Aπό τότε που οι συνταξιούχοι εναπέθεσαν τις ελπίδες τους στα αστικά δικαστήρια, γοητευμένοι από το τραγούδι γνωστών δικηγορικών Σειρήνων, που τους υπόσχονταν σίγουρη επιτυχία και άφθονα αναδρομικά, η μια πίκρα διαδέχεται την άλλη, καθώς βρίσκεται σε εξέλιξη μια αντισυνταξιουχική σκυλατοδρομία αστικών κυβερνήσεων και αστικών δικαστηρίων (με το ΣτΕ στην κεφαλή). Τελευταίο επεισόδιο αυτής της σκυταλοδρομίας είναι ο νόμος 4714/2020, στον οποίο εισήχθη (εκπρόθεσμα) σχετική τροπολογία.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, στην αιτιολογική έκθεση της τροπολογίας που κατέθεσαν υπουργοί της, ισχυριζόταν ψευδώς ότι «με την παρούσα ρύθμιση, συμφώνως με τα κριθέντα με τις προαναφερόμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Ακυρωτικού δικαστηρίου, καταβάλλονται ποσά (σ.σ. τα 900 εκατ. ευρώ)στους συνταξιούχους του ιδιωτικού τομέα που επιβλήθηκαν με τους παραπάνω νόμους και αίρεται με τον τρόπο αυτό το σωρευτικό αποτέλεσματων ανωτέρω μειώσεων και περικοπών στο βιοτικό επίπεδο των θιγομένων» (η έμφαση δική μας).
Ο κυβερνητικός ισχυρισμός, ότι με τα 900 εκατ. ευρώ αίρονται όλες οι μειώσεις που επιβλήθηκαν στις κύριες συντάξεις των συνταξιούχων του ιδιωτικού τομέα με τους μνημονιακούς νόμους 4051 και 4093 του 2012, είναι ψευδέστατος. «Βγάζει μάτια» η αποσιώπηση, στο σχετικό απόσπασμα της Αιτιολογικής Εκθεσης της τροπολογίας, τόσο του αντιασφαλιστικού νόμου 4387/2016, που πολιτογραφήθηκε ως νόμος Κατρούγκαλου, όσο και των τριών αποφάσεων, 1889, 1890 και 1891 της 4ης Οκτώβρη του 2019 της Ολομέλειας του ΣτΕ. Ιδού το σχετικό απόσπασμα: «Με τις υπ’ αρ. 1439/2020, 1440/2020, 1441/2020, 1442/2020 και 1443/2020 αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας, καθώς και με τις προγενέστερες υπ’ αρ. 2287/2015 και 2288/2015 του ως άνω Δικαστηρίου, κρίθηκε η συνταγματικότητα διατάξεων των νόμων 4051/2012 (Α’40) και 4093/2012 (Α’222)».
Σκόπιμα αποσιωπάται ο αντιασφαλιστικός νόμος Κατρούγκαλου, πρώτον γιατί με μερικά επουσιώδη μπαλώματα η κυβέρνηση Μητσοτάκη τον συγχώνευσε στο δικό της αντιασφαλιστικό νόμο 4670/2020 (νόμος Βρούτση). Δεύτερον, επειδή ο νόμος Κατρούγκαλου (Ν. 4387/2016) κρίθηκε ως συνταγματικός με τις τρεις αποφάσεις της Ολομέλειας του ΣτΕ (1889, 1890 και 1891), με δύο διαφοροποιήσεις: τη διάταξη του νόμου για τα ποσοστά αναπλήρωσης και τη διάταξη για τους συνταξιούχους των οποίων το άθροισμα της κύριας ή των κύριων συντάξεων με την επικουρική ξεπερνάει τα 1.300 ευρώ. Για την επισφράγιση του αντιασφαλιστικού νόμου Κατρούγκαλου και τις δύο επουσιώδεις διαφοροποιήσεις του ΣτΕ δείτε εδώ).
Οι αποφάσεις 1889, 1890 και 1891 της Ολομέλειας του ΣτΕ αποσιωπούνται, γιατί έκριναν το νόμο Κατρούγκαλου και τον επισφράγισαν ως συνταγματικό και γιατί ο επανυπολογισμός των συντάξεων -κύριων και επικουρικών- βασίστηκε στο επίπεδο που αυτές είχαν διαμορφωθεί στις 31 Δεκέμβρη του 2014, μετά το πετσόκομα που τους είχε γίνει με τις αντισυνταγματικές διατάξεις των νόμων 4051 και 4093 του 2012.
Για την οικονομία του χώρου και για το γεγονός, ότι και στις τρεις αποφάσεις του ΣτΕ, 1889, 1890 και 1891, που δημοσιεύτηκαν στις 4 Οκτώβρη του 2019, δικαιολογείται το πετσόκομμα των συντάξεων, παλιών και νέων, με τον αντιασφαλιστικό νόμο Κατρούγκαλου, θα παραθέσουμε αποσπάσματα μόνο από την απόφαση 1890:
«Ενόψει των ανωτέρω, αλλά και των αιτίων που αναφέρονται στην αιτιολογική έκθεση του νόμου και θέτουν σε διακινδύνευση τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος, αιτιολογείται κατ’ αρχήν, τόσο, γενικώς, η ανάγκη μεταρρυθμίσεως του υφισταμένου ασφαλιστικού συστήματος, η οποία δεν κωλύεται από την υποχρέωση συμμορφώσεως στις προαναφερόμενες 2287, 2288/2015 αποφάσεις της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας, όσο και, ειδικώς, ο επανυπολογισμός των συντάξεων των ήδη συνταξιούχων, ώστε να επωμισθούν και αυτοί και όχι μόνον οι νέοι συνταξιούχοι και οι νυν ασφαλισμένοι το βάρος της επιχειρούμενης μεταρρυθμίσεως, για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης και διαγενεακής ισότητας και αλληλεγγύης· δεδομένου ότι και αυτοί ωφελούνται εξ ίσου από την επιδιωκόμενη, με την επιχειρούμενη ασφαλιστική μεταρρύθμιση, διασφάλιση της βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος, τη διατήρηση δηλαδή της ικανότητάς του να χορηγεί συντάξεις στους υφιστάμενους και στους μελλοντικούς συνταξιούχους. Εξάλλου, ο νομοθέτης δεν εκωλύετο από τις 2287-2288/2015 αποφάσεις της Ολομελείας να προβεί σε νέες ρυθμίσεις ως προς το ύψος των συντάξεων».
Αυτά για την κύρια σύνταξη. Οσον αφορά την επικουρική σύνταξη διαβάζουμε:
«Συνεπώς, πρέπει να απορριφθούν ως αβάσιμα τα προβαλλόμενα ότι, κατά τον επανυπολογισμό των ήδη καταβαλλόμενων επικουρικών συντάξεων με τις διατάξεις του άρθρου 96 παρ. 4 του ν. 4387/2016 και της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ο νομοθέτης διατήρησε τις κριθείσες ως αντισυνταγματικές (με τις 2287, 2288/2015 αποφάσεις της Ολομέλειας του Συμβουλίου της Επικρατείας) περικοπές των συντάξεων που επιβλήθηκαν με τους νόμους 4051/2012 και 4093/2012, χωρίς να αιτιολογήσει τη σχετική επιλογή του, εφόσον, κατά τα ανωτέρω, η εν λόγω επιλογή αιτιολογείται επαρκώς στο πλαίσιο της επιχειρούμενης από αυτόν ασφαλιστικής μεταρρυθμίσεως» (η έμφαση δική μας).
Με αυτές τις τρεις αποφάσεις, λοιπόν, από τη μια επισφραγίστηκε ως συνταγματικός ο νόμος Κατρούγκαλου και από την άλλη δεν υπάρχει καμία περίπτωση το ΣτΕ να κάνει δεκτές τις αγωγές συνταξιούχων για διεκδίκηση αναδρομικών από τη δραστική περικοπή των κύριων και επικουρικών συντάξεων και των δώρων Πάσχα, Χριστουγέννων και επιδόματος αδείας, για την περίοδο από 11/5/2016, που δημοσιεύτηκε ο νόμος Κατρούγκαλου, και επ’ αόριστον.
Τον Σεπτέμβρη του 2019, όμως, υποβλήθηκαν 6.000 νέες ομαδικές προσφυγές στο ΣτΕ από δεκάδες χιλιάδες συνταξιούχους, που διεκδίκησαν αναδρομικά από την 1η Γενάρη του 2013 μέχρι τον Αύγουστο του 2019, από τη δραστική περικοπή συντάξεων (κύριων και επικουρικών), των δώρων Πάσχα και Χριστουγέννων και του επιδόματος αδείας. Οι συνταξούχοι παγιδεύτηκαν από τα δικηγορικά γραφεία που τους προέτρεψαν να κάνουν μαζικά προσφυγές, καθώς οι τρεις αποφάσεις του ΣτΕ δεν είχαν δημοσιευτεί ακόμη. Στις αποφάσεις αυτές αναφέρεται μεν ότι δημοσιεύτηκαν στις 4 Οκτώβρη του 2019, αλλά στην πραγματικότητα δημοσιεύτηκαν αργότερα, μιας και η διαδικασία της καθαρογραφής και των υπογραφών τους από τον πρόεδρο του ΣτΕ και τη γραμματέα παίρνει χρόνο. Πρόκειται για μια γραφειοκρατική διαδικασία που συνάμα εξυπηρετεί και διάφορες σκοπιμότητες.
Στις 14 Ιούλη του 2020, δημοσιεύτηκαν οι περιλήψεις των αποφάσεων 1439, 1440, 1441, 1442 και 1443 της Ολομέλεια του ΣτΕ. Η απόφαση 1439 διέρρευσε στην Τράπεζα Νομικών Πληροφοριών «Ισοκράτης» από την οποία τη βρήκαμε κι εμείς. Στο τέλος της απόφασης αναφέρεται ότι αυτή δημοσιεύτηκε στις 14 Ιούλη του 2020 που έγινε η δημόσια συνεδρίαση, όμως δεν έχει ακόμη δημοσιευτεί επίσημα στην ιστοσελίδα του ΣτΕ.
Με την απόφαση αυτή, που είναι η βασική και έχει δημοσιοποιηθεί, κρίθηκε πάλι ότι τόσο ο αντιασφαλιστικός νόμος Κατρούγκαλου όσο και ο επανυπολογισμός των κύριων και επικουρικών συντάξεων είναι συνταγματικοί. Παραθέτουμε ένα μεγάλο απόσπασμα αυτής της απόφασης, που αναφέρεται στο επανυπολογισμό των κύριων και επικουρικών συντάξεων:
Με την 1439/2020 απόφαση της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας, η οποία εκδόθηκε σε πιλοτική δίκη του άρθρου 1 παρ. 1 του ν. 3900/2010, κατόπιν αιτήσεως του Ε.Φ.Κ.Α., κρίθηκαν τα εξής:
α) Η θεσπισθείσα με τη διάταξη του άρθρου 14 παρ. 2 περ. α΄ του ν. 4387/2016 ρύθμιση της συνέχισης καταβολής των κύριων συντάξεων, όπως είχαν διαμορφωθεί την 31.12.2014, δηλαδή με τις μειώσεις που επήλθαν με τους ν. 4051/2012 και 4093/2012 για το χρονικό διάστημα από την έναρξη ισχύος του νόμου 4387/2016, δηλαδή από 12.5.2016 και εφεξής, είναι σύμφωνη με το Σύνταγμα και την ΕΣΔΑ, όπως κρίθηκε με την απόφαση 1891/2019 της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας. Οι εν λόγω μειώσεις, από τη δημοσίευση του ν. 4387/2016 και εφεξής, έχουν ως νόμιμο έρεισμα την ανωτέρω διάταξη του άρθρου 14 παρ. 2 περ. α΄ του τελευταίου αυτού νόμου, από το χρονικό δε αυτό σημείο και εφεξής (12.5.2016) είναι νόμιμες. Εξ άλλου, με την απόφαση 1890/2019 της Ολομελείας του Συμβουλίου της Επικρατείας (σκέψη20), κρίθηκε καταρχήν συνταγματικώς θεμιτή η εκ νέου κατ’ ουσίαν θέσπιση των ως άνω περικοπών στο πλαίσιο επανυπολογισμού και των επικουρικών συντάξεων….
Συνεπώς, οι εν λόγω μειώσεις δεν είναι νόμιμες για το χρονικό διάστημα από της θεσπίσεώς των μέχρι τη δημοσίευση του νόμου 4387/2016 (12.5.2016), ενόψει, όμως, του περιορισμού της ισχύος των αποτελεσμάτων που έθεσαν οι 2287-2288/2015 αποφάσεις της Ολομελείας του Δικαστηρίου, τη διαγνωσθείσα αντισυνταγματικότητα των επίμαχων διατάξεων των νόμων 4051/2012 και 4093/2012 και την διαπιστωθείσα αντίθεση αυτών προς το άρθρο 1 του Πρώτου Προσθέτου Πρωτοκόλλου, για χρονικά διαστήματα προγενέστερα του χρόνου δημοσιεύσεως των αποφάσεων αυτών (από της θεσπίσεως των εν λόγω μειώσεων μέχρι 10.6.2015) μπορούν να επικαλεσθούν μόνον όσοι έχουν ασκήσει ένδικα βοηθήματα μέχρι τη δημοσίευση των εν λόγω αποφάσεων (10.6.2015) (σ.σ. των αποφάσεων 2287 και 2288) – (Οι εμφάσεις δικές μας).
Διαπιστώνουμε, λοιπόν, ότι οι επανυπολογισμοί των συντάξεων με βάση τις συντάξεις που είχαν διαμορφωθεί την 31η Δεκέμβρη του 2014, μετά το κόψιμό τους με βάση τις αντισυνταγματικές διατάξεις των νόμων 4051 και 4093 του 2012, είναι αποδεκτοί και σύμφωνοι με το σύνταγμα. Ετσι, και με αυτή την απόφαση επαναβεβαιώνονται οι αποφάσεις 1889, 1890 και 1891 της Ολομέλειας του ΣτΕ.
Περαιτέρω, αποσαφηνίζεται ότι αναδρομικά για το κόψιμο των κύριων και επικουρικών συντάξεων από την 1η Γενάρη του 2013 μέχρι τις 10 Ιούνη του 2016 μπορούν να διεκδικήσουν μόνο αυτοί που είχαν υποβάλει αγωγές στα Διοικητικά Πρωτοδικεία. Θυμίζουμε ότι μέχρι τις 10 Ιούνη του 2015 είχαν υποβάλει αγωγές ελάχιστοι συνταξιούχοι.
Συνυπολογίζοντας αυτή τη διάταξη της απόφασης 1439, που είχε επαναληφθεί και στις αποφάσεις 2287 και 2288 του 2015, με τις τρεις αποφάσεις της Ολομέλειας του ΣτΕ, 1889, 1890 και 1891, που επισφράγισαν το νόμο Κατρούγκαλου ως συνταγματικό και έκριναν τους επανυπολογισμούς των κύριων και επικουρικών συντάξεων ως σύμφωνους με το σύνταγμα, μένει το μικρό διάστημα των 11 μηνών από 11/6/2015 μέχρι 11/5/2016 που μπορούν οι συνταξιούχοι να διεκδικήσουν αναδρομικά για τις κύριες και επικουρικές συντάξεις.
Στα δώρα και το επίδομα αδείας, που σε πρώτη φάση μειώθηκαν δραστικά και στη συνέχεια κόπηκαν τελείως (με το μνημονιακό νόμο 4093/2012) δε γίνεται καμιά αναφορά στις τρεις αποφάσεις του 2019, (1889, 1890 και 1891), ούτε και στην απόφαση 1439/2020, γιατί και αν ακόμη δικαιώνονταν από το ΣτΕ οι συνταξιούχοι του ιδιωτικού τομέα, δε θα ήταν υποχρεωμένοι οι ασφαλιστικοί φορείς να καταβάλουν τα δώρα και το επίδομα αδείας, γιατί απλούστατα οι απαιτήσεις αυτές παραγράφονται στη διετία (ενώ οι απαιτήσεις για αναδρομικά στις συντάξεις παραγράφονται στην πενταετία).
Ενώ οι δικηγόροι που ασχολούνται με την εκδίκαση προσφυγών στο ΣτΕ και οι συνδικαλιστές των συνταξιουχικών οργανώσεων γνωρίζουν αυτές τις διατάξεις, παγιδεύουν τους συνταξιούχους και τους παρακινούν να κάνουν προσφυγές στο ΣτΕ ακόμη και μετά τις πέντε αποφάσεις της Ολομέλειάς του (1439, 1440, 1441, 1442, και 1443 της 14ης Ιούλη του 2020) ή και στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, αφαιμάζοντας τα πενιχρά οικονομικά τους που τόσο τα έχουν ανάγκη για να καλύψουν άλλες «τρύπες». Οι συνταξιούχοι, έχοντας χάσει την πίστη στην ανάγκη ανάπτυξης δυνατού εργατικού κινήματος, υποκύπτουν στις προτροπές των δικηγορικών γραφείων και των συνδικαλιστικών ηγεσιών των συνταξιουχικών οργανώσεων και αποδέχονται να κάνουν νέες προσφυγές, για μια ακόμη φορά.
Το δίκαιο της κεφαλαιοκρατίας
Πολλές φορές έχουμε αναφέρει, ότι το ΣτΕ ιστορικά υπερασπιζόταν το δίκαιο του μονάρχη, που σήμερα έχει εξελιχθεί σε δίκαιο της αστικής τάξης. Αυτός ο ισχυρισμός μας δεν είναι αυθαίρετος. Η σωρεία των αποφάσεων του ΣτΕ, σε επίπεδο Τμημάτων και σε επίπεδο Ολομέλειας, τον επιβεβαιώνει.
Ιδιαίτερα προκλητικές, υπερασπιστικές των συμφερόντων της αστικής τάξης και του συστήματός της, είναι οι εισαγωγικές σκέψεις που διατυπώνουν στις αποφάσεις τους οι δικαστές του ΣτΕ, οι οποίοι δέχονται ως θέσφατα τους ισυρισμούς των αστικών κυβερνήσεων για τα δημόσια οικονομικά, για το δημόσιο συμφέρον και για τη βιωσιμότητα του ασφαλιστικού συστήματος. Δεν είδαμε ποτέ τους δικαστές του ΣτΕ να αναφέρονται στην καταλήστευση των ασφαλιστικών ταμείων εδώ και δεκαετίες, ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 1950, με το νόμο του Μαρκεζίνη, σύμφωνα με τον οποίο το αστικό κράτος εκμεταλλευόταν άτοκα τα αποθεματικά τους και τα έδινε ως δανεικά κι αγύριστα σε καπιταλιστές, στο όνομα της… ανάπτυξης. Ούτε διαβάσαμε την παραμικρή κριτική από τους δικαστές του ΣτΕ για τις αστικές κυβερνήσεις και την τεράστια αφαίμαξη των αποθεματικών της Κοινωνικής Ασφάλισης με τους μνημονιακούς νόμους. Αντίθετα, τους βλέπουμε να υιοθετούν τους κάλπικους ισχυρισμούς των κυβερνήσεων για την ανάγκη συνεχών περικοπών στις συντάξεις, στο όνομα της δήθεν δίκαιης κατανομής των βαρών και της δήθεν βιωσιμότητας του ασφαλιστικού συστήματος.
Ενώ η εργατική τάξη είναι η μοναδική παραγωγός τάξη του πλούτου, τον οποίον καρπώνεται η αστική τάξη, μέσω της αρπαγής της παραγόμενης υπεραξίας, η αστική τάξη και οι κυβερνήσεις όλων των χρωμάτων, που είναι οι πολιτικοί της εκπρόσωποι, θεωρούν ότι οι εργαζόμενοι, πέραν της υπεραξίας που παράγουν, πρέπει να καταβάλλουν και ασφαλιστικές εισφορές, για να πάρουν μια ισχνή σύνταξη, την οποία συνεχώς τους πετσοκόβουν.
Αυτή τη λογική αναπαράγουν και οι δικαστές του ΣτΕ στις αποφάσεις τους. Στη σκέψη 11 της απόφασης 1889/4.10,2019, βάζουν ως προϋπόθεση την (προ)καταβολή ασφαλιστικής εισφοράς για την καταβολή στους εργαζόμενους σύνταξης γήρατος, ασθένειας ή αναπηρίας. Γράφουν: «Το Σύνταγμα, με το άρθρο 22 παρ. 5, κατοχυρώνει το θεσμό της κοινωνικής ασφαλίσεως των εργαζομένων και ανάγει τη μέριμνα για την προαγωγή του σε σκοπό του Κράτους. Βασικό περιεχόμενο της εν λόγω ασφαλίσεως αποτελεί η, έναντι καταβολής εισφοράς, προστασία του ασφαλισμένου από την επέλευση κινδύνων (γήρατος, ασθένειας, αναπηρίας, κ.λπ.), οι οποίοι αναιρούν την ικανότητά του να εργάζεται (ασφαλιστικοί κίνδυνοι) και, συνακόλουθα, τείνουν να υποβαθμίσουν τις συνθήκες διαβιώσεώς του».
Είναι θέσφατο, λοιπόν, και για τους δικαστές του ΣτΕ η καταβολή ασφαλιστικών εισφορών για την οποιαδήποτε ασφαλιστική κάλυψη των εργαζόμενων. Θέσφατο είναι και το δικαίωμα των αστικών κυβερνήσεων να κάνουν διαχρονικά αφαίμαξη των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων, στο όνομα της περιβόητης βιωσιμότητάς τους.
Για να νομιμοποιήσουν τη συνεχή αφαίμαξη των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων και το γεγονός ότι οι καπιταλιστές, μαζικά, δεν αποδίδουν τις ασφαλιστικές εισφορές, οι δικαστές του ΣτΕ λένε χοντρά ψέματα, όπως ότι οι ασφαλιστικές εισφορές των εργαζόμενων υπολογίζονται επί των μειωμένων αποδοχών. Γράφουν στη 2η σκέψη της ίδιας απόφασης: «Το γεγονός αυτό σε συνδυασμό με τις χαμηλότερες αμοιβές των μισθωτών, επί των οποίων υπολογίζονται οι εισφορές, υπονομεύει περισσότερο την οικονομική βιωσιμότητα του συστήματος».
Ομως, όπως πολλές φορές έχουμε γράψει, οι ασφαλιστικές εισφορές των εργατών και των άλλων εργαζόμενων υπολογίζονται με βάση τους μισθούς και τα μεροκάματα των κλαδικών συμβάσεων και όχι με βάση τους καταβαλλόμενους μισθούς και μεροκάματα. Θυμίζουμε ότι στην πρώτη φάση της πανδημίας του κοροναϊού, ο Βρούτσης δοκίμασε να υπολογίσει τις ασφαλιστικές εισφορές των εργατών πάνω στο προνοιακό βοήθημα των 534 ευρώ το μήνα (δινόταν στους εργάτες που είχαν ανασταλεί οι συμβάσεις εργασίας). Η προσπάθειά του έμεινε σε επίπεδο ανακοινώσεων. Οταν δημοσίευσε τις σχετικές αποφάσεις στο ΦΕΚ, οι ασφαλιστικές εισφορές υπολογίζονταν πάνω στο μεροκάματο και στους μισθούς που προβλέπονται από τις κλαδικές συμβάσεις, γιατί απλούστατα οτιδήποτε το διαφορετικό απαγορεύεται από την ισχύουσα νομοθεσία και νομολογία.
Εχουμε αποδείξει, βασιζόμενοι σε στοιχεία του ίδιου του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ παλαιότερα, του ΕΦΚΑ τώρα, που προέρχονται από την ανάλυση των Αναλυτικών Περιοδικών Δηλώσεων, ότι ακόμη και στην περίοδο της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης, τα έσοδα του ΙΚΑ και των ασφαλιστικών ταμείων είναι σχετικά υψηλά, όμως όλες οι αστικές κυβερνήσεις (πράσινες, πρασινογάλαζες, ρόζ, γαλάζιες) κάνουν τα στραβά μάτια στην ασυδοσία των καπιταλιστών, επιτρέποντάς τους να μην καταβάλλουν τις ασφαλιστικές εισφορές, χωρίς την παραμικρή, διοικητική και ποινική κύρωση. Ετσι, τα χρέη των καπιταλιστών στα ασφαλιστικά ταμεία έχουν εκτιναχτεί στα 36,31 δισ. ευρώ (σύμφωνα με την πρώτη τριμηνιαία έκθεση του 2020 του Κέντρου Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών – ΚΕΑΟ). Γι’ αυτό το τεράστιο σκάνδαλο, που οι δικαστές του ΣτΕ καμώνονται πως δε γνωρίζουν, δείτε ενδεικτικά εδώ και εδώ.
Πετσόκομμα και στα αναδρομικά
Οπως είδαμε, σύμφωνα με όλες τις αποφάσεις του ΣτΕ από το 2015 μέχρι σήμερα, οι συνταξιούχοι που έκαναν αγωγές μετά τις 10 Ιούνη του 2015 (όταν δημοσιεύτηκαν οι αποφάσεις 2287 και 2288) δικαιούνται αναδρομικά για το κόψιμο κύριων και επικουρικών συντάξεων.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, όμως, αποφάσισε να δώσει αναδρομικά μόνο για το κόψιμο των κύριων συντάξεων, εξαιρώντας αυθαίρετα τα αναδρομικά για τις επικουρικές συντάξεις. Ισχυρίζεται δε ψευδώς, ότι θα δώσει αναδρομικά σε όλους τους συνταξιούχους, ενώ στην πραγματικότητα θα δώσει μόνο στους συνταξιούχους που η σύνταξή τους, όταν κόπηκε με το μνημονιακό νόμο 4093/2012, ήταν μεγαλύτερη από 1.000 ευρώ το μήνα.
Ετσι, εξαιρεί τους συνταξιούχους που ανήκουν στην εργατική τάξη, αυτήν που –δε θα κουραστούμε να το τονίζουμε- είναι η μοναδική παραγωγός του πλούτου. Δείγμα κι αυτό του ταξικού μίσους που τρέφουν ο Μητσοτάκης και οι όμοιοί του για την τάξη που όταν σπάσει τις αλυσίδες της καπιταλιστικής σκλαβιάς, θα τους στείλει στο νεκροταφείο της Ιστορίας.
Οπως αναφέραμε παραπάνω, τον Σεπτέμβρη του 2019 υποβλήθηκαν μαζικά στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθήνας αγωγές από χιλιάδες συνταξιούχους διεκδικώντας τα αναδρομιά. Στη συνέχεια, η υπόθεση έφθασε στο ΣτΕ και τότε έκανε παρέμβαση και ο ΕΦΚΑ. Στα έγγραφα που κατέθεσε ισχυρίστηκε ότι η δαπάνη για την πληρωμή των αναδρομικών του 11μήνου (11/6/2015 με 11/5/2016) ανέρχεται σε 3.9 δισ. ευρώ. Τότε, οι δικηγόροι των συνταξιούχων αντέκρουσαν τους ισχυρισμούς του ΕΦΚΑ, υποστηρίζοντας ότι η εκτίμηση είναι φουσκωμένη, με στόχο να επηρεάσει τους δικαστές του ΣτΕ για να απορρίψουν τις αγωγές των συνταξιούχων. Ετσι, παραμένει το ερώτημα: πόση είναι τελικά η συνολική δαπάνη του 11μήνου για την καταβολή των αναδρομικών από το κόψιμο κύριων και επικουρικών συντάξεων;
Παραπέρα, ο Μητσοτάκης είπε στη Βουλή και ο Πέτσας το επανέλαβε στο pressroom, ότι η καταβολή των αναδρομικών θα γίνει εφάπαξ. Αν είναι έτσι, τότε γιατί στην τροπολογία προβλέπεται η έκδοση υπουργικής απόφασης, με την οποία θα «ρυθμίζονται ο τρόπος, η διαδικασία και οι λεπτομέρειες καταβολής των προς επιστροφή ποσών, η οποία ολοκληρώνεται εντός έξι (6) μηνών από τη δημοσίευση του παρόντος»;
Τέλος με την απόφαση αυτή η κυβέρνηση Μητσοτάκη βάζει ταφόπλακα σε όλες τις μελλοντικές διεκδικήσεις των συνταξιούχων για την 11μηνη περίοδο. Αναφέρει η τροπολογία που ψηφίστηκε:
«Με την καταβολή των ποσών της παρ. 1 οι αξιώσεις των συνταξιούχων των οργανισμών κοινωνικής ασφάλισης για ποσά που αντιστοιχούν σε περικοπές, μειώσεις και καταργήσεις κύριων, επικουρικών συντάξεων, επιδομάτων αδείας και εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα,
κατά το χρονικό διάστημα από 11.6.2015 έως τη δημοσίευση του ν. 4387/2016 δυνάμει των νόμων 4051/2012 και 4093/2012, αποσβέννυνται»!
