Σήμερα, στις 9 το πρωί, το Εφετείο του Παρισιού αποφάσισε την αποφυλάκιση του λιβανέζου επαναστάτη κομμουνιστή Ζορζ Ιμπραχήμ Αμπνταλλά, μετά από 41 χρόνια φυλάκισης.
Στρατιωτικο αεροπλανο θα τον μεταφερει στο αεροδρόμιο Ρουασί απ’ όπου θα φύγει με κανονική πτήση για τον Λίβανο.
Είναι νίκη! Νίκη του κινήματος αλληλεγγύης, αλλά περισσότερο νίκη του ίδιου του συντρόφου Ζορζ, που όλα αυτά τα χρόνια παρέμεινε αλύγιστος, βράχος, αρνούμενος να προσκυνήσει, να καταδικάσει τις ιδέες του, να αρνηθεί την Παλαιστινιακή Επανάσταση, στην οποία αυτός -ένας Λιβανέζος- συμμετείχε με όλο του το είναι.
Παραθέτουμε την ανακοίνωση της Ενιαίας Καμπάνιας για την Απελευθέρωση του Georges Ibrahim Abdallah:
Νίκη ή νίκη!
Ο Georges Abdallah είναι ελεύθερος! Η Παλαιστίνη θα νικήσει!
«Παντού όπου ανθίζει η ελπίδα και προβάλλει η αξιοπρέπεια, στο φόντο υπάρχει πάντα η μακρά πορεία της αντίστασης. Να αντιστέκεσαι και να αντιστέκεσαι ξανά, μέχρι να αλλάξουν οι συσχετισμοί δύναμης!»
— Georges Abdallah, Απρίλιος 2009
Αγαπητοί φίλοι, αγαπητοί σύντροφοι,
Η 17η Ιουλίου 2025 θα μείνει για πάντα χαραγμένη με κόκκινη πέτρα, με κόκκινο τρίγωνο, ως μια ιστορική ημέρα με μια ιστορική απόφαση απελευθέρωσης: αυτή του αγωνιστή, μαχητή και αντιστασιακού Georges Abdallah, ο οποίος θα είναι ελεύθερος στις 25 Ιουλίου!
Μετά από πάνω από 40 χρόνια φυλάκισης, το Εφετείο του Παρισιού διέταξε σήμερα την αποφυλάκιση του συντρόφου μας Georges Abdallah. Χρόνια ολόκληρα, μήνα με τον μήνα, μέρα με τη μέρα, ξεκινώντας από λίγες δεκάδες και φτάνοντας σε χιλιάδες, φωνάζαμε το όνομά του σε όλη τη Γαλλία και πλέον και διεθνώς, απαιτώντας όλο και πιο δυναμικά την απελευθέρωσή του και την επιστροφή του στη γενέτειρά του.
Σήμερα αυτό έγινε πραγματικότητα: για τη νίκη ή για τη νίκη! Γι’ αυτό, ναι, και σήμερα ακόμη, ας φωνάξουμε το όνομά του, το όνομά του, ως σύμβολο ενός αδιάκοπου αγώνα, αδιάσειστης αντίστασης και νικηφόρας μάχης!
Ναι, Georges Abdallah, και σήμερα, ημέρα της νίκης, της δικής σου νίκης, της δικής μας νίκης, φωνάζουμε το όνομά σου όπως το φωνάζαμε όλα αυτά τα χρόνια!
Φωνάζουμε το όνομά σου, Georges Abdallah, εσένα του άραβα κομμουνιστή, εχθρού του ιμπεριαλισμού, του καπιταλισμού, του σιωνισμού και των αντιδραστικών αραβικών κρατών!
Φωνάζουμε το όνομά σου, Georges Abdallah, εσένα του επαναστάτη που πάντα διακήρυττες και εφάρμοζες ότι η μόνη έντιμη στάση είναι να στέκεσαι έξω από τη “συναίνεση” των ισχυρών αυτού του κόσμου!
Φωνάζουμε το όνομά σου, Georges Abdallah, εσένα του διεθνιστή για μια ολόκληρη ζωή, δεσμευμένου στον αγώνα για το τέλος της αποικιοκρατίας και της εκμετάλλευσης σε όλο τον κόσμο, και υποστηρικτή των λαών που μάχονται ενάντια σε κάθε μορφή καταπίεσης!
Φωνάζουμε το όνομά σου, Georges Abdallah, εσένα του ιστορικού μαχητή της παλαιστινιακής υπόθεσης, που πολέμησες ενάντια στην εισβολή του σιωνιστικού καθεστώτος στον Λίβανο και δεν έπαψες ποτέ να στέκεσαι στο πλευρό του παλαιστινιακού λαού και της ηρωικής του αντίστασης για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης – ολόκληρης της Παλαιστίνης!
Φωνάζουμε το όνομά σου, Georges Abdallah, εσένα του αντιστασιακού που έπεσες στα χέρια του εχθρού, φυλακισμένου στη Γαλλία εδώ και πάνω από 40 χρόνια, αιχμάλωτου από την πρώτη στιγμή μιας κρατικής υπόθεσης – μιας πολιτικο-αστυνομικής μηχανορραφίας που οργανώθηκε από το γαλλικό κράτος σε συνεργασία με τις αιώνιες εντολές των ΗΠΑ και του Ισραήλ – ζωντανού συμ,βόλου της ιμπεριαλιστο-σιωνιστικής πολιτικής μαζικής φυλάκισης αγωνιστών της παλαιστινιακής υπόθεσης και, ευρύτερα, των επαναστατών!
Φωνάζουμε το όνομά σου, Georges Abdallah, εσένα του ξεχωριστού κρατούμενου που ενσάρκωσες και εφάρμοσες την αρχή κάθε επαναστάτη, ότι «η μεταμέλεια σημαίνει να γίνεις όμηρος του παρελθόντος σου και να μην έχεις ούτε παρόν ούτε μέλλον».
Φωνάζουμε το όνομά σου και, μαζί του, όλα τα φλεγόμενα ονόματα της αντίστασης και της ελευθερίας. Και σήμερα, όλοι εμείς, οι σύντροφοί σου, στεκόμαστε στο πλευρό σου για να φωνάξουμε μαζί σου, την ώρα της απελευθέρωσής σου, όχι πια μόνο την κραυγή της οργής μας, αλλά και την κραυγή της νίκης – της δικής σου νίκης, της δικής μας νίκης!
Αυτή η νίκη, Georges Abdallah, είναι πρωτίστως δική σου — καρπός όλων αυτών των χρόνων αντίστασης, αυτοθυσίας, αποφασιστικότητας να μην εγκαταλείψεις τίποτα, να μη λυγίσεις, να μη δειλιάσεις, να μη μετανιώσεις ούτε να προδώσεις, να συνεχίσεις να διεκδικείς, να αντιμετωπίζεις, να στέκεσαι όρθιος. Να συνεχίσεις ακούραστα να μάχεσαι και να αντιστέκεσαι, γιατί εσύ καλύτερα απ’ όλους γνωρίζεις και ενσαρκώνεις αυτό που λες: «Η Αντίσταση είναι ο νόμος της ύπαρξης!».
Αυτή η νίκη είναι δική σου αλλά και όλων αυτών των δυνάμεων που σε στήριξαν από τις πρώτες μέρες, ήδη από το 2005 — τιμή σε όλους και όλες, και ιδιαίτερα σε εκείνους που έφυγαν πρόωρα, μα των οποίων η αγωνιστική αφοσίωση υπήρξε εξαιρετικά καθοριστική σε αυτόν τον μακροχρόνιο αγώνα — μέχρι και τις πιο πρόσφατες γενιές υποστηρικτών που συνειδητά εντάχτηκαν στο δικό σου, στο δικό μας αγώνα, σε όλα τα μέτωπα και σε όλες τις μάχες μέχρι την πλήρη και άνευ όρων απελευθέρωσή σου.
Αυτή η νίκη είναι και νίκη μιας Ενιαίας Καμπάνιας που από το 2015 κατάφερε, με την πάροδο των ετών, να ενσαρκώσει στην πράξη τον σκοπό και το σύνθημά της — να ενισχυθεί αριθμητικά, να δυναμώσει σε ένταση και τελικά να συντονίσει την υποστήριξη και τη μαζική κινητοποίηση σε εθνικό και διεθνές επίπεδο. Και να πετύχει — όπως ζητούσες στις δηλώσεις σου — να επηρεάσει τον συσχετισμό δυνάμεων και να σπάσει το φράγμα της φυλάκισής σου, φέρνοντάς σε στο προσκήνιο ως αυτό που ακόμη και η ίδια η δικαιοσύνη αποκαλούσε πια: «ένας ενοχλητικός κρατούμενος».
Μέσα από την απελευθέρωσή σου, τιμάται σήμερα η νίκη ολόκληρης της παλαιστινιακής, λιβανέζικης και γενικότερα της περιφερειακής και διεθνούς Αντίστασης, η οποία, όπως κι εσύ, δεν ύψωσε ποτέ και δεν θα υψώσει ποτέ λευκή σημαία, παρά τα χρόνια καταπίεσης και καταστολής. Αντίθετα, στέκεται ακλόνητη, με τη βεβαιότητα που αντλείται από την ίδια την ιστορική αισιοδοξία που χαρακτηρίζει όλους τους επαναστάτες σαν κι εσένα: «Οπως πάντα, οι εγκληματικές αντιδραστικές εξουσίες πιστεύουν ότι με τον χρόνο όλα εξασθενούν, ξεφουσκώνουν και ίσως εξαφανίζονται. Και όμως κάνουν λάθος — πάντα έκαναν λάθος. (…) Η αντίσταση παραμένει άθικτη, θρεμμένη από μια ανεξάντλητη λαϊκή και αλληλέγγυα ορμή». Γιατί, όπως το ξέρουμε όλοι μαζί σου: «Σύντροφε, αν πέσεις, ένας σύντροφος θα ξεπροβάλει από τις σκιές να πάρει τη θέση σου!».
Μέσα από την απελευθέρωσή σου, τιμάται επίσης η αντίσταση όλων εκείνων των αδάμαστων ηρώων που βρίσκονται φυλακισμένοι στα σιωνιστικά μπουντρούμια, στα κελιά απομόνωσης στο Μαρόκο, στην Τουρκία, στην Ελλάδα, στις Φιλιππίνες και αλλού στον κόσμο· αυτοί οι πρωτοπόροι των αγώνων ενάντια στην καθεστηκυία τάξη, αυτές οι πραγματικές πρωτοπορίες του αγώνα.
Ακόμη ευρύτερα, αυτή η ένδοξη ημέρα είναι και θα παραμείνει, παντού στη Γαλλία και σε όλο τον κόσμο, μια νίκη όλων εκείνων που, όπως εσύ, όπως εμείς, διακηρύσσουν πως έχουμε δίκιο να εξεγειρόμαστε· πως ένας άλλος κόσμος είναι εφικτός, και πως για να γεννηθεί αυτό το άλλο μέλλον, απαλλαγμένο από την καταπίεση και την εκμετάλλευση, ο αγώνας μας οφείλει να είναι και να παραμένει αντι-ιμπεριαλιστικός, αντικαπιταλιστικός, αντι-αποικιοκρατικός, αντισιωνιστικός, αντιφασιστικός, ενάντια στην αντίδραση και πάντα στο πλευρό των καταπιεσμένων λαών και εθνών που αγωνίζονται για την απελευθέρωσή τους.
Ναι, σήμερα, γιορτάζουμε την απελευθέρωσή σου με τις ιαχές της νίκης, αλλά δεν ξεχνάμε και την οργή μας απέναντι στους δημίους σου και αυτή την κρατική εκδίκηση που αναγκάστηκες να αντιμετωπίσεις πίσω από τους τοίχους των φυλακών. Μια εκδίκηση για την οποία η πολιτική εξουσία δεν σταμάτησε ποτέ να παραβιάζει τους δικούς της κανόνες, να ποδοπατά το ίδιο της το δίκαιο, με διαρκείς διαδικαστικές ακυρότητες, με αλλαγές κατηγοριών, με παραβιάσεις κρατικών δεσμεύσεων ήδη από το 1985, με κατασκευασμένες αποδείξεις και νέες κατηγορίες· για να καταδικάσει τελικά έναν άνθρωπο σε ισόβια χωρίς καμία αποδεικτική βάση, μετά από μόλις εβδομήντα λεπτά διαβούλευσης.
Δεν ξεχνάμε την οργή μας απέναντι στις αμερικανικές και σιωνιστικές παρεμβάσεις και πιέσεις στα ανώτερα επίπεδα του κράτους και της γαλλικής Δικαιοσύνης· δεν ξεχνάμε την οργή μας για τα Μέσα εκτέλεσης εντολών, που από την αρχή αυτής της υπόθεσης οργάνωσαν προσεκτικά την επικοινωνιακή καμπάνια δαιμονοποίησής σου και στη συνέχεια την εκκωφαντική σιωπή επί τόσα χρόνια, απαραίτητη για να υποστηριχτεί αυτή η καταδίκη σε πραγματικά ισόβια.
Δεν ξεχνάμε την οργή μας για όλους εκείνους τους ψευδο-προοδευτικούς και τους υποτιθέμενους υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που – ντροπή τους – όπως και σήμερα απέναντι στη σιωνιστική γενοκτονική βαρβαρότητα, προτίμησαν να κοιτάξουν αλλού όλα αυτά τα χρόνια. Που στο όνομα των υποκριτικών αρχών τους και της “καθαρής” συνείδησής τους, επέλεξαν, μέσω της διαρκούς απραξίας και της εκκωφαντικής απουσίας τους, να ταχτούν με το μέρος του κράτους και του κατασταλτικού του μηχανισμού, αντί να στηρίξουν ενεργά και ειλικρινά τις δυνάμεις που αγωνίζονται πραγματικά επί του πεδίου.
Georges Abdallah, υπήρξες πάντα η πυξίδα μας, η Παλαιστίνη, για να ξεχωρίζουμε το επαναστατικό και προοδευτικό από το αντίθετό του. Και απόψε, ξανά, τα στρατόπεδα είναι ξεκάθαρα διαχωρισμένα. Τιμή σε όλους εκείνους – και ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια, όπως εσύ ο ίδιος αποκαλείς – που κινητοποιήθηκαν μέχρι και την τελευταία στιγμή. Που, παρά τη φίμωση και την καταστολή, επιστράτευσαν το όπλο της αλληλεγγύης και φρόντισαν να ξεφυτρώσουν χιλιάδες πρωτοβουλίες παντού, κάθε στιγμή, για την απελευθέρωσή σου.
Αυτό το λαϊκό και αλληλέγγυο ρεύμα για την απελευθέρωσή σου, που τίποτα δεν μπόρεσε να συγκρατήσει, υποστηριζόμενο από όλα τα τμήματα της Ενιαίας Καμπάνιας και όλες τις συλλογικότητες και επιτροπές στήριξης, ήταν πάντα αδιαχώριστο από την αμέριστη υποστήριξή μας στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του παλαιστινιακού λαού και στην αντίσταση των λαών του Λιβάνου, της Υεμένης και όλων των καταπιεσμένων λαών.
Ναι λοιπόν, απόψε γιορτάζουμε μία νίκη, τη δική σου νίκη, τη δική μας νίκη· αλλά ταυτόχρονα αναλαμβάνουμε εκ νέου δέσμευση, μέσα από την απελευθέρωσή σου, να συνεχίσουμε τον αγώνα της ζωής σου: για μια ελεύθερη Παλαιστίνη από τη θάλασσα μέχρι τον Ιορδάνη, στηρίζοντας τη φλόγα της ηρωικής μαχόμενης Αντίστασής της, την Ιντιφάντα και τα «Ανθη και τα Λιονταράκια της Παλαιστίνης», για το δικαίωμα επιστροφής όλων των Παλαιστινίων προσφύγων και για την αυτοδιάθεση, ενάντια στον ιμπεριαλισμό, στον σιωνισμό και στα αντιδραστικά αραβικά καθεστώτα.
Ο αγώνας για την απελευθέρωσή σου μάς δίδαξε: «Σίγουρα υπάρχει χώρος για ένα άλλο και για άλλα μέλλοντα», αλλά με βάση τις εμπειρίες του παρελθόντος και αυτή τη σημαδιακή μέρα, μάθαμε επίσης πως είναι καθήκον μας να συμβάλουμε ώστε να τα κάνουμε πράξη, μέσα από τις πράξεις και τις δεσμεύσεις μας.
«Φυσικά, η αλλαγή θα πάρει χρόνο και σίγουρα θα υπάρξουν αναταράξεις εδώ κι εκεί. Όμως η κατεύθυνση του ανέμου είναι ήδη καλά χαραγμένη».
— Georges Abdallah
Χρόνο με τον χρόνο, γίναμε όλο και περισσότεροι που ακολουθούμε αυτή την κατεύθυνση από την οποία τίποτα πλέον δεν θα μας κάνει να παρεκκλίνουμε. Αυτή η κατεύθυνση έχει ένα όνομα: Η Παλαιστίνη θα ζήσει, η Παλαιστίνη θα νικήσει! Για τη νίκη ή τη νίκη!
Η στήριξη στην Παλαιστίνη δεν είναι έγκλημα!
«Οι παλαιστινιακές λαϊκές μάζες και οι επαναστατικές πρωτοπορίες τους μπορούν πάντα και πρέπει πάντα να βασίζονται στην κινητοποίησή μας και την ενεργή αλληλεγγύη μας!
Είθε να ανθίσουν χίλιες πράξεις αλληλεγγύης υπέρ της Παλαιστίνης και της ηρωικής της Αντίστασης!
Μαζί, σύντροφοι, μόνο μαζί θα νικήσουμε!»
Παρίσι, 17 Ιουλίου 2025
Ενιαία Καμπάνια για την Απελευθέρωση του Georges Ibrahim Abdallah
