Περί «αριστεράς», «κεντροαριστεράς» και «εναλλακτικής πρότασης εξουσίας» ο λόγος (και) στη γειτονική Ιταλία, μητέρα του σύγχρονου οπορτουνισμού. Ας αφήσουμε να μιλήσουν τα ΜΜΕ:
Τηλεγράφημα του ΑΠΕ (16.5.2008): «Αναγνωρίζοντας τις ομοιότητες των προεκλογικών προγραμμάτων των δυο κομμάτων που μάχονται για την εξουσία στην Ιταλία, ο συντηρητικός πρώην πρωθυπουργός και μεγιστάνας του Τύπου Σίλβιο Μπερλουσκόνι αστειεύτηκε λέγοντας ότι δεν έχει τίποτε να δηλώσει μετά την υπόσχεση του σημαντικότερου αντιπάλου του για την πρωθυπουργία, κεντροαριστερού Βάλτερ Βελτρόνι, ότι θα μειώσει κατά δισεκατομμύρια ευρώ τις δημόσιες δαπάνες».
Ανταπόκριση του Κ. Παπαϊωάννου για την «Ημερησία»: «Δεν υπάρχουν αντικρουόμενα συμφέροντα ανάμεσα στους εργαζόμενους και τους επιχειρηματίες, ενώ η “πάλη των τάξεων” ανήκει πλέον στο μακρινό παρελθόν. Αυτό δηλώνει ο ηγέτης του Δημοκρατικού Κόμματος Βάλτερ Βελτρόνι στις προεκλογικές συγκεντρώσεις εξηγώντας την παρουσία στα ψηφοδέλτιά του κορυφαίων εκπροσώπων των Ιταλών βιομηχάνων. Οπως τονίζει ο Βελτρόνι, ενώ για τον εργαζόμενο το καθημερινό άγχος είναι να ανταποκριθεί με τον μισθό του στις ανάγκες της επιβίωσης, για τον βιομήχανο – επιχειρηματία τα βάσανα της ανταγωνιστικότητας της επιχείρησής του στην αγορά είναι ακόμα μεγαλύτερα και σαφώς δυσκολότερα».
