Το δεύτερο κύμα προ των πυλών

0

Οι κυβερνητικοί ειδικοί, που μέχρι πριν μια βδομάδα μας καθησύχαζαν ότι όλα βαίνουν καλώς, ξαφνικά πανικοβάλλονται και προμηνύουν καταιγίδα. Αυτό, βέβαια, δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα. Η μεταστροφή από τον καθησυχασμό στον πανικό συμβαίνει ήδη σε αρκετές χώρες στην Ευρώπη και σε όσες δεν συμβαίνει, μάλλον θα συμβεί με χρονική καθυστέρηση. Επεσαν για άλλη μια φορά έξω στα μοντέλα τους, όπως τέλη Γενάρη και αρχές Φλεβάρη, που καθησύχαζαν ότι ο νέος κοροναϊός τύπου SARS ήταν μέτριας μολυσματικότητας και επικινδυνότητας;

Ηταν τόσο «χαοτικές» οι παράμετροι, που δεν μπόρεσαν να προβλέψουν την νέα αναταραχή, μετά την εμπειρία της καραντίνας του Μάρτη, και να πάρουν έγκαιρα μέτρα αναχαίτισης της πανδημίας; Οχι βέβαια.

Οι καριερίστες επιδημιολόγοι και ιολόγοι μόνιμο στόχο έχουν να αιτιολογήσουν τα κυβερνητικά μέτρα που λαμβάνονται αποκλειστικά με γνώμονα τη διάσωση των κερδών του κεφαλαίου και όχι την αποτελεσματική καταπολέμηση της πανδημίας. Ο ρόλος τους είναι μόνιμα αυτός, τόσο στον τομέα της πρόληψης, όπου θάβουν για δεκαετίες τις εστίες μετάλλαξης των νέων παθογόνων στις εντατικές κτηνοτροφικές μονάδες των αναπτυγμένων χωρών (με χαρακτηριστικότερη την περίπτωση της νόσου των τρελών αγελάδων στο παρελθόν), όσο και στον τομέα της καταπολέμησης, όπου υποβιβάζουν πάντα με σύστημα, εντελώς τυχοδιωκτικά, την επικινδυνότητα των νέων νόσων χωρίς να έχουν στοιχεία, προκειμένου να μην πλήξουν την οικονομία. Για την ακρίβεια, δεν έχουν στοιχεία, επειδή δεν φροντίζουν να αποκτήσουν με άμεσες ενέργειες στο πεδίο, με σωστή και επαρκή έλεγχο και δειγματοληψία, με σοβαρές επιδημιολογικές μελέτες στην κοινότητα κτλ. Οι ειδικοί του συστήματος ποντάρουν στα ζάρια ότι η κατάσταση δε θα ξεφύγει, καθησυχάζουν τον κόσμο δημόσια και αναμένουν τις εξελίξεις. Ανάλογα με το αποτέλεσμα, θα αλλάξουν και την τακτική τους, παίζοντας πάντα με το όπλο της «ατομικής ευθύνης».

Σαν χτες έκλεισαν έξι μήνες από τότε που ο Μακρόν επέβαλε αιφνιδιαστικά τα πρώτα οριζόντια μέτρα καραντίνας στη Γαλλία. Το διεθνές γαλλικό κρατικό κανάλι France 24 φρόντισε να υπενθυμίσει την έναρξη των περιορισμών κυκλοφορίας για εκατομμύρια Γάλλους, που κράτησε για 55 μέρες, αν και ο Μακρόν υποσχόταν, όπως όλες οι κυβερνήσεις αρχικά… το πολύ δυο βδομάδες. Το κανάλι, βέβαια, ξέχασε μια λεπτομέρεια. Ο Μακρόν νωρίτερα φρόντιζε να διαβεβαιώνει σε όλους τους τόνους ότι δε θα λάβει τα σκληρά μέτρα που είχε πάρει η Ιταλία οχτώ μέρες νωρίτερα, στις 9 Μάρτη. Η παρουσίαση του καναλιού κατά κάποιο τρόπο αναφερόταν στο παρελθόν που πλέον έχει παρέλθει, μάλλον ανεπιστρεπτί. Είναι, όμως, έτσι;

Στις 11 Σεπτέμβρη, ο πρωθυπουργός της Γαλλίας δήλωσε ότι υπάρχει «ξεκάθαρα επιδείνωση» της διασποράς του ιού, ότι «θα είναι μαζί μας για μερικούς μήνες» και ότι ο στόχος θα είναι να αποφευχθεί το γενικό λοκντάουν. Είχε προηγηθεί στις 9 Σεπτέμβρη δήλωση του «γάλλου Τσιόδρα», JeanFrançois Delfraissy, επικεφαλής της αντίστοιχης γαλλικής επιτροπής εμπειρογνωμώνων, ότι η κυβέρνηση «θα είναι αναγκασμένη να πάρει μια σειρά από δύσκολες αποφάσεις … στις επόμενες εννιά με δέκα μέρες το πολύ».

Από τα τέλη Αυγούστου, η Γαλλία παρουσιάζει εκρηκτική αύξηση κρουσμάτων, που πλέον αγγίζουν τις 10.000 περίπου τη μέρα. Οι ασθενείς στις ΜΕΘ αυξάνονται ραγδαία, αγγίζοντας τα νούμερα της 17ης του Μάρτη. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με το ευρωπαϊκό CDC, ο αριθμός των νοσηλευόμενων σε ΜΕΘ ήταν από τις 11 Μαρτίου έως τις 19 Μαρτίου (λείπουν τα δεδομένα για την 15η και την 16η Μαρτίου) 105, 129, 300, 699, 771, 1.002. Αντίστοιχα, από τις 7 Σεπτέμβρη μέχρι τις 15 Σεπτέμβρη ήταν 531, 568, 593, 608, 628, 655, 662, 705, 752.

Τον Σεπτέμβρη, ο ρυθμός αύξησης των νοσηλευόμενων στις ΜΕΘ είναι εμφανώς μικρότερος, γιατί τα στοιχείωδη μέτρα πρόληψης (μάσκες, ωράρια σε καταστήματα, αποστάσεις, πλύσιμο χεριών, συνειδητοποίηση του κινδύνου της πανδημίας από τον πληθυσμό, ότι δεν είναι απλή γρίπη κ.ο.κ) καθυστερούν μεν την εξάπλωση μιας πανδημίας, όταν αυτή βρίσκεται σε μέτρια προς υψηλή διασπορά, όμως δεν την σταματούν, ούτε την καταπολεμούν. Από τις 15 έως τις 17 Σεπτέμβρη, οι θάνατοι είναι 49, 46, 50. Από τις 15 εως τις 17 Μάρτη ήταν 36, 21, 27.

Ομοια στην Ισπανία, η κατάσταση έχει ξεφύγει. Στις 16 Σεπτέμβη, οι νεκροί ήταν 239 και στις 17, 162. Οσο για τα νέα κρούσματα, αυτά έφταναν στις 17 Σεπτέμβρη τα 11.291.

Μια προσεκτική ματιά στα διαγράμματα των κρουσμάτων δεν αφήνει αμφιβολία ότι η έκρηξη των κρουσμάτων σε χίλια και πάνω την ημέρα πραγματοποιείται και για τις δυο χώρες τον Ιούλη, όταν δηλαδή άνοιξαν τα σύνορα για τον τουρισμό, τερματίζοντας τον περιορισμό της καραντίνας στους ταξιδιώτες. Επίσης, τέλη Αυγούστου, αρχές Σεπτέμβρη, η κατάσταση επιβαρύνεται, συν τοις άλλοις, επειδή αρκετοί πολίτες των χωρών αυτών επιστρέφουν από τις διακοπές τους σε άλλες χώρες μεταφέροντας τη νόσο. Τα δειγματοληπτικά τεστ στα αεροδρόμια (και όχι τα μαζικά σε όλους τους ταξιδιώτες), που πρόκρινε η ΕΕ, προκειμένου να ενισχύσει τα κέρδη των αεροπορικών εταιριών, σε βάρος της δημόσιας υγείας, έχουν ελάχιστη αποτελεσματικότητα σε τυχαίο δείγμα επιβατών, εκτός αν με κάποιο «μαγικό τρόπο» εστιάζονται σε ανθρώπους που φέρουν τον ιό.

Μέχρι πρότινος, η ελληνική κυβέρνηση διατυμπάνιζε διά στόματος πρωθυπουργού, ότι το «ελληνικό δαιμόνιο» έχει βρει τον εκπληκτικό αλγόριθμο που επικεντρώνει τα τεστ πάνω στους ταξιδώτες με τη μεγαλύτερη πιθανότητα να φέρουν τον ιό, αλλά αυτά προφανώς ήταν παπάτζες για εσωτερική κατανάλωση, προτού οι ίδιοι οι ειδικοί σύμβουλοι αρχίσουν να κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για την έκρηξη της διασποράς στην Ελλάδα, που ακόμη και οι πέτρες πια καταλαβαίνουν ότι οφείλεται στον τουρισμό.

Η διασπορά σε Γαλλία, και Ισπανία ήταν εξαρχής μεγαλύτερη από τη δική μας, τόσο πριν όσο και μετά την καραντίνα, λόγω των πολύ περισσότερων διεθνών πτήσεων που συνέδεαν τις χώρες αυτές με την κεντρική Ευρώπη, την Ιταλία και την Ασία, όμως το άνοιγμα του τουρισμού σε αυτές τις χώρες τον Ιούλη συμπίπτει με την αισθητή χειροτέρευση της κατάστασης που αποτυπώθηκε στα τετραψήφια νούμερα. Τα λεγόμενα εισαγόμενα κρούσματα ήταν εξαρχής ο μεγάλος «πονοκέφαλος» του κινέζικου καθεστώτος και των όμορων χωρών της νοτιοανατολικής Ασίας και βέβαια επηρέασαν σημαντικά βαλκανικές χώρες όπως η Σερβία, η Βουλγαρία και η Βόρεια Μακεδονία, όπου οι νεκροί εκτοξεύτηκαν μέσα στο καλοκαίρι, λόγω της επιστροφής εποχικών εργατών που δούλευαν μετανάστες σε δυτικές ευρωπαϊκές χώρες. Επιπρόσθετα, τα μαγαζιά άνοιξαν ταχύτατα σε μέρη που η διασπορά ήταν ακόμη μεγάλη και βέβαια στη Γαλλία άνοιξαν άρον-άρον τα σχολεία με ελάχιστες υγειονομικές προϋποθέσεις, προκαλώντας αμέσως έκρηξη των κρουσμάτων στις σχολικές μονάδες.

Αφού λοιπόν αναζωπύρωσαν την πανδημία, υποτάσσοντας τη διαχείρισή της στις ανάγκες της γρήγορης «επανεκκίνησης της οικονομίας», τώρα οι ειδικοί του συστήματος σηκώνουν το δάκτυλο επιτιμητικά στους νέους που δεν συμμορφώνονται με τα μέτρα και συνεχίζουν να συνωστίζονται σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. Επιχειρούν να απομακρύνουν από πάνω τους τις δικές τους εγκληματικές ευθύνες, καταλογίζοντας την ευθύνη στους «ανεύθυνους νέους» που δε συμμορφώνονται με τα μέτρα.

Αλλά πώς μπορείς να εμπνεύσεις και να καθοδηγήσεις, όταν συνεχώς πέφτεις σε αντιφάσεις, όταν σε κάθε βήμα αποκαλύπτεται ότι το μόνο που σε ενδιαφέρει είναι η δημοσιότητα, η καριέρα, το πόστο στην κρατική διοίκηση, καλύπτοντας την κυβερνητική πολιτική; Αλλωστε, γνωρίζουν πολύ καλά ότι στην περίπτωση της εκρηκτικής ανόδου της επιδημίας, οι μάσκες δεν υποκαθιστούν τις αποστάσεις. Ηδη, λοιπόν, πληθαίνουν οι φωνές από τους ειδικούς για λοκντάουν και απαγόρευση της κυκλοφορίας «σε περίπτωση που δεν αποδώσουν τα νέα μέτρα», θυμίζοντας τον Μάρτη, πριν από την καραντίνα.

Είναι σίγουρο ότι οι «δικοί μας» περιμένουν από τους Γάλλους ή τους Ισπανούς να ξεκινήσουν πρώτοι για να ακολουθήσουν όλοι. Θα προτιμούσαν το δεύτερο κύμα να ξεκινήσει από τον Νοέμβρη, ποντάροντας ότι θα πλησίαζε η ώρα για το εμβόλιο. Αλλά υπέκυψαν αμέσως στα συμφέροντα του τουριστικού κεφαλαίου, ρισκάροντας νωρίτερα την αναζωπύρωση της πανδημίας. Τώρα, όμως, χωρίς εμβόλιο, θα πρέπει να ρισκάρουν αρκετούς νεκρούς και ένα τρίτο ασύγκριτα μεγαλύτερο κύμα μετά τον Νοέμβρη, όταν θα αντιμετωπίσουν χειροτέρευση της πανδημίας το χειμώνα, σε κλειστούς χώρους, με την ατμόσφαιρα να διατηρεί περισσότερο χρόνο τα σταγονίδια, τον ήλιο να μην παίζει κανέναν ρόλο στην εξασθένιση της μετάδοσης και την ίδια την παγωμένη μύτη να συνιστά «εκκολαπτήριο» για τον ιό.

Ο χειρότερος εφιάλτης τους είναι η Αργεντινή που ξεκίνησε την καραντίνα στις 19 Μάρτη. Mετά το Μάη, η καραντίνα συνεχίστηκε για την ευρύτερη περιφέρεια του Μπουένος Αϊρες (αφορά το 32% του πληθυσμού της χώρας), μέχρι τον Σεπτέμβρη, μπαίνοντας κατευθείαν από το θέρος στο χειμώνα, ως χώρα του νότιου ημισφαίριου. Παρά τα οριζόντια μέτρα, η χώρα αυτή της Νότιας Αμερικής, που μοιάζει αρκετά στη συγκέντρωση του πληθυσμού με τις ευρωπαϊκές χώρες, δεν μπόρεσε να αναχαιτίσει ποτέ την εκθετική εξάπλωση των κρουσμάτων.

Τέλος, για να μην έχουμε αυταπάτες και να μην μας δουλεύει ο κάθε Μόσιαλος, αν βγει εμβόλιο μέχρι τον Νοέμβρη του 2021, δεν πρόκειται σε αυτό το διάστημα να καλύψει μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού. Θα φτάνει ίσα-ίσα για τις ευπαθείς ομαδες. Οπότε η πλειοψηφία του πληθυσμού θα περάσει αναπόφευκτα από ανοσία αγέλης. Αυτός είναι ο στόχος τους. Μόνο στην περίπτωση που το εμβόλιο είναι σημαντικά αποτελεσματικό και όχι σαν αυτό της κοινής εποχικής γρίπης, τότε οι αναμενόμενοι νεκροί θα είναι λίγοι.

Αυτή η στρατηγική που χαράζουν δεν είναι μια απλή δική μας εκτίμηση. Πολύ πρόσφατα, το δήλωσε ευθαρσώς, σε αμερικάνικο ακροατήριο ο «γερμανός Τσιόδρας», Κριστιάν Ντρόστεν, που θα είχε κάθε λόγο να κρύψει μια τόσο σημαντική λεπτομέρεια, όταν η Γερμανία δεν παρουσιάζει ακόμη σημαντική χειροτέρευση της πανδημίας.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ: