη έμφαση τα παπαγαλάκια στα έντυπα και ραδιοτηλεοπτικά μέσα); Οταν γνωρίζουν καλά πόσο σπάνιο φαινόμενο (για να μην πούμε ανύπαρκτοι) είναι οι έλεγχοι από τη διαβρωμένη και υποστελεχωμένη «Ανεξάρτητη» Επιθεώρηση Εργασίας (σε αυτό θα αναφερθούμε ξεχωριστά); Και τι θα κάνουν οι ελεγκτές, αν και όποτε πάνε, όταν δε θα γνωρίζουν από πριν τις ώρες που θα δουλέψει ο εργαζόμενος; Θα ψάχνουν μία-μία τις κάρτες των εργαζομένων, για να δουν αν ταυτοποιούνται οι υπερωρίες από τη σήμανσή τους; Ακόμα και στη «χειρότερη» για τους εργοδότες περίπτωση, που θα γίνει κάποια τυπική επίσκεψη των ελεγκτών, θα έχουν το χρόνο να «μαγειρέψουν» τις κάρτες των εργαζομένων, δηλώνοντας ίσως λιγότερες υπερωρίες από ό,τι είχαν αρχικά προγραμματίσει. Ετσι θα βγαίνουν πάλι κερδισμένοι
Απευθύνουμε λοιπόν το ίδιο ερώτημα που είχαμε διατυπώσει από την αρχή του μέτρου: ποιες είναι τέλος πάντων αυτές οι… μαγικές ιδιότητες της ψηφιακής κάρτας; Μήπως τάχα θα είναι… απ’ ευθείας συνδεδεμένη με το υπουργείο Εργασίας ή το ΣΕΠΕ και θα χτυπάει συναγερμός αν ο εργαζόμενος παραμένει στο χώρο της δουλειάς μετά τη λήξη του ωραρίου του, χωρίς να δηλωθούν οι υπερωρίες; Μήπως θα φοράνε ηλεκτρονικό «βραχιολάκι» οι εργαζόμενοι; Αστεία πράγματα!
Οταν πριν από ένα χρόνο ξεκινούσε η εφαρμογή της ψηφιακής κάρτας σε κάποιους κλάδους και οι εργαζόμενοι βομβαρδίζονταν με τα διάφορα ραδιοτηλεοπτικά σποτάκια της κυβερνητικής προπαγάνδας, πως τάχα τώρα «όλα αλλάζουν» στην εργασία, είχαν υπάρξει καταγγελίες εργαζόμενων στο Σύλλογο Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, που ανέφεραν ότι οι εργοδότες τούς προέτρεπαν να χτυπάνε την ψηφιακή κάρτα στις 6:00 το πρωί και όχι στις 5:00 που έπιαναν δουλειά, για να μη φανεί η μία ώρα νυχτερινής απασχόλησης, ενώ καλούσαν ωρομίσθιους που δούλευαν οχτάωρο να χτυπήσουν την κάρτα το τετράωρο, σε άλλους να δουλέψουν στο ρεπό τους χωρίς να το δηλώσουν κλπ. Συνεχίστηκαν και συνεχίζονται δηλαδή τα ίδια φαινόμενα που συνέβαιναν και προηγούμενα, με την αναγκαστική «συναίνεση» των εργαζόμενων, υπό την απειλή της ανεργίας. Δεν ήταν κάτι που γινόταν πίσω από την πλάτη τους και θα το… αποκάλυπτε η περιβόητη ψηφιακή κάρτα εργασίας.
Και αν όλα αυτά συνέβαιναν μέχρι τώρα, που οι εργοδότες είχαν ακόμα την υποχρέωση να δηλώνουν στην ΕΡΓΑΝΗ τις αλλαγές στο ωράριο, μπορούμε να φανταστούμε τι θα συμβεί τώρα που αυτή θα καταργηθεί, Θα ενταθεί η εργοδοτική αυθαιρεσία στους χώρους δουλειάς, «κανονικά και με το νόμο» που λένε.
Και μην ξεχνάμε, πως εκτός από τις παραβιάσεις του ωραρίου, υπάρχει και η εξ ολοκλήρου αδήλωτη και ανασφάλιστη εργασία, στην οποία καταφεύγουν πολλά αφεντικά. Οπως «ρίσκαραν» και πριν, έτσι θα συνεχίσουν να «ρισκάρουν» και τώρα. Αδήλωτους εργαζόμενους χρησιμοποιούσαν πριν, αδήλωτους και ανασφάλιστους θα εξακολουθούν να χρησιμοποιούν και μετά την καθιέρωση της κάρτας. Κι αυτό, γιατί έχουν αποθρασυνθεί από την ουσιαστική ανυπαρξία ελέγχων τόσο από τις κρατικές υπηρεσίες (Επιθεώρηση και ΕΦΚΑ) όσο και από την έλλειψη εφόδων από τα γραφειοκρατικά σωματεία στους τόπους δουλειάς, τα οποία βγάζουν μόνο πύρινες ανακοινώσεις όταν δεχτούν καταγγελίες από τους ίδιους τους εργαζόμενους. Είναι χαρακτηριστικό, ότι τέτοια περιστατικά, όπως έχουμε δει, έρχονται στο φως με δραματικό τρόπο, από ελέγχους κατόπιν εορτής που κάνει η «Ανεξάρτητη» Επιθεώρηση Εργασίας, μετά από κάποιο εργατικό «δυστύχημα»-έγκλημα.
Στήριξη από τους αστογραφειοκράτες της ΓΣΕΕ
Οταν ανέπτυσσε την προπαγάνδα του ο Χατζηδάκης για την «κορυφαία μεταρρύθμιση» της ψηφιακής κάρτας, δεν παρέλειπε σχεδόν ποτέ να αναφέρει πως αυτή αποτελούσε «πάγιο αίτημα της ΓΣΕΕ». Με επιστολή τους στις 23 Φλεβάρη του 2023 (αριθμ. Πρωτ. 315), η οποία χρησιμοποιούσε ιδιαίτερα… καταγγελτικό ύφος, ήρθαν να τον επιβεβαιώσουν: «Η Συνομοσπονδία μας, σταθερά προσανατολισμένη στην εφαρμογή της εργατικής νομοθεσίας και της προστασίας των εργαζομένων, στηρίζει το μέτρο, το οποίο, με τη χρήση της ψηφιακής τεχνολογίας, δημιουργεί το πλαίσιο για διαφανείς και αποτελεσματικούς ελέγχους, στην κατεύθυνση κατοχύρωσης των δικαιωμάτων, του ωραρίου, του εισοδήματος και του ελεύθερου χρόνου των εργαζομένων».
Το μόνο που ζητούσαν από τον υπουργό ήταν να γίνει «διαβούλευση», που «είναι αναγκαία και για την αντιμετώπιση των καταχρηστικών πρακτικών υπονόμευσης του μέτρου, που έχουν διαπιστωθεί από τη μέχρι σήμερα εφαρμογή του»!
Τόσο ξεφτιλισμένοι είναι οι… ανώτατοι εκπρόσωποι της εργατικής τάξης, που δεν έκαναν πρώτο ζήτημα, ούτε αναφέρθηκαν αναλυτικά στις ίδιες τις καταγγελίες που είχαν δεχτεί και δημοσιοποιήσει τα σωματεία που ανήκουν στη δύναμή τους, ούτε μίλησαν για την ουσιαστική ανυπαρξία ελέγχων από την Επιθεώρηση Εργασίας. Εκαναν λόγο μόνο για «κάποιες πρακτικές υπονόμευσης του μέτρου» και όχι για την πλήρη αναποτελεσματικότητά του.
