Το SPD… πάει αριστερά!

Είδαν κι αποείδαν τα ηγετικά στελέχη της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας ότι με τους εσωτερικούς καυγάδες το μόνο που καταφέρνουν είναι να γίνονται πιο αναξιόπιστοι, έχουν και ευρωεκλογές σε τρεις μήνες, οπότε αποφάσισαν να θάψουν το τσεκούρι του πολέμου, να αποδεχτούν το σημερινό εσωκομματικό status quo και να εμφανιστούν όλοι μαζί σαν ενωμένοι γύρω από ένα νέο… αριστερό πρόγραμμα του SPD.
 
Κι όταν λέμε όλοι, εννοούμε όλοι. Από την πρόεδρο Αντρέα Νάλες μέχρι τον πρόεδρο της νεολαίας («Γιούζος») Κέβιν Κίναρτ και από τον αντικαγκελάριο και υπουργό Οικονομικών Ολαφ Σολτς μέχρι τον «Νέστορα» του κόμματος και πρώην πρόεδρο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ. Μόνο ο Μάρτιν Σουλτς απουσιάζει, αλλά αυτός έχει βολευτεί με μια παχυλά αμειβόμενη θέση στον ιδιωτικό καπιταλιστικό τομέα και δεν ασχολείται πλέον με το κόμμα που τόσο τον πλήγωσε (είχε φανταστεί ότι θα γίνει καγκελάριος στη θέση της Μέρκελ και η απότομη προσγείωση στο 20% του προκάλεσε μόνιμο βέρτιγκο).
 
Το SPD, λέει, γυρίζει σελίδα και αφήνει πίσω του την «Ατζέντα 2000» του Γκέρχαρντ Σρέντερ (του τελευταίου σοσιαλδημοκράτη που έγινε καγκελάριος), προκειμένου να ανταποκριθεί στα αιτήματα της εργατικής εκλογικής του βάσης. Αντί για το κοινωνικό επίδομα «Χαρτς 4», που είχε θεσπίσει ο Σρέντερ για τους πολύ φτωχούς ανέργους, το σημερινό SPD προτείνει τη θέσπιση ενός «επιδόματος πολίτη». Αν σας ακούγεται το ίδιο, με άλλο όνομα, δεν κάνετε λάθος. Προτείνει ακόμα το SPD τη χορήγηση επιδόματος ανεργίας πέραν του ισχύοντος 18μήνου για ορισμένες κατηγορίες ηλικιωμένων ανέργων. Τέλος, προτείνει τη θέσπιση «βασικής σύνταξης» για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα της φτωχοποίησης των συνταξιούχων (περισσότερες λεπτομέρειες αυτή τη στιγμή δε γνωρίζουμε). Οι δαπάνες που θα προκύψουν για την εφαρμογή αυτών των προνοιακών μέτρων θα χρηματοδοτηθούν με αύξηση της φορολογίας για τα μεγάλα εισοδήματα.
 
Σε ποιον τα προτείνει αυτά το SPD; Οχι στην κυβέρνηση «μεγάλου συνασπισμού» της Μέρκελ, στην οποία συμμετέχει επί τη βάσει συγκεκριμένης προγραμματικής συμφωνίας. Τα προτείνει γενικά και αόριστα στην κοινωνία, μπας και αποσπάσει κάνα ψηφαλάκι.