Μεταφράσαμε και δημοσιεύουμε μια ακόμα εύστοχη πολιτική ανάλυση του καθηγητή Δρ. Μόχσεν Μοχάμαντ Σάλεχ, γενικού διευθυντή του εγκατεστημένου στη Βηρυττό Al-Zaytouna Centre for Studies and Consultations. Ο καθηγητής Σάλεχ αναφέρεται στην κατάσταση στη Γάζα, στο Ισραήλ και στον κόσμο και παρουσιάζει δεκατρείς δείκτες που δείχνουν ότι ο πόλεμος της σιωνιστικής οντότητας ενάντια στην Παλαιστινιακή Αντίσταση διεξάγεται πλέον σε δανεικό χρόνο.
Του καθηγητή Δρ. Μόχσεν Μοχάμαντ Σάλεχ
Δεκατρία σημάδια δείχνουν ότι ο πόλεμος στη Λωρίδα της Γάζας (ΛΓ), ο οποίος έχει διαρκέσει περισσότερο από έξι μήνες, διεξάγεται τώρα σε δανεικό χρόνο. Οι ισραηλινές δυνάμεις δεν έχουν εκπληρώσει τους στόχους τους και υπάρχει αυξανόμενη πίεση για τον τερματισμό του πολέμου.
Η απόσυρση του ισραηλινού στρατού από την περιοχή της Χαν Γιούνις στις 7.4.2024, αφού απέτυχε στους στόχους του, όπως ανέφερε η Χααρέτζ, είναι ένα ακόμα σημάδι των συσσωρευόμενων οπισθοχωρήσεων και των προκλήσεων στο πεδίο, όπου η Χαμάς και οι άλλες αντιστασιακές οργανώσεις επιμένουν να κρατούν το έδαφός τους, προκαλώντας σημαντικά πλήγματα στις ισραηλινές δυνάμεις. Η πιο πρόσφατη επιχείρηση ήταν η Επιχείρηση Αλ-Ζάνα στις 6.4.2024, η οποία, σύμφωνα με τις δυνάμεις της Αντίστασης, είχε ως αποτέλεσμα την απώλεια 14 ισραηλινών στρατιωτών, με άλλους 18 τραυματίες και τρία άρματα μάχης κατεστραμμένα, επιταχύνοντας περαιτέρω την υποχώρηση του ισραηλινού στρατού από τη Χαν Γιούνις.
Βέβαια, τα σημάδια ότι αυτός ο πόλεμος διεξάγεται σε «δανεικό χρόνο» δεν δείχνουν απαραίτητα ένα επικείμενο σταμάτημα του πολέμου, αντίθετα, δείχνουν ότι ο πόλεμος έχει χάσει τη λογική και τη βιωσιμότητά του, με αποτέλεσμα να γίνεται βάρος για τον ισραηλινό στρατό. Αργά ή γρήγορα, θα αναγκαστεί να αποσυρθεί και να επανεκτιμήσει τη στρατηγική του. Αυτοί οι δείκτες μπορούν να συνοψιστούν ως εξής:
Πρώτο: Το Ισραήλ έχει αποτύχει να κατακτήσει τον πρωταρχικό του σκοπό του ακρωτηριασμού της Χαμάς. Η τελευταία παραμένει δημοφιλέστατη και ισχυρότατη στη ΛΓ. Παρά την ισραηλινή εισβολή που διαρκεί περίπου 150 μέρες, οι Ταξιαρχίες Κασάμ συνεχίζουν να επιχειρούν όχι μόνο στις κεντρικές και νότιες περιοχές αλλά και στο βορρά επίσης. Υπολογίζεται ότι περισσότεροι από εφτά χιλιάδες μαχητές της Χαμάς (στο βορρά) ακόμα εμπλέκονται σε μάχες και επιχειρήσεις, προκαλώντας σημαντικές απώλειες στις δυνάμεις κατοχής.
Δεύτερο: Η επιδρομή, ως εκ τούτου, ήταν πολύ ανεπιτυχής στην κατάκτηση της ΛΓ και στην επιβολή του στρατιωτικού της καθεστώτος. Παρά τις θυσίες και τις απώλειες, το σύστημα διοίκησης και ελέγχου της Χαμάς παραμένει αποτελεσματικό στο μεγαλύτερο μέρος της ΛΓ, ενώ διατηρεί τις στρατιωτικές και διοικητικές δομές της παρά τις προκλήσεις.
Πέμπτο: Παρά τη συνεχιζόμενη επιθετικότητα, οι προσπάθειες της εγκαθίδρυσης μιας εναλλακτικής κυβέρνησης στη ΛΓ, ευθυγραμμισμένης με τα συμφέροντα του Ισραήλ, ικανής να καταπνίξει την αντίσταση και να διασφαλίσει ασφάλεια στο φάκελο της Γάζας, έχουν καταστεί ανεπιτυχείς. Μολονότι η Παλαιστινιακή Αρχή (ΠΑ) τοποθετεί τον εαυτό της στις μεταπολεμικές προσπάθειες, προσπαθεί να αποφύγει την εμφάνισή της ως εργαλείου ισραηλινής επιρροής. Η δημοφιλία της στη Γάζα παραμένει σημαντικά χαμηλότερη από αυτήν της Χαμάς. Αυτή η πρόκληση επεκτείνεται στην πιθανή εμπλοκή των αραβικών δυνάμεων ως μέρος μιας μεταβατικής φάσης για την αντικατάσταση της Χαμάς με μια λύση αποδεκτή τόσο από το Ισραήλ όσο και από τις ΗΠΑ.
Εκτο: Η επιδρομή έχει εξαντλήσει τη δεξαμενή των στόχων της στη ΛΓ, έχοντας προκαλέσει πολλές σφαγές και εκτεταμένες καταστροφές. Δεν απέμεινε τίποτ’ άλλο να «επιτύχει» ή να αποδυναμώσει την Αντίσταση και την αποφασιστικότητά της. Οσον αφορά τη μάχη της Ράφα, η οποία αναβάλλεται επανειλημμένα λόγω αναγνωρισμένων κινδύνων, η πιθανότητα αποτυχίας είναι ουσιώδης. Με φθίνουσα υποστήριξη της Δύσης και των ΗΠΑ και εν μέσω εσωτερικής πίεσης που ενισχύει περαιτέρω δισταγμούς, το φάσμα της «φρίκης της αποτυχίας» φαίνεται για άλλη μια φορά.
Εβδομο: Ο πόλεμος στη ΛΓ επιμένει χωρίς καμία προοπτική υπερνίκησης των δυνάμεων αντίστασης. Η διάρκειά του έχει ξεπεράσει τις προσδοκίες τόσο των ΗΠΑ όσο και των δυτικών συμμάχων. Το Ισραήλ και η πολεμική προσπάθεια έχουν μετατραπεί από στρατηγικά πλεονεκτήματα σε βάρη, οικονομικά, πολιτικά, μιντιακά και «ηθικά» (αν έχει απομείνει οποιαδήποτε ηθική), με αποτέλεσμα να μετατρέπονται σε εσωτερικές ανησυχίες για τις δυτικές κυβερνήσεις έναντι των πληθυσμών τους. Κατά συνέπεια, η υποστήριξη της Δύσης στον πόλεμο έχει εξασθενίσει, με ορισμένες χώρες να σκέφτονται να σταματήσουν τις εξαγωγές όπλων στο Ισραήλ.
Ογδοο: Υπάρχει ένα αναπτυσσόμενο συναίσθημα μέσα στην ισραηλινή κοινωνία και τις πολιτικές της οργανώσεις ότι ο Νετανιάχου σκοπεύει να παρατείνει τον πόλεμο για προσωπικούς λόγους – πρωταρχικά για να προσκολληθεί στην εξουσία προκειμένου να αποφύγει ενδεχόμενο πολιτικό θάνατο ή φυλάκιση, παρά για να προτεραιοποιήσει τα βέλτιστα συμφέροντα του Ισραήλ. Αυξάνεται η πίεση στον Νετανιάχου για να πάρει «λογικές» αποφάσεις σύμφωνα με τα ισραηλινά πρότυπα.
Ενατο: Το Ισραήλ δεν μπορεί να αντέξει παρατεταμένες συγκρούσεις και φθορές, που οδηγούν σε οικονομική παρακμή, αντίστροφη μετανάστευση, απειλές στην ασφάλεια, μειωμένες επενδύσεις και καθυστερημένες προσπάθειες εξομάλυνσης. Αυτή η πίεση εντείνεται, ιδιαίτερα καθώς η ικανότητα της Αντίστασης να προκαλεί σημαντικές καθημερινές απώλειες στην Κατοχή παραμένει.
Δέκατο: Ο εταίρος ΗΠΑ κουράζεται ολοένα και περισσότερο από τη στρατιωτική και πολιτική συμπεριφορά του Ισραήλ,, ιδιαίτερα καθώς τα ποσοστά αποδοχής του προέδρου Μπάιντεν έχουν χτυπηθεί λόγω της υποστήριξής του στον πόλεμο στη ΛΓ. Με μειωμένες προοπτικές εκλογικής επιτυχίας και επιρροής σε κομβικές Πολιτείες, σε συνδυασμό με τις αυξανόμενες ανησυχίες για πιθανή βλάβη στα συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή, η κυβέρνηση Μπάιντεν αναγκάζεται ολοένα και περισσότερο να επισπεύσει την απεμπλοκή από τον πόλεμο με τις ελάχιστες απώλειες.
Ενδέκατο: Υπάρχουν εκτιμήσεις ότι ο παρατεινόμενος πόλεμος θα κλιμακώσει τις εντάσεις στην περιοχή. Τα αραβικά καθεστώτα που έχουν εξομαλύνει τις σχέσεις με το Ισραήλ ή βρίσκονται κάτω από σημαντική αμερικανική επιρροή φοβούνται ότι η σύγκρουση θα πυροδοτήσει εσωτερική αναταραχή, ειδικά αφού εμφανιστούν ανίσχυρα ή συνένοχα στον αποκλεισμό της ΛΓ και της Αντίστασης. Κατά συνέπεια, αυτά τα κράτη εντείνουν τις προσπάθειές τους για να τερματίσουν τον πόλεμο.
Δωδέκατο: Η διεθνής λαβή σφίγγει γύρω από το Ισραήλ, επιδεινώνοντας την απομόνωσή του, καθώς έχει παγιωθεί η αδίστακτη και αλαζονική εικόνα του και η περιφρόνηση του διεθνούς δικαίου και των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Μετά τις χώρες που ευθυγραμμίστηκαν με τη Νότια Αφρική σε νομικές διαδικασίες στο Διεθνές Δικαστήριο, το Ισραήλ είναι τώρα πιο απομονωμένο από ποτέ.
Δέκατο τρίτο: Η λήξη της «διάρκειας ζωής» της ισραηλινής σιωνιστικής προπαγάνδας για τον πόλεμο στη ΛΓ, μετά τον κλοιό ψεμάτων, ότι η Χαμάς σκότωσε ισραηλινούς αμάχους στην επίθεση της 7ης Οκτώβρη, μετά την αναμφισβήτητη άνοδο της Χαμάς ως εθνικοαπελευθερωτικό κίνημα που ενσωματώνει μετριοπαθείς ισλαμικές αρχές μαζί με υψηλές αξίες και πολιτισμένη συμπεριφορά και η απώλεια από το Ισραήλ της ικανότητάς του να απεικονίζεται ως «θύμα», καθώς δεν μπορεί πλέον να κρύψει τα εγκλήματά του πίσω από το πέπλο του «Ολοκαυτώματος» και άλλες δικαιολογίες που επιστρατεύτηκαν τα προηγούμενα 76 χρόνια.
***
Η αποτυχία που αναφέρθηκε παραπάνω σηματοδοτεί μια σαφή έλλειψη προοπτικών για την επίτευξη των στόχων του πολέμου στο άμεσο μέλλον. Το Ισραήλ βυθίζεται όλο και περισσότερο σε ένα «βάλτο» χωρίς ξεκάθαρη στρατηγική εξόδου, καθώς η πραγματικότητα στο πεδίο αποκλίνει σημαντικά από τις φιλοδοξίες του. Ο πόλεμος έχει χάσει τη δικαιολογητική του βάση και τη σκοπιμότητά του, επιβαρύνοντας τις ισραηλινές δυνάμεις και βυθίζοντάς τες σε μια φάση φθίνουσας απόδοσης. Αυτό σηματοδοτεί την έναρξη μιας περιόδου «δανεικού χρόνου» για την επίτευξη εφικτών στόχων, εν μέσω σύγκλισης παραγόντων που πιέζουν για παύση του πολέμου, αποχώρηση από τη Γάζα και μια ουσιαστική συμφωνία ανταλλαγής κρατούμενων και αιχμάλωτων.
Βέβαια, αυτά δεν συνεπάγονται απαραίτητα, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, ότι ο πόλεμος θα σταματήσει άμεσα. Παράγοντες όπως η ισραηλινή υπεροψία, ο «φόβος της αποτυχίας», η απροθυμία να αναγνωριστεί η νίκη της Αντίστασης, η παρουσία του Νετανιάχου και της σκληροπυρηνικής κυβέρνησής του και η συνέχιση της αμερικανικής υποστήριξης – ιδιαίτερα όσον αφορά τη διασφάλιση ότι η ΛΓ δεν θα αποτελεί μελλοντική απειλή για την ασφάλεια του Ισραήλ και ότι η Χαμάς δεν θα ξαναρχίσει τη διακυβέρνηση στη Γάζα – πιθανόν να αναγκάσουν το Ισραήλ να παρατείνει τον πόλεμο, αν και ίσως με μειωμένη ένταση. Τέτοιες ενέργειες μπορεί να στοχεύουν στην εξασφάλιση ευνοϊκών για το Ισραήλ διευθετήσεων. Επιπλέον, το Ισραήλ μπορεί να χρησιμοποιήσει την κατοχή του στη βόρεια Γάζα και την αποτροπή της επιστροφής των εκτοπισμένων σαν μοχλό κατά της Αντίστασης.
Οσον αφορά την Αντίσταση, πρέπει να επιμείνει στις ποιοτικές και αποτελεσματικές προσπάθειές της να αναγκάσει τις ισραηλινές δυνάμεις να ικανοποιήσουν τους όρους της για το σταμάτημα του πολέμου: αποχώρηση των δυνάμεων κατοχής, μια ουσιαστική ανταλλαγή κρατούμενων και αιχμάλωτων, επαναπατρισμός των προσφύγων, αντιμετώπιση των ανθρωπιστικών αναγκών της ΛΓ, υλοποίηση της ανοικοδόμησης, προστασία των όπλων της Αντίστασης και διασφάλιση ότι το μέλλον της Γάζας παραμένει ένα εσωτερικό παλαιστινιακό ζήτημα.
