Κηδεία και όχι γάμο θυμίζει το κλίμα στο Γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα, μολονότι οι προκριματικές εκλογές ολοκληρώθηκαν ομαλά και ο Μπενουά Αμόν επικράτησε καθαρά στο δεύτερο γύρο του Μανουέλ Βαλς, όπως αναμενόταν (59% έναντι 41%). Δεν είναι μόνο η χαμηλή συμμετοχή (ανακοίνωσαν ότι οι ψηφοφόροι στο δεύτερο γύρο «ξεπέρασαν τα 1,7 ίσως και τα 1,8 εκατομμύρια», αλλά όλοι ξέρουν πια ότι φουσκώνουν τη συμμετοχή) σε σχέση με το 2011 (είχαν ψηφίσει 2,86 εκατομμύρια) και σε σχέση με τις προκριματικές της Δεξιάς (ανακοίνωσε συμμετοχή 4,4 εκατομμυρίων). Κυρίως είναι η βαθιά διάσπαση στις γραμμές του PSF και η εδραιωμένη πεποίθηση στους ψηφοφόρους ότι ο υποψήφιος του κόμματος δεν μπορεί να πάρει θέση καλύτερη από την τέταρτη.
Μπορεί ο ηττημένος του δεύτερου γύρου, Βαλς, να είπε τα τυπικά που λένε οι χαμένοι υποψήφιοι σ' αυτές τις περιστάσεις, όμως κανένας δεν ξεχνά πως έχει δηλώσει με κατηγορηματικότητα ότι «δε θα μπορούσε να υποστηρίξει το πρόγραμμα» του Αμόν, που ανήκει στους λεγόμενους «αντάρτες» του PSF, που αποχώρησαν από την κυβέρνηση Βαλς. Ο Βαλς θα μπορούσε κάλλιστα να υποστηρίξει το πρόγραμμα του Εμανουέλ Μακρόν, που υπήρξε υπουργός του και που μέχρι την παραίτησή του από την κυβέρνηση (αφού στο μεταξύ είχε δημιουργήσει την ομάδα «Εμπρός!») βρισκόταν στο ίδιο μήκος κύματος με τον πρωθυπουργό. Η «Μοντ» προεξοφλεί ότι δεν είναι μόνο ο Βαλς, αλλά αρκετά στελέχη από τη δεξιά και την κεντρώα πτέρυγα του PSF που λοξοκοιτάζουν προς την πλευρά του Μακρόν. Ηδη, τρεις βουλευτές και ένας γερουσιαστής των σοσιαλδημοκρατών δήλωσαν πως θα ψηφίσουν Μακρόν, ενώ οι πληροφορίες φέρουν άλλους τρεις βουλευτές να ετοιμάζονται να κάνουν το ίδιο, οπότε ο Αμόν, πριν καλά-καλά συνηθίσει το ρόλο του προεδρικού υποψήφιου της Σοσιαλσδημοκρατίας, μπορεί να βρεθεί αντιμέτωπος μ' ένα κύμα «αντάρτικου» στελεχών που θα στηρίζουν ανοιχτά τον Μακρόν. Και τι να τους πει τότε; Οτι προδίδουν το κόμμα; Θα του θυμίσουν τι έκανε ο ίδιος μαζί με τον Μοντμπούρ, όταν εγκατέλειπαν την κυβέρνηση Βαλς «προδίδοντας» τον Ολάντ.
Ο νικητής των σοσιαλδημοκρατικών προκριματικών, όμως, έκανε κι άλλη μία «γκέλα», αμέσως μετά την ανακήρυξή του. Απευθύνθηκε στον υποψήφιο του «γαλλικού ΣΥΡΙΖΑ» Ζαν-Λικ Μελανσόν και στον υποψήφιο των Πράσινων Γιανίκ Ζαντό να συσπειρωθούν γύρω από τη δική του υποψηφιότητα, για να εκφραστεί ενιαία «η Αριστερά». Και οι δύο του απάντησαν με μεγαλοπρεπή φάσκελα, ξεκαθαρίζοντας ότι στον πρώτο γύρο θα υπάρχουν ψηφοδέλτια με το όνομά τους. Και γιατί να μην το κάνουν, ειδικά ο Μελανσόν, όταν οι μέχρι τώρα δημοσκοπήσεις τον φέρουν τέταρτο και τον υποψήφιο των σοσιαλδημοκρατών πέμπτο; Βέβαια, μια τελευταία δημοσκόπηση φέρει τον Αμόν να ξεπερνά τον Μελανσόν, αλλά και τους δύο να κινούνται στη γκάμα του 10% με 15%. Οπότε ειδικά ο Μελανσόν δεν έχει κανένα λόγο να εγκαταλείψει την υποψηφιότητά του. Αντίθετα, ελπίζει ότι η κρίση στην οποία βυθίζεται το PSF και η επαπειλούμενη πολυδιάσπασή του μπορεί να φέρει κάποιον κόσμο στο δικό του μικρό κόμμα, που κινείται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας.
Μέχρι στιγμής, οι διαδικασίες για τις γαλλικές προεδρικές εκλογές του 2017 αποδείχτηκαν φονείς των δεινοσαύρων των δύο κομμάτων που κυβερνούν εναλλάξ τη Γαλλία εδώ και πολλά χρόνια. Πάει ο Σαρκοζί, πάει ο Ολάντ, πάει και ο Βαλς. Στους Ρεπουμπλικανούς το χρίσμα κέρδισε ο Φρανσουά Φιγιόν, το αουτσάιντερ που νίκησε τον Σαρκοζί στον πρώτο γύρο και τον Ζιπέ στο δεύτερο, ενώ το ίδιο έγινε και στους Σοσιαλδημοκράτες (Βαλς και Μοντμπούρ ήταν τα φαβορί). Ο Μακρόν είναι εκείνος που «μυρίστηκε» την κρίση στην οποία θα μπει το PSF και ακολούθησε τη δική του χωριστή πορεία, μακριά από τον προστάτη του Φρανσουά Ολάντ. Το αποτέλεσμα είναι αυτή τη στιγμή να είναι ο μόνος υποψήφιος που ανεβαίνει και να «χτυπάει» με αξιώσεις τη δεύτερη θέση.
Ο Φιγιόν έχει υποστεί μεγάλο πλήγμα μετά τις αποκαλύψεις για τις οικογενειακές λαμογιές (η σύζυγός του πληρωνόταν επί δεκαετίες από τη γαλλική Βουλή, χωρίς να παρέχει υπηρεσίες, ενώ μισθό νομικών συμβούλων του πατέρα τους εισέπρατταν τα δύο παιδιά του, τη στιγμή που ο μεν γιος δεν είχε πάρει ακόμα πτυχίο Νομικής, η δε κόρη δεν είχε ορκιστεί δικηγόρος!). Την περασμένη Κυριακή, ο Φιγιόν αναγκάστηκε να οργανώσει προεκλογική συγκέντρωση αφιερωμένη στη σύζυγό του Πενελόπ. «Ενώπιον 15.000 ανθρώπων θέλω να πω στην Πενελόπ ότι την αγαπώ και πως δε θα συγχωρήσω ποτέ εκείνους που θέλουν να μας ρίξουν στους λύκους», είπε μεταξύ πολλών παρόμοιων δακρύβρεχτων αναφορών, που αποκάλυψαν έναν υποψήφιο που είναι αναγκασμένος να αμύνεται και -δυστυχώς γι' αυτόν- το κάνει ανεπιτυχώς. Γιατί πριν ακόμα κατακαθήσει ο απόηχος από αυτή τη συγκέντρωση, η Canard Encaine επανήλθε με νέα στοιχεία που ανέβασαν το «λογαριασμό» από τα 500.000 στα 931.440 ευρώ. Τόσα πήρε από το γαλλικό κράτος, σύμφωνα με όσα αποκαλύφθηκαν, η Πενελόπ Φιγιόν, που επισήμως εμφανιζόταν να ασχολείται με την ανατροφή των πέντε παιδιών της, αλλά ανεπισήμως εισέπραττε συνεχώς και αδιαλείπτως μισθό «βοηθού βουλευτή». Συνέχισε να εισπράττει το μισθό ακόμα και όταν ο Φιγιόν έγινε υπουργός, εμφανιζόμενη ως «βοηθός» του αναπληρωτή του, Μαρκ Ζουλό.
Μετά από τα απανωτά χτυπήματα, ο Φιγιόν εμφανίζεται πλέον ως «υποψήφιος σε αποδρομή». «Μπορεί ν' αντέξει;» αναρωτιόταν προ ημερών η «Μοντ». Ο ίδιος, αφού μάζεψε τους βουλευτές του κόμματός του για να καταγγείλει «θεσμικό πραξικόπημα» οργανωμένο «από την κυβέρνηση της Αριστεράς» (πρέπει να έπεσε πολύ γέλιο), δήλωσε ότι «θα είναι υποψήφιος σ' αυτές τις προεδρικές εκλογές». Ηδη, όμως, βουλευτές και γερουσιαστές της Δεξιάς τάχθηκαν ανοιχτά υπέρ της αναζήτησης εναλλακτικού υποψήφιου. Χρόνος για νέες προκριματικές δεν υπάρχει, οπότε ή θα επιλεγεί από τη «βαρονία» του κόμματος ο δεύτερος Αλέν Ζιπέ ή θα ψάξουν κάποιον άλλο, ενδεχομένως και από τη νεότερη γενιά των στελεχών του κόμματος.
Οπως αντιλαμβάνεστε, στη «χώρα των πετεινών» γεννούν και τα κοκόρια του Μακρόν. Τα γκάλοπ μέχρι την περασμένη βδομάδα έφεραν πρώτη τη Λεπέν με 25% και στατιστικά ισόπαλους τον Φιγιόν (22%) και τον Μακρόν (21%). Ομως, γκάλοπ του ινστιτούτου Elabe, που δημοσιεύτηκε την περασμένη Τετάρτη, έφερε τον Μακρόν δεύτερο στον πρώτο γύρο, με 22%-23%, τρίτο τον Φιγιόν, με 19%-20%, και τέταρτο τον Αμόν με 16%-17%. Οσο για το δεύτερο και τελικό γύρο, η ίδια δημοσκόπηση έφερε τον Μακρόν να «καθαρίζει» χαλαρά τη Λεπέν με σκορ 65%-35%. Οι δημοσκοπήσεις στη Γαλλία δεν είναι διαφορετικού επιπέδου από τις αντίστοιχες στην Ελλάδα. Φτιάχνουν κλίμα και δεν αποτυπώνουν το υπάρχον κλίμα. Ολοι, και ιδιαίτερα ο Μακρόν, λογαριάζουν χωρίς τον ξενοδόχο. 'Η μάλλον την ξενοδόχα.
Η Μαρίν Λεπέν προηγείται σταθερά σε όλες τις δημοσκοπήσεις, έχει στρογγυλέψει τον πολιτικό της λόγο, ώστε να θυμίζει περισσότερο ένα μείγμα Τραμπ και Μέι, και δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι στο δεύτερο γύρο, με αντίπαλο είτε τον χριστιανοφιλελεύθερο Φιγιόν είτε τον μοντερνοφιλελεύθερο Μακρόν, δε θα είναι αυτή η νικήτρια. Ο πατέρας της έχασε παλαιότερα στο δεύτερο γύρο πανηγυρικά από τον Σιράκ, όμως τα πράγματα έκτοτε έχουν αλλάξει. Η κόρη διέγραψε τον πατέρα από το κόμμα και αποφεύγει τα νεοναζιστικά κηρύγματά του, η πολιτική κρίση έχει εξανεμίσει την εμπιστοσύνη στα παραδοσιακά πολιτικά κόμματα και τα στελέχη τους, ενώ η νίκη του Brexit στη Βρετανία και η νίκη του Τραμπ στις ΗΠΑ ενισχύουν την «κυβερνησιμότητα» της Λεπέν. Ακόμα και στο ζήτημα της εξόδου της Γαλλίας από την Ευρωζώνη, ο βασικός οικονομικός σύμβουλος της Λεπέν παρουσίασε ένα τόσο σύνθετο σχέδιο, που αφήνει τα πάντα ανοιχτά. Οπως ο ίδιος παραδέχτηκε, για να γίνει πράξη αυτό το σχέδιο θα πρέπει να διαλυθεί η Ευρωζώνη! Πιάσ' τ' αυγό και κούρευ' το, δηλαδή…
Στην Ελλάδα, η εποχή των Μνημονίων έφερε την πολυδιάσπαση του πολιτικού συστήματος. Το ίδιο φαίνεται να συμβαίνει και στη Γαλλία, εξαιτίας των υπερσυντηρητικών μέτρων που επέβαλε στην κυβέρνησή του και απαιτεί και από την επόμενη ο γαλλικός καπιταλισμός. Ομως, με διασπάσεις, ανατροπές προσώπων, αναδιατάξεις κομμάτων, το αστικό σύστημα εξουσίας δεν κλυδωνίζεται. Γιατί πολιτικά δεν υπάρχει το αντίπαλο δέος. Η πολιτική ατζέντα έχει ήδη μετακινηθεί πολύ προς τα δεξιά και το γαλλικό προλεταριάτο θα βρεθεί -σε κάθε περίπτωση- αντιμέτωπο με νέες επιθέσεις στον πυρήνα των εργασιακών, μισθολογικών και ασφαλιστικών του δικαιωμάτων.
