Με «θεώρηση περιορισμένης εδαφικής ισχύος» (Limited Territorial Validity – LTV) επέστρεψαν αργά το βράδυ της περασμένης Παρασκευής οι δυο πρώην απεργοί πείνας που ταξίδεψαν στο Μαρόκο. Πρόκειται για μια ειδική βίζα που τους επιτρέπει να ταξιδέψουν μόνο στην Ελλάδα. Από άλλες χώρες Σένγκεν δεν επιτρέπεται να περάσουν ούτε τράνζιτ.
Τέλος καλό όλα καλά, θα έλεγε κάποιος, όμως δεν είναι έτσι. Με τη διαδικασία αυτή οι συγκεκριμένοι μετανάστες τίθενται σε μια δεύτερη διαδικασία απόκτησης άδειας επιστροφής στην Ελλάδα, πράγμα που δεν συμβαίνει με όλες τις άλλες κατηγορίες μεταναστών που ταξιδεύουν στις πατρίδες τους (π.χ. εκείνους που έχουν τη μπλε βεβαίωση, ότι υπέβαλαν τα χαρτιά τους για απόκτηση ή ανανέωση της άδειας παραμονής ή εκείνους που έχουν ειδική βεβαίωση νόμιμης διαμονής στην Ελλάδα, την οποία πήραν μετά από προσφυγή σε διαιτητικό δικαστήριο που ανέβαλε την απόφαση απέλασης που είχε εκδοθεί σε βάρος τους).
Αντίθετα, οι πρώην απεργοί πείνας που έχουν ενταχθεί στο καθεστώς «ανοχής» κατέχοντας βεβαίωση αναβολής της απομάκρυνσης (απέλασης), θα πρέπει μόλις φτάσουν στην πατρίδα τους να επισκεφτούν το ελληνικό προξενείο και να υποβάλλουν αίτηση για να τους χορηγηθεί αυτή η ειδική βίζα, πληρώνοντας και το σχετικό αντίτιμο (πληροφορίες κάνουν λόγο για 70 ευρώ, ενώ οι ελληνικές προξενικές αρχές στην Καζαμπλάνκα, με τις οποίες επικοινωνήσαμε, αρνήθηκαν να μας πουν ποιο είναι το ποσό, λες και πρόκειται για κρατικό μυστικό). Η αίτηση διαβιβάζεται στο υπουργείο Εξωτερικών στην Αθήνα, γίνεται έλεγχος, όπως προβλέπεται από τη συνθήκη Σένγκεν, και αν όλα βρεθούν εντάξει, τότε χορηγείται η ειδική βίζα από το ελληνικό προξενείο.
Δηλαδή, ο μετανάστης που έχει τεθεί στο καθεστώς «ανοχής» έχει τη δυνατότητα για ένα ταξίδι στη χώρα καταγωγής του, βάσει της απόφασης-φάντασμα του Χ. Παπουτσή, όμως αυτή η άδεια τον καλύπτει μόνο για να φύγει από την Ελλάδα. Για να επιστρέψει θα πρέπει να υποβάλει νέα αίτηση και να κάνει προσευχή να μην υπάρξει καμιά εμπλοκή. Τι θα γίνει, για παράδειγμα, αν ο συγκεκριμένος μετανάστης είναι γραμμένος στον Εθνικό Κατάλογο Ανεπιθύμητων Αλλοδαπών (βάσει του οποίου ενημερώνεται και η γενική λίστα Σένγκεν), επειδή είχε μια παλιότερη απόφαση απέλασης, και οι γραφειοκράτες του υπουργείου Εξωτερικών στείλουν απορριπτική απάντηση στο αίτημα για χορήγηση βίζας επιστροφής στην Ελλάδα; Θα πρέπει ο μετανάστης ν’ αποδυθεί σ’ έναν νομικό-γραφειοκρατικό αγώνα, να πληρώσει δικηγόρους να τρέξουν στην Αθήνα, για ν’ αποδείξει ότι δεν είναι ελέφαντας, ότι κακώς εξακολουθούν να τον έχουν γραμμένο στον Εθνικό Κατάλογο Ανεπιθύμητων Αλλοδαπών.
Γιατί πρέπει οι πρώην απεργοί πείνας να υφίστανται όλη αυτή την ταλαιπωρία, να πηγαίνουν και να ξαναπηγαίνουν στα ελληνικά προξενεία (τουλάχιστον δυο φορές, αν όλα πάνε καλά), να χάνουν μέρες και να ξοδεύονται σε εισιτήρια και ξενοδοχεία (αρκετοί θα πρέπει να ταξιδέψουν πάρα πολλές ώρες από την πόλη ή το χωριό τους μέχρι την πρωτεύουσα) προκειμένου να ασκήσουν το δικαίωμά τους στην άδεια ταξιδιού; Γιατί ο Χ. Παπουτσής δεν δίνει στη δημοσιότητα την απόφασή του, για ν’ αποκτήσει αυτή επίσημο χαρακτήρα, να ενημερωθούν και οι αρχές των χωρών καταγωγής των μεταναστών και να μπορούν να ταξιδεύουν απρόσκοπτα στις χώρες καταγωγής τους και να επιστρέφουν στην Ελλάδα το ίδιο απρόσκοπτα και χωρίς να υποβάλλονται στο βασανιστήριο (συν τη δαπάνη) των επισκέψεων στα ελληνικά προξενεία, της νέας αίτησης και της αναμονής θετικής απάντησης;
Είναι φανερό ότι εκδικούνται με κάθε τρόπο τους πρώην απεργούς πείνας, που ρεζίλεψαν το ελληνικό κράτος με τον αγώνα τους. Αυτούς που έδωσαν έναν ηρωικό συλλογικό αγώνα προσπαθούν να τους διασπάσουν σε άτομα που ακόμα και για το στοιχειωδέστερο δικαίωμά τους θα πρέπει να πηγαινοέρχονται στις διάφορες αρχές, να υποβάλλονται σε ταλαιπωρία και σε έξοδα.
Ενόψει αυτής της κατάστασης, τα αιτήματα που και οι ίδιοι οι πρώην απεργοί πείνας έχουν διατυπώσει, είναι συγκεκριμένα:
– Να δοθεί στους μετανάστες που τίθενται σε καθεστώς «ανοχής» ειδική βεβαίωση νόμιμης διαμονής στην Ελλάδα.
– Να τους δοθεί άδεια για απεριόριστα ταξίδια στις χώρες καταγωγής τους, χωρίς καμιά επιπλέον γραφειοκρατική ή χρηματική επιβάρυνση.
– Να παραγραφούν όλες οι παλιές αποφάσεις απέλασης σε βάρος τους.
