Διάλογος Τσιτουρίδη – δημοιογράφων, μετά τη συνάντηση του πρώτου με τον Καραμανλή:
Δημοσιογράφος: Κύριε υπουργέ, για τα Φωσφορικά Λιπάσματα, για τους εργαζόμενους, ήρθατε με κάποιο πακέτο για την αντιμετώπιση του προβλήματος;
Σ. Τσιτουρίδης: Εκεί υπάρχει η δέσμευση του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης για ορθολογική λειτουργία της μονάδας της Θεσσαλονίκης.
Δημοσιογράφος: Ορθολογική λειτουργία σημαίνει περιορισμός δραστηριοτήτων;
Σ. Τσιτουρίδης: Θα υπάρξουν ανακοινώσεις της εταιρίας. Αυτή δεν είναι δουλειά της Κυβέρνησης. Η δέσμευσή μας ήταν για ορθολογική λειτουργία. Θα υπάρξουν ανακοινώσεις από την πλευρά της εταιρίας.
Ο Τσιτουρίδης προαναγγέλλει σχέδιο απολύσεων. Το γνωρίζει πολύ καλά, γι’ αυτό και παραπέμπει στις ανακοινώσεις της εταιρίας, τις οποίες ασφαλώς γνωρίζει (αν δεν τις γνώριζε, δε θα μιλούσε με σιγουριά για επικείμενη ανακοίνωση.
Σε επικοινωνία μας με τη διοίκηση του σωματείου εργαζομένων στη ΒΦΛ μας πληροφόρησαν ότι η δεύτερη επιτροπή που συγκροτήθηκε για να μελετήσει την προοπτική του εργοστάσιου της Θεσσαλονίκης πραγματοποίησε έξι συνεδριάσεις και στην τελευταία η πλευρά των εργαζόμενων αποχώρησε, καταγγέλλοντας τους εκπροσώπους της εταιρίας ότι υπαναχωρούν και επανέρχονται στην αρχική τους πρόταση, σύμφωνα με την οποία «ορθολογική λειτουργία» σημαίνει μερική λειτουργία του εργοστάσιου της Θεσσαλονίκης και απώλεια εκατοντάδων θέσεων εργασίας.
Είναι μια εξέλιξη την οποία είχαμε προβλέψει. Ποτέ δεν είχαμε «χωνέψει» αυτό που μας διαβεβαίωναν στελέχη της διοίκησης του σωματείου, ότι τα κορυφαία στελέχη της εταιρίας άλλαξαν γνώμη και πείστηκαν από τα επιχειρήματα του σωματείου περί της βιωσιμότητας της επιχείρησης με πλήρη λειτουργία του εργοστάσιου της Θεσσαλονίκης. Οι γιάπηδες αυτοί ξέρουν πολύ καλά τι θέλουν και δεν είναι δυνατόν να τους βάλουν τα γυαλιά οι εκπρόσωποι των εργαζόμενων.
Αλλωστε, τα κριτήρια της κάθε πλευράς είναι διαφορετικά. Απλά, επειδή παρενέβη η κυβέρνηση (έδειξε προσωπικό ενδιαφέρον και ο Τσιτουρίδης, επειδή υπάρχουν εργάτες και από την εκλογική του περιφέρεια), οι γιάπηδες έδειξαν ένα ενδιαφέρον και δέχτηκαν να μπουν σε ένα ακόμη κύκλο συζητήσεων, για να μη μπορεί κανείς να τους πει ότι δεν έκαναν διάλογο. Τώρα, είναι έτοιμοι να επανέλθουν στο αρχικό τους σχέδιο από το οποίο ουδέποτε απομακρύνθηκαν. Αλλωστε, το είπε κι ο Γκαργκάνας πρόσφατα: Γιατί να λειτουργεί αυτό το εργοστάσιο, όταν μπορούμε να φέρουμε λιπάσματα από τη Βραζιλία;
Η Εμπορική Τράπεζα, που είναι ο μεγαλύτερος μέτοχος της ΒΦΛ, βρίσκεται στα πρόθυρα της τελικής πράξης πώλησής της (το πιθανότερο στη γαλλική Credit Agricole). Επομένως, έχει κάθε λόγο να θέλει να ξεφορτωθεί μια βιομηχανία που την έχει βαφτίσει προβληματική. Το ξαναλέμε, τα κριτήρια μιας καπιταλιστικής επιχείρησης περί βιωσιμότητας είναι καθαρά κερδοσκοπικά και δεν έχουν να κάνουν με το δικαίωμα των εργαζόμενων στη δουλειά. Ακόμα και κέρδος να βγάζει μια τράπεζα από μια βιομηχανία, μπορεί να της βάλει λουκέτο και να πουλήσει γήπεδα, κτίρια και μηχανήματα, προκειμένου να τοποθετήσει τα κεφάλαια κάπου αλλού που θα της αποφέρουν το μέγιστο κέρδος. Οσο οι εκπρόσωποι των εργαζόμενων δεν συνειδητοποιούν ή δεν αποδέχονται αυτή την πραγματικότητα, όσο σέρνονται πίσω από διαβούλια και διαλόγους με αντικείμενο την αναζήτηση «βιώσιμης λύσης», τόσο η εργατική πλευρά θα χάνει. Το έχουμε ξαναδεί αυτό το έργο πολλές φορές. Ολόκληρη γενιά επιχειρήσεων, που κάποια στιγμή τ’ αφεντικά τις καταχρέωσαν και τις άφησαν αμανάτι στο κράτος, ξεπουλήθηκε αντί πινακίου φακής και χιλιάδες εργάτες βρέθηκαν χωρίς δουλειά, αφού πρώτα δέχτηκαν να χάσουν κατακτημένα δικαιώματά τους, στο όνομα της «εξυγίανσης» των επιχειρήσεων.
Θα μας αντιτείνουν, βέβαια, ότι οι εργαζόμενοι της ΒΦΛ δεν έχασαν τίποτα από αυτή τη διαπραγμάτευση, αφού όλους αυτούς τους μήνες έχουν καταλάβει το εργοστάσιο και η εταιρία τους πληρώνει κανονικά. Αυτή είναι η μια πλευρά. Η άλλη (καθόλου αμελητέα) είναι ότι έχασαν χρόνο. Η πείρα σ’ αυτές τις περιπτώσεις διδάσκει ότι το χάσιμο χρόνου, ειδικά όταν συνοδεύεται από την καλλιέργεια αυταπατών περί επικείμενης ευνοϊκής λύσης, ποτέ δεν λειτούργησε προς όφελος ενός αγωνιζόμενου κομματιού της εργατικής τάξης. Εκείνο που μένει είναι οι εργαζόμενοι της ΒΦΛ να διαψεύσουν αυτή την πείρα με τον αγώνα τους. Να είναι, βέβαιοι, πως θα είμαστε όλοι στο πλευρό τους, όπως είμαστε όλον αυτό τον καιρό.
