Οποιος γνωρίζει τη γενικότερη κατάσταση του εργατικού συνδικαλισμού σήμερα και την κατάσταση που επικρατεί στις μοντέρνες εταιρίες υψηλής τεχνολογίας (εκεί που ο ατομικισμός και ο καριερισμός φτάνουν στο ζενίθ), μπορεί εύκολα να κατανοήσει πόσο δύσκολη υπόθεση είναι να στηθεί και να λειτουργήσει σωματείο σε μια εταιρία σαν την ΤΙΜ. Κι όμως, χάρη στη δουλειά κάποιων πρωτοπόρων, εδώ και δυο χρόνια στήθηκε σωματείο, λειτούργησε, συσπείρωσε κόσμο και έγινε καρφί στα μάτια των καπιταλιστών που διοικούν αυτή τη μεγάλη επιχείρηση.
Επί 13 χρόνια που λειτουργεί η ΤΙΜ (πρώην TELESTET) δεν υπογράφηκε επιχειρησιακή συλλογική σύμβαση εργασίας. Αυτός ήταν ο στόχος που έβαλε το νεοσύστατο σωματείο. Η εταιρία από τη μεριά της, αναγκασμένη να αποδεχτεί την πραγματικότητα της λειτουργίας συνδικαλιστικής οργάνωσης, έβαλε ως στόχο να μετατρέψει το σωματείο σε παράρτημα της διοίκησης και αν δεν το κατάφερνε (που δεν το κατάφερε), να το καταστήσει αναξιόπιστο στα μάτια των εργαζόμενων, εξαναγκάζοντάς το να υπογράψει μια διακοσμητική σύμβαση, που δεν θα έφερνε καμία ουσιαστική οικονομική βελτίωση για το μεγαλύτερο μέρος των εργαζόμενων, δεν θα έβαζε σε μια τάξη τις μισθολογικές ανισότητες και θα αναπαρήγαγε τη σημερινή κατάσταση διαίρεσης των εργαζομένων.
Υστερα από διαπραγματεύσεις που κράτησαν από τον Οκτώβρη του 2006 μέχρι το Γενάρη του 2007 και απέβησαν άκαρπες, το σωματείο, μη θέλοντας να συμβιβαστεί με την αδιαλλαξία της εταιρίας, προσέφυγε στον Οργανισμό Μεσολάβησης και Διαιτησίας. Η προσφυγή αυτή θεωρήθηκε casus belli από την ΤΙΜ η οποία, στην πρώτη κιόλας συνάντηση στον ΟΜΕΔ, «ανακάλυψε ξαφνικά» ότι η διοίκηση του σωματείου (με την οποία επί τόσους μήνες διαπραγματευόταν με τον πιο επίσημο τρόπο) είναι «ανυπόστατη» και «παράνομη». Ζήτησε, λοιπόν, διακοπή της διαδικασίας μεσολάβησης και ταυτόχρονα κατέθεσε αγωγή ενάντια στο σωματείο, με την οποία ζητά να ακυρωθούν όλες οι ενέργειες στις οποίες έχει προβεί!
Ο μεσολαβητής δεν πήρε απόφαση στη συγκεκριμένη συνάντηση. Ζήτησε υπομνήματα από τα δύο μέρη και θα αποφανθεί μάλλον μέσα στο Μάη. Ομως, το μείζον εδώ είναι η στάση της ΤΙΜ, που δείχνει το μοντέρνο πρόσωπο της εργοδοτικής τρομοκρατίας. Οι απειλές δεν έπιασαν, τα καλοπιάσματα δεν έπιασαν, οι εκβιασμοί δεν πέρασαν, έτσι μπαίνει μπροστά ένας εξοντωτικός δικαστικός αγώνας, με σκοπό να σπείρει τον τρόμο ανάμεσα στους εργαζόμενους. Να στείλει το μήνυμα ότι στο βιλαέτι που διοικούν αυτοί είναι ο νόμος και όποιου του αρέσει.
Το ΔΣ του σωματείου δηλώνει σε ανακοίνωσή του: «Αυτές οι κινήσεις δεν θα μας αποθαρρύνουν, δεν θα μας βγάλουν από τον δρόμο της προσπάθειας για μια ικανοποιητική συλλογική σύμβαση, ούτε θα μας κάνουν να παραιτηθούμε από την καθημερινή μας παρέμβαση για οποιοδήποτε μικρό και μεγάλο πρόβλημα των συναδέλφων. Δεν θα μας πτοήσουν ούτε τα υπονοούμενα για άλλες ενέργειες “παραδειγματισμού” μας. Αργά ή γρήγορα, και η ίδια η διοίκηση της ΤΙΜ θα καταλάβει ότι αυτές οι πρακτικές δεν θα περάσουν, ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος από το να κάτσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να δει με πραγματικά άλλο μάτι τα δίκαια αιτήματά μας και την υπογραφή συλλογικής σύμβασης».
«Θέλουμε να πιστεύουμε –καταλήγει η ανακοίνωση- ότι όλοι οι συνάδελφοι, είτε είναι σήμερα μέλη του Σωματείου είτε όχι, θα αντιληφθούν το παιχνίδι που παίζεται από την εταιρία στις πλάτες όλων μας. Οτι στη συνείδησή τους θα καταδικάσουν αυτές τις αντισυνδικαλιστικές μεθοδεύσεις, που θυμίζουν άλλες εποχές. Οτι θα πουν ένα σθεναρό ΟΧΙ στην προσπάθεια της διοίκησης να μας γυρίσει πίσω από τις “μαύρες μέρες” του καλοκαιριού του ’05, όταν (πριν τη συγκρότηση του Σωματείου) οργίαζε η ανασφάλεια και ο φόβος. Γι’ αυτό και σας καλούμε όλους σε ενότητα και συσπείρωση, σε συμμετοχή στις επόμενες συναντήσεις και ενέργειες του Σωματείου».
